Veel ouders herkennen het wel, een kind dat met moeite groenten eet of bepaalde smaken direct afwijst. Volgens nieuw onderzoek zouden zulke voorkeuren mogelijk al tijdens de zwangerschap kunnen ontstaan.

Smaken leren kennen in de baarmoeder

Onderzoekers van de Durham University in Engeland denken dat baby’s in de baarmoeder al kennismaken met smaken uit het voedingspatroon van hun moeder. Daardoor zouden kinderen later positiever kunnen reageren op smaken en geuren die ze vóór de geboorte vaker hebben ervaren.

Onderzoek met wortel- en boerenkoolpoeder

Voor het onderzoek kregen zwangere vrouwen capsules met poeder van wortel of boerenkool. Via het vruchtwater kwamen de smaakstoffen bij de baby terecht. Doordat een foetus vruchtwater inslikt, kunnen zij al tijdens de zwangerschap verschillende smaken waarnemen. De onderzoekers bekeken daarna hoe de kinderen reageerden op smaken in verschillende fases van hun ontwikkeling.

Voorkeur voor bekende geuren

Toen de kinderen drie jaar oud waren, kregen ze geuren van wortel- en boerenkoolpoeder aangeboden via vochtige wattenstaafjes. Kinderen die in de baarmoeder vaker waren blootgesteld aan wortel reageerden positiever op die geur. Bij kinderen die eerder boerenkool hadden “geproefd” via het vruchtwater, werd juist vaker een voorkeur voor boerenkool waargenomen.

Mogelijke invloed op latere eetvoorkeuren

Volgens hoofdonderzoeker Nadja Reissland kan blootstelling aan bepaalde smaken tijdens de laatste maanden van de zwangerschap mogelijk bijdragen aan een langdurige herinnering aan die geur of smaak. Dat zou later invloed kunnen hebben op voedselvoorkeuren van kinderen.

Onderzoekers benadrukken belang van balans

De onderzoekers geven ook aan dat vervolgonderzoek nodig is. Daarbij benadrukken ze dat gezond en gevarieerd eten tijdens de zwangerschap belangrijk blijft.

Zou jij tijdens je zwangerschap bewust meer groenten eten door dit onderzoek?

Lees ook:

Gebruik deze groenten niet voor de eerste hapjes
Je kind meer groente laten eten: zó doe je dat 

Podcast: de placenta

[Movie1]

bron: rtlnieuws
beeld: pexels

Voor veel kinderen is duimzuigen een veilige en vertrouwde gewoonte. Toch kan het op een gegeven moment slim zijn om het af te bouwen. Met geduld en de juiste aanpak hoeft dat gelukkig geen strijd te worden.

Waarom zuigen baby’s op hun duim?

Baby’s worden geboren met een natuurlijke zuigreflex. Sommige baby’s zuigen zelfs al op hun duim in de buik! Het helpt hen om zichzelf te kalmeren wanneer ze moe, hongerig, bang of overprikkeld zijn.

Veel baby’s verliezen die sterke zuigbehoefte rond de 6 maanden, maar sommige peuters blijven nog een stuk langer duimen. En eerlijk: een eigen duim is natuurlijk altijd binnen handbereik.

Wanneer wordt duimzuigen een probleem?

Bij jonge kinderen is duimzuigen meestal heel normaal. Toch kan langdurig en intensief duimen invloed hebben op de ontwikkeling van het gebit en de kaak. Denk aan:

• tanden die scheef gaan staan
• een veranderde beet
• problemen met de stand van de kaak
• moeite met bepaalde spraakklanken

Hoe eerder een kindje stopt, hoe kleiner de kans op orthodontische problemen later. Veel kinderen stoppen gelukkig vanzelf tussen hun tweede en vierde verjaardag.

Zo help je je kindje stoppen met duimzuigen

• Bouw het langzaam af. Probeer het duimen stap voor stap te beperken. Bijvoorbeeld alleen nog thuis, of alleen in bed. Zo wordt de gewoonte langzaam minder sterk.
• Focus op complimentjes. Positieve aandacht werkt écht beter dan boos worden of straffen. Geef complimentjes wanneer je kindje even niet duimt. Een stickerkaart of kleine beloning kan ook motiverend zijn.
• Zoek een alternatief. Bij baby’s ouder dan 6 maanden kun je een alternatief aanbieden, zoals een bijtring of speelgoed waarmee ze veilig kunnen sabbelen. Ook verschillende structuren eten ontdekken helpt om de mond op een gezonde manier te stimuleren.
• Schakel hulp in als het nodig is. Blijft je peuter veel duimen? Dan kan het slim zijn om advies te vragen aan een logopedist of tandarts. Soms speelt er meer mee, zoals mondademhaling of spanning in de mondspieren.

Wat helpt niet?

Straf of speciale vieze nagellak lijken misschien een snelle oplossing, maar werken vaak averechts. Door stress of spanning gaan kinderen juist vaker op hun duim zuigen om zichzelf te troosten. Positieve aandacht en geduld werken meestal veel beter.

Uiteindelijk stoppen de meeste kinderen vanzelf

Hoe frustrerend het soms ook kan zijn, duimzuigen is meestal een normale fase. Met wat geduld, positieve aandacht en eventueel wat extra ondersteuning komt het bij de meeste kinderen helemaal goed.

Heb jij dé gouden tip tegen duimzuigen?

Lees ook:

De voor- en nadelen van de speen
Onderzoek: kinderen die nagelbijten en duimzuigen later minder kans op allergieën 

Podcast: de placenta

[Movie1]

bron: tinybeans
beeld: pexels

De eerste weken van een zwangerschap zijn vaak spannend, bijzonder én verwarrend tegelijk. Misschien voel je direct dat er iets anders is aan je lichaam, of heb je juist nog nergens last van. Toch gebeurt er achter de schermen al ontzettend veel. Van stijgende hormonen tot een groeiend embryo: dit gebeurt er met je lichaam tijdens de eerste weken van de zwangerschap.

Week 1 en 2: je bent officieel nog niet zwanger

Het klinkt gek, maar tijdens de eerste twee weken van een zwangerschap ben je technisch gezien nog niet zwanger. Een zwangerschap wordt namelijk berekend vanaf de eerste dag van je laatste menstruatie. In deze weken bereidt je lichaam zich voor op een eisprong.

Je hormonen veranderen en je baarmoeder maakt alvast een slijmvlies aan waarin een bevruchte eicel zich later kan innestelen.

Week 3: de bevruchting

Rond week 3 vindt meestal de eisprong plaats. Als een zaadcel de eicel bevrucht, ontstaat er een embryo. Dat kleine groepje cellen reist vervolgens richting de baarmoeder.

Hoewel je waarschijnlijk nog niets merkt, is je lichaam al hard aan het werk. Sommige vrouwen voelen lichte krampen of merken subtiele veranderingen op.

Week 4: de innesteling

In deze week nestelt het embryo zich in de baarmoederwand. Vanaf dat moment begint je lichaam met het aanmaken van het zwangerschapshormoon hCG. Dit hormoon zorgt ervoor dat een zwangerschapstest positief kan worden.

Sommige vrouwen krijgen rond deze periode last van:

• Lichte buikkrampen
• Vermoeidheid
• Gevoelige borsten
• Een opgeblazen gevoel
• Licht bloedverlies (innestelingsbloeding)

Anderen merken juist helemaal niets en dat is ook normaal.

Waarom ben je zo moe in het begin van een zwangerschap?

Extreme vermoeidheid is één van de eerste zwangerschapssymptomen. Dat komt vooral door het hormoon progesteron, dat flink stijgt in het begin van de zwangerschap.

Je lichaam gebruikt daarnaast veel energie om de placenta aan te maken en het embryo te laten groeien. Zelfs als je nog maar nét zwanger bent, draait je lichaam al overuren.

Je borsten kunnen ineens anders aanvoelen

Veel vrouwen merken al vroeg veranderingen aan hun borsten. Ze kunnen gevoeliger, zwaarder of gespannen aanvoelen. Ook kunnen je tepels donkerder worden.

Dit komt door hormonale veranderingen én doordat je lichaam zich alvast voorbereidt op borstvoeding.

Misselijkheid kan al vroeg beginnen

Hoewel zwangerschapsmisselijkheid vaak bekendstaat als ‘ochtendmisselijkheid’, kun je het de hele dag door voelen. Sommige vrouwen hebben er al rond week 5 last van.

De precieze oorzaak is niet helemaal duidelijk, maar hormonen spelen waarschijnlijk een grote rol.

Emoties en hormonen

Huilen om een reclame? Geïrriteerd raken zonder reden? Ook dat hoort erbij. Door de grote hormonale veranderingen kunnen emoties heftiger binnenkomen dan normaal.

Daarnaast speelt spanning vaak mee. Zeker als je lang hebt geprobeerd zwanger te worden, kan de eerste periode onzeker voelen.

Geen symptomen? Dat hoeft niets te betekenen

Sommige vrouwen voelen direct van alles, terwijl anderen pas later klachten krijgen. Het hebben van weinig of zelfs geen symptomen betekent niet automatisch dat er iets mis is.

Iedere zwangerschap is anders.

Wanneer doe je een zwangerschapstest?

De meeste zwangerschapstesten zijn betrouwbaar vanaf de dag dat je menstruatie uitblijft. Test je eerder? Dan kan het zijn dat je nog te weinig hCG aanmaakt om positief te testen.

Twijfel je over de uitslag? Dan kan het helpen om een paar dagen later opnieuw te testen.

Wanneer neem je contact op met een arts?

Lichte krampen en milde klachten horen vaak bij een beginnende zwangerschap. Maar neem altijd contact op met je huisarts of verloskundige bij:

• Hevig bloedverlies
• Ernstige buikpijn
• Duizeligheid of flauwvallen
• Onrust of twijfels over je zwangerschap

Hoe voelde jij je de eerste weken van je zwangerschap?

Lees ook:

10 dingen die je in het eerste trimester zeker gaat meemaken
Waarom is het eerste trimester zó pittig?

Luister onze podcast: de placenta

[Movie1] 

Bron beeld: unsplash

Triggerwarning:
Dit artikel bevat informatie over miskramen. Het kan emotioneel ingrijpend zijn voor mensen die zelf een verlies hebben meegemaakt of gevoelig zijn voor dit onderwerp. Lezen op eigen tempo en met zorg voor jezelf.

Wat is een biochemische zwangerschap?

Een biochemische zwangerschap is een zeer vroege miskraam die binnen de eerste vijf weken van de zwangerschap plaatsvindt. En het komt veel vaker voor dan je denkt.

Veel vrouwen hebben geen idee dat ze ooit zwanger zijn geweest, omdat een biochemische zwangerschap al heel vroeg eindigt. Toch komt het vaker voor dan je misschien denkt: ongeveer 8 op de 10 miskramen vinden plaats in de eerste twaalf weken van de zwangerschap. Maar wat is een biochemische zwangerschap precies? En waardoor ontstaat het?

Onlangs vertelde een lezeres op het Babybytes-forum over haar ervaring met meerdere biochemische miskramen. Na een positieve zwangerschapstest en een korte periode van hoop, kreeg ze toch weer te maken met bloedverlies en slecht nieuws. Haar verhaal raakte veel andere vrouwen, juist omdat het laat zien hoe emotioneel zwaar een biochemische zwangerschap kan zijn, óók als het heel vroeg gebeurt. 

Is een biochemische zwangerschap een miskraam?

Ja. Een biochemische zwangerschap is een zeer vroege miskraam. De bevruchte eicel nestelt zich wel in de baarmoeder, waardoor het zwangerschapshormoon hCG wordt aangemaakt. Daardoor kun je dus gewoon een positieve zwangerschapstest in handen hebben.

Bij een biochemische zwangerschap stopt de ontwikkeling daarna helaas al heel vroeg, meestal vóór de vijfde zwangerschapsweek. Omdat dit zo vroeg gebeurt, is er op een echo vaak nog niets te zien.

Waardoor ontstaat een biochemische zwangerschap?

De exacte oorzaak van een biochemische zwangerschap is niet altijd duidelijk. In veel gevallen lijkt het te maken te hebben met een probleem in het DNA of de genetische samenstelling van de bevruchte eicel. Het lichaam stopt de zwangerschap dan vanzelf.

Ook kan het zijn dat de bevruchte eicel zich niet goed kan innestelen in de baarmoeder, waardoor verdere ontwikkeling niet mogelijk is.

Risicofactoren

Iedereen kan een biochemische zwangerschap krijgen, maar sommige factoren kunnen de kans vergroten:

• Je zit in een fertiliteitstraject
• Je bent 35 jaar of ouder
• Je baarmoeder heeft een afwijkende vorm
• Het niveau van je hormoonspiegels is te hoog of te laag
• Je hebt een SOA (een seksueel overdraagbare aandoening)
• Je hebt last van schildklieraandoeningen, diabetes of PCOS

Symptomen van een biochemische zwangerschap

Veel vrouwen merken een biochemische zwangerschap niet eens op. Vaak lijkt het op een menstruatie die iets later of heftiger komt dan normaal.

Dit kunnen signalen zijn van een biochemische zwangerschap:

• Je wordt ongeveer een week later dan normaal ongesteld
• Je hebt eerst een positieve zwangerschapstest en wordt daarna ongesteld
• Een positieve zwangerschapstest wordt later negatief
• Je verliest meer bloed tijdens je menstruatie dan normaal

Omdat een biochemische zwangerschap nog niet zichtbaar is op een echo, is een zwangerschapstest meestal de enige aanwijzing dat er sprake is geweest van een zwangerschap.

Kun je een biochemische zwangerschap voorkomen?

Helaas kun je een biochemische zwangerschap meestal niet voorkomen. Omdat de oorzaak vaak samenhangt met afwijkingen in het DNA van de bevruchte eicel, heb je hier meestal geen invloed op.

Het belangrijkste om te onthouden: een biochemische zwangerschap betekent niet dat je geen gezonde zwangerschap kunt krijgen. Veel vrouwen worden daarna gewoon opnieuw zwanger en krijgen een gezonde baby.

Twijfel je of maak je je zorgen? Neem dan altijd contact op met je huisarts of verloskundige.

Heb jij ooit te maken gehad met een biochemische zwangerschap?

Lees ook:

Wat is de kans op een miskraam per week?
Lezeressen vertellen: positieve zwangerschapsverhalen

Podcast: de placenta

[Movie1]

Bron beeld: unsplash
Bron tekst: Womens Health

Een kind dat valt, zich verslikt, zijn hand brandt of ineens een kraal in zijn neus duwt: het gebeurt vaak in a split second. En juist op zo’n moment schiet je als ouder makkelijk in de automatische piloot. Je doet wat je ooit ergens hoorde, wat je eigen ouders deden of wat logisch vóélt.

Alleen is dat (helaas!) niet altijd de beste eerste hulp.

Goed om meteen te zeggen: bij twijfel, ernstige benauwdheid, bewusteloosheid, sufheid, een grote bloeding, een ernstige brandwond of een kind dat niet goed reageert, bel je 112. Liever één keer te voorzichtig dan te laat. Voor de minder acute ongelukjes zijn dit de EHBO-fouten die ouders vaak maken, en vooral: wat je beter wél kunt doen.

1. Een brandwond koelen met ijs

Klinkt logisch, toch? Het brandt, dus je gooit er iets ijskouds op. Toch is ijs bij een brandwond geen goed idee. Het kan de huid extra beschadigen en bij jonge kinderen kan te veel kou ook sneller zorgen voor onderkoeling. Smeer er ook geen boter, tandpasta of andere huis-tuin-en-keukenmiddeltjes op. Die helpen niet en kunnen de wond juist viezer maken.

Wat dan wel?

Denk aan de bekende regel: eerst water, de rest komt later. Het Rode Kruis adviseert om een brandwond 10 tot 20 minuten te koelen met lauw, zacht stromend water. Koel vooral de wond zelf, niet meteen het hele kind onder een koude douche.

2. Bij verslikken meteen in paniek raken

Verslikken is doodeng om te zien, maar niet elke hoestbui is meteen een noodsituatie. Een kind dat nog goed kan hoesten, huilen of ademen, heeft vaak vooral ruimte nodig om zelf te hoesten. Ga dan niet blind op de rug slaan, want daarmee kun je het probleem soms juist erger maken. Bij een ernstige verslikking is het anders. Dan kan een kind niet goed ademen, praten of huilen, wordt het paniekerig, stil of blauw. Dan moet je wél direct handelen.

Wat dan wel?

Het Rode Kruis maakt onderscheid tussen lichte en ernstige verslikking. Kan je kind nog hoesten, huilen of ademen? Moedig het dan aan om te blijven hoesten, blijf rustig in de buurt en houd goed in de gaten of het beter gaat of juist erger wordt.

Heeft hoesten geen effect of krijgt je kind geen lucht meer? Roep direct hulp en laat 112 bellen. Geef afwisselend 5 rugslagen tussen de schouderbladen en 5 buikstoten. Bij kinderen jonger dan 1 jaar geef je geen buikstoten, maar borststoten. Haal alleen iets uit de mond als je het goed kunt zien, laat je kind niet alleen en start met reanimatie als het bewusteloos raakt.

3. Met je vingers in de keel peuteren

Nog zo’n reflex: je ziet iets in de mond of keel en probeert het eruit te vissen. Niet doen, tenzij je het voorwerp heel duidelijk en makkelijk kunt pakken. Door met je vingers te zoeken, kun je een stukje eten, speelgoed of ander voorwerp dieper duwen. En dan maak je van een nare situatie een veel gevaarlijkere.

Wat dan wel?

Laat je kind hoesten als dat nog lukt. Lukt ademen, huilen of hoesten niet goed meer? Handel dan volgens de stappen bij ernstige verslikking en bel 112 als het kind bewusteloos raakt of niet goed ademt.

4. Het hoofd achterover doen bij een bloedneus

Deze hebben veel mensen nog van vroeger meegekregen: hoofd achterover, zakdoek erbij en wachten maar. Alleen loopt het bloed dan richting keel. Dat is vies, kan voor misselijkheid zorgen en maakt het lastiger om te zien hoeveel bloed je kind eigenlijk verliest.

Wat dan wel?

Laat je kind iets voorover zitten, in een soort leeshouding. Laat de neus eventueel eerst zachtjes snuiten en knijp daarna het zachte gedeelte van de neus ongeveer 10 minuten dicht. Blijft het bloeden, blijft er bloed in de mond lopen of zit er iets vast in de neus? Neem dan contact op met de huisarts of huisartsenpost.

5. Een kraal, steentje of erwt uit de neus proberen te trekken

Kinderen stoppen van alles in hun neus, van kralen en rozijnen tot steentjes en kleine stukjes speelgoed. Heel verleidelijk om meteen met een pincet, wattenstaafje of je vingers te gaan peuteren, maar dat is precies wat je níét moet doen. Daarmee duw je het voorwerp makkelijk verder naar binnen en wordt het alleen maar lastiger om eruit te krijgen. Het Rode Kruis adviseert om nooit zelf met een pincet of iets vergelijkbaars in de neus te gaan. 

Wat dan wel?

Laat je kind door de mond ademen, vraag om niet te peuteren en laat het, als dat lukt, het vrije neusgat dichthouden en zachtjes door de neus blazen. Komt het voorwerp niet los, of denk je dat er iets is achtergebleven door blijvende pijn of een bloedneus? Neem dan contact op met de huisarts.

6. Een kind laten braken na vergiftiging

Heeft je kind schoonmaakmiddel, medicatie, een giftige plant of iets anders verdachts binnengekregen? Dan wil je het er misschien zo snel mogelijk uit hebben. Toch is laten braken vaak gevaarlijk. Bij bijtende stoffen kan de slokdarm opnieuw beschadigd raken en als de stof in de longen komt, kan dat ernstige problemen geven. Laat je kind dus niet braken en geef ook niet zomaar water, melk, Norit of een laxeermiddel.

Wat dan wel?

Probeer te achterhalen wat je kind heeft binnengekregen, houd de verpakking bij de hand en bel direct 112 bij benauwdheid, sufheid, bewusteloosheid, wonden of ernstige klachten. In andere gevallen bel je de huisarts of huisartsenpost voor advies.

7. Een gevallen tand droog in een zakdoek stoppen

Bij een afgebroken of uitgevallen tand telt tijd. Toch gaat het vaak mis doordat een tand of afgebroken stukje droog in een zakdoekje belandt, of doordat iemand de wortel vastpakt. Begrijpelijk in de paniek, maar niet handig: een tand of tanddeel bewaar je liever vochtig en raak je zo min mogelijk aan bij de wortel.

Wat dan wel?

Gaat het om een melktand, dan hoef je die meestal niet terug te plaatsen. Er groeit vanzelf een nieuwe tand, maar bij twijfel kun je altijd de tandarts bellen. Gaat het om een blijvende tand die eruit is? Zoek de tand, raak de wortel niet aan en spoel hem kort schoon met melk. Plaats de tand daarna zo snel mogelijk terug in de mond. Lukt dat niet? Bewaar hem in plastic huishoudfolie, ORS of halfvolle of volle melk en ga zo snel mogelijk naar de tandarts. Is er een stukje tand afgebroken? Bewaar ook dat in huishoudfolie, ORS of melk en neem contact op met de tandarts.

8. Denken dat een kind na een val niet mag slapen

Na een flinke val op het hoofd wil je je kind het liefst de hele nacht wakker houden. Maar slaap op zich is niet automatisch gevaarlijk. Het probleem zit niet in slapen, maar in niet goed wakker te krijgen zijn, suf worden of achteruitgaan.

Wat dan wel?

Let na een klap op het hoofd goed op alarmsignalen: bewusteloosheid, moeilijk wakker blijven, herhaald braken, een aanval, problemen met lopen, praten, zien of horen, vocht of bloed uit oor of neus, zwakte aan één kant van het lichaam of een val van hoogte. Bij zulke signalen is spoedhulp nodig. Bij twijfel: bel de huisarts, huisartsenpost of 112.

9. Iets in de mond stoppen bij een aanval

Bij een koortsstuip of epileptische aanval kan het er heftig uitzien. Sommige mensen denken nog steeds dat je iets tussen de tanden moet stoppen om te voorkomen dat iemand zijn tong inslikt. Dat moet je juist niet doen. Je kunt tanden, kaak of mond beschadigen en jezelf ook verwonden.

Wat dan wel?

Zorg dat je kind zich niet kan bezeren, leg iets zachts onder het hoofd als dat kan, houd bewegingen niet tegen en stop niets in de mond. Geef ook geen eten of drinken tot je kind weer volledig alert is. Bel 112 als de aanval langer dan 5 minuten duurt, als je kind niet goed bijkomt, meerdere aanvallen achter elkaar krijgt of als je het niet vertrouwt.

10. Te lang afwachten omdat je 'niet overdreven' wilt doen

Misschien wel de meest herkenbare fout: twijfelen. Is dit erg genoeg? Stel ik me aan? Moet ik bellen of nog even kijken? Natuurlijk hoef je niet voor elke schaafwond naar de spoedpost, maar bij kinderen kan een situatie snel veranderen. Bovendien is bellen voor advies geen falen, het is precies waarvoor huisarts, huisartsenpost en 112 er zijn.

Wat dan wel?

Bel dus direct 112 bij ernstige benauwdheid, bewusteloosheid, blauw zien, heftige sufheid, een ernstige allergische reactie, een grote bloeding, ernstige brandwonden, vergiftiging met ernstige klachten of wanneer je kind na een ongeluk niet goed reageert. Is het niet acuut levensbedreigend, maar twijfel je wel? Bel de huisarts of huisartsenpost.

Lees ook:

Vinger tussen de deur: wat moet je doen en wanneer is het serieus?
Koortsstuip bij kinderen: wat het is, hoe je het herkent en wat je moet doen?

Podcast: de placenta

[Movie1]

Beeld: Unsplash
Bron: Rode Kruis, Paru, Thuisarts

Ineens merk je dat de kraag en de bovenkant van je baby's shirt kleddernat is. Heel veel kwijl is de oorzaak. Maar waarom kwijlt je baby ineens zoveel?

A gossie: heeft jouw kleine ook ineens zo'n grote koude natte plek op zijn shirt net onder zijn kin? En dan trek je een nieuw shirtje aan en binnen no time is deze ook nat! ‘Hoe kan dat nou?’ horen we je jezelf afvragen.

Gelukkig is er vaak niets ernstigs aan de hand. Het is namelijk heel normaal en begint meestal als je kleine tussen de drie en zes maanden is.

Waarom zoveel kwijl?

Het overmatige kwijlen ontstaat, omdat de mondspieren van je baby nog niet helemaal ontwikkeld zijn waardoor het lastig is om speeksel door te slikken. Ook stopt je baby nu steeds vaker in zijn ontdekkingstocht voorwerpen in zijn mond wat voor extra kwijl zorgt, én gaan zijn tandjes groeien, iets wat ook een grote veroorzaker is van veel kwijl.

Bellenblazen

Naast bovenstaande, vind je kleine het nu steeds leuker om bellen te blazen met zijn eigen speeksel. Iets wat ook weer voor meer kwijl zorgt, maar wel een goed teken is. Want op deze manier traint hij zijn mondspieren.

Voeding

Wat ook voor meer speeksel kan zorgen zijn bepaalde soorten voedingsproducten. Zo kan gekruid eten voor meer speeksel zorgen. Ook zuur fruit als een sinaasappel of druiven kunnen een oorzaak zijn.

Medische reden

Heel soms kan er meer speeksel ontstaan vanwege een medische reden. Zo kunnen medicijnen van invloed zijn, ook medicatie die jezelf inneemt en jouw kleintje via borstvoeding binnenkrijgt.

En soms kan het komen door slikproblemen vanwege slappe mondspieren, neurologische redenen of kaakproblemen. Als je je ongerust maakt, neem altijd contact met je huisarts.

Wat kun je doen tegen het kwijlen?

Kwijlen is heel normaal, maar je kunt je baby een beetje helpen met:

Kwijlsjaaltjes

Kwijlsjaaltjes zijn driehoekige sjaaltjes die het overmatige speeksel een beetje kunnen opvangen.

Monddoekjes

Met zachte monddoekjes kun je de toet van je baby droog maken.

Bijtring

Bij doorkomende tandjes kan een fijne bijtring het onprettige gevoel van doorkomende tandjes wat verlichten.

Rietjes

Als je kind toe is aan rietjes toe is, stimuleer het! Door te drinken (of te blazen) door een rietje kun je de mondspieren trainen.

Wanneer stopt het kwijlen?

Meestal wordt het kwijlen van je baby minder zo rond de negen maanden. Als je kind tussen de een en twee jaar is, heeft hij zijn mondspieren voldoende ontwikkelt om zijn speeksel automatisch door te slikken.

Lees ook:

9 vieze dingen die je als moeder zonder blikken of blozen doet
Is het veilig om een LEGO door te slikken? Zes artsen deden test

Podcast: de placenta

[Movie1]

Wij ontvangen mogelijk een commissie als je via één van de links in dit artikel een aankoop doet.
Je betaalt hier niets extra voor en we tippen natuurlijk alleen wat we écht goed vinden.

Beeld: Pexels, Zeeman, Bol

Heb je een diepe verbintenis met de natuur? Vind je het belangrijk om je kind een naam te geven dat uit zachte klanken bestaat? Ooit gedacht aan een Hawaïaanse naam?

Hawaïaanse namen klinken vaak melodieus en zacht omdat ze op klinkers eindigen. Verder zijn ze vaak verbonden met natuurlijke elementen en hebben ze een prachtige betekenis. In Nederland hoor je ze niet vaak, en dat terwijl ze juist zo ontzettend mooi zijn!

Hawaïaanse meisjesnamen

Lilli, betekent lelie(bloem).

Malia, betekent ambitieus, sterk.

Nalani, betekent zegevierend.

Kaila, betekent slank, knap, geliefd.

Mily, betekent beeldschoon.

Hawaïaanse jongensnamen

Kai, betekent geluk, vreugde.

Keanu, betekent koel, zwoele bries.

Rehan, betekent bloeiend, florerend.

Kimo, betekent bezettter, overheersend.

Moke, betekent zoon, brengen

Hawaïaanse genderneutrale namen

Lani, betekent hemel.

Nana, betekent bron.

Loe, betekent koning.

Keoni, betekent God is verzoenend.

Kani, betekent geluid.

Meer Hawaïaanse namen vind je in de BabyBytes-namenzoeker!

Lees ook:

Helemaal hip: dubbele genderneutrale voornamen
Babynamen die 'vrede' betekenen

Podcast: de placenta

[Movie1]

Beeld: AI, Midjourney

Te veel suiker, te veel zout en te vet... Het blijkt dat voedingsproducten die we vaak in de supermarkt kopen voor onze baby en/of kind vaak ongezonder zijn dan we denken.

Volgens de onderzoekers (GGD Amsterdam, uitgevoerd door Questionmark) zit er in de meeste fruithapjes uit een potje, babypap en kindertoetjes te veel suiker. Ook de meeste maaltijdpotjes blijken veel zout te bevatten.

Onderzoek

Voor het onderzoek werd er gekeken of de producten die vaak in het kinderschap staan voldoen aan de richtlijnen van gezonde voeding volgens Het Voedingscentrum. In de meeste gevallen voldeden de producten niet.

Het bleek dat alle kindertoetjes te veel suiker bevatten. Dat geldt ook voor 66 procent van de fruithapjes uit een potje en 80 procent van de babypap. Maaltijdpotjes, vooral met kaas en ham, bevatten vaak te veel zout. Als je baby of kind dit elke dag zou eten, zou het te veel suiker en zout binnenkrijgen. Bovendien zijn het geen volwaardige maaltijden omdat ze te weinig kilocalorieën bevatten.

RTL Tonight besteedde er ook een item aan:

[Movie2]

Ingrediënten lezen

Liesbeth Velema van het Voedingscentrum adviseert om goed de ingrediënten op een verpakking te lezen. Als er zout of suiker is toegevoegd is het raadzaam om op te letten hoeveel erin zit. Toch zegt ze tegen RTLnieuws.nl dat het beter is om in dat geval het potje te laten staan. Je kunt volgens haar af en toe iets uit het kinderschap te geven, maar het beste is om zelf hapjes te maken met producten die in de Schijf van Vijf staan.

“Dan weet je zeker dat er geen zout en suiker aan zijn toegevoegd. Je kunt je kind op die manier ook beter aan losse smaken en verschillende structuren laten wennen.”

Gratis: receptenboekje gezonde babyhapjes

Onze voedingscoach Roos is expert in het maken van je eigen hapjes voor je baby. Zo schrijft ze in een van haar blogs: “Veel ouders kiezen voor kant en klaar vanwege het gemak. Een logische keuze, want veel tijd heb je niet als je net moeder bent geworden. Maar, als je alles goed voorbereidt, hoeft verse babyvoeding zeker niet veel tijd te kosten. Door in één keer grotere porties babyhapjes te maken, en deze als kleine porties in te vriezen, heb je een voorraadje zelfgemaakte hapjes voor later gebruik. Verse babyvoeding biedt tal van voordelen voor je baby. Het is niet alleen voedzaam en bevordert de smaakontwikkeling, maar kan ook kostenbesparend zijn.”

Roos heeft een gratis receptenboekje met babyhapjes gemaakt met daarin duidelijke recepten, inspirerende smaakcombinaties en handige tips om zélfs met een volle agenda gezonde hapjes te maken.

Lees ook:

Gebruik deze groenten niet voor de eerste hapjes
Leren eten met fruithapjes: voedingsdeskundige Roos heeft tips!

Podcast: de placenta

[Movie1]

Beeld: Terri Sharp from Pixabay

In de documentaire De Verloskundigen kun je de bevlogen verloskundigen Loïs, Niels, Sanne, Aalayah, Jef, Margretha en het duo Lonneke en Maud op de voet volgen. Heel interessant om te zien wat er allemaal komt kijken bij hun afwisselende werkzaamheden!

Immers: geen zwangerschap is hetzelfde en geen dag is voorspelbaar. Toch staan ze elke keer weer klaar met aandacht, vakmanschap en vertrouwen voor nieuw leven en alles wat daarbij komt kijken.

Veelzijdig beroep

De serie laat de veelzijdigheid van het beroep zien, want elke ouder heeft eigen wensen. Zo wil de een liever thuis bevallen, een ander in bad, en weer een ander met de hele familie om zich heen.

Maar niet alleen vreugde hoort bij het vak, ook is er soms verdriet bij slecht nieuws. In al die momenten fungeren de verloskundigen als steunpilaar.

Waar kun je ‘De Verloskundigen’ zien?

‘De Verloskundigen’ is vanaf 21 juni 2026 te streamen op NPO Start en vanaf zondag 28 juni wekelijks te zien om 20:30 uur bij KRO-NCRV op NPO 3.

Lees ook:

Is een 'klik' met de verloskundige echt zo belangrijk?
Lezeressen vertellen: 'Ik had een mannelijke verloskundige'

Podcast: de placenta

[Movie1]

Beeld: AI, Midjourney, KRO-NCRV

De Britse televisiezender BBC heeft een grappig experiment laten doen met jongens- en meisjesspeelgoed. Want denk jij dat je genderneutraal bent als je speelgoed voor een kind kiest? Of kies je toch onbewust voor jongensspeelgoed als je met een jongen speelt en meisjesspeelgoed voor een meisje?

Op een kleedje werd er verschillende soorten speelgoed neergelegd, bijvoorbeeld een babypop, een robot, een roze knuffel, en een speelgoedauto. Voor het experiment mochten vrijwilligers met een baby spelen.

Switchen van gender

Wat de vrijwilligers niet wisten was dat het meisje verkleed werd als een jongen en de naam Oliver kreeg, en dat het jongetje meisjeskleding aan kreeg en als Sophie werd geïntroduceerd.

In de video zie je wat er dan gebeurt.

Bekijk ook deze video's:

Zo reageert een baby op een onbewogen gezicht
Baby’s lichaamstaal uitleg: herken honger, gas & slaap

Podcast: de placenta

[Movie1]

Beeld: still YouTube, BBC Stories