Als jullie terugkijken naar jullie leven? Welk moment of periode in jullie leven was het zwaarst en hoe zijn jullie erbovenop gekomen?

Alvast bedankt voor de reacties!

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (135)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12



  • littlefreckle

    Meerdere moeilijke periodes gehad. M'n moeder overleed toen ik 6 was aan de gevolgen van borstkanker en m'n vader werd een alcoholist.Ben op jonge leeftijd misbruikt door een kennis. In m'n puber jaren veel therapie gehad voor depressies en ik automutileerde.Altijd complexe band met m'n vader gehad en hij is vorig jaar april terminaal ziek geworden, asbest kanker. In oktober overleden na een periode van 3 maanden in een hospice.
    Maar gelukkig gaat het nu wel erg goed met me :-). Ik heb altijd veel therapie en hulp gehad. Ookal 't heeft wat jaren geduurd.

  • MamavanMilo

    Ik heb jarenlang een angststoornis gehad.
    Bleek uiteindelijk een b12tekort te zijn dus gelukkig verholpen!
    En voel ‘t nu als ik te moe ben heeeel af en toe lichtjes weer opspelen. Maar heb het goed onder controle!

    Edit: en mijn vorige vriend waar ik 2 jaar mee samen was werd zwaar psychotisch. Echt dood eng als je dat van dichtbij meemaaktz

  • Myrtheflower

    Het moment dat mijn tweede dochtertje geboren is.. ik kom handen, voeten, slaap en geduld te kort. Onze oudste laat sindsdien namelijk extreem gedrag zien en onze jongste is mede door de reflux en haar onvriendelijke zus een huilbaby.

    Sindsdien breekt het slaaptekort (de jongste komt nog 3x per nacht!) het agressieve gedrag van de oudste (ze bijt duwt en slaat andere kinderen) haar moeizame eetgedrag (ze eet alleen boterham en dat vind ik erg lastig) mij op.

    Maar ik sta er niet alleen voor, heb een goede partner waarmee ik op 1 lijn zit, mensen om mij heen die mij begrijpen, een schoonmoeder waar ik de jongste af en toe mag brengen om zelf snachts te kunnen slapen en ik heb ook gewoon heel leuke kinderen (een dondersteen en een lachebekje) waar ik erg veel van houd ondanks het moeilijke gedrag wat ze laten zien...

    Ik had serieus nooit verwacht dat het hebben van kinderen de zwaarste periode van mijn leven zou zijn, en vind het soms best verdrietig dat ik voor mijn gevoel zo ondankbaar over kom naar mijn kinderen.. Ik ben niet ondankbaar, ik heb het gewoon niet onder controle voor mijn gevoel, het is me soms gewoon teveel..

  • Trotsemama<3

    ❤❤❤

  • MadelieVv

    Nee je bent zeker niet ondankbaar!! Dat zie ik echt niet terug in je verhaal. Het is de liefde die je voor ze voelt. Dat is zo sterk als mama zijnde.. Je wil zo graag dat ze gelukkig en relaxed zijn en wanneer er momenten zijn dat het niet gaat, voel je je zeker ellendig en wordt alles teveel na meerdere pogingen. Geef het tijd, moet goedkomen. Hoop het beste voor je.

  • Beebie7

    Het verlies van ons zoontje

  • Lindaaaaaaaa

    Ik was 4 toen mn vader overleed en mijn broertje 1.
    Vader was 33
    Dus heb heel ander leven gehad dan vele andere ....

  • Voorevenx

    Van groep 4 tot 8
    Eetstoornis 10,er jaren<

    Angststoornis na de 1ebr>Overlijden familie plus ook een ouder van me.
    De affaire van m.n man......

  • Kattevrouwtje

    Van mijn elfde tot mijn 23e.Toen ik nog thuis woonde bij twee drankorgels, die me jarenlang regelmatig nachtenlang wakker hielden met hun gezuip en geschreeuw , als ik met ze wou praten om aan een oplossing te werken, maar ik als “puber zijnde” werd afgeserveerd want “ ik kon niks hebben want ik was een puber”. Ik heb mezelf vaak pijn gedaan om het psychisch leed ge verzachten. Heb vaak genoeg zelfmoord overwogen maar ik ben tegelijk ook heel bang voor de dood dus dat was geen optie.
    Kreeg er naderhand ook nog paniekaanvallen van alsof het nog niet genoeg was.
    Hoe ik er bovenop ben gekomen: door samen te gaan wonen ( anders was ik wel op mezelf gegaan) en het contact met 1 van die drankorgels te verbreken. Ik heb nog steeds een sterke aversie tegen dronken mensen.

  • MNAZ

    Bedoel je hiermee jouw ouders?
    Heftig hoor...

  • Kattevrouwtje

    Jep.

  • Salamandertje

    Er waren verschillende momenten. Mijn opname in het NAD. Mijn burn-out, in deze tijd overleed mijn mams en hierna volgde een depressie. Wat ook heftig was, was de periode dat mijn vriend de diagnose caverneus hemangioom kreeg. Ik ben ooit gewurgd, dat heeft zn sporen nagelaten. Bij een onverwachte knuffel voel ik de spanning in mijn lijf. En wat misschien nog wel het ergst is... Mijn oudste dochter is op 2 jarige leeftijd aangerand door een 11 jarige jongen. Ik heb geen idee of zij ooit nog haar zorgeloze en blije zelf zal worden...

    Voor mij waren het veel periodes van overleven. Maar er waren altijd periodes dat ik wel kon genieten van het leven. Zoals het voelen van de warme zon of kijken naar het golvende water...

  • Soccer-Mom

    Ik denk dat ik dat nog niet heb meegemaakt eigenlijk. Natuurlijk, het is niet altijd rozegeur en maneschijn maar echt zwaar, zo heb ik het niet ervaren. Velen kijken terug op een fijne schooltijd en bestempelen dat als de mooiste tijd van je leven. Nou, ik niet. Ik vind mijn leven nu echt vele malen leuker dan toen.

  • Gelukx3

    Ik prijs mij zeer gelukkig dat ik (nog) geen zware periode in mijn leven heb meegemaakt.

    Respect voor alle dames hieronder, ook dat jullie je verhaal delen.

  • Sam-d-j

    Uhm 3 maanden geleden bevallen van mijn dochter heb al 3 zoons van 2,5 en 11 maar uur na mijn thuis bevalling kreeg ik een flinke bloeding wat niet wilde stoppen placemta was mooi heel eruit gekomen dus daar lag het niet aan het bloeden stopte maar niet wat ze ook probeerde na een half uur was ik al 2 liter kwijt voelde me steeds meer weg zakken mijn verloskundige was al weg naar de volgende bevalling kraamzorg en een verloskundige in opleiding was bij mij verloskundige in opleiding belde de verloskundige voor hulp ze kwam binnen 10 min bij mij thuis ze legde een katheter aan maar vertrouwde het niet ambulance werd gebeld ik wou alleen maar slapen maar ze hielden me op allerei manieren wakker met grote spoed naar het ziekenhuis waar chirurgen mij al opwachten ik voelde me zo zwak dat alles vaag langs me heen ging er werd snel een echo gemaakt maar ze konden niks zien door al het bloed ondertussen kwam mijn man aan in het ziekenhuis ik werd gelijk meegenomen naar de ok ik weet niet hoeveel infusen ze al in de amulance hadden aangelegd ze hadden van die plakkers op me lichaam geplakt in de ambulance was al helemaal voor bereid op de ok ook weer infusen en terwijl ze me uitkleden werd ik in slaap gebracht het enigste wat ik maar kon denken was laat me blijven leven ben nog niet klaar hier na 2 uur waren ze klaar met mij eenmaal terug op me kamer kwam het besef ik was bijna dood ik kijk nu heel anders naar het leven dan voor dit gebeurde ik heb er veel over gepraat met me man en de artsen dat heeft me geholpen om het een plek te geven

    En wat is jou zwaarste moment in jou leven

  • Nikita--

    Mijn moeder soort gelijk verhaal. Zij beviel in het ziekenhuis destijds dat is haar redding geweest. Voor mij wel de reden dat ik in ziekenhuis beval.

    Geef dit verhaal later door aan je dochter. Gelukkig is het goed afgelopen 😘

  • Sam-d-j

    Oh ja in het ziekenhuis zijn ze er snel bij maar wil nog niet alles zeggen gelukkig ook goed afgelopen met jou moeder een paar weken voor de bevalling werd dit op een of andere manier ook mijn grootste angst masr mijn bevalling verliep zo soepel en snel dat ik er niet meer over nadacht tot het toch gebeurde dacht eigenlijk dat je zoiets kon krijgen omdat de placenta niet volledig eruit zou komen dus was opgelucht dat ie helemaal eruit kwam

  • Chudo

    Wat heftig!! Wat was uiteindelijk de reden voor je bloedverlies?

  • Sam-d-j

    De reden was dat me bloedvaten niet dicht gingen in me baarmoeder

  • Carpediem!

    Wat ontzettend heftig. Weet je waar de bloeding uiteindelijk door veroorzaakt werd?

  • Sam-d-j

    Mijn bloedvaten gingen niet dicht in me baarmoeder


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50