Als jullie terugkijken naar jullie leven? Welk moment of periode in jullie leven was het zwaarst en hoe zijn jullie erbovenop gekomen?

Alvast bedankt voor de reacties!

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (135)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11



  • Ram2012

    Het zwaarste was toch wel dat we onze dochter hebben laten gaan. Bij de 20 weken echo bleek het niet goed met haar te zijn. Uit liefde voor haar en haar niet te laten lijden hebben we de zwangerschap beëindigd.

  • tienus

    Overlijden van mijn opa was erg pittig, maar het afgelopen jaar tot op dag van vandaag hakt er ook aardig in.
    Eerst veel stress door onveilige situaties op het werk, wat na heel proces een arbeidsconflict werd en ik mijn werk daar neer heb moeten leggen door teveel stress toen ik zwanger werd.daarna veel modder smijten en een vies spelletje naar mij waardoor ik daar niet meer kon terug keren en mijn droom (opwerken naar locatie manager) in duigen viel. Wel kunnen starten op leuke nieuwe plek maar diep van binnen doet het me nog steeds pijn. Nu een schat van een dochter, maar moeilijk bevalling met veel bloedverlies waardoor ik de eerste week echt niks kon, 2e week kon ik zelf naar de wc en zo opbouwend. Nu ik wat meer kan merk ik psychisch hoe zwaar het is geweest en hoe moeilijk ik het er mee heb. Daarbij werkt het ook niet mee dat onze lieve schat veel krijst en overstuur is en vaak alleen bij mij rust vind, ik leg de lat voor mezelf te hoog om het zo goed mogelijk te doen maar ik ben ook maar een mens en kan niet in haar behoefte voorzien wat mij weer raakt en ik psychisch weer vast loop. Weet zo niet hoe hier mee om te gaan, er is iets met onze kleine meid, maar wat. . .

  • Schip

    Het aller zwaarste is toch echt dat ik onze zoon Jack uit liefde heb laten gaan. De zwangerschap te beeindigen vanwege genetische afwijking. Tot nu toe best veel heftige dingen meegemaakt die je niet in je leven hoort mee te maken maar dit heeft mij echt het aller meeste gedaan.

  • Trotsemama<3

    💙😔

  • Brusje3

    Meerdere zware periodes gehad in mn leven.. vroeger gepest geweest, mishandeld (Door leeftijdsgenoten) mijn vader overleed toen ik 12 was.. broer zien aftakelen (had zware depressies) op jonge leeftijd moeder geworden moeder die borstzakken kreeg (gelukkig wel genezen) jong uit huis gegaan omdat mn ex daar echt op stond dat ik mee ging.. 4 jaar lang ben ik geestelijk als lichamelijk mishandeld Door mn ex.. raakte ik mn kindjes kwijt ben ik dakloos geworden.. En nu klim ik weer uit de put..

  • Trotsemama<3

    Wow! Heel veel liefde voor jou meis

  • Mamavandriedametjes

    Dat was by far de periode nadat mijn (nu ex-)man uit het niets aankondigde te willen scheiden. Ik was in de veronderstelling een gelukkig huwelijk te hebben. Hij bleek niet gelukkig meer, heeft dat nooit gezegd of laten blijken. De maanden daarna waren verdovend, onwerkelijk, overleven. Nog steeds hoor ik regelmatig dat mensen (zijn ouders, mijn ouders) het niet hadden zien aankomen... vertel mij wat. Ik bleef achter met drie heel jonge kindjes en een man die emotioneel de weg kwijt was en mij van de ene op de andere dag niet meer toeliet. Er kon geen knuffel meer af. Nu, bijna 3 jaar later, is het stof neergedaald. De relatie met mijn ex-man is prima, alles is gesetteld en geregeld, ik red het prima met mijn meiden, ook al zijn ze vrijwel fulltime bij mij. Maar het feit dat iemand die zo intens belangrijk is als je echtgenoot zo enorm het vertrouwen beschaamd, met alle gevolgen van dien.. ik weet niet of ik daar ooit weer helemaal overheen kan komen.

  • Barbamammie79

  • Lornah

    Mijn tienertijd. Zus die lastig was en alle aandacht opeiste. Overlijden van mijn oma op mijn 16e en gelijk de rest van de familie ook niet meer zag.was vaak depri en had huilbuien. Op mijn 21ste in therapie gegaan. Zo kwam ik erachter dat ik veel dingen moest verwerken.soms is het nog steeds lastig. Blijkt dat mijn vader . asperger heeft, dit weten we nu 6 jaar. Hij was ook altijd al anders dan andere vaders. Als kind vond ik dat vreselijk en snapte ik dat niet. Wij spraken ook nooit over problemen enzo. Ik heb nog steeds periodes, dat wanneer mijn man minder tijd voor me heeft ( drukte op het werk en weinig slapen), ik dan het idee heb dat hij me niet meer wil. Dat ik niet belangrijk genoeg ben. Dit is natuurlijk niet zo. Maar zo voelt het wel. Door het aandacht tekort als tiener, denk ik. Ik was namelijk het brave kind. Met mij gaat alles goed, ook al gaat het niet goed. Ik ben nog steeds van mening dat mijn jeugd slechter had kunnen zijn, maar ik kan niet zeggen dat ik gelukklig was. Ook de periode dat het zwanger worden van mijn 2e kind, niet lukte. Pas na 2,5 jaar. Gelukkig kan ik goed met mijn vriendinnen en mijn man praten. Dit helpt heel erg.

  • Tryit

    Toen in 2018 mijn ex mij en onze kindere verliet voor mijn "beste" vriendin en daar na 1 week al bij introk.
    Mij achterliet zonder financiele middelen en daardoor overal achterstanden ontstonden en ik maar 900 euro in de maand had. En ik zelfs bij de voedselbank moest aankloppen.
    Het heeft een paar maabden geduurd het financiele plaatje op orde te krijgen en daarna kroop ik uit dat gat.

    Inmiddels zelf een leuke man leren kennen en we hebben sinds juli dit jaar een zoontje, ik ben gelukkiger dan ooit

    Maar ik zal nooit vergeten wat ze me hebben aangedaan,en dat ze me.leven zuur hebben gemaakt. En nog steeds doen

  • littlefreckle

    Meerdere moeilijke periodes gehad. M'n moeder overleed toen ik 6 was aan de gevolgen van borstkanker en m'n vader werd een alcoholist.Ben op jonge leeftijd misbruikt door een kennis. In m'n puber jaren veel therapie gehad voor depressies en ik automutileerde.Altijd complexe band met m'n vader gehad en hij is vorig jaar april terminaal ziek geworden, asbest kanker. In oktober overleden na een periode van 3 maanden in een hospice.
    Maar gelukkig gaat het nu wel erg goed met me :-). Ik heb altijd veel therapie en hulp gehad. Ookal 't heeft wat jaren geduurd.

  • -MamavanM-

    Ik heb jarenlang een angststoornis gehad.
    Bleek uiteindelijk een b12tekort te zijn dus gelukkig verholpen!
    En voel ‘t nu als ik te moe ben heeeel af en toe lichtjes weer opspelen. Maar heb het goed onder controle!

    Edit: en mijn vorige vriend waar ik 2 jaar mee samen was werd zwaar psychotisch. Echt dood eng als je dat van dichtbij meemaaktz

  • Myrtheflower

    Het moment dat mijn tweede dochtertje geboren is.. ik kom handen, voeten, slaap en geduld te kort. Onze oudste laat sindsdien namelijk extreem gedrag zien en onze jongste is mede door de reflux en haar onvriendelijke zus een huilbaby.

    Sindsdien breekt het slaaptekort (de jongste komt nog 3x per nacht!) het agressieve gedrag van de oudste (ze bijt duwt en slaat andere kinderen) haar moeizame eetgedrag (ze eet alleen boterham en dat vind ik erg lastig) mij op.

    Maar ik sta er niet alleen voor, heb een goede partner waarmee ik op 1 lijn zit, mensen om mij heen die mij begrijpen, een schoonmoeder waar ik de jongste af en toe mag brengen om zelf snachts te kunnen slapen en ik heb ook gewoon heel leuke kinderen (een dondersteen en een lachebekje) waar ik erg veel van houd ondanks het moeilijke gedrag wat ze laten zien...

    Ik had serieus nooit verwacht dat het hebben van kinderen de zwaarste periode van mijn leven zou zijn, en vind het soms best verdrietig dat ik voor mijn gevoel zo ondankbaar over kom naar mijn kinderen.. Ik ben niet ondankbaar, ik heb het gewoon niet onder controle voor mijn gevoel, het is me soms gewoon teveel..

  • Trotsemama<3

    ❤❤❤

  • MadelieVv

    Nee je bent zeker niet ondankbaar!! Dat zie ik echt niet terug in je verhaal. Het is de liefde die je voor ze voelt. Dat is zo sterk als mama zijnde.. Je wil zo graag dat ze gelukkig en relaxed zijn en wanneer er momenten zijn dat het niet gaat, voel je je zeker ellendig en wordt alles teveel na meerdere pogingen. Geef het tijd, moet goedkomen. Hoop het beste voor je.

  • Beebie7

    Het verlies van ons zoontje

  • Lindaaaaaaaa

    Ik was 4 toen mn vader overleed en mijn broertje 1.
    Vader was 33
    Dus heb heel ander leven gehad dan vele andere ....


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50