Voor veel kinderen is duimzuigen een veilige en vertrouwde gewoonte. Toch kan het op een gegeven moment slim zijn om het af te bouwen. Met geduld en de juiste aanpak hoeft dat gelukkig geen strijd te worden.
Waarom zuigen baby’s op hun duim?
Baby’s worden geboren met een natuurlijke zuigreflex. Sommige baby’s zuigen zelfs al op hun duim in de buik! Het helpt hen om zichzelf te kalmeren wanneer ze moe, hongerig, bang of overprikkeld zijn.
Veel baby’s verliezen die sterke zuigbehoefte rond de 6 maanden, maar sommige peuters blijven nog een stuk langer duimen. En eerlijk: een eigen duim is natuurlijk altijd binnen handbereik.
Wanneer wordt duimzuigen een probleem?
Bij jonge kinderen is duimzuigen meestal heel normaal. Toch kan langdurig en intensief duimen invloed hebben op de ontwikkeling van het gebit en de kaak. Denk aan:
tanden die scheef gaan staan
een veranderde beet
problemen met de stand van de kaak
moeite met bepaalde spraakklanken
Hoe eerder een kindje stopt, hoe kleiner de kans op orthodontische problemen later. Veel kinderen stoppen gelukkig vanzelf tussen hun tweede en vierde verjaardag.
Zo help je je kindje stoppen met duimzuigen
Bouw het langzaam af. Probeer het duimen stap voor stap te beperken. Bijvoorbeeld alleen nog thuis, of alleen in bed. Zo wordt de gewoonte langzaam minder sterk.
Focus op complimentjes. Positieve aandacht werkt écht beter dan boos worden of straffen. Geef complimentjes wanneer je kindje even niet duimt. Een stickerkaart of kleine beloning kan ook motiverend zijn.
Zoek een alternatief. Bij baby’s ouder dan 6 maanden kun je een alternatief aanbieden, zoals een bijtring of speelgoed waarmee ze veilig kunnen sabbelen. Ook verschillende structuren eten ontdekken helpt om de mond op een gezonde manier te stimuleren.
Schakel hulp in als het nodig is. Blijft je peuter veel duimen? Dan kan het slim zijn om advies te vragen aan een logopedist of tandarts. Soms speelt er meer mee, zoals mondademhaling of spanning in de mondspieren.
Wat helpt niet?
Straf of speciale vieze nagellak lijken misschien een snelle oplossing, maar werken vaak averechts. Door stress of spanning gaan kinderen juist vaker op hun duim zuigen om zichzelf te troosten. Positieve aandacht en geduld werken meestal veel beter.
Uiteindelijk stoppen de meeste kinderen vanzelf
Hoe frustrerend het soms ook kan zijn, duimzuigen is meestal een normale fase. Met wat geduld, positieve aandacht en eventueel wat extra ondersteuning komt het bij de meeste kinderen helemaal goed.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
In 2023 startte ik als stagiair bij BabyBytes en ontdekte ik hoe leuk schrijven echt is. Na mijn stage ben ik met plezier gebleven en verder gegroeid in het schrijven. Ik vind het leuk om mijn creativiteit kwijt te kunnen en mij te verdiepen in alles wat met kinderen te maken heeft.
Reageer op dit artikel
reacties (0)