Zoals 2 weken geleden vermeld heeft ons ongeboren kindje LUTO. Na meerdere gesprekken besloten geen shunt te plaatsen. Het leven van ons kindje gaat er na de bevalling zo slecht uit zien dat we dit niet voor hem willen en ook niet voor onze andere 3 kinderen.
Gister avond het eerste tabletje moeten nemen om vervolgens morgen te gaan bevallen in het UMC. En ik merk dat vandaag echt mijn dag niet is. Ik ben emotioneel, boos, kan niks hebben en reageer alles af op mijn man.
Over 24 uur gaat alles starten en over ongeveer 36 tot maximaal 48 uur zal ik mijn kindje veel te vroeg meenemen naar huis om deze vervolgens eind van de week te begraven, zodat ook onze andere kinderen afscheid kunnen nemen van hun broertje.
Hoe ik deze week door ga komen weet ik nog niet. En soms vraag ik mij af of ik mij niet enorm aanstel en het niet veel te groot maak. Ik ben/was nog niet eens op de helft, slechts 15w vandaag.
Pff hoe dan ook... ik blijf ver van iedereen uit de buurt. Kan ik ook geen dingen verkeerde uitspraken doen.
Heel veel sterkte voor jou, en je gezin met het verlies van jullie kindje hopelijk worden jullie tijdens en erna omringt door liefde, voor jullie en het kindje dat er maar heel kort mocht zijn. Dikke dikke knuffel
Heej, je maakt het absoluut niet te groot! Natuurlijk stel je je niet aan, jouw emoties mogen er zijn. Ik ken een andere vrouw die haar kind met 19 weken verloor, dat is niet zo'n groot verschil. Zij heeft haar kindje een begrafenis gegeven met alles erop en eraan. In hun huis is nog steeds een speciaal hoekje voor hun stilgeboren kindje. Zij heeft hier ook een enorme emotionele klap van gehad en is dit in zekere zin nog steeds aan het verwerken (we zijn inmiddels al paar jaar verder). En dat is prachtig dat zij dat op haar manier doet. Dit verdriet mag er zijn en daar hoef je je niet slecht over te voelen.
Voor iedereen is het anders, iedereen verwerkt het anders. Er is geen foute manier. Weet gewoon dat je verdriet normaal is en er mag zijn.
Veel sterkte. Ik denk wel dat iedereen dit begrijpt om je heen. Het is emotioneel moeilijk en maar 15 weken moet je niet zeggen het is en blijft jullie kindje. Ben er zelf emotioneel van als ik zoiets lees. Tranen in mijn ogen.
Doe het niet af met “maar 15 weken” lieve vrouw. Het is jullie kindje, vanaf de start! Dus nee, jij stelt je echt niet aan. Dit is enorm heftig, of je nu op de helft bent of niet…
Dit is zo intens verdrietig! Zo heftig. Laat je emoties gewoon komen. Je mag boos zijn en verdrietig zijn. Het is ook van het ene uiterste van blij zijn en een 4e kindje verwelkomen naar het andere gaan van afscheid moeten nemen. Wij hebben een kindje verloren van onze tweeling. Als gezin praten we daar nu over en daar ben ik heel erg blij mee. Word niet vergeten zelfs na al die jaren niet. Heel veel sterkte en denk aan jullie.
Oh wat ontzettend verdrietig en heftig… Heel veel sterkte!
Je hoeft je niet bezig te houden met of je gevoelens of de manier waarop je er mee omgaan wel ‘gepast’ zijn. Dat zijn ze namelijk gewoon. Je voelt wat je voelt en dat is oké. Ook als je dat gevoel nu nog niet echt kunt laten komen, of het lastig vindt, zoals je hieronder zegt. Echt niks geks. Je moet hier doorheen, en hoe je dat doet, is voor iedereen anders maar elke weg is begrijpelijk.
Je hoeft je niet af te vragen of je je aanstelt.. jouw gevoel is jouw gevoel en dat mag er zijn! 🙏 je bent straks mama van 4 kids! Ik vind je sterk en knap dat je hierover nadenkt. De foto's zullen je vast helpen ik denk dat het maar al te snel voorbij gaat. Veel sterkte en ook die boosheid hebben ze maar even te slikken. Vertel ook dat je teveel gevoelens hebt en ze dit niet persoonlijk hoeven te nemen. 🫶🕯🍀 veel kracht voor de aankomende tijd.
Och, dit is verschrikkelijk. Wat een ontzettend verdriet.. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen! Heb je stichting still al benaderd om mooie foto's van jullie kindje te maken?
En aanstellen doe je je zeker niet. Mijn zus is 2 keer een kindje verloren met 13 weken en daar hebben wij allemaal nog steeds verdriet van; ze horen gewoon bij de familie. Mijn neefje heeft het nog steeds over "zijn dode broertjes" en ook mijn pasgeboren nichtje zal te weten komen over haar broertjes, ze horen er notabene gewoon altijd bij. Ook jullie baby zal altijd bij jullie gezin horen en de liefde voor hem is net zo groot al als voor je andere kinderen! Dus het verdriet en alle andere emotie, is normaal en volkomen terecht ✨️🩵
Wat vreselijk, wat oneerlijk 💔 Heel veel sterkte toegewenst, laat maar komen die boosheid. Ik denk dat iedereen die het weet het wel kan begrijpen. En zo niet, jammer dan maar even. Behalve je kinderen dan, wees verdrietig samen.
Heel veel sterkte! Heb je Stichting Still al benaderd? Zij kunnen kosteloos foto's komen maken, thuis of in het ziekenhuis. Laat iemand contact opnemen met je uitvaartverzekering om te kijken wat mogelijk is. De ene uitvaartverzekering is de ander niet, helaas. Wij waren erg blij met de waterbakmethode. Onze zoons hebben we in een waterbak mee naar huis genomen. Ze werden daar nog mooier van dan ze al waren en ze zijn echt nog een tijd bij ons geweest. Wij zijn ontzettend fijn geholpen door Houvast Uitvaartzorg en we hadden een prachtige kist van Hart van Hout. Even wat tips om mee te nemen. Stille Levens heeft verschillende folders, ook met betrekking tot jullie situatie bijvoorbeeld. Zij hebben ook een hele fijne pagina op Facebook. Dat je 'pas' 15 weken zwanger bent doet niets af aan je verdriet. Je zult zien dat je kindje al behoorlijk af is. Veel te klein, maar af.
Ontzettend veel sterkte! Mocht je willen praten, dan mag je mij altijd een berichtje sturen.
Bedankt voor de tips, lief van je. Stichting still hebben we inderdaad benaderd die moeten we als we thuis zijn bellen en morgen zetten ze een aanvraag uit. We hebben inderdaad een bakje voor vervoer, maar geen idee hoe groot dit moet zijn. En een grotere bak (te groot, maar was mooie maat voor foto's zeiden ze) voor thuis. Wij hebben een mintgroen kistje vanuit Amelius, dus dat is ook geregeld en de rest helpt mijn uitvaartverzekering bij. Aardige man die ons 3 jaar geleden bijgestaan heeft bij het begraven van mijn vader.
Je stelt je absoluut niet aan. Ga je niet vergelijken met anderen. Dit is jullie verdriet en pijn. Dat is niet te meten aan dat van een ander. Heel veel sterkte 💔❤️
Je stelt je echt niet aan. Wat jullie nu meemaken is hartverscheurend, ongeacht hoeveel weken je zwanger bent. Jullie hebben een beslissing moeten nemen uit liefde voor jullie kindje én jullie gezin, en dat maakt het niet minder zwaar eerder juist nog zwaarder. Dat je vandaag boos, emotioneel en overprikkeld bent, is zo begrijpelijk. Je zit midden in afscheid nemen van een kindje waar je al van houdt. Niemand gaat hier “goed” doorheen. Probeer alsjeblieft mild te zijn voor jezelf, ook als je merkt dat je alles afreageert of even niemand om je heen wilt. De komende dagen hoef je niet sterk te zijn of het perfect te doen. Uur voor uur is meer dan genoeg. En je kindje blijft jullie kindje, hoe kort hij er ook fysiek zal zijn geweest. Ik denk aan jullie. 🤍
Lief van je. En toch, ondanks dat ik mijn kinderen leer dat verdriet er ook mag zijn en dat dit getoond mag worden, vind ik het voor mezelf heel moeilijk om dit te laten zien aan anderen. Ik word vaak gezien als de sterke en heb dan ook vaak een masker op, maar merk nu dat het masker vaak afvalt en dat valt mij zwaar.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in off topic
reacties (19) Verversen