Zoals 2 weken geleden vermeld heeft ons ongeboren kindje LUTO. Na meerdere gesprekken besloten geen shunt te plaatsen. Het leven van ons kindje gaat er na de bevalling zo slecht uit zien dat we dit niet voor hem willen en ook niet voor onze andere 3 kinderen.
Gister avond het eerste tabletje moeten nemen om vervolgens morgen te gaan bevallen in het UMC. En ik merk dat vandaag echt mijn dag niet is. Ik ben emotioneel, boos, kan niks hebben en reageer alles af op mijn man.
Over 24 uur gaat alles starten en over ongeveer 36 tot maximaal 48 uur zal ik mijn kindje veel te vroeg meenemen naar huis om deze vervolgens eind van de week te begraven, zodat ook onze andere kinderen afscheid kunnen nemen van hun broertje.
Hoe ik deze week door ga komen weet ik nog niet. En soms vraag ik mij af of ik mij niet enorm aanstel en het niet veel te groot maak. Ik ben/was nog niet eens op de helft, slechts 15w vandaag.
Pff hoe dan ook... ik blijf ver van iedereen uit de buurt. Kan ik ook geen dingen verkeerde uitspraken doen.
Je stelt je echt niet aan. Wat jullie nu meemaken is hartverscheurend, ongeacht hoeveel weken je zwanger bent. Jullie hebben een beslissing moeten nemen uit liefde voor jullie kindje én jullie gezin, en dat maakt het niet minder zwaar eerder juist nog zwaarder. Dat je vandaag boos, emotioneel en overprikkeld bent, is zo begrijpelijk. Je zit midden in afscheid nemen van een kindje waar je al van houdt. Niemand gaat hier “goed” doorheen. Probeer alsjeblieft mild te zijn voor jezelf, ook als je merkt dat je alles afreageert of even niemand om je heen wilt. De komende dagen hoef je niet sterk te zijn of het perfect te doen. Uur voor uur is meer dan genoeg. En je kindje blijft jullie kindje, hoe kort hij er ook fysiek zal zijn geweest. Ik denk aan jullie. 🤍
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in off topic
reacties (1) Verversen