Hoi allemaal, Mijn baby is 7 maand en kan niet zonder mij slapen. Dan heb ik het over alle dutjes en in de nacht ook. Hij moet naast mij liggen en zo valt hij in slaap. Zondra ik opsta wordt hij wakker.. ook midden in de nacht als ik naar de wc moet bv wordt hij direct wakker. Alsof hij nooit in een diepe slaap is.. dit is er vermoeiend want ik heb nog 2 andere kids.. wanneer de kids thuis zijn is het een ramp met slapen want dan lukt het gewoon weg niet. Ook is hij sinds een paar weken midden in de nacht echt 2 uur lang wakker. Wie heeft tips voor mij?
Ik vind de reacties nogal veroordelend. Je hoeft niet een baby constant vast te houden of altijd samen te slapen en je hoeft ook niet een baby aan z’n lot over te laten en te laten huilen. Je kunt het zelf slapen in heel kleine stapjes aanpakken, dat kan gewoon gepaard gaan met nabijheid en troosten. Het is niet óf er bij liggen óf zoek het maar uit, er zit heel veel tussenin. Je kind zelf laten slapen heeft ook niets te maken met geen mama willen zijn tijdens de slaapuren. Bovendien heb je nog twee kinderen en kan je simpelweg niet een heel middagdutje gaan cosleepen met de baby. Laat je geen schuldgevoel aanpraten omdat je je baby een goede nachtrust en middagdut gunt én de andere kinderen aandacht gunt én jezelf overeind wil houden.
Wat tips die hier werkten:
Probeer het in kleine stapjes te gaan veranderen. Wieg je kind in slaap, leg neer, blijf er even dicht bij en sluip weg. Bij wakker worden en verdriet, teruggaan, troosten en weer neerleggen. Wachten tot hij slaapt en weer weg. Op repeat. Als dit lukt, dan kun je kleine stapjes gaan maken. Elke keer als een stapje eventjes goed gaat, ga je weer een stapje verder. Steeds iets eerder neerleggen, steeds verder weg er bij blijven zitten of liggen, steeds iets eerder weggaan, etc.
Het is uitzoeken wat fijn is. Stilte of juist geluid om ze heen, op de zij slapen of op de rug, knuffeltje er bij, ritueeltje, etc.
Ik pakte ook altijd een knuffel of doekje er bij als ik m’n kinderen vast had of ze in de draagzak had. Zo hoorde dat knuffeltje er ook bij, rook het goed en voelde het vertrouwd. Knuffeltje ging dan altijd mee naar bed. Die ging bij slapen horen zoals wij dat eerst deden.
Daarnaast waren ze bij mij echte zijslapers. Op de rug sliepen ze onrustiger en ondiep. En op de zij sliepen ze goed. Ook wegleggen op de rug zorgde er voor dat ze meteen wakker werden, op de zij wegleggen dan bleven ze in dezelfde houding als op de arm en dan sliepen ze door.
Helemaal eens met deze reactie. Je kunt je kindje ook op een liefdevolle manier in z’n eigen bedje leren slapen als dat betekent dat je zo ook aan jezelf en je andere kinderen toekomt. We moeten elkaar vooral niet veroordelen hierin!
Ik heb eindeloos geknuffeld, gewiegd, gezongen, speentje erin. Z’n voorhoofd aaien, hand op de borst/buik. Geoefend met in bed slapen zonder hem aan z’n lot over te laten of te laten uithuilen. Het is niet het een of het ander. En ja, soms huilde hij wel even een paar minuten, want dat had mijn peuter mij ook nodig. Ik heb geleerd dit los te laten, omdat ik het kwalijker vond als zij het idee zou krijgen dat ik de baby altijd voor haar liet gaan, gezien zij dat veel bewuster meekrijgt.
Je kindje heeft blijkbaar nabijheid nodig, dus overdag wandelen in de kinderwagen en of de draagzak. Als je kindje liefst samen slaapt waarom dan moeilijk kiezen, als je er gewoon bij kan liggen. Ik vind dat je er nooit voor moet kiezen, het zelf uit te laten zoeken. Het feit dat sommige zeggen even door pakken of laten huilen, snap niet waarom en hoe je dit kan. In Nederland is het gewoon de norm geworden weg leggen en kijk maar wat je doet, dat huiltje gaat toch door merg en been. Nee ik heb altijd voor co sleeping gekozen en doe dit nog steeds. Ze hebben mij nodig, ben 24/7 mama en niet wanneer het mij uitkomt. En zeker als wij als volwassen met een gezond ontwikkeld verstand en kunnen nadenken; keuzes maken en opleggen aan afhankelijke baby’s, die niet kunnen praten en enkel huilen als communicatie middel!
Ik heb dit bij mijn oudste ook gehad en haar in de slaapzak vooral in slaap gelopen en daarna weggelegd.
Zou wellicht slapen in een kinderwagen een idee zijn? Op de dagen dat de andere kids er ook zijn? Je zou dan bijvoorbeeld een wandeling naar het park of een speeltuin kunnen maken zodat de andere kids zich vermaken terwijl baby slaapt en jij op het bankje even kan rusten.
Het is een pittige periode en wanneer je erin zit lijkt hij eeuwig te duren. Maar wat biomoeder ook zegt het gaat over.
Ik zou vooral geen slaaptraining gaan doen die gericht is op het weg gaan. Dat doet op de langere termijn meer schade dan dat het goed doet. Je kindje heeft het nu gewoon echt nodig nog. En door weg te gaan terwijl hij niet met je kan praten of je achterna kan komen laat je hem erg stressvol achter. (Hier zijn hele onderzoeken naar gedaan. De info hiervan werd zelf met ons gedeeld door de neonatale afdeling van het ziekenhuis destijds)
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (22) Verversen