Hallo allemaal,

Ik ben nieuw op Babybites en heb me aangemeld om ervaringen te lezen en advies te vragen.

Toen ik mijn zoontje van 16 maanden ophaalde van de opvang deze week, werd er gezegd dat het de leidsters opviel dat hij niet luistert als er naar hem wordt geroepen (zijn naam bijv). Ook is contact maken met hem lastig en heeft hij weinig interesse in andere kindjes. Hij speelt ook vaak zelf.

Mij was eerder ook opgevallen dat hij niet reageert als ik iets tegen hem zeg. Wel reageert hij als ik een liedje begin te zingen, en vindt hij kiekeboe spelen of samen gek doen heel leuk dan schatert hij het uit.
Zijn ontwikkeling is eigenlijk altijd goed gegaan, iets trager dan mijn dochter maar alles binnen de richtlijnen. Sinds 2 weken loopt hij ook helemaal los.
Hij zegt wel nee of dada en dan zwaait hij maar nog geen papa of mama o.id.
Wij als ouders en zijn grote zus krijgen wel contact met hem, hij komt ook naar me toe als ik uit mijn werk kom en dan gaat hij aan m'n benen trekken zodat ik hem op til. Hij komt vaak achter me aan als ik in de keuken bezig ben. Met zijn zus is hij heel leuk en hij lacht om alles wat ze doet. In haar toont hij zeker interesse.
Hij speelt heel goed zelf, en ook met verschillend speelgoed. Wel stopt hij nog veel in zijn mondje.

Naar de opvang gaat hij pas sinds 2 maanden 2 x per week en hij is al vaak niet geweest vanwege bijv. Koorts of niet goed slapen (dan hielden we hem thuis zodat hij lekker rustig aan kon doen) dus echt vaak is hij nog niet naar de opvang geweest.

Als ik Google kom ik steeds weer op autisme uit, en ben hier dus erg bang voor.
Ik denk dat ik gewoon op zoek ben naar ervaringen of wat dan ook. Ik kan dit soort dingen maar moeilijk loslaten.

Door corona hebben we weinig mensen gezien en ook niet veel andere kindjes, hij is dat dus ook niet gewend..

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (46)    Verversen

1 2 3 4



  • Babylove-

    Hoi,

    Ik herken de symptomen en maak mij ook wel een beetje zorgen over mijn dochtertje. Ze is nu 20 maanden en heeft precies hetzelfde als je zoontje. Ze reageert nog steeds niet echt op haar naam, vooral niet wanneer ze met iets bezig is. Soms lukt t wel om haar aandacht te krijgen en dan reageert ze wel of maakt ze ff snel oogcontact. Maar dat is alleen op momenten wanneer we samen actief aan t spelen zijn dan is haar aandacht bjj mij. Maar wanneer ze rond loopt en ik roep haar dan krijg ik geen contact met haar. ( Haar gehoor is gewoon goed)
    Verder merk ik ook dat ze best wel afstandelijk is naar kindjes in de speeltuin. Ze observeert alles en is terughoudend. Praten of woordjes doet ze ook nog niet echt. Sinds kort zegt ze nee en dat was t. Verder is ze een heel vrolijk meisje, die alles graag zelf wil leren en ontdekken.
    Het enige waar ik me dus echt zorgen om maak is dat ze dus nooit spontaan reageert op haar naam en geen oogcontact maakt.
    In mijn omgeving zijn er veel kindjes onder de 3 en ik merk toch wel echt verschil...
    T valt hun dus ook al op en krijg ik steeds vaker de vraag wrm ze nooit reageert.
    Ik twijfel ook of ik al een onderzoek moet laten starten, maar aan de andere kant vind ik haar ook nog erg jong en wil ik niet gelijk een stempel laten drukken terwijl ze nog zo veel gaat ontwikkelen.

  • Mamavan2boefjes

    Hoi!

    Lastig he!
    Ik ga zijn gehoor laten testen en ik ga naar een logopedist om te kijken hoe hij ervoor staat en wat ik kan doen om te helpen. Dit vanuit het CB.

    Ik wil wel onderzoek doen, niet om een stempel erop te drukken, maar zodat ik hem wellicht dan beter kan helpen of begeleiden.

    Wel zei de arts dat het ook kan zijn dat hij gewoon langer tijd neemt om te ontwikkelen. Corona geeft er voor gezorgd dat hij ook nooit andere kindjes zag en gewend is om alleen of met zijn zus te spelen.
    Mijn zoontje komt wel vaak naar me toe en maakt met ons goed oog contact maar met vreemden niet.
    Hij zegt nee, en die en dada als hij zwaait maar meer niet. Hij praat wel de hele dag maar dat is in zn eigen taal. Verder doet hij in zn handjes klappen en is hij een heel vrolijk kindje.

    Ik snap dat het lastig is, dat vind ik ook. Ik maak me er nu niet meer druk om. Hij blijft mijn heerlijke schat en ik hou hoe dan ook van hem dus ik laat het los. Het onderzoeken is puur om hem eventueel te begeleiden waar nodig.

    Succes met je meisje!

  • Mamavan2boefjes

    Iedereen super bedankt voor de reacties!

    Vandaag is er op de opvang een ortho pedagoog geweest en die heeft een uurtje meegekeken.
    Zelf vond ik het nogal kort om in een uur tijd van alles te observeren, en hij had ook nog eens een slechte dag door t slechte slapen(zit in een sprong).

    Haar viel op;
    - Luistert niet naar naam
    - moeilijk contact te maken
    - geen interesse in andere kindjes
    - ze vond hem onrustig omdat hij niet langer met iets kan spelen maar ja hij is ook nog wel erg jong
    - zit veel met zijn mondje open
    - eentonige geluiden (thuis absoluut niet)
    - valt regelmatig (maar hij loopt net sinds 2 weken los)

    Zij raadde ons aan om via het CB een verwijzing te vragen naar t kabouterhuis. Daar kunnen logopedisten, fysio en psychologen hem observeren.

    Ik vond het wel een beetje raar dat ze in dat ene uurtje al genoeg heeft kunnen zien..

  • Mamavan2boefjes

    Iedereen super bedankt voor de reacties!

    Vandaag is er op de opvang een ortho pedagoog geweest en die heeft een uurtje meegekeken.
    Zelf vond ik het nogal kort om in een uur tijd van alles te observeren, en hij had ook nog eens een slechte dag door t slechte slapen(zit in een sprong).

    Haar viel op;
    - Luistert niet naar naam
    - moeilijk contact te maken
    - geen interesse in andere kindjes
    - ze vond hem onrustig omdat hij niet langer met iets kan spelen maar ja hij is ook nog wel erg jong
    - zit veel met zijn mondje open
    - eentonige geluiden (thuis absoluut niet)
    - valt regelmatig (maar hij loopt net sinds 2 weken los)

    Zij raadde ons aan om via het CB een verwijzing te vragen naar t kabouterhuis. Daar kunnen logopedisten, fysio en psychologen hem observeren.

    Ik vond het wel een beetje raar dat ze in dat ene uurtje al genoeg heeft kunnen zien..

  • Forevermom

    Bij mijn neefje was op die leeftijd ook vrij goed te zien dat hij autisme had/heeft.
    Een lichte vorm dat wel, maar toch. Hij flapperde ontzettend met zn handen, schreeuwde alleen maar, praatte pas vanaf zn 4e jaar. Maakte amper contact met wie dan ook, zelfs als je hem op schoot had dan keek ie je niet aan. Nu is hij bijna 12 en heeft er heel wat begeleiding voor gehad, maar het gaat nu echt heel goed. Hij wappert met zn handen als iets hem teveel wordt en reageert net wat heftiger, maar verder niks.
    Mijn zoon wordt van vermoed dat hij asperger heeft, al een aantal jaar gelden die vermoedens. Maar mn zoon is al die onderzoeken zat en wilt dat niet meer. Ikzelf heb al sinds baby tijd een strikte structuur voor hem, en dat werkt prima.

    Misschien helpt dat met jouw zoon ook. Echt een strikt schema maken, die voorspelbaarheid maakt het voor hem alleen maar prettiger en voor jezelf dan ook

  • prinsesjexxxxx

    Natuurlijk hoeft dit geen autisme te zijn maar ik herken wel al deze punten die mijn dochtertje ook had op die leeftijd. Op aanraden van de kinderarts zijn er onderzoeken gebeurd ivm gehoor. Deze waren ok maar mijn moedergevoel zei me dat er meer aan de hand was. Nu werk ik ook zelf met mensen die autisme hebben waardoor ik al in die richting dacht. Op de leeftijd van 23 maanden heeft mijn dochtertje haar diagnose van autisme gekregen. Je kunt wachten met te testen maar er gaan wel heel wat deuren open als kindjes de diagnose zo vroeg hebben. Ik zie mijn dochtertje nog even graag of misschien zelfs nog liever omdat ik nu meer begrijp hoe zij de wereld ziet. Ook hierin heb ik begeleiding gekregen.

  • OemSaifeddin

    Wellicht kan jij je zorgen uiten bij het CB en hem eventueel voor de zekerheid laten testen. Elk kind met autisme is echt anders.
    Stel hij heeft het wel dan ben je er op tijd bij en krijgt hij de juiste begeleiding en jij weet waar je aan toe bent. Ik heb zelf ook een heel traject gelopen en mijn oudste heeft ASS en ook nog een ontwikkelingsachterstand(cognitief en emotioneel). Hij is van een jongen die niet kon praten enorm gegroeid. Maar dat is mijn verhaal maar ik zal erover nadenken. Hoe eerder je zekerheid hebt hoe beter

  • beamke

    Ik snap je zorgen, maar ik lees niks vreemds op zich. Je onderbuikgevoel snap ik ook. Dat had ik destijds ook bij mijn oudste. Niet zozeer dat ik autisme zou zeggen, maar wel anders dan anderen. En ondertussen maakte ik me ook weer geen zorgen en zei mijn gevoel dat hij nog wel eens heel slim kon zijn. Hij sprak op die leeftijd nog helemaal niet trouwens.
    Hij is inmiddels 10 jaar. Hij heeft inderdaad een ver boven gemiddeld iq en is nog steeds anders dan anderen. Hij is getest op ASS, maar voldoet lang niet aan alle pijlers daarvan. Wel heeft hij een aantal kenmerken die ook bij ASS horen. Het is gewoon een kind met zijn eigen gebruiksaanwijzing. En dat is niet erg, want iedereen is uniek.
    En samen spelen op die leeftijd? Sorry hoor, maar dat hoeft ook echt nog niet. Mijn tweede zoon is in tegenstelling tot mijn oudste heel sociaal, maar tot 3 jaar speelde hij echt nog niet samen maar naast elkaar.

  • mama-van-een-kleine-prins

    Mijn zoontje wordt volgende maand 3 jaar. Wij hebben ons nu wel aangemeld voor het diagnostiek onderzoek voor autisme. Ik begon bij mijn zoon ook zo rond die tijd twijfels te krijgen. Niet herkenbaar met wat jij typt. Mijn zoon reageert niet altijd als ik zijn naam noem of als we hem roepen. Hij begrijpt nog heel veel dingen niet. Kijkt je bijna niet aan in de ogen. Vooral niet bij onbekende mensen. Die vermijd hij. Hij speelt veel alleen. Gaat zijn eigen gangetje. Praat nog bijna niet. Sinds kort zegt hij wel wat woordjes. Hij begon met 24 maanden op een reguliere peuterspeelzaal. Daar viel hun ook een heleboel dingen op. Niet in de kring zitten. Niet zitten aan tafel tijdens fruit en brood eten. Hij ging gewoon zijn eigen gang. Niet mee spelen met andere kindjes etc etc. Sinds een aantal maanden gaat hij naar een speciale peuterspeelzaal. Hij zit daar in een groepje met kinderen die autisme hebben. Hij zit daar enorm goed op zijn plek. Overigens speelt hij wel erg goed met zijn oudere broer. Hij is dol op hem... wij weten dus nog niet zeker of hij autisme heeft maar het lijkt er wel enorm op. En als het zo is, dan is het zo en doe ik er alles aan om hem hierdoor te helpen. Ik ga zelf ook starten met cursussen zodat ik hem beter kan begrijpen. En ook zijn broer van 9jaar krijgt een mini cursus. Ik ben overigens alleenstaande mama van 2 kinderen. Beide van andere vaders. Ik vind het soms best zwaar met de jongste. Nu begint ook agressie te komen en een sterk eigen willetje... ik wens je heel veel succes maar zal me voor nu echt nog geen zorgen maken. Even afwachten nog zou ik zeggen. Een dikke knuffel vanuit hier ❤️❤️

  • Myminigirls

    Elk kindje heeft zijn eigen tijd de een loop sneller de ander praat sneller. Ik zou je er op dit moment echt nog niet druk om maken ookal herken ik je gevoel wel onze was op die leeftijd ook zo en precies wat je zegt door Corona ook minder sociale activiteiten maar om zoiets al te zeggen met 18 maanden is echt erg vroeg.

  • Zeldawarrior

    Lieve mamavan2boefjes. Autisme is een zogeheten spectrumstoornis. Dat betekent dat iedere autist net zo uniek is als een normaal kind en daardoor heel moeilijk te diagnosticeren als het kindje nog heel jong is. Mijn beide oudste kinderen zitten op het spectrum, maar zijn pas onderzocht op de basisschool omdat toen pas echt merkbaar werd dat ze anders reageerden dan gemiddeld. En inmiddels zijn het twee bijdehante, vrolijke, slimme tieners die gewoon op school zitten, vrienden hebben en hun eigen nukken en grillen vertonen. Alleen klassiek autisme met ernstige uitingen is echt vroeg merkbaar, dan is er weinig tot geen contact te krijgen met een kind. Maak je dus vooral niet teveel zorgen, de kans op autisme is niet groot en zelfs al zou je zoontje op het spectrum zitten, dan betekent dat niet direct dat hij een zware handicap heeft. Geniet van hem zoals hij is en als hij later toch wat extra begeleiding nodig zou hebben, merk je dat heus wel. Zolang je zoontje zich ontwikkelt, gaat alles prima. 😊

  • Grumble2.1

    meteen loslaten .. de leidsters hadden dit niet moeten of mogen zeggen ..ben t volledig eens met soccer mom ..

  • boterbloemen

    Och nee joh, hij is pas 1. Er valt op deze leeftijd nog helemaal niets over te zeggen. Elke dreumes en peuter moet nog zoveel ontwikkeling doormaken, dat doen ze niet allemaal op dezelfde manier of hetzelfde tempo, maar dat maakt niet meteen dat er iets mis is. Echt geen zorgen maken hoor.


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50