Ik ben mamma van 2 kindjes 4,5 jaar en 1,5 jaar oud. en geniet er echt van om mamma te zijn en ik doe veel met ze. Het is ook wel pittig soms tsja zijn nou eenmaal de tropenjaren.. eind van de dag moe maar voldaan dus! ik ben 10 jaar getrouwd met mijn man en hij is het tegenovergestelde van mij. vind het allemaal zwaar en zucht snel. we gaan wel in het weekend eropuit maar is dan vol prikkels als we thuis zijn weer. ik maak me een beetje zorgen om hem, hij voelt zich ontzettend moe en is er niet helemaal bij met zijn korte antwoorden. Hij zegt dat hij goed verkouden is wat klopt en toe is aan vakantie (drukke baan)en dat er niks achter zit. ik vind het lastig hiermee om te gaan want wij hebben wel 2 kindjes. probeer hem nu te ontlasten, dat ik in het weekend met de kindjes weg ga bijvoorbeeld. maar moet er zelf ook niet aan onderdoor gaan. ik hoop gewoon altijd dat hij zich goed voelt, en nú twijfel ik er aan of dat wel zo is… het wordt er niet gezelliger op en k voel me ook best eenzaam soms. en vraag me af of ik deze negatieve tijd wel wil?
Hoe kan ik hiermee om gaan of is dit gewoon de december maand dip? Help help help!
Niemand wil zich zelf zo voelen natuurlijk, is niet voor de lol. Belangrijk is dat hij wel onderzoekt waar het vandaan komt, is het een periode door het weer of is het iets meer dan dat. Het is voor jou niet makkelijk maar voor hem nog minder, uit ervaring spreek ik als ik zeg dat je heel veel schuldgevoel ervaart en schaamte en zo in een cirkel terecht komt. Heb aan beide kanten gestaan, de gene die het ervaarde en degene die het ervaarde vanuit de kant dat iemand anders het had.
Dus enige wat jullie kunnen doen is praten en elkaar steunen. Hij naar jou dat het voor jou ook lastig is en het iets met je doet en emoties op roept, en jij naar hem.
Snap dat het niet gemakkelijk is maar om nu zo iets te zeggen, heb ik hier wel zin in nee dat heeft niemand en in dit geval beide partijen niet. Maar dit heet in voor en tegenspoed, waar hij nu leunt op jou is het een andere keer andersom.
Ik denk dat je even rust moet inbouwen. Je hoeft echt niet ieder weekend met de kinderen weg. Wellicht is met mooi en niet al te koud weer even naar de speeltuin of een klein boodschapje bij de buurtsuper meer dan genoeg. Het is ook gewoon goed voor ze dat ze leren zichzelf in en rond het huis te vermaken.
En vaak is de decembermaand ook een drukke maand. Enerzijds om dat er qua werk allerlei dingen moeten worden afgerond etc. Anderzijds omdat men zichzelf van alles op legt dat moet. Men voelt zich verplicht op iedere kerstborrel of dinner te verschijnen. Daar komt de sint en kerst van de kinderen op de scholen nog bij. En zie daar het recept voor ouders die op hun tandvlees lopen en voor wie het teveel is.
Hier doen we niet aan verplichtingen. Dit jaar zijn bij ons de kerstdagen wel vol, maar niet omdat het moet maar omdat het kan en wij dit ook leuk vinden. Niet omdat dit van ons verwacht wordt. Verder heeft mijn man op zijn werk ook een rete drukke periode, die is ook afgedraaid als ie thuis is. We gaan dan ook nergens naar toe, ik ook niet alleen met de kinderen. Lekker op de bank even niksen is prima.
Als jij de energie hebt om wel wat te doen met de kinderen dan lekker doen. Maar verwacht dan van hem niet zo veel. Als jij die energie eigenlijk ook niet hebt, bewaar je energie dan voor het runnen van het huishouden zodat hij niet veel meer hoeft te doen. Daar help je jezelf ook alleen maar mee.
Toch blijven proberen te praten.Het zal een combinatie van dingen zijn. Lage weerstand, weinig zon, drukke decembermaand, druk op werk, het gezinsleven, ik denk dat er veel ouders zijn die een beetje op hun tandvlees lopen aan het einde van het jaar. Maar het kan ook zijn dat er meer speelt. In de jaren van een jong gezin kun je jezelf en elkaar ook een beetje kwijt raken. Hoe gaat jullie relatie, hoe verdelen jullie de boel thuis, is er ruimte voor meer dan alleen ouders zijn? Of misschien komt hij op een leeftijd en levensfase dat hij voelt: is dit nu echt wat ik wil doen? Vindt hij z’n werk misschien niet meer zo leuk of mist hij ergens anders iets, een hobby, sport of sociaal? Misschien is z’n werk wel te veeleisend, lukt het gewoon allemaal niet meer zo. Er kan zoveel spelen. Misschien dat hij het zelf nog niet eens direct kan benoemen, maar door te praten kun je het wel samen ontdekken. Verpak het in het kader van goede voornemens: wat zou jij anders willen in het nieuwe jaar, waar heb jij behoefte aan?
Oh, en elk weekend er op uit hoeft ook niet, zeker geen uitje of een hele dag, als hij dat niet trekt. Voor zulke kleine kinderen is thuis zijn ook gewoon fijn. Ga even samen wandelen en dan weer lekker thuis, is ook een prima invulling. Of als middenweg even op de koffie bij familie of vrienden met kinderen, en dan weer op naar huis en in de relax stand. Kan hij altijd nog even gaan liggen als hij moe is. Ik snap dat je hem wil ontlasten als hij moe is, en dat kan af en toe best goed werken, maar je moet ook niet langs elkaar heen gaan leven door steeds alleen weg te gaan.
Het klinkt alsof je man overspannen is. Dan lijkt het me niet de vraag of jij dat wel wilt, maar hoe je hem kan helpen, toch? Stel dat jou iets overkomt. Hoe zou je het vinden als hij zich dan vooral afvroeg of hij dat wel wil?
Oh, maar dan is het pas een week/weekend of 2, 3? Dan zou ik me geen zorgen maken en lijkt het inderdaad een eindejaarsdip of een weerstandsdip te zijn. En dan vind ik het ook wel snel om al te denken ‘wil ik dit wel’. Of het moet zijn dat jij al maanden met een vrij vol emmertje rondloopt en dit er niet meer bij kan hebben. Maar dan hebben jullie een heel ander probleem.
jaaa die vermoeidheid sinds december.. maar de prikkels en dingen snel zwaar vinden zuchten heeft hij sinds we kinderen hebben. kan ook deels mij emmertje zijn ik vind zelf de december maand ook veel ( welke ouders niet?
Je schreef: "we gaan wel in het weekend eropuit maar is dan vol prikkels als we thuis zijn weer.". Ik meende te lezen dat jullie met zijn vieren erop uit gaan. Maar misschien bedoelde je dat hij overprikkeld raakt, als jij thuiskomt met de kinderen?
Hier kwam het korte lontje en bozigheid door depressie, moeite met emotieregulering en onverwerkte trauma's van vroeger, die onbewust toch bleven sudderen.
Mijn man is eerst bij de POH geweest en daarna doorgestuurd naar een psycholoog, hij heeft daar VERS-training gehad met een groep, en is aan de slag gegaan met EMDR.
Ben juist hier erg blij dat hij zelf erkend had dat het niet meer ging, en hulp heeft gezocht. Ook ik dacht dat ik er goed aan deed om hem elke keer te ontlasten, maar dat koste wel bijna mijn eigen welzijn.
Erken je ook richting je man dat het zwaar is? Jij bent moe, maar voldaan. Ik snap heel goed dat het voor je man anders is. Wij ervaren het ouderschap als topsport. Praat samen en kijk of jullie ergens rust kunnen pakken. Vraag aan je man wat hij echt nodig heeft. Wij hebben bijvoorbeeld alle afspraken uit de agenda gegooid en onze dochters gaan bij allebei de opa's en oma's een keer logeren deze vakantie.
Wat fijn zeg dat het zo bij jullie kan. Helaas zijn de opa’s en oma’s niet zo flexibel hier ivm ziektes. opzich hebben wij savonds altijd rust want 19:00 uur liggen ze plat en hoeven dan niet meer naar boven. ja dat doe ik ook richting mijn man, hij zeg dan ook dat de tropenjaren gewoon pittig zijn. en dat het in de decembermaand extra druk is.. misschien moet de vogeltjes maar weer gaan fluiten 😜
Nou, dit is ook toevallig een keer hoor. 19.00 uur beneden en rust klinkt heerlijk! Wat doet je man op dat moment om zijn rust te pakken? De drukte in december herkennen wij wel.
Ik zou kijken of er binnen je netwerk iemand is waar de kinderen even 1 of 2 nachten naartoe kunnen. Opa en oma bv, of een oom en tante. Dan hebben de kinderen het fijn en hebben jullie even rust, de handen vrij en alle tijd en ruimte om even tot elkaar te komen en te kletsen over wat er speelt en wat jullie behoeftes zijn.
Geen oplossing, wel herkenning. Mijn man zucht en steunt ook de hele dag, is kortaf, van de kinderen kan hij weinig hebben. Hulp zoeken wil hij niet, er is volgens hem niets aan de hand. Ik ben inmiddels soms ook somber en gestresst, maar dan door zijn gedrag.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (19) Verversen