Sparen voor eigen huis kinderen

Denken jullie na over wat je je kind financieel kan meegeven later, gezien de huidige huizenmarkt en nog slechtere prognose van de huizenprijzen?
Dan denk ik wel aan echt grote bedragen (niet 10.000 euro). Of laten jullie het helemaal over aan de kinderen zelf over.

1615 x gelezen, 3

In Overig

reacties (31)


  • Jeppie

    Ik weet niet hoe lang het nog duurt voor je kinderen oud genoeg zijn om op zichzelf te gaan wonen? Feitelijk weet je niet hoe de woningmarkt er dan uitziet. Je hebt dus geen idee wat nodig is. En als je veel gaat sparen, is vooral de fiscus blij.

    Natuurlijk wil je je kind financieel te ondersteunen waar dat kan. Wij doen dat door:

    - iedere maand 50 euro te sparen, als startbedrag voor een eigen uitzet

    - rijbewijs te betalen

    -studie te betalen. Een studieschuld drukt namelijk zwaar op je hypotheekmogelijkheden.

    Verder lossen wij onze eigen hypotheek versneld af. Daarmee zijn onze lasten straks lager en kunnen we de kinderen ook na einde studie financieel steunen.

  • Marr550

    Wij zijn zelf over 3 jaar hypotheek vrij. Dan hebben we income properties gekocht. Dus kleinere bungalows, opgeknapt en verhuren we deze. Nee we wonen niet in NL. Dus dat maakt het wel makkelijker. Ik hoop dat onze kinderen eerst zorgen voor een passief inkomen en dan pas prive kopen. Omdat wij bijna prive hypotheek vrij zijn geeft ons ook veel ruimte om onze kids op weg te helpen.

  • Machtelda

    Dus jullie zijn huisjesmelkers . Schaam je 😡

  • Croissant

    Waarom meteen een huisjesmelker? Alsof elke woning die particulier verhuurd wordt een huisjesmelker als eigenaar heeft die de woning tegen woekerprijzen verhuurt en niet aan onderhoud doet. Geen enkele eigenaar van een pand in de verhuur doet het uit liefdadigheid, maar een huisjesmelker is echt een uiterste.

  • mbh35

    Wat een onzin!! Wij hebben ook wat vastgoed omdat mijn man een eigen bedrijf heeft en geen pensioen opbouwd! Niet zo oordelen gelijk, heb je niks aan!

  • Machtelda

    Zou de kinderen stimuleren te gaan studeren als dat tenminste in hun vermogen ligt. En die studie voor hun betalen. Eenmaal een goede baan kunnen ze zelf sparen voor een goede woning. Dan heb je als ouders al genoeg op financieel gebied voor ze gedaan. Een goede opleiding zonder studieschuld is nu veel belangrijker dan sparen voor hun huisvesting voor later.

  • Dame68

    Dat spreekt voor zich dat ze de kans krijgen om te studeren. En een bijbaan zullen we ook stimuleren.

    Wij hebben weinig hypotheekkosten, dus willen en kunnen ze echt wel op weg gaan helpen met een huis. Een gemiddeld huis kost tegenwoordig een half miljoen. Dat gaat niet veel lager worden is de verwachting. Als je het kunt, is het ook gewoon heel fijn om je kind te kunnen helpen. Ook al zou het zich vast ook redden zonder hulp.

  • MamaItalia

    Wij sparen voor ons eigen huis op dit moment. We hebben een terrein gekocht en volgend jaar wordt ons droomhuis gebouwd, waar de kinderen ook van kunnen genieten. De kinderen hebben spaarboekjes waar waar we soms wat op storten. Een huis kunnen ze niet kopen maar een auto wel haha

  • Lindaaaaaaaa

    Sparen 50 per maand per kind

    Maar ze moeten zeker ook zelf gaan werken om zakcentje te verdienen

  • Rupsje1995

    Wij denken er niet echt overna. Je weet toch niet hoe de (huizen)markt is tzt. Ze krijgen elke maand een een bedrag van ons, dus ze krijgen iets mee. Maar dit zal geen enorm bedrag zijn.

    Ik vind het meer dan logisch dat je je kinderen helpt waar mogelijk. Je hoeft zelf niet op een houtje te gaan bijten omdat je kinderen willen studeren, maar als wij het goed hebben dan mogen zijn daarin delen. Het is niet alleen onze verdiensten dat wij het goed hebben. Help je naasten, daar horen je kinderen zeker bij.

    En dat creëert zeker geen verwende snotneuzen. Kan uiteraard wel, maar dat ligt aan de opvoeding die je erbij geeft 😊 daarnaast had ik wel een koopwoning op mn 23e (en veel leeftijdsgenoten met mij) en ik gun het mijn kinderen ook van harte. Liever op hun 23e dan pas op hun 40e waardoor ze tot hun 70e vast zitten aan een hypotheek.

    Daarnaast vind ik het ook meer dan logisch dat mijn ouders nu mn jongere broertjes en zusjes helpen met een huis en ons destijds niet. Wij hadden het niet nodig, alles was veel goedkoper en ik gun hun ook het gemak van een koopwoning.

    Conclusie, wij sparen geen mega groot bedrag, maar als wij ze tegen die tijd kunnen helpen met een woning of iets anders, dan zullen wij dat wel doen.

  • Mama~linda~

    Nu sparen we 100 euro per maand, dan is ruim 21K als ze 18 zijn. Mijn man en ik groeien nog in ons werk, dus we verwachten dat wij kunnen gaan investeren. Het zijn nu nog kleuters, dus we hebben nog even. Maar ja, als wij het financieel kunnen gaan wij zeker bijdragen. Een plan is, afhankelijk van de dan geldende wet en regelgeving dat wij een huis/appartement kopen, die zij kunnen huren van ons.

    Daarnaast zijn wij met dezelfde normen en waarden oven geld opgevoed en ook dat geven wij onze kinderen mee. Mocht het ons niet lukken, dan hebben krijgen ze met 18 alsnog een fijn spaarpotje.

  • Lindaaaaaaaa

    Vanaf wanneer wil je dat gaan kopen ?

  • Anna-76

    We sparen maandelijks een vast bedrag voor onze kinderen. Geen idee, hoeveel dit waard is als ze volwassen zijn. Het maandbedrag is onveranderd terwijl de kosten stijgen.... In verhouding zouden we dus nog meer achteruit moeten leggen, maar dat doen we niet. Ze krijgen af en toe wat extra.

    Rijbewijs gaan we ze zeker ook in ondersteunen. We hopen dat, zodra ze oud genoeg zijn voor een baantje, ze hun handen laten wapperen en verstandig met hun geld om kunnen gaan. We zullen ze helpen waarnodig.

    We gaan het zien.

  • Liesjesch

    Een keerzijde is dat de belastingdienst erg blij met je is als je zoveel spaargeld hebt.. boven je heffingsvrij vermogen ga je flink veel betalen.

  • Lindaaaaaaaa

    Dat is echt balen idd

  • Liesjesch

    Wordt alleen maar meer..

  • Vlindermoeder

    We sparen wel, maar niet met als doel dat onze kinderen een huis gaan kopen. We hopen dat geld mee te kunnen geven, maar het kan ook goed zijn dat we er een eventuele studie van betalen. Onze meiden zijn 5 en 3, dus nog tijd zat.

  • Lady-Whistledown

    Wij laten het aan de kinderen over. We hebben wat kunnen sparen voor hun studie maar eigen huis zullen.ze zelf moeten regelen. Over grote geldbedragen op een spaarrekening moet ook extra belasting worden betaald.

  • Possiblymaybe

    Wij sparen per kind €50,- per maand en storten daarnaast zo nu en dan een extra bedrag. Ze zullen dan tegen de tijd dat ze 18 zijn zo’n €20.000 hebben. Dat vind ik in principe genoeg. De rest mogen ze zelf regelen, ik hoop ze genoeg te kunnen bijbrengen zodat ze dat later ook kunnen. Ik heb het niet gehad van mijn ouders en red me prima.

    Moet wel zeggen, stel we worden wat ouder en houden meer geld over of hebben meer geld, dat ik me kan voorstellen dat we zo later grotere giften gaan doen.

  • MamavanLenMenN

    Wij sparen voor ze wat ze krijgen als ze 25 zijn, wat ze er mee doen is aan hen, tot op zekere hoogte natuurlijk. Ook hebben wij een appartement in Nederland (verhuur) wat ze kunnen gebruiken en over een tijd ons eigen appartement ook dat kunnen ze dan gebruiken. Ook hier in Spanje gaan we iets kopen voor verhuur dus zou het nodig zijn ook dan kan dit. Ik zal altijd mijn kinderen helpen op welk gebied dan ook.

  • My-two-Pride-and-Joys

    Ja, wij geven onze kinderen wel een financieel steuntje in de rug. Niet perse met het idee dat ze een huis moeten kopen. Doen wij ook niet met deze belachelijke koopprijzen. We leren ze dat het belangrijk is om een dak boven je hoofd te hebben, fijn als dat een koopwoning is, maar dat is echt geen noodzaak. We sparen wel voor ze om ze een goede start te geven. Hun rijbewijs, hun eerste inrichting in huis, of als het nodig is een eerste autootje. Net was nodig is hun situatie. Ze krijgen beiden hetzelfde eind bedrag.

    Wij doen dit trouwens ook omdat we onszelf gewoon al erg rijk voelen en we willen dat graag met hen delen, ik heb er niets aan om een ton op de bank te hebben, als ik zelf geen koopwoning heb. Dan doen we liever leuke dingen, en zorgen we ervoor dat de kinderen een goede financiële start hebben. Dat geld hebben wij toch niet nodig.

    Overigens denk ik dat ze ook heel lang thuis zullen blijven wonen, aangezien het crime is om snel aan een woning te raken, dus ze zullen zelf ook tijd zat hebben om zelf nog lekker te sparen zo lang ze tenminste bij ons blijven wonen.

  • Maartje07

    Nee, dat doen wij niet.
    We kunnen moeilijk 400k oid (100k per kind) bij elkaar sparen; dat gaat niet. Bovendien vind ik dat ze dan ook op een leeftijd zijn dat ze geleerd zouden moeten hebben op eigen benen te staan en te kunnen voorzien in eigen natje en droogje.

    We moedigen onze 17 jarige wel aan om zich bij de woningbouw in te schrijven als ze 18 is. En daarnaast sparen we wel om bij te dragen aan hun studie, zodat ze hopelijk niet (of zo weinig mogelijk) hoeven te lenen tijdens hun studietijd.

    Ja, ik zou me zorgen kunnen maken over hun toekomst als het om wonen gaat, maar wat heb ik daar aan? We zullen zien hoe het komt.

  • Nog-even!

    Nee, ik vind het heel ongezond om kinderen zo te pamperen. Een studie is al duur genoeg. Daarna moeten ze echt zelfstandig worden. Het idee dat je voor je 30e een huis zou moeten kunnen kopen, vind ik ook echt een teken van verwendheid. De jongeren van nu lijken hun neus op te halen voor "op kamers gaan". Ziekelijk verwend, noem ik dat. Laten we ze alsjeblieft opvoeden tot verstandige volwassenen ipv verwende prinsjes en prinsesjes...

  • My-two-Pride-and-Joys

    Ik vind het altijd vreselijk storend dat jij zo denigrerend doet over het feit dat ouders mogelijk geld geven aan hun kinderen als steuntje in de rug. Net alsof iemand die geld krijgt van zijn of haar ouders volgens jou automatisch niet op eigen benen kan staan.. over verwend is, of dat men 'gepamperd' wordt. Wat een kul! Dat jij er voor kiest geen geld aan de kinderen mee te geven, maakt nog niet dat een ander die dit wel doet zijn of haar daarmee verpest. Hou op met je zo afgeven op anderen! Nergens goed voor, jij doet het echt niet beter dan de rest hier, ook al schijn je dat wel te denken, althans, zo kom je op mij echt over.

  • MamavanLenMenN

    Waarom is de mentaliteit, we moeten onze kinderen hard maken, op eigen benen leren staan. Dit kan ook met liefde en wijsheid en ondersteunen er is niemand slecht van geworden. Kinderen die niets van hun ouders krijgen en of met de harde hand opgevoed worden zijn kinderen, die problemen veroorzaken.. ik heb vroeger alles gekregen en ben verre van verwend, heb gewoon gewerkt en gewoon gestudeerd heb alleen geen studies of rijbewijs of auto betaald, kreeg ik. Ik heb mijn eerste woning (huur) alles zelf bekostigd ook de inboedel, ondanks ik dus alles had gekregen vroeger heb ik hier gewoon hard voor gewerkt. Waarom omdat mijn ouders mij leerde wat zelfstandigheid betekend, niet zwart wit geld kraan dicht en zoek het maar uit.

    Ben mijn ouders altijd dankbaar geweest, heb altijd respect voor hen en mensen om mij heen gehad. Ze hebben mij waarde van geld geleerd en ook geleerd dat je iets niet voor lief moet nemen. Ik deel graag en ben attent en juist kinderen en mensen die niets hebben gekregen van hem ouders zijn karig en juist verre van delen. Ze zijn opgegroeid in een omgeving van zoek het maar uit het gevoel van overleven. Het is niet zwart wit er zijn veel tussen wegen met het zelfde eindresultaat.

    Krijg jij alles maakt je dit niet meteen verwend en ondankbaar. Maar krijg jij niets dan betekend dit niet dat jij je kind mee geeft zelfstandig te zijn of op eigen benen te leren staan. Je kan je kind willen helpen op welke manier dan ook, als het maar liefdevol is.

  • Dame68

    Ik ben het met je eens my to pride and joys dat het niet zo zwart - wit is als nog-even stelt. Het is natuurlijk niet zo dat een kind niks hoeft te doen /verwend is als je ze helpt met het opstarten van een leven. Ik neig juist eerder de andere kant op: als een kind 18 is, moet het zich dan maar met alles redden en is alle verantwoordelijkheid weg? Uiteindelijk hebben wij gekozen voor het leven van een kind, dus vinden wij het ook heel mooi en fijn wanneer de gelegenheid er is om een kind een steun in de rug te geven dat te doen. In mijn optiek ligt de basis al in de jaren daarvoor, bij de opvoeding vanaf jongs af aan. Dán heb je invloed op hoe een kind met van alles omgaat. Met teleurstellingen, met stimuleren van baantjes krijgen, met zelf sparen etc. De waarde van alles leren inzien. Daarom zie ik het niet als pamperen. Het is toch juist mooi als je je kind kan helpen als je het geld hebt? Anders staat het maar op de bank en geef je het aan je kind als het kind het waarschijnlijk minder meer nodig heeft (als erfenis bijvoorbeeld). De tendens is overigens ook dat steeds meer ouders bij leven hun kinderen schenken om juist te voorkomen dat zij dure leningen aan moeten gaan. Dus op het moment dat zij een huis kopen.

    Mogelijk dat cognitieve dissonantie meespeelt?

  • Possiblymaybe

    Ik denk dat het ook ligt aan hoeveel geld je hebt.

    Stel je bent behoorlijk rijk, dan kan ik me goed voorstellen dat je een huis koopt voor je kind. Al zie ik dat voor onszelf niet echt gebeuren, maar goed 😃.

    Ik kan me niet voorstellen dat je bijvoorbeeld miljoenen op de bank hebt maar je kind(eren) daar dan weinig of niets van meegeeft. Dat is niet per se verwend, maar heeft meer te maken met of je het getroffen hebt (of er mega hard voor gewerkt hebt natuurlijk€m).

  • niobe

    Ik denk dat die reactie ook te maken heeft met een stukje ontbrekend financieel inzicht en niet toekomstgericht denken. Laten we niet zo streng zijn voor elkaar en inderdaad niet afgeven op anderen.

  • Croissant

    Ik ken meerdere jonge volwassen die heel graag op kamers willen, maar die studeren in Amsterdam en Utrecht. En om daar een kamer te vinden (ook buiten de stad) is bijna niet te doen. En dan vind je ergens een hok (meer naam mag het vaak niet eens hebben) en vragen ze er rustig 800-1000 euro minimaal voor. Dat is voor veel studenten gewoon niet haalbaar. En een woning via de woningbouw zit er de eerste jaren na je 18e verjaardag op heel veel plekken ook echt niet meer in. En zo eindigen er heel veel met een schuld als ze eenmaal toe zijn aan kopen (en dat is tegenwoordig zelden nog voor hun dertigste) waardoor ze er bijna niet tussen komen op de woningmarkt.

    Het is een andere wereld dan toen ik studeerde. Ik heb jaren op 45m2 gewoond, studenten flat midden in de stad, particuliere huur voor 550 euro per maand. Dat was prima te doen met een bijbaan naast mijn studie. Zoiets kun je tegenwoordig niet meer krijgen. Bovendien telde een studieschuld niet eens mee voor je hypotheek. En de woningprijzen waren een stuk haalbaarder toen wij ons eerste huis kochten (op m’n 27e overigens).

    Een van die studenten die ik ken heeft sinds kort wel een kamer. 18m2, 950 euro kale huur. Kan dit niet bolwerken met een baantje naast de studie. Ouders betalen 250 per maand mee. Je kunt veel van deze student zeggen, maar zeker niet dat die verwend of onverstandig is. En ook niet over mijn nicht van 34 die niet in haar eentje geen huis kon kopen met de huizenprijzen van nu en karige hypotheek die ze met haar echt prima salaris kreeg. Zij moest elke maand bákken geld ophoesten voor de particuliere huur (1200 euro voor een huisje met 2 slaapkamers, en dan was ze de stad al ver uit). Dat haar ouders haar koopappartement hebben meegefinancierd, maakt haar echt geen verwend prinsesje.

    Ik vind zeker dat je je kinderen hoort op te voeden tot zelfstandige en verstandige mensen die je op een gegeven moment ook los kunt laten in de wereld. Maar jouw conclusie gaat wel héél kort door de bocht hier.

  • Nog-even!

    Ik heb reageer op het kopen van een huis en je kind bv een ton geven daarvoor... Dat vind ik echt onnodig. Natuurlijk laten wij onze zoon die binnenkort gaat studeren niet vallen. We gaan met elkaar kijken wat nodig is en wat mogelijk is. En een kamer zal idd een fljnje uitdaging worden. We gaan het zien! Ik heb om me heen gezien hoe juist de niet-studerende, maar wel werkende "kinderen", tot na hun 25e thuis woonden, omdat ze pas weg wilden als ze een complete eensgezinswoning konden krijgen. Dat is het gedrag wat ik niet fijn vind... Ik hoop dat mijn kinderen tevreden kunnen zijn met minder. Maar dat moet natuurlijk nog maar blijken. Ze hebben het hier tot nu toe goed gehad hier... dus we gaan het zien...

  • Croissant

    Wij sparen niet voor specifieke zaken of een bepaald bedrag per kind. We sparen wel en willen de kinderen financieel een steuntje kunnen geven, maar kijken tegen die tijd wel waar we het aan uitgeven. Voor mijn kinderen serieus de huizenmarkt op gaan, zijn we zo12-15 jaar verder, eerst maar eens zien hoe de markt dan is. Bovendien hebben we tegen die tijd ons eigen huis al afbetaald, dat geeft ook mogelijkheden. Maar tienduizenden euro’s per kind voor een eigen huis gaat het niet worden met 3 kinderen en ons inkomen.