Zoals de titel al zegt heb ik hier een peuter van 1.5 die letterlijk van zich af bijt.

Al een paar keer dat ik hem haal van de opvang dat ik te horen kreeg dat hij een kindje gebeten had, kan hier thuis dan weinig aan doen. Hij is te jong om dan nog te corrigeren. Op de opvang zetten ze hem dan even apart of aan tafel, maar dit lijkt dus weinig te doen!

Vandaag was voor mij even een wake up call. Haal hem op van kdv en heeft vandaag 3 kindjes gebeten. 1 van de kindjes zag ik bij de leidster zitten met 2 grote plekken op zijn wang (denk aan 2x 2€ munt). Ik voor grap vragend: dat is toch nie van hem (dacht echt dat hij gevallen was oid) blijkt mijn zoon dit dus wel gedaan te hebben.

Thuis bijt hij ook wel eens zijn zus, maar hij krijgt hier dan goed voor op zn kop! Gebeurt ook bijna nooit meer, maar op opvang zeker 2-3x per week (hij gaat 5dagen)

Wat kan ik hier nog aan doen. Iemand tips?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (38)    Verversen

1 2 3 4



  • Mela2020

    Kan het niet zijn datie zich gewoon niey op zijn gemak voelt op de betreffende kvd? En vaker thuis wilt zijn?
    Ik kan mij voorstellen dat het voor een kindje van 1.5 zwaar is om elke dag op de kvd te verblijven? Met zo veel andere kindjes misschien wordt hij er onzeker van je weet het na genoeg niet? Kun je niet kijken of eens vrij nemen een week en dan weer rustig op bouwen bij de kvd?

  • Anoniem36

    Helaas is dat geen optie. Ik heb geen vakantie uren ivm werk in onderwijs en dus alleen vrij tijdens schoolvakanties. Mijn man heeft net een nieuwe baan en komt zijn proeftijd niet door als hij nu een week vrij neemt.

    Kdv vind hij overigens geweldig! Smorgens rent hij er naar toe en smiddags (afhankelijk van welke leidster er is) heeft hij niet veel haast mee te gaan. Rent op mij af, krijg een kus en knuffel en gaat weer lekker spelen

  • M-

    Bijt hij uit frustratie omdat hij bijvoorbeeld wat duidelijk wil maken? Of gebeurt het zonder aanleiding? Kan hij bijv al praten en lopen?

  • Anoniem36

    Lopen kan hij zeker. Praten.. tsjah wat losse woordjes. Kan wel aangeven dat hij iets wil hebben of iets niet leuk vind.

    Thuis merk ik dat het ‘zomaar’ gebeurd en soms uit jaloerzie (dan knuffel ik even met zn zus en dan wil hij er per se bij, als dit even niet kan bijt hij haar)

    Vanmiddag op de opvang zeiden ze dat het 90% vd tijd komt uit frustratie. Als hij even iets niet mag of als zijn speelgoed wordt afgepakt. Maar de andere 10% is hij lekker aan het spelen en ineens bijt hij het eerste de beste kindje waar hij zijn tanden in kan zetten (op dit moment gelukkig alleen nog andere peuters en geen baby’s)

  • M-

    Misschien helpt het om bij het praten ondersteuning te bieden met baby- en peutergebaren. Dan krijgt hij nog meer opties om dingen te uiten en duidelijk te maken.
    En het niet kunnen/wil delen van spullen en aandacht hoort ook wel bij de leeftijd. Maar wel lastig als ze echt gaan bijten he

  • 3-musketiers

    Terug bijten, ze begrijpen niet dat het pijn doet en vinden de reactie leuk waarop iemand reageerd als het pijn doet, hij ziet het waarschijnlijk als een spelletje je hoeft hem natuurlijk niet zo hard te bijten als hij doet en gewoon in zijn vinger

  • Anoniem36

    Gedaan. Helpt niet😓

  • Bosco

    Komen er kiezen door? Soms zoeken ze iets om op te bijten puur om het te verlichten. Er bestaat bijtspeelgoed voor dit soort situaties. Soms voelt het even apart zetten als een beloning en wordt hij gewoon beloond voor dit gedrag. Bijten hoort een beetje bij de leeftijd, machteloosheid, boosheid er kunnen verschillende oorzaken zijn. Vraag eens of daarop gelet kan worden, wat de trigger is.

  • Anoniem36

    Er komen inderdaad kiesjes door. Zou dit echt het bijten kunnen triggeren. Heb nu een bijtketting besteld (geen idee of het gaat helpen, maar dacht niet geschoten altijd mis)

  • Jojo91

    Poeh lastig hoor. Ik heb verder geen tips, kindje van een vriendin beet mijn zoontje destijds ook regelmatig. Ik heb het haar nooit kwalijk genomen hoor, het kindje ook niet. Hoe vervelend dan ook, je schuldig voelen hoeft niet. Bij haar was het ook vaak zomaar of misschien de verleiding als ze dichtbij elkaar waren. Dan gaven ze elkaar een knuffel en dan zag zijn wang er blijkbaar erg verleidelijk uit Nu lach ik erom maar hij had haar hele gebit flink in zn wang staan.

  • MNAZ

    5 dagen naar de opvang lijkt mij ook veel...mischien vandaar die frustratie.

  • Anoniem36

    Gaat altijd 5 dagen heeft het erg naar zijn zin. Werk partime 5 dagen geen andere optie.

  • MNAZ

    Ja lastig is dat.Mijne deed het ook 3 keer ofzo als hij gefrustreerd raakte ,ik gaf aan dat het niet mag en dat ik veel au heb en wegzetten.Hij begreep het gelukkig en doet het dus niet meer.
    Hoe oud is jouw zoontje?

  • Anoniem36

    18mnd is hij nu. Dat doen wij ook. Alleen dat helpt 5mjnuten of zo

  • IlseAnne

    Hier was het gelukkig met twee maanden ofzo weer over. Je voelt je inderdaad enorm schuldig! Ze kon bijten uit onmacht / frustratie maar soms ook echt uit het niets. Kwam ze op je af voor een knuffel had je ineens tanden in je been… grote zus was ook vaak de dupe. Hier nooit terug gebeten maar wel steeds gecorrigeerd. Met de opvang erover gehad dat we dezelfde aanpak hanteerden en na 6-8 weken was het over gelukkig.

    We probeerden het steeds te voorkomen en we gaven haar vaak een bijtring dat ze daar op kon bijten. Dat werkte wel enigszins

  • Anoniem36

    Ohh dat van die bijtring idd wel een idee. En gaf je dat dan na het bijten. Zit nu te denken misschien een bijtketting of zo. Die om zijn nek laten hangen...🤔

  • IlseAnne

    Als we zagen dat ze wilde bijten maar ook gewoon tussendoor. Ja daar heb ik ook naar gekeken maar die zijn nog best prijzig. Opvang gaf aan dat het vaak maar een korte periode is dat ze bijten dus het eerst met de bijtring geprobeerd. Dat werkte gelukkig prima 😊

  • Izzy1980

    Mijn zoon deed dat ook op het kdv. Sowieso probeerden de leidsters te zien wanneer hij het deed (frustratie of verveling) om de situatie voor te zijn. Als hij het wilde gaan doen boden ze hem een alternatief. Maar dat werkte maar beperkt… Toen samen met de leidsters uiteindelijk een duidelijke aanpak afgesproken: zodra hij het deed meteen aanspreken met een vast zinnetje, op een kinderstoel in de hoek zetten, dus uit de situatie halen. Daar even kort laten zitten en daarna weer mee laten spelen. Dat was een soort conditionering en werkte het beste

  • Myrtheflower

    Oei, herkenbaar (mijne deed het niet op het kdv, maar juist als ik met haar ergens ging spelen).

    Het lastige aan het feit dat het op het kdv gebeurt, is dat je er zelf niet zoveel mee kan. Kdv heeft opties om het kind te observeren, aanleiding in de gaten te houden en dan op de perfectie te zitten. Je zou inderdaad wel in gesprek kunnen, je zorg uiten en vragen hoe zij kunnen helpen.. Zodat er wat kortere lijntjes ontstaan (ik vind eigenlijk dat ze je al eventjes gebeld hadden moeten, om te overleggen!).

  • Anoniem36

    Ik voel mij dus enorm schuldig tegenover de kindjes en de ouders! Maar ik kan hem er ook niet op aanspreken want tegen de tijd dat ik hem haal is hij het ‘vergeten’.

    Kdv geeft aan dat zij het wel oplossen dmv apart zetten, maar dit heeft geen blijvens gewenst effect en om hem nu 20x apart te zetten... dan verliest het ook zijn kracht.

    Verder krijg je alleen soort schuldgevoel naar je toe geworpen (afhankelijk vd leidster die je treft) maar het gebeurd thuis heel incidenteel. Daar dus bijna dagelijks.... heb dus het idee dat er daar iets aan de hand is.

  • Ilsje85

    Ik haak even in. Ben van mening dat de leidsters jou hiervan op de hoogte moeten brengen als het net is gebeurd en de situatie verduidelijken in welke context dit steeds gebeurt. Het lijkt mij een vorm van frustratie en onbegrip uiten. Gebeurt het met eten, met spelen of wanneer andere kindjes aandacht vragen en krijgen. En hij niet? Negatieve aandacht is ook aandacht. Nu word jij er op aangesproken, terwijl je achteraf en veel te laat wordt ingelicht en je er weinig meer aan kunt doen.

  • Anoniem36

    Dat laatste vind ik dus inderdaad. Te laat ingelicht kan er weinig meer aan doen.

    Heb vanmorgen even met een leidster gepraat (ook oud klasgenoot op pabo van mij, heb met haar dus ook een iets andere band).

    Zij vertelde ook dat ik mij niet schuldig moet voelen en dat ik er niks aan kan doen thuis, en dat zij het daar proberen op te lossen dmv uit situatie halen en streng toespreken en even apart zetten.

    Voelde mij even ietsjes beter, maar schuld naarouders en kind blijf ik toch voelen, is toch mijn zoon die dit doet🙈

  • Mama-Manda

    Mijn nichtje bleef haar broer bijten en m’n zus leerde hem ja je mag niks terug doen want ze is je kleine zusje. Toen mijn neefje voor de zoveelste keer gebeten was en huilend naar mij toekwam heb ik gezegd dat hij haar terug moest bijten als ze het nog een keer deed. Ze beet, hij beet terug en ze heeft t nooit meer gedaan.

  • Anoniem36

    Onze dochter bijt niet terug (kent qua bijten haar eigen kracht niet, bijt mij bijna bloedens toe omdat zij zelf niet voelt hoe ver zij kan gaan). Ze mag hem van ons dat een tik op zijn vingers geven en dat weet zij en doet zij. Maar ook dit lijkt maar evne te helpen

  • Myrtheflower

    Hier bijten ze helaas over en weer, terugbijten is niet altijd het antwoord (mijn kids zijn 4 en bijnnnna 3 en bijten nog steeds).

  • Annanm

    Tja ik zou toch eens terug bijten als hij dit keer op keer blijft doen. Zou er echt niet blij van worden als mijn kind naar de opvang ging en hij werd herhaaldelijk gebeten door hetzelfde kind...

  • Sylvestertje

    Zo simpel is het helaas niet.

    En als het op het KDV gebeurt heb je er ouders bijna geen invloed op.

    Onze dochter is pas geobserveerd omdat ze 1 kindje blijft bijten. De conclusies daarvan moeten nog komen.

    Als ouder voel je je echt super schuldig. Leidsters zitten ook met handen in het haar en leggen het dan bij jou neer terwijl je ook machteloos staat.

    Ik ging er met een knoop in m'n maag heen.

    Ik kreeg het afvies ome r niet met m'n dochter over te praten als ze thuis het gedrag niet laat zien. Maar het incident te alten waar het hoort. Op het KDV. We hebben natuurlijk wel besproken wat wij als ouders ook acceptabel vinden aan consequenties etc.

    Dus ook voor de ouders van het kind dat bij een enorme rotsituatie. Een portie schuldgevoel er bij bovenop is ook niet de oplossing.

    Alsof wij als ouders voordoen dat je een conflict of onprettige situatie oplost door te bijten..

  • Anoniem36

    Nee ik voel mij ook erg schuldig tegenover de andere ouders. Durf hem bijna niet meer te brengen, maar ja ik moet ook werken anders komt er geen geld binnen😓 terug bijten gedaan helpt niet

  • boterbloemen

    Ik zou overleggen met de opvang. Zij hebben hier vast ervaring mee, dan kunnen jullie 1 aanpak gaan proberen.

  • Anoniem36

    Die halen hem uit situatie en wordt dan aan tafel streng toegesproken. Maar dit lijkt dus niet te werken😓


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50