Je peuter wil een hele banaan, jij snijdt hem doormidden en ineens is de wereld te klein. Herkenbaar? Soms lijkt niets te helpen bij zo’n enorme driftbui. Maar kan het dan werken om gewoon even niets te doen? Wij leggen het uit!
Een banaan kan zomaar het einde van de wereld betekenen
Wie een peuter in huis heeft, weet dat een driftbui soms uit het niets lijkt te ontstaan. Jij denkt misschien: het is maar een banaan, maar voor je kind kan dat op dat moment ontzettend belangrijk zijn. Een banaan die breekt, een koekje dat op is of een ouder die zegt dat er écht geen ijsje als avondeten komt: genoeg redenen voor een flinke huil- en krijspartij. En als je eenmaal midden in zo’n driftbui zit, kan het behoorlijk lastig zijn om te bedenken wat je moet doen. Praten? Troosten? Afleiden? Een grens stellen? Of juist helemaal niets? Sommige ouders zweren bij die laatste optie: de driftbui negeren en gewoon rustig doorgaan met waar je mee bezig was.
‘Ik bleef gewoon eten’
Een ouder vertelde online over zo’n situatie. Haar peuter wilde tijdens het avondeten iets anders eten, maar kreeg te horen dat er geen andere opties waren. Daar was het kind duidelijk niet blij mee en er volgde een flinke driftbui. De ouder besloot niet te onderhandelen of uitgebreid te proberen haar kind te kalmeren. In plaats daarvan bleef ze zelf rustig eten. Toen het eten klaar was, begon ze de tafel op te ruimen. Ondertussen werd haar peuter vanzelf weer rustig, ging terug op haar stoel zitten en at alsnog haar avondeten.
Ook andere ouders herkennen deze aanpak. Een ouder vertelde dat negeren niet alleen hielp bij de driftbuien van haar bijna driejarige, maar ook bij haar eigen gemoedsrust. Een ander merkte op dat praten en redeneren tijdens een driftbui juist averechts kan werken. Een peuter die volledig overstuur is, staat namelijk niet bepaald open voor een uitgebreide uitleg over waarom iets niet mag.
Maar: negeren is niet hetzelfde als je kind negeren
Toch zit daar volgens experts een belangrijk verschil in. Therapist Heidi Soholt, lid van de British Association for Counselling and Psychotherapy, benadrukt dat het bij een driftbui vooral belangrijk is om zelf rustig te blijven. Je kind kan op zo’n moment overspoeld worden door emoties. Door zelf kalm te blijven, laat je zien dat jij de situatie aankunt en dat je kind veilig is. Je hoeft dus niet per se uitgebreid te praten of de driftbui direct op te lossen. Ook kinderpsycholoog Dr. Sasha Hall ziet dat het negeren van bepaald gedrag in sommige situaties kan helpen. Bijvoorbeeld wanneer een kind heeft geleerd dat een driftbui extra aandacht, onderhandelen of het veranderen van een grens oplevert.
Als je iedere keer na een enorme huilbui tóch dat snoepje geeft, kan je kind natuurlijk ontdekken dat flink protesteren soms resultaat heeft. Maar er is een belangrijk verschil tussen gedrag negeren en je kind negeren.
Niet iedere driftbui is hetzelfde
Dat onderscheid is volgens Hall belangrijk. Een peuter die boos wordt omdat hij geen ijsje voor het ontbijt krijgt, heeft iets anders nodig dan een kind dat compleet overstuur is omdat hij moe, bang of overprikkeld is. In het eerste geval kan het helpen om rustig bij je grens te blijven. Je hoeft dus niet alsnog toe te geven omdat je peuter inmiddels op de grond ligt te gillen.
Maar je kunt ondertussen wél laten merken dat je er bent. Bijvoorbeeld door rustig in de buurt te blijven en te wachten tot je kind weer wat tot zichzelf komt. Het idee is dus niet: zoek het maar uit. Eerder: ik verander mijn beslissing niet, maar ik blijf hier bij je terwijl je boos bent.
Wat kun je doen tijdens een driftbui?
Je hoeft tijdens een driftbui niet meteen met een perfecte opvoedkundige oplossing te komen. Soms is minder juist meer. Blijf, als dat kan, zelf rustig. Houd de grens die je hebt gesteld vast en probeer niet eindeloos te onderhandelen. Je kunt kort benoemen wat je ziet: ‘Je bent heel boos omdat je geen koekje meer krijgt.’ Daarna hoef je niet twintig redenen uit te leggen.
Is je kind vooral overstuur? Blijf dan in de buurt en bied veiligheid. Sommige kinderen willen op zo’n moment graag een knuffel, terwijl anderen juist even ruimte nodig hebben. En misschien wel het belangrijkste: verwacht niet dat je peuter tijdens een enorme driftbui ineens logisch gaat nadenken. Die uitleg over waarom jullie om 19.00 uur naar bed gaan, kun je waarschijnlijk beter bewaren voor een rustiger moment.
Praat er later nog even over
Wanneer de storm weer is gaan liggen, kun je samen terugkijken op wat er gebeurde. Je hoeft daar geen groot gesprek van te maken. Je kunt bijvoorbeeld vragen wat je kind zo boos maakte en samen bedenken wat de volgende keer zou kunnen helpen. Op die manier leert je kind stap voor stap omgaan met grote emoties.
Een driftbui betekent tenslotte niet dat je iets fout doet als ouder. Peuters moeten nog leren wat ze met al die grote gevoelens moeten doen. En eerlijk is eerlijk: als je zelf na een lange werkdag al moeite hebt om rustig te blijven, is een peuter die compleet ontploft om een gebroken banaan ook best een uitdaging.
Wat doe jij als je peuter een enorme driftbui krijgt: negeren, troosten, afleiden of juist rustig de grens blijven aangeven?
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Ze begon in 2023 als stagiaire bij BabyBytes en groeide uit tot enthousiaste redactiemedewerker. Als jonge twintiger deelt ze vol plezier haar passie voor kinderen en schrijven, en kijkt ze ernaar uit om ooit zelf moeder te worden.
Reageer op dit artikel
reacties (0)