Je peuter ligt krijsend op de supermarktvloer omdat de banaan verkeerd open is gemaakt. Of omdat je net iets te lang stilstond. Of omdat dat koekje er niet kwam. Driftbuien komen bij peuters soms echt uit het niets. Op Instagram zie je nu steeds vaker ouders die iets opvallends doen: ze roepen ineens een random naam.
"Jessica? Waar ben jij?" En gek genoeg stopt de peuter soms midden in de meltdown om verbaasd om zich heen te kijken.
De viral hype heet inmiddels de ‘Jessica’-trend. Klinkt gek. Is het ook een beetje. Maar achter deze rare truc zit verrassend veel logica.
Wat is de 'Jessica'-trend precies?
De trend is populair op social media door filmpjes waarin ouders tijdens een driftbui ineens een onverwachte naam noemen. Niet boos, niet streng, niet dreigend. Gewoon luchtig en verbaasd: “Jessica?” “Jessica, ben jij daar?” “Waar is Jessica nou?” Het idee: je kind wordt zó verrast dat het even uit de emotionele tunnel schiet.
Belangrijk detail: het gaat dus niet om de naam Jessica. Morgen kan het net zo goed Kevin, Lisa of Brenda zijn.
Op zo’n moment gebeurt er iets interessants in het brein van een kind. Tijdens een driftbui zit een peuter vaak helemaal in de emotie. Denken, luisteren en logisch reageren staan dan tijdelijk op een lager pitje. “Het is vrijwel onmogelijk om tijdens een driftbui ook nieuwsgierig te zijn,” zegt therapeut Sheri Langston tegen HuffPost. En dat is precies waarom deze truc soms werkt. Een onverwachte prikkel zorgt voor een zogeheten pattern interrupt. Simpel gezegd: het emotionele spoor wordt even onderbroken. Het brein denkt ineens: huh, wat gebeurt hier? Daardoor ontstaat soms een korte pauze waarin de spanning kan zakken.
En eerlijk? Volwassenen doen dit ook, alleen iets chiquer. Je partner zegt iets irritants, jij staat op ontploffen, en dan gaat ineens de deurbel. Of je telefoon gaat af. Of iemand laat een glas vallen. Ineens ben je uit dat boze moment gehaald. Precies dat kan er bij peuters ook gebeuren.
Maar werkt het altijd?
Nee, helaas niet. Anders liep heel Nederland inmiddels de hele dag “Jessica!” te roepen. Soms stopt een driftbui meteen. Soms wordt hij korter of minder heftig. En soms kijkt je peuter één seconde op, om daarna gewoon verder te gaan waar hij gebleven was. Ook dat hoort erbij. Je kind is geen machine met een resetknop. “Het kan gedrag even stoppen, maar helpt een kind niet automatisch begrijpen wat het voelt," legt psycholoog Dr. Jessica Scher Lisa uit.
Wanneer kan het slim zijn?
De 'Jessica'-truc kan handig zijn als je merkt dat je kind even vastzit in de emotie. Bijvoorbeeld als je peuter blijft opbouwen, niet meer kan schakelen, overprikkeld raakt of boos blijft om iets kleins. Een luchtige, onverwachte afleiding kan dan nét genoeg ruimte geven om uit die spiraal te komen en weer contact te maken.
Wanneer liever niet?
Niet elke driftbui hoeft opgelost te worden. Soms is een kind vooral moe, verdrietig, bang of compleet overprikkeld. Dan heeft je peuter meestal meer aan rust dan aan een mysterieuze zoektocht naar Jessica. Kinderpsychologen benadrukken vaker dat driftbuien een manier zijn om te communiceren. “Driftbuien zijn niet alleen gedrag dat je moet stoppen, maar ook een vorm van communicatie,” zei psycholoog Scher Lisa. Je kind zegt op zo’n moment eigenlijk maar één ding: dit gevoel is nu te groot voor mij.
Veiligheid en kalmte doen op zulke momenten vaak meer dan een slimme truc.
Maak het niet spannend
De truc werkt vooral als hij luchtig en onschuldig blijft. Dus niet met dreigende teksten als: “Jessica komt je halen” of “Pas maar op, Jessica kijkt mee.” Dan maak je van een grappige afleiding ineens iets spannends en dat werkt vaak juist averechts. Hou het daarom speels, neutraal en rustig.
Slimmere variaties
Je hoeft trouwens helemaal geen naam te gebruiken. Elke onverwachte, luchtige opmerking kan werken. Bijvoorbeeld:
“Hoor jij ook dat geluid?”
“Wacht eens… zag jij daar een poes lopen?”
“Waar is jouw sok gebleven?”
“Oh nee… de banaan praat!”
Ja, het voelt soms een tikje absurd. Maar peuters opvoeden is af en toe gewoon improviseren op hoog niveau.
De echte les achter de trend
De Jessica-trend laat vooral zien dat peuters tijdens een driftbui meestal niet lastig doen, maar vastzitten in een groot gevoel. Op zo’n moment hebben ze weinig aan een preek en meer aan hulp om daar weer uit te komen. Soms lukt dat met een knuffel. Soms doordat jij rustig blijft. Soms door even af te leiden of samen opnieuw te landen. En soms werkt daar verrassend genoeg gewoon één random naam voor: Jessica.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Demi Schoenmakers is moeder en online redacteur voor onder andere BabyBytes, Libelle en Women's Health. Met een scherp oog en een luisterend oor zoekt ze naar verhalen die de lezer prikkelen. Of het nu gaat om gezondheid, lifestyle of opvoeding; ze probeert haar artikelen op een toegankelijke en boeiende manier over te brengen.
Reageer op dit artikel
reacties (0)