Hee dames ik moet wat kwijt

Ik ben 20 jaar en heb een opleiding afgerond op niveau 4 en heb een tussenjaar gehad. Nu ben ik opnieuw een niveau 4 opleiding aan het doen en zit in het 1e jaar van 4 jaar.

Ik heb een hele leuke vriend (20) waar ik al 4 jaar mee samen ben die ook al een niveau 4 opleiding heeft afgerond en nu nog 1.5 jaar zn hbo moet doen. Ik heb een een bijbaantje momenteel en hij ook. Maar we wonen allebei nog thuis hebben wel een rijbewijs beiden en we hebben allebei en bijbaantje.

Omdat ik nu een jaar gewerkt heb heb ik een flinke spaarrekening opgebouwd. We zitten nu met 1 dingetje.

We hebben allebij een super sterke kinderwens en willen graag aan een kindje beginnen. Ook willen we echt uit huis samen en is onze relatie stabiel. Als ik dit aan mijn vriendinnen vertel verklaren ze me voor gek, maar mijn vriend en ik, we willen het allebei heel graag! De situatie is dan misschien niet zo gunstig maar we willen dit al sinds we 16 waren nu zit ik aan de pil. Ik ben er nog niet mee gestopt maar ik overweeg dit wel sterk. Iemand die dit ook heeft of er raad mee weet, het liefste willen we er voor gaan maar ik moest dit toch eventjes kwijt

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Zwanger worden


reacties (82)    Verversen

1 2 3 4 5 6



  • Spark.1989

    Met jong moeder willen worden is niks mis. Ik zou alleen wel zorgen dat je samenwoont. Ik ben dan wat ouder, heb sinds 2018 een relatie met mijn vriend (oke zijn even uit elkaar geweest in 2019) en verwachten nu ons eerste kindje samen. Wij vonden het latten wel prima. Hij woont ook niet ver van hier maar samenwonen geloofden we beide wel. Ik heb na jaren eindelijk mijn eigen huisje en hij wilt ook eerst op zichzelf hebben gewoond voor we zouden samenwonen. Maar aangezien van het concert des levens niemand een program heeft, liep het hier ook anders. En zullen wij begin volgend jaar toch echt gaan samenwonen. Omdat in april de kleine komt. Ik had het graag andersom gehad. Eerst samenwonen kijken hoe dat gaat en dan eens rustig na denken over kids (al had vriendlief sowieso geen kinderwens en ik mijn wens ver in de ijskast gezet)

  • vlindertjeA

    Er is niks mis met jong moeder willen vind ik. Ik leerde m'n man kennen toen ik 16 was, we trouwden toen ik 20 was en onze oudste werd geboren voordat ik 21 was. We woonden in een oud huurhuis. Ik had al wel een aantal jaar een vaste baan en hij ook, maar ik werkte weinig meer na de geboorte van onze zoon. Toen hij een paar maanden oud was hebben we een 'klushuis' gekocht en zelf opgeknapt.
    We kregen ook vaak zat commentaar over vroeg trouwen en vroeg zwanger worden enz. Maar kon me weinig schelen.
    Wel zou ik zorgen voor een stabiele basis. Beiden een vaste baan en een huis huren/kopen.

  • Assiral

    Mijn advies is echt eerst gaan samen wonen....

    Romantiseer een baby alsjeblieft niet het is niet niks. En wat vinden jullie ouders er van? Jullie moeten nota bene daar wonen mét een baby die 24/7 jullie aandacht nodig heeft. Dat de wens er is is alleen maar mooi, maar zorg dat je eerst de boel op orde hebt. Stukje stabiliteit voor je gezin, heel belangrijk ;)

  • Mamavaneenvrolijkding

    Hoi,

    Ik wil je toch even een hart onder de riem steken want ik heb in datzelfde schuitje gezeten. Intussen mama van een prachtige 1,5jarige dreumes Livia en in verwachting van ons tweede kindje voor in Juni ‘21!

    Ik had al heel lang een sterke kinderwens. Vanaf mn 17e ongeveer. Toen ik 19 was leerde in mn man kennen en na 8 maanden besloten we om te stoppen met de prikpil omdat het “ook nog twee jaar zou kunnen duren, volgens de HA” wij waren toen wel al op zoek naar een woning maar hadden er nog geen gevonden!

    Na 3 weken gestopt met de prikpil, bleek ik al in verwachting (juli 2018) En hoewel we dit supergraag wilden, was dat toch even slikken. Want shit! We hadden nog geen eigen plekje gevonden en ik zou in september terug een hbo opleiding doen nadat ik een jaar gewerkt had omdat ik in 2017 mn hbo-v niet had gehaald na t eerste jaar.

    Mn schoonouders waren absoluut niet blij. We waren nog maar een paar maanden bij elkaar en volgens mij zagen ze me ook niet als de ideale schoondochter. Ik werd twee dagen genegeerd.

    Mijn ouders waren geschrokken en hadden dit nog niet zo vroeg voor ons gewenst, want ik had na mn havo nog geen opleiding afgerond en zagen me graag nog studeren.

    Dit ongeloof ebde langzaam weg en we bleven verder zoeken naar een woning. Met ons inkomen kon je enkel maar volledige kluswoningen vinden dus moesten we daar maar aan geloven, al was dit niet ideaal.

    Elke avond klussen om de deadline van 05-04-2019 te behalen. Alle muren en elektra eruit. Geloof me, ik vond dit een hel. Het was zo enorm pittig! Ik heb dan ook echt niet kunnen genieten van mn zwangerschap juist omdat er zoveel geregeld moest worden en ook ik tot 39 weken heb staan schilderen en behang van muren krabben!

    Eind maart was de bovenverdieping af. Beneden hadden we de nieuwe keuken al. De rest beneden was nog een bouwval. Van de logeerkamer een woonkamertje gemaakt en mn kraamtijd vond ik dan ook heel eenzaam en erg klein boven. Steeds met je kind naar beneden om te koken, terwijl heel de woonkamer nog kaal en lelijk is, geen plafond niks!

    Toen Livia 10 weken was, was beneden ook zo goed als af. Ik was zo blij dat we eindelijk ons eigen stekje hadden en dat het zo goed als af was. Dat we ruimte hadden en dat meisje lekker beneden in haar box kon (die stond boven nog niet)

    Nu 1,5 jaar later, vond ik de eerste zwangerschap en de eerste drie maanden pittig. Maar ik ben zo blij met alle liefde die ik van haar en mn man krijg en hoe wij dit lelijke krot hebben opgebouwd tot ons eigen stekkie!

    Livia is zo’n vrolijk levendig meisje, ik heb er geen seconde spijt van dat ik mama ben geworden op mn 21e! Heerlijk vind ik het! Maaaar, ik zou niet graag nog eens een kluswoning renoveren tijdens mn zwangerschap. Het bracht me zoveel stress, want wat als we het niet optijd af zouden krijgen en wij onze dochter de eerste weken zouden moeten opvoeden bij mn schoonouders. Dat zag ik echt niet zitten!

    Nu ben ik in verwachting van ons tweede kindje, na al drie vroege miskramen en mag ze haar broertje/zusje verwelkomen in juni. Dan is ze trotse grote zus van 26 maanden.

    Doe vooral waar jij je goed bij voelt! Ik heb zoveel negatieve reacties gehad over mn vroege zwangerschap. Zoveel haat gekregen. Maar als ik kijk naar de uitkomst, had ik het niet anders willen wensen!

    Liefs van mij!

  • Trotsemama12

    Met alle respect, maar je spreekt jezelf mijns inziens tegen. Ik snap dat je dolgelukkig bent met je dochter. Echter geef je aan dat je veel stress hebt gehad omtrent de woonsituatie, en dat je niet van je zwangerschap hebt kunnen genieten. Hieruit blijkt toch maar weer het belang van een stabiele woonsituatie alvorens te stoppen met de pil.

  • Paperdoll

    Ik zou in jullie geval het verstandigste doen.. en dat is eerst je studie afronden en een baan en een huisje zoeken. Als je 24-25 jaar bent, ben je nog jong. Ik was zelf 15 als ik mijn vriend leerde kennen. Hij was 17. We zijn gaan samen wonen als ik 20 was, getrouwd als ik 22 was en dat zelfde jaar een huis gekocht. Het jaar erop nog een grote reis gemaakt en ons eerste kindje gekregen als ik 24 was en tweede als ik 27 was. Ondertussen ben ik 31 en ik zou het net hetzelfde opnieuw doen.

  • Mombyheart123

    Hey!

    Ik begrijp je sterke kinderwens. Wel zou ik willen adviseren, ook om niet teveel druk te leggen op de relatie en een rustige stabiele omgeving te creëren voor het kind, dat in ieder geval de opleiding van je vriend af moet zijn en hij een baan hierin gevonden heeft. Ook eerst samen een huisje kopen/huren en rustig verbouwen en inrichten is erg belangrijk. Ik ken de voorbeelden van stellen die in een half afgemaakt huis zitten met een huilbaby, opleidingen die nog niet af zijn waardoor weinig financiën (geloof me, een spaarrekening is snel leeg ), waarvan de relatie hierdoor erg onder druk komt te staan. Gun jezelf, je vriend en de eventuele baby straks een rustige start en start eerst samen even op in een huis. Eerst even samen zijn is ook handig, door samen in 1 huis te wonen leer je elkaar ook weer op een andere manier kennen. Handig als je dat stadium al achter de rug hebt voor er een kleine komt.

  • Trotsemama<3

    Dat je jong moeder wilt worden is geen probleem daar zie ik niks vreemds aan. Wel zou ik kiezen km eerst een leuk huis te gaan kopen dat kan dus nu met je spaarrekening... je kunt kk niet meer mee financieren en moet dus uit eigen zak.
    Zorg dat dat goed is... je beide een vaste baan hebt en dan beginnen aan kinderen.
    Alle tijd meis.

  • 2009.2013

    Ik was 18 en mijn vriend was 20 toen we bewust kozen voor een kindje. Achteraf best naief want we hadden nog geen eigen huisje en eigenlijk niks op orde. Maargoed.. Binnen 3 maanden was ik zwanger. Tijdens de zwangerschap een eigen huisje gevonden en alles op orde gemaakt. Ik was net 19 toen onze dochter werd geboren. En ik kan je vertellen dat we zo genoten hebben. Heb er geen moment spijt van gehad. Als jullie er klaar voor zijn zou ik zeggen ga ervoor. Je weet ook niet of het je gelijk lukt om zwanger te worden. Bij mijn eerste werd ik zwanger na 3 maanden. Bij mijn 2e duurde het ruim 3.5 jaar voor het lukte. En mn 3e is onverwachts gekomen.
    Wel zou ik proberen om alvast een huisje te regelen, scheelt een hoop stress. Verder gewoon kijken naar wat jullie willen. Mensen hebben toch altijd wel wat te zeuren.

  • Moedervanmooieknullen

    Ik was ook jong! 21, hier duurde het toen alleen 2 jaar voor het raak was. Ik ben bij mijn man vanaf mijn 19e. Jaar later samen wonen, en jaar later wilde voor een kindje. Ging niet zo gemakkelijk. Inmiddels zijn we 12 jaar verder 3 kids, en zijn we voor een 4e bezig, maar heb ik een miskraam momenteel... ben blij niet te lang gewacht hebben. En betreft dingen doen, wij doen ook nog alles... 🥳

  • Chudo

    Je schrijft dat jullie dit al willen sinds jullie 16 waren. Maar zolang geleden is dat niet toch??🙈
    Wees verstandig en zorg dat je alle zaakjes op orde hebt👍

  • liefdevolleBAM

    4 jaar klinkt misschien niet lang maar kan natuurlijk wel heel lang voelen zeker als je héél graag wilt, al is het wel wijs denk ik om eerst voor een huisje samen te gaan etc,

  • mijn~meisje

    Regel eerst een huis en ga samen wonen. Want dan leer je elkaar pas echt kennen. Als je niet een hele tijd 24 uur per dag op elkaars lip zit is het anders. Daarnaast hoe ben je in een eigen woning ipv dat papa en mama nog voor je 'zorgen'. Ik bedoel dat laatste niet vervelend of kinderachtig. Maar hier viel mijn ex toen ineens wel giga tegen.
    Verder lees ik hieronder dat er altijd iemand thuis is, dat is mooi. Maar als jij thuis bezig bent met werk of studie ben je niet beschikbaar voor je baby. Hier ben ik de eerste weken minimaal 10 uur per dag bezig met de baby voeden, verschonen en boeren. Daar boven op komt nog knuffelen en troosten als ze huilen. maar ook dingen als in slaap brengen. Reken daar maar rustig 4 uur voor. Dan blijft er van die 24 uur per dag nog maar 10 uur over voor jou om verder alles te doen, dus eten, slapen, huiswerk, werken etc etc.
    verder 10,000 euro lijkt veel geld. Maar helaas valt dat wel tegen. Een beetje appartement huren in de private sector kost al snel 1000 euro per maand. En huren via een woningbouw is heel moeilijk op dit moment of je moet al net geluk hebben door een loting.
    Al met al klinkt dit heel ontmoedigend. Ik wil niet persee zo negatief over komen. Een kind is geweldig maar ook zwaar en keihard werken. Ik kreeg mijn eerste onverwacht met 22 jaar. Toen dacht ik komt goed dit kan ik allemaal wel. Al met al kwam het ook wel goed. Maar het was moeilijk en niet leuk. Toen ik mijn 2e kreeg was ik al bijna 5 jaar ouder. Toen merkte ik pas het grote verschil. Het was zo veel beter geweest als ik mijn 1e kind toen had gekregen ipv 5 jaar eerder. Met 20 ben je gewoon nog echt heel erg jong alleen zie je dat zelf pas vaak als je ouder bent.

  • Noortje28

    Zo te horen heb je veel dingen goed voor elkaar en hebben jullie samen een wens. Om deze wens verder te ontdekken is het misschien goed om contact op te nemen met ‘nu niet zwanger’. Dat klinkt heel suggestief maar zij gaan met jou/jullie in gesprek om te ontdekken of dit écht het juiste moment is om voor een kindje te kiezen. Ik weet niet of je daar rechtstreeks terecht kunt of dat dit via een verloskundige of GGD in jouw regio verloopt.
    Een huisje voor jullie samen lijkt mij persoonlijk wel een must voordat je aan kinderen begint. Beiden in opleiding zijn is gecombineerd met een kleintje wel heel pittig. In ieder geval goed dat je het deelt en info opzoekt. Succes met het ontplooien van je wens

  • cookies

    Ik snap dat je het heel graag wilt maar ik zou persoonlijk toch echt eerst een huisje regelen en een halfjaartje samen wonen voor je t probeerd.
    echt samen wonen dus niet leuke elkaar alleen in de avond of weekend zien is heel anders dan relatie op afstand.
    Plus als een kindje komt heb je dan ook een huisje.

    Een huis vinden is niet makkelijk tegenwoordig en je huidige situatie zou dan zijn dat jullie zelf ivm studie en enkel bijbaantje niet zelf financieel alles kunnen betalen, kindje heen en weer gaat tussen 2 huizen en jullie ouders vermoedelijk er ook deels voor opdraaien dan ivm het bij hun komt wonen dan.. en zitten die daar wel op te wachten?

    Hopelijk krijg je dat allemaal snel voor mekaar en kun je aan je droom beginnen!

  • cookies

    Ik snap dat je het heel graag wilt maar ik zou persoonlijk toch echt eerst een huisje regelen en een halfjaartje samen wonen voor je t probeerd.
    echt samen wonen dus niet leuke elkaar alleen in de avond of weekend zien is heel anders dan relatie op afstand.
    Plus als een kindje komt heb je dan ook een huisje.

    Een huis vinden is niet makkelijk tegenwoordig en je huidige situatie zou dan zijn dat jullie zelf ivm studie en enkel bijbaantje niet zelf financieel alles kunnen betalen, kindje heen en weer gaat tussen 2 huizen en jullie ouders vermoedelijk er ook deels voor opdraaien dan ivm het bij hun komt wonen dan.. en zitten die daar wel op te wachten?

    Hopelijk krijg je dat allemaal snel voor mekaar en kun je aan je droom beginnen!

  • MaaikeT2

    Weet je, het kán altijd. Ik had op die leeftijd ook een sterke kinderwens maar ben toch eerst gaan reizen en wat van de wereld gaan zien. Een vriendin van me wilde persé jong moeder worden en kreeg haar oudste (van vier) toen ze 21 had. Terwijl zij met de baby(‘s) thuis zat en van en naar de opvang en haar werk reed, reisde ik de wereld over en beleefde avonturen. Dit waren avonturen en indrukken die mij als mens gevormd hebben, waar mijn blij van verruimd is, waar ik door gegroeid ben. Mijn vriendin heeft nooit spijt gehad van haar kinderen, maar wel dat ze niet eerst zorgeloos de wereld verkend had.

    Uiteindelijk ‘begon’ ik op mijn 24e aan kinderen, drie jaar later dus. Dat lijkt heel lang, maar als je zoals ik nu 42 bent, dan is 3 jaar echt maar heel kort. Geniet nog een paar jaar van je onbezorgde jeugdigheid. Kinderen zijn leuk en lief, maar ook zwaar, een grote verantwoordelijkheid en een hoop zorgen. Ja, je kan reizen met kinderen en dat is hartstikke leuk, maar ook vermoeiend en duur.

    Bovendien draait dan alles om de kinderen. Neem het er nog even heel egoïstisch van en laat het leven nog een paar jaar lekker om jou en je vriend draaien. Je hebt lang op school gezeten en je naar de verwachtingen van anderen gevoegd. Neem nog een paar jaar de tijd om jezelf verder te ontplooien. Doen waar je zin in hebt wanneer je dat wilt, uitslapen tot na de middag of klussen zonder dat je rekening hoeft te houden met de slaapjes van je uk, of dat je nergens aan toe komt doordat je steeds een mini-deugniet achteraan moet zitten. Bedenk om 10 uur ‘s morgens spontaan dat jullie naar de dierentuin willen, stap 10 minuten later in de auto en ga. Ga ‘s avonds spontaan uit eten of naar de bioscoop. (Na Corona uiteraard.) Neem het er nog even van. Dat zou mijn advies zijn.

    Dat gezegd hebbende: Het kán dus wel met 20 jaar. Mijn moeder was ook 20 toen ze mij kreeg. Op jongere leeftijd word je bovendien makkelijker en sneller zwanger. Jullie kennen jezelf het beste. Laat je verstand meewegen in je keuze, maar volg uiteindelijk je hart. Als jullie na alle afwegingen nog steeds denken: NU! Wacht dan minimaal tot jullie een huis hebben en het samenwonen ook na langere tijd echt goed gaat - en ga er dan voor. Uiteindelijk is het jullie keus. Succes met kiezen!


1 2 3 4 5 6

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50