Ik heb een zoontje van 4.5 jaar. Ik heb soms ( laatste tijd regelmatig) moeite met zijn gedrag: Als hij zijn zin niet krijgt is het moeilijk te doorbreken: luistert niet, gaat naar ons schreeuwen ( hij kent 1 lelijk woord en dat schreeuwt hij dan) slaat, en sinds paar dagen krabt hij ook. Ik denk dat we heel stellig en duidelijk zijn: 1 waarschuwing en uitleggen waarom iets niet kan/mag...en als hij doorgaat in de hoek of naar boven. Hij heeft pas in zo'n bui het traphekje gesloopt.... Het is dus echt een reactie op ons handelen....lijkt haast op pubergedrag...maar dan op kleuterniveau. Ik heb hier echt moeite mee...omdat het iedere keer even heftig terug komt ( soms ook op straat/winkel of als we ergens op bezoek zijn. Voel me dan ook als moeder zo 'op de proef gesteld' omdat andere volwassenen dat mee kijjen. Herkennen jullie dit gedrag? En wat werkt bij jullie? Mijn zoon doet dit nu een maand of 6....lijkt enorme onmacht te zijn...maar ik krijg het dus niet doorbroken. :-( Het is ook een kind wat zich moeilijk zelf vermaakt.
hij krijgt ook veel mee van school, maar of dat een verklaring is voor al zijn gedrag? Je kunt met de juf gaan praten over hoe hij op school is en met wie hij daar speelt. Daarbij is ieder kind anders in de peuter/kleuterfase qua opstandigheid. Ieder kind reageert anders op veranderingen zoals naar school gaan of evt andere dingen daarbuiten.
ohh wat heftig om te lezen, onze zoon is er ook een met een pittig karaktertje, maar zaols het traphekje uit woede slopen , nou dat vind ik nogal iets heftigs.is er mis buiten dat naar school gaan meer dingen veranderd dat het de veranderingen nu niet kan plaatsen? heb je dit al eens gevraagd aan de juffrouw, mis is hij daar heel rustig en komt alle emoties er thuis uit? of is hij gewoon moe, en heeft hij nu ff fase dat hij niet in zn hum zit. sterkte
Het klinkt mij alsof hij op zn tenen loopt, oververmoeid is of overprikkeld is. Bijv. vanwege alle veranderingen met school enz. en de indrukken die hij daar oppikt en thuis, in veilige omgeving, extreem tot uiting komen.
Bij veel (overprikkeld) kinderen werkt het strak in de structuur houden goed: veel rust geven (niet alleen voldoende slaap, maar ook overdag voldoende rust bieden. Niet teveel willen ondernemen, tot zichzelf laten komen), voorspelbaarheid (laten weten wat er gaat gebeuren), rustige, stabiele opvoeder zijn, regelmaat en ritme bieden. Ik zou even zoveel mogelijk prikkels wegnemen en hem veel laten rusten. En daarbij proberen te praten met hem, als hij na zo'n bui weer gekalmeerd is. misschien helpt het om met hem te bespreken dat je weet dat hij zo boos kan worden en afspreken wat jij gaat doen als dat gebeurt (ik noem maar wat, op de trap zitten of een rondje rennen in de tuin om te kalmeren. In ieder geval een prikkelarme plek waar hij zichzelf niet kan bezeren en niets kan slopen). Maak een stoplicht groen/oranje/rood, als de spanning oploopt wijs je hem aan dat het oranje wordt, en wat er gebeurt als het rood wordt. Bied dan al een alternatief: ik zie dat je boos wordt, zullen we even ... om weer rustig te worden? Op een gegeven moment pakt hij het vanzelf op en vertelt hij het je dat hij zich onrustig voelt worden. Deze kleintjes kunnen vaak nog niet precies verwoorden wat ze voelen, dit is een middel dat helpt om het voor hem inzichtelijk te maken. Gelukkig gebeurt het bij ons niet zo vaak dat ze buitenshuis zich echt niet gedragen, maar als dat gebeurt, zet ik ze rustig even in de winkel even op de trap (wcht niet met een consequentie tot je thuis bent, daar zit teveel tijd tussen). Wat je ook doet, doe altijd hetzelfde: als jij dit dan gebeurt er dat. Misschien een gesprekje met de juf aangaan om te achterhalen of zij iets aan hem merkt? En als dit allemaal echt niet werkt, kun je misschien denken aan kinderoefentherapie (kind in balans), is een laagdrempelige vorm van kinderfysiotherapie gericht op beter leren omgaan met emoties. Hier in de buurt heet dat Intraverte. Heb er zowel werkgerelateerd als met oudste dochter (angst op school) goede ervaring mee. Succes!
Bedankt; super tips! Ik denk dat hij zeker op zijn tenen moet lopen al merk ik dat los van dit gedrag niet aan andere dingen. Juf gaf aan dat hij zich ol school (gelukkig) goed gedraagt.
Ik ga wens op zoek naar die fysiotherapie.
Wat bij ons heel goed helpt, is afleiden. We zeggen wel dat ht niet oké is. Maar is niet de bedoeling dat hij meet de n de gang staat. Daarom zijn we bij ons haan werken met afleiden,helpen met koken of help je mee opruimen. Dat helpt hier goed, misschien heb je daar wat aan
bedankt, probeer het ook regelmatig...hij wil idd erg graag helpen. Moet eerlijk zeggen dat als hij zo het bloed onder mijn nagels vandaan haalt ik het heel lastig vind om zelf 'positief' te blijven...maar zeker het proberen waard...de verandering moet bij mij beginnen
Je zult het er waarschijnlijk niet meer ingebouwd krijgen als hij al een poos niet meer slaapt maar mijn zoon van 4 slaapt gewoon nog s middags, anders is de dag echt teveel voor hem en gaat hij ook lopen schreeuwen /gillen tegen mij, dan zie ik de onmacht in zn ogen. Hij gaat ook s middags niet naar school. Gewoon teveel, de juf zei ook dat hij alles heel intensief beleefd en daarom zo snel moe is waarschijnlijk ( overprikkeld/snel boos)
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (14) Verversen