Lieve ouders. Hadden jullie al een groot vermoeden toen jullie kind 3 was dat hij/zijn adHD had? Mijn dochter is pas 3 jaar, maar ik weet gewoon bijna zeker dat ze adhd heeft. Zelf heb ik een vader en een zusje met adhd. Dus ik herken de kenmerken ook heel goed. Mijn dochter is niet alleen heel hyperactief sinds ze een baby is, maar ook ontzettend gevoelig voor prikkels in haar omgeving. Ze ratelt aan een stuk door. Maar echt op het bizarre af. Niemand krijgt er een woord tussen. Ze heeft geen geduld. Bijvoorbeeld als ik een verhaal vertel praat ze er telkens tussendoor. De zit de heledag te friemelen met haar vingers en reageerd ook snel boos. Ze doet al sinds ze 2 is geen datjes meer. Ik loop serieus elke dag ongeveer 10 km met haar zodat ze ook haar energie kwijt kan. Maar als ik dat een dag niet doe is ze niet te genieten! Ze is wel een heel lief en warm kind die veel behoefte heeft aan papa en mama. Herkennen jullie dit een beetje? En heeft het nut om hier nu iets mee te doen? Het is niet
Dat ik haar wil labelen. Want ik weet dat mijn zusje en vader het verschrikkelijk vinden. Maar daarbij heb ik wel altijd rekening met Hun kunnen houden. En hebben ze er ook beter mee om leren gaan.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (31)    Verversen

1 2



  • Tiens

    mijn oudere broer heeft adhd, mn moeder zei altijd het al van geboorte af aan te weten... wat jij nu verteld is heel herkenbaar in haar verhalen.

    in mijn broers geval was het een groot voordeel dat mn moeder het direct door had, ze heeft hem veel geholpen (zonder medicatie) zijn ritme en rust te vinden... maar mijn moeder had zelf ook adhd, en wist het dus ook heel goed te herkennen en te begrijpen wat ze moest doen... (misschien voopr jouw ook een voordeel dat je er bekend mee bent)

    betekend echter niet dat het makkelijk was... ze heeft om die reden bijvoorbeeld haar plannen voor een groot gezin met 5 jaar uitgesteld (ze wou altijd 4 kids, maar omdat er 5 jaar tussen mij en mn broer zat is het bij 3 geëindigd.... heb nog een jonger broertje)

    Maargoed kort gezegd is in mijn mening het nooit te vroeg om "er wat mee te doen"

    Maar daar bedoel ik niet mee "label op plakken en medicijnen er in" maar volgensmij doel je daar ook niet op...

    M'n broer is een heel eind gekomen in zijn leven en de ADHD heeft hem wel gehinderd op sommige plekken. maar medicatie was voor hem pas een uiterste oplossing gebleken toen hij 27 was toen hij teveel prikkels in zn leven had die hij niet meer aan kon. tot de dag van vandaag is hij heel trots dat hij het ook zonder kan. en hij is best heel succesvol geworden. werkt nu als internationaal handelaar. Dus het is absoluut niet zo dat ze afgeschreven is in de samenleving ofzo ;)

    wat mar550 hieronder ook verteld is er genoeg om te proberen. voeding kan sleutel zijn, maar ritme, beweging, uitdaging en begrip is ook erg belangrijk.

    heel veel succes!

  • mar550

    Tijdens mijn zwangerschap was mijn zoon al een tornado in mn buik. Eerste zwangerschap, kon niks vergelijken met een andere zwangerschap dus dacht dat is normaal . Toen hij geboren was begon ik al van alles op te merken niet kunnen slapen veel huilen constant willen bewegen. Hij lag echt geen minuut stil. Toen hij begon te lopen was het echt een drama. Hij was niet houden ik wist letterlijk niet wat me over kwam. Maar dacht ligt aan mij een eerste kind het zal wel zo moeten staan. Hij kreeg een taal achterstand kon zich nergens op concentreren nog geen minuut. Hij moest en zou alles over hoop halen. Drukke omgeving kon hij al helemaal niet. Klom overal op rende overal onder door. Toen ik bij het cb kwam vertelde ik hoe hij zich gedroeg en er werd mij verteld dat doorverwijzing zou krijgen om hem te laten testen op ADHD. Ooh boy helemaal depri dit wilde ik echt voor mn kind. Maar goed ik wist niks beter. Mijn kind 3.5 en kon zich totaal niet gedragen. Geen instructies opvolgen, niet kunnen luisteren naar war ik zei, info kwam niet binnen. Sprak amper zinnen van 3 woorden, niet zindelijk te krijgen, agressief. Ik was aan mn eind. Dussss wat doe je?? Testen Hadden zoveel moeite mee. Nu gaat het verhaal rond adhd bestaat niet. Het is een hele business om kinderen te labelen subsidies medicatie therapieen noem de lijst maar op. Het boeide mij niet of het bestond of niet. Ik wilde beter voor mn kind. Labelen vonden we niet beter voor onze zoon . Waar gaan wij als ouders verkeerd. Wat kunnen wij doen om hem goed te laten ontwikkelen. Antwoord voor ons is geweest voeding. Alle chemische troep uit zn dieet gooien. En we zijn heel erg diep gegaan. Van groentes tot bloem melk GMO'S suikers e-nummers noem alles maar op. We hebben er zoveel over gelezen hoe onze voeding gemanipuleerd is. Je hoort wel suikers en kleurstoffen hebben slecht effect op de hersenen. Maar daar bleef het niet bij. Er zitten zelfs 24 chemische stoffen toegevoegd in onze bloem. We wonen in Canada en hier is de voeding nog meer gemanipuleerd als in NL. Dus wij zijn heel dicht bij de natuur gaan leven. Verbouwen zelf onze groentes fruit en aardappelen. Bakken zelf brood zonder enige chemisch product erin. Geen hormoon melk of andere producten melk producten. Niks uit zakjes geen e-nummer, rauwe suiker.Alles wordt gekocht in een natuur winkel. Elk merk bekijk ik hoe groot het bedrijf is, vaker hoe groter het bedrijf hoe meer de voeding gemanipuleerd is. Ook al staan ze gmo free and nontoxic betekend niet dat ze de boel niet manipuleren. Het is duur kost ontzettend veel tijd en energy en geld. Maar ik heb een ander kind ervoor terug gekregen. En dat binnen een week. Ja nog steeds erg druk maar taal ontwikkeling is drastisch veranderd binnen een 3 mnd. Met 4 mnd zindelijk, kan luisteren, instructies opvolgen. Heeft nog heel beweging nodig en begeleiding. Maar hij is nu een normaal jongetje van 4.5 met nog wel iets een achterstand. Het was echt een levenstyle verandering erge moeilijke weg bewandeld maar het heeft zich af betaald. Ik heb een gelukkig kind!!!! Nu mijn kind nog steeds druk zijn. Wat mijn maatschappelijk verantwoord is zal.mn een worst zijn. Mijn kind is druk en luidruchtig en zeker niet het beste brave jongetje van klas. Maar wel ontzettend gelukkig, gezond en vooral nog druk. Hij is zeker nog wat anders dan andere kinderen maar hij is uniek. Anders maar zeker niet minder. Sinds wij accepteren dat hij zich iets anders ontwikkeld als andere kinderen, dat hij druk mag zijn en u de.oren van ons mag praten is er bij hem ook minder druk op zn schouders en vind hij meer innerlijke rust. Ik.zeg niet dat adhd bestaat of niet dat heb ik altijd in het midden gelaten. Wat ik wel weet is dat er te veel.diagnoses gesteld worden en dat er zeker andere wegen zijn om je kind op het rechte pad te krijgen. Dus voor geen ADHD label maar een unieke Noah.

  • oem soumaya

    Heel mooi om te lezen wat je allemaal gedaan hebt voor je zoontje, heb ik echt respect en bewondering voor!

  • mijn~meisje

    Ik wil heel graag even reageren op ADHD bestaat niet. Eigenlijk kan dat niet kloppen als je uitgaat van de betekenis van ADHD. ADHD of de diagnose ADHD is niet meer als een een woord voor een aantal gedragingen. Het is denk ik eerder de betekenis die de maatschappij er aan geeft waardoor je kan zeggen het klopt niet. Diagnoses of namen voor 'ziektes/syndromen etc' zijn eigenlijk alleen maar gemaakt om consensus te krijgen tussen verschillende behandelaars. Dit zodat dezelfde 'ziektebeelden' een zelfde behandeling zouden kunnen krijgen. Maar ook zodat als een kind naar een andere behandelaar zou gaan de klachten bij het kind alleen al door de naam of label snel duidelijk zouden worden. Met dit idee is labelen tenminste begonnen. en zo is in 1952 de eerste DSM verschenen. ( dsm = diagnostisch en statistisch handboek voor psychische stoornissen). Tegenwoordig word door mensen een label gebruik als oorzaak van het gedrag maar dat is het dus niet. Het label is geen oorzaak het is niets meer als een benaming voor een groepering van bepaalde gedragingen. ps ik bedoel hiermee absoluut niet dat jullie dat jullie je zoontje moeten laten labelen hoor! En mooi dat jullie een goede oplossing hebben kunnen vinden die goed werkt voor Noah!

  • mar550

    Voor mij was het niet belangenrijk of ADHD nu wel of niet bestaat. Ik heb gewoon goed gekeken bij mijn kind wanneer bepaalde afwijkende gedragingen het meeste voor kwamen. En als snel kwam ik er achter dat het groter deels voeding was. We zijn er zeker met hem nog niet. Noah heeft veel gedrag wat ook op Autisme lijkt. Hij is 4.5 jaar het is een zeer intelligent jongetje. Na 3 uur gesprek en interview scored Noah niet hoog genoeg om verder getest te worden op Autisme. Op school en thuis blijven ze hem wel volgen en observeren. Ze willen hem absoluut niet labelen, dit vanwege zijn leeftijd. Hij schiet in zn ontwikkeling ontzettend snel omhoog. Maar heeft alsnog iets een achterstand. Dit zou hij in de kleuterklas kunnen oppikken. Maar het zou ook kunnen dat er meer een kloof tussen de hem en leeftijdsgenoten komt. En mocht hij toch een vorm van autisme hebben zou het mild zijn. Ik heb 2 ooms met asberger en een neef. Het was niet echt verrassend voor ons. Dus we blijven voor hem doorgaan. Soms kom je onder het labelen niet uit, tenminste hier in Canada dit omdat je zoveel meer ondersteuning en hulp zou kunnen krijgen met een diagnose, mocht dit dan voor ons kind van toepassing zijn. Iedere ouder hoopt daar natuurlijk niet op, maar het is wat het is en mocht hij meer probleem gedrag krijgen dan liever alle hens aan dek voor zijn best wil.

  • mamavanzara

    Wauw wat een indrukwekkend verhaal! En idd ik vind dat mensen van tegenwoordig ook meteen naar ritalin grijpen of andere medicijnen vol troep. Ik geloof ook dat je alles uit de natuurlijk kunt halen. Alleen vind ik hier niet veel over. Ik kan bijvoorbeeld experimenteren met bepaalde voeding maar ik weet dus niet wat. Zelf ben ik gelukkig wel veel bezig met voeding. Maar als ik nu hoor dat melk ook niet goed is? Heb jij een site gevonden met info?

  • mar550

    Er zijn heel sites met info. In het nederlands heb ik nooit veel gezocht. Voeg me als een vriendin toe en ik zal je pb sturen met sites en info.

  • Sharon

    Het label heeft mijn zusjes nooit problemen opgelevert.

    Als ervaringsdeskundige heb jij hier zelf de hand in en kan je structuur opbouwen en haar handles geven.

  • mijn~meisje

    Ja je kan hier nu wat mee. en nee daarvoor hoef je niet gelijk te labelen. Eigenlijk plan je bij bepaalde dingen de dag al zo dat ze haar ei kwijt kan. Neem dat 10 km wandelen. Dat doe jij niet omdat ze misschien dat label heeft maar omdat ze dat nodig heeft. Ook zonder label kan jij je gedrag richting aan aanpassen dat zij er baad bij kan hebben. Zeker met jonge kinderen zal de behandeling altijd via de ouder gaan.

  • mamavanzara

    Ja dat is inderdaad ook zo! Ik vind het ook niet leuk als ze straks geen Zara meer is. Maar dat meisje met adhd. Maar aan de ene kant als ik het wel weer kan ik met bepaalde dingen ook hulp krijgen voor haar en ook kijken wat haar gelukkig maakt. En als ze later ouder word zal ze misschien ook aan mensen moeten aangeven waarom ze soms zo kan reageren of zich zo voelt. Is het dan niet fijner. Vandaar mijn tweestrijd met mijzelf.

  • mijn~meisje

    Wat liesjesch zegt een label is voor het leven, dat klopt. Maar je loopt niet rond met een label op je hoofd. Zelf heb ik ook een label maar als ik mensen niet vertel dat ik een label heb weten mensen het ook niet. Dus dan hoeft het zeker niet lastig te worden met solliciteren.

  • mijn~meisje

    ja dat is idd het grote nadeel van een label. Daarnaast kan een label ook voordelen hebben. Maar goed voor nu ben je dat helemaal niet nodig. Sommige zeggen wel geef het aan op school. Je kan er bv ook voor kiezen om dat bewust niet te doen, dit omdat ze dan idd naar haar gaan kijken als het kind met het label. Verder zo lang jij je twee strijd nog hebt en een label niet nodig is om te krijgen wat ze nodig heeft geef je toch gewoon geen label!

  • Bees83

    Vermoeden kun je aangeven bij de school straks, maar dat is het dan ook. Testen doen ze (gelukkig) pas op latere leeftijd. Het is namelijk mogelijk dat het echt gewoon bij haar hoort en haar leeftijd zonder dat ze ADHD heeft. Al zit ze idd vol energie. Wat je doet voor en met haar is denk ik precies wat ze nodig heeft, veeeeeeel beweging, lekker afwisselen van activiteiten kan helpen en haar lekker in haar element houden.

    Hier zijn de "kansen" ook groot, vermoeden hadden we bij de eerste toen ze in de buik zat. Was letterlijk bont en blauw en toen was madam van de 24uur echt 20 actief! Haar ontwikkeling verliep zeker in het begin erg snel en nu "verveelt" ze zich meer op school en laat daardoor ook niks meer zien. Wel kan ze beter haar energie kwijt, dus wie weet..... Maar sliep met iets meer dan een jaar oud ook niet meer tussen de middag en ging iets later dan gemiddeld naar bed. Vast stellen van diagnose zou ik veel later pas over gaan denken, kan soms ook wanneer het mag (6jarigen) soms nog echt te vroeg zijn. Zij kijken namelijk alleen naar de kenmerken van ADHD. En als die met een aantal overeen komen dan is de label gezet. Dat terwijl er in sommige gevallen iets heel anders of soms meer aan "de hand" is. Wel snap ik je zorgen, maar volgens mij kun je er goed mee omgaan. Evt familie vragen wat zij zouden willen. Zij weten soms beste waar ze zich niet of minder goed in begrepen werden op die leeftijd.

  • Chady92

    Bij mijn dochter word ook gedacht aan adhd, haar vader heeft t t ook en herken ook wat uit jouw bericht. Ze word nu op school ondersteund voor de concentratie maar verder valt er op deze leeftijd niks aan te doen. Testen en vaststelling van adhd kan pas vanaf 6 jaar. Motorisch was ze heel vlot. Liep snel, fietste snel met losse handjes. Alleen is ze er wel wat klunsig mee, veel wiebelen en de fijne motoriek (pen etc vasthouden) had ze wat meer moeite mee in t begin van groep 1


1 2

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

5 leden zijn nu online
Aanmelden