Wie is er ge emigreerd naar een ander land met kleine kinderen, en hoe bevalt dat? Wennen de kinderen snel, maak je zelf makkelijk contacten/vrienden?
Onze kinderen zijn 2 en bijna 4 jaar en we zijn aan het kijken om naar Bodrum te verhuizen, maar ik ben nog niet helemaal om. Mijn man is zelf turks, ik niet. Ik spreek de taal ook nog niet. Het ergste vind ik dat we mijn familie heel weinig gaan zien, terwijl ik een heel goede band ermee heb (zie ze nu zeker 2 a 3 x per week) de kinderen zijn echt alles voor mijn ouders, en de kinderen zijn ook helemaal gek op hun opa en oma!
Ook het idee dat mijn oudste daar naar school moet gaan terwijl ze niemand verstaat of zichzelf verstaanbaar kan maken, breekt mn hart. Ik hoor vaak dat kinderen taal snel oppikken maar toch, die eerste periode gaat niet makkelijk zijn voor haar.. en het is sowieso al een hele omschakeling voor een 4jarige om naar de basisschool te gaan, laat staan in een vreemd land etc.

Hoor graag ervaringen/tips!

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (49)    Verversen

1 2 3 4 5



  • Mama1720

    Als kind zijn wij van Duitsland naar Nederland gekomen. Was zelf al wat ouder (8 jaar) en heb er heel lang last van gehad. Van een dorp ook naar een grote stad, echt een wereld van verschil.

    Ik zou het mijn kinderen nooit aan doen. Mijn ouders hadden helaas geen keus. Maar ben wel lang boos geweest op ze.

  • MadelieVv

    Hallo. Ik snap je heel goed waar je allemaal aan denkt. Wij zijn een half jaar geleden verhuisd met 4 kids. Oudste gaat naar groep 4, groep 3 en de jongste zijn een tweeling van 3 jaar.
    Wij wonen nu in Ankara. Ze zijn dol op school en hebben daar goede vrienden gemaakt. Ze worden gebracht met de schoolbus, krijgen daar ontbijt, lunch en een warme maaltijd. Ze krijgen elke dag op school engelse lessen van een native speaker. Sporten, clubs, zwemmen wordt ook op school geregeld. Ik vind het heerlijk.
    Je hebt hier wel meer huiswerk, dat was wel balen voor de kids in het begin, maar dat went ook na een tijdje.
    Mijn oudste kind krijgt 2x in de week priveles Turks zodat hij snel de rest kan bijbenen. Daar betalen wij 10 euro per uur voor. De andere zijn nog jong dus dat komt wel goed.

    Mijn tweeling van 3 jaar gaat nu naar de kinderopvang en daar zijn ook enkele andere kinderen die nog geen Turks kunnen. Ze zitten nu ongeveer 3 weken op de kinderopvang en de woordjes beginnen te komen. Zo schattig om te horen als ze Turks proberen te zingen hahah. Ze vinden hun juf en klas erg leuk, dat is het belangrijkste.

    Het is lastig om je vrienden en familie achter te laten. Dat was mijn grootste angst, maar zij komen nu geregeld op bezoek en blijven dan enkele dagen tot een week bij ons. Dat is weer wat anders en erg gezellig om iedereen in pijama te zien hahah. Ze vinden het heel erg leuk hier en mijn ouders zijn nu van plan ook een huis te kopen/huren hier. Hopelijk komen zij lekker lang op bezoek als ze met pensioen zijn binnenkort.

  • Kleine-bloem

    Wat vind JIJ leuk aan de emigratie? Niet je man, niet je kinderen, maar JIJ. Als jijzelf met man en macht naar pluspunten moet gaan zoeken, absoluut niet doen. Hoe gelukkig je man of je kinderen er misschien ook van worden. Emigratie is niet niks.

  • tienus

    Ik zou het niet kunnen. Hele hechte band ook met familie en zou ze niet kunnen missen.

  • Aliemama

    Ik zal los van de kinderen, zelf nog eens goed de voor en nadelen naast elkaar leggen. Wil jij wel naar Turkije? Ik las in een van de reacties dat je thuisblijfmoeder bent. Hoe ga ze zorgen dat je daar een sociaal netwerk gaat opbouwen? Als je man een nieuwe baan heeft daar, zal hij ook niet veel thuis zijn waarschijnlijk. Wat ga je daar doen de hele dag? Wat als de kinderen naar school gaan? Ik zou het zelf pas doen als ik ook een goed plan had voor mezelf en daar ook daadwerkelijk zin in heb. Daar kun je het natuurlijk met je man over hebben. Met de Kids komt het waarschijnlijk wel goed.

  • AshleyJessy

    Ik zou me inderdaad goed verdiepen in het land, other than that, go for it.
    Ik ben wel van het ervaringen op doen etc. Dus ik zie ook erg veel positieve kanten. Als 1 vd weinigen blijkbaar? Laat je aub niet afschrikken door mensen die bang zijn voor het idee.
    Je familie, gelukkig is er facetime, Turkije is maar 3/4 uurtjes vliegen. Komt wel goed.

    Mijn vriend is Arubaan, gaat daar waarschijnlijk een functie pakken voor 3-7 jaar. (Eerst in april 6 maanden Bonaire,) en ik ben ALL in!
    Zijn fam woont nog op Aruba, spreken wel veel NL/Engels daar, m’n zoon is nu 12 en spreekt al goed Engels, denk dat dat wel scheelt . Jouw kids zijn nog jong. Denk dat dat het makkelijker maakt.
    Is natuurlijk anders dan Turkije, plus het is goed geregeld voor familie van de mannen/vrouwen die voor defensie werken. Zoek alles goed uit, je rechten/plichten .

  • Lispeltuut

    De taal kunnen jullie nu al gaan leren, ik neem aan dat je man dat al spreekt. Begin met woordjes en kleine zinnetjes. Tweetalig opvoeden heeft sowieso veel voordelen, of je nou gaat emigreren of niet.

    Ik vind wel dat jij er ook echt achter moet staan. Wat is de reden van emigreren? Woont daar nog veel familie van je man? Welke band hebben jullie met zijn familie? Denk je dat je je aan kunt passen aan die cultuur?

  • Momoftwokids

    Ik zou het nooit doen, zou doodongelukkig worden. Er zijn hier ook genoeg kansen op de arbeidsmarkt.

  • Livingintheforest

    Emigreren met kids is geen probleem, doen zoveel mensen, ik ook. Ik vind het overdreven om emigreren standaard traumatisch te noemen, dit is per persoon onwijs verschillend. Velen vinden het schitterend. Maar er zit een verschil in naar welk land en welke cultuur je gaat verhuizen. Als ik jouw verhaal lees, krijg ik een onderbuik gevoel en zou ik het persoonlijk niet doen.

  • ~MamaVan~

    Ik vond een verhuizing naar een andere woonplaats al traumatisch, laat staan naar een ander land. En als het alleen maar om een goede baan en geld gaat zou ik het al helemaal niet doen. Er moeten echt wel meerdere dingen daar zijn waarvoor je dit hier achter je wilt laten. Overigens zou ik absoluut niet zonder mijn familie kunnen en wegkwijnen van ellende, dus nee mij niet gezien. Alle voors en tegens afwegen en onder aan de streep blijkt wat de uitkomst zal zijn.


1 2 3 4 5

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50