zoals de titel al zegt..ik word echt gek van mn moeder.
Ik ben nu zwanger van de 2e
Een meisje.

Ik heb al een zoontje en tijdens zijn zwangerschap en de periode daarna werd ik ook al zo gek van haar. Ze bemoeit zich met alles. Alles is onzin wat ik niet mag eten bv 'in onze tijd kon dat gewoon hoor, dus gewoon doen'

Ik ben nu zwanger van een meisje en ik heb haar al heel vaak gezegd dat ik een hekel heb aan roze. Komt ze vandaag weer aanzetten met een cadeautje (lief bedoeld natuurlijk) maar iets met knalroze.

Ik voel me niet serieus genomen door mn moeder en vooral niet begrepen.

Ik heb al zovaak gezegd dat we een totaal andere smaak hebben, dus dat ze beter niks kan kopen..om teleurstelling te voorkomen
'Ja maar ík vind het zo leuk'

Waar ben ik, als moeder zijnde, in dit hele verhaal dan? Dus als je oma bent hoef je de moeder te negeren?

En zo gaat het met alles.
Hoeveelheid snoepjes die onze zoon krijgt, ook de dingen die ze weleens voor hem koopt, tijdens de paaslunch net zei ik 'hij kan het brood zelf wel smeren' en dan heeft ze het daarna nog 3x over willen nemen. Dat zelfs mijn zoon tegen haar zei 'oma, nee. Ik kan het zelf'

Met haar praten helpt niet, ze blijft haar eigen ding doen en mij negeren.

Iemand tips?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Peuters


reacties (58)    Verversen

1 2 3 4 5 6



  • JazzyMay21

    Ik snap je gevoel, aan de andere kant ze is waarschijnlijk heel blij met haar kleindochter op komst en heeft goede bedoelingen. Ik heb mijn dochter ook in de meest kitsche gekregen pakjes gehesen. Ze was dan zo trots om met haar rond te lopen in de kinderwagen in haar gekochte pakje, dat ik dacht Achja ze is een baby en als zij hier zo van kan genieten dan helemaal prima. Nu zes jaar later is ze nog steeds de allerliefste oma die ik mijn dochter wensen kan. En tja ze krijgt soms 3 ijsjes op een dag of ze geven haar een frozen legging.. Achja zijn het ook een beetje opa en oma voor toch. Denk niet dat ze het doet om je te schofferen

  • Stine~

    Ik snap wel wat je schrijft en zou het ook heel vervelend vinden. Ik vind dat de goede bedoelingen geen excuus hoeven te zijn voor iemands gedrag en dat je dat gedrag ook niet hoeft te accepteren vanwege de goede bedoelingen. Dat is eigenlijk een vorm van manipulatie. Je mag gewoon je grenzen aangeven. Dat ben je zelfs aan jezelf en je dochtertje verplicht. Wat Semeli ook schrijft, dit heeft met respect te maken. En met gezonde grenzen. Dat moet je vooral heel helder hebben voor jezelf. Hoe je het verder communiceert zal van de situatie afhangen.Ik neem meestal wat afstand eerst. Dan kan je meer bij jezelf blijven. Van daaruit je gevoel volgen en je grenzen en wensen blijven aangeven. Eventueel met humor. Of gewoon benoemen en ook benoemen wat het met je doet, desnoods op papier. Waarbij je je moeder wel je intentie laat blijken: je wilt juist een goede, open band met haar als moeder en oma. Succes! Het is echt lastig. Ik herken ook dingen, pfff.

  • Semeli

    Je kan het natuurlijk allemaal naar de zin doen van je ouders maar wanneer is het genoeg?
    Je kan jezelf 2x wegcijferen maar op een gegeven moment ontplof je vanbinnen omdat je je niet gerespecteerd voelt.
    Ik bedoel het hoort gelijkwaardig te zijn als je volwassenen bent.
    Je bent zelf moeder en voorbeeld voor je kind en niet meer haar kleine meisje.
    En om als oma graag een goede band wil met kleinkind en verwennen zal ze toch eerst op 1 lijn moeten zijn met haar dochter.

  • MNAZ

    Ik vind het heel lief bedoeld en zou je moeder waarderen nu ze nog er is.
    Hou jij niet van roze maar jouw ma wel dan doe ik die roze jurkje wel aan wanneer zij even langs komt.Wilt ze broodje smeren voor mijn kids ,ik laat haar dat doen als zij hier blij van wordt.

  • Lynn.x3

    Ik ken dit dan niet natuurlijk en ik praat dan misschien ook erge onzin in je ogen (ben mijn ouders jong verloren toen ik 16 was).
    En zou het misschien wel snappen als ik in jou schoenen liep.

    Maar ik denk zelf dat het allemaal erg lief bedoeld is en misschien voor jou iets te overdreven. Maar je moeder lijkt me in dit verhaal een erg lieve begaande moeder, die het allemaal goed bedoeld. 🧐 kan het mis hebben hoor! 🙈

    Mja wie ben ik 🤷‍♀️ ik bedoel.
    Ik heb geen moeder die mij kan vertellen hoe ik mijn zwangerschap moest doen of wat ik wel en niet mag eten. Of een 'Foei lelijk' cadeau geeft waar we later misschien om zouden kunnen lachen. 😅

  • CWD88

    Mijn moeder is ook iemand die slecht is in complimenten naar mij. Naar mn broers lukt het dr wel.
    Lang vond ik het moeilijk, maar al met al ben ik het kind waar ze zich geen zorgen om hoeft te maken. Ik denk bij mn moeder dat het daar vandaan komt. Er is eigenlijk niks te vinden waar ze zich over kan moederen...dus dan maar klagen. Naja geen idee. Ik heb er lang best moeilijk mee gehad. Ruzies over gehad over het bemoeien met mijn manier van opvoeden of zwanger zijn of borstvoeding geven etc.
    Inmiddels is mn oudste 10, weet ik hoe ze is. Mn kinderen zijn gek op oma en ik heb geleerd het met een korrel zout te nemen. Zie het bijna als haar manier van een compliment geven. Er is niks aan te merken dus dan maar over onzin klagen. Oké mam. Prima en weer door haha. Daardoor is onze band wel een stukje beter nu ik haar niet meer te serieus neem en ik t los laat. Miss helpt het voor jou ook.
    Leuk is anders maar veranderen doe je dr niet en ze geeft niet minder om je, ze weet zich alleen niet positief te uiten.

  • My-two-Pride-and-Joys

    De sleutel ligt em waarschijnlijk hoe jij op die situatie reageert. (Ik begrijp echt je frustraties wel hoor, zou me ook groen en geel ergeren) Zij behandeld jou nog steeds als kind in plaats als haar gelijk. Ze erkend gewoon niet dat jij volwassen bent en dus groot genoeg om je eigen keuzes te maken.

    Ik zou het vooral praktisch aanpakken. Komt ze weer met kleertjes aanzetten die niet jouw smaak zijn? Vraag om de bon of je het kunt ruilen. Heeft ze die niet of wil ze die niet geven, dan heb je een vuilniszak klaar liggen en doe je ze daarin, en zeg je dat je het wel een keer naar de kringloop brengt.

    Ik weet niet of je de discussie aangaat, maar doe dat niet. Zeg wat je niet wil en gaat ze er tegen in, gewoon negeren en vervolgens doe je het gewoon op jouw manier. Wellicht kun je je zoon ook hierin betrekken om vooral aan te geven dat als oma komt, dat hij dan alleen naar mama hoeft te luisteren. En dat mama het laatste woord heeft. Als oma ja zegt en mama nee, dan is het dus nee, of andersom.

    Pak het snoep weg dat ze je zoon wil geven en stop het in je tas en zeg dan dat is voor later. Als je moeder bij het eten steeds je zoon wil helpen die het al prima zelf kan, blijf het herhalen en pak eventueel ook meteen het bord weer terug als het van je zoon pakt en geef het aan je zoon terug. Doe dat met alles zo. Zelf gewoon rustig proberen te blijven, en vooral handelend optreden en het commentaar negeren. Wordt ze boos? Dan gewoon zeggen, ma, ik ben volwassen en ik maak mijn eigen keuzes, aan jou om dat gewoon te accepteren of niet. Maar ik wil hier verder geen discussie meer over ik doe het op mijn manier en niet op die van jou. En dan einde discussie. Zie het als een cd die blijft hangen;) Heel lang en heel vaak herhalen, op een gegeven moment krijgen ook dit soort mensen door dat zeuren en pushen geen zin heeft. Sterkte ermee!

  • Mamaaatje

    Dank je voor je tips! En het gevoel dat je me geeft dat mijn irritaties gegrond zijn

  • jjma

    Ik lees nu al je andere reacties pas en dat schetst toch weer een ander beeld dan je verhaal hierboven.

    Dan zie ik dat je moeder heel slecht is in complimenten geven idd.. altijd negatief ergens op reageren. Dat is niet leuk. Advies is dan toch om misschien te kijken hoe jij daar mee om moet gaan. Uit je reacties zie ik niet echt dat je moeder zal gaan veranderen. Lastig hoor. Sterkte!

  • jjma

    Meestal als ik zwanger ben kan ik 1 of meerdere personen niet verwerken. Waar ik normaal me al een beetje aan ergerde word het in de zwangerschap echt uitvergroot in mijn hoofd. Mijn omgeving weet dat en er word gelukkig luchtig over gedaan😂 want anderen weten zelf ook wat het is.

    Mijn moeder en ik hebben niet dezelfde smaak, toch trek ik het aan en maak er een foto van en stuur deze naar haar toe. Moeder blij en vervolgens word het als pyama of weet ik wat gebruikt of helemaal niet meer..
    Bij mijn familie krijgen ze ook teveel snoep. Het is 1 keer in de week, ik laat het los. De kinderen genieten en familie ook. Soms moet je dingen loslaten. Laat je moeder maar lekker oma zijn, zoals ik het lees vind ze het helemaal prachtig. Ze wil graag oma zijn en ik snap dat ze graag wat voor de kleine koopt. Hang het in de kast en weet je dat ze langskomt dan trek je het een keer aan. Kijk naar je moeder haar reactie en je word vanzelf vrolijk. Uit jou verhaal merk ik op dat je moeder heeel graag wil zorgen ook voor haar kleinkinderen. Probeer erom te lachen ook naar je zoon toe( ja je weet het he, dat is oma) voor nu met je hormomen begrijp ik dat dat lastig is.

    Echt, ga eens in haar schoenen staan. Bekijk het eens vanuit haar positie. Als je kinderen groter worden krijg je ook te maken met dingen die gebeuren wat je liever niet hebt.

  • Canimelif

    Accepteer het. Dit is het. Jij kan haar gedrag niet veranderen. Beter zoek jij een prettige manier om hier mee om te gaan. Beetje humor misschien??


1 2 3 4 5 6

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50