Ivf 2.0 - afscheid van Jip en Janneke
De meeste van jullie hebben wel meegekregen dat wat zo hoopvol leek, uitgedraaid is op een grote teleurstelling. Na een mooi reeks oplopende tests, werden de test na de 3e dag lichter en nog een dag later nagenoeg wit. Ik ben er kapot van geweest, weer de hoop die opleeft en dan de klap, de smak die je maakt als blijkt dat die beginnende wolk je gewicht niet kan dragen.
Vandaag is 20 dpo en cd 1 van ronde 22. Om het leed wat te verzachten, ben ik vrijdag aan de wijn gegaan en gister lekker een pilsje gedronken met vriendinnen. Het ergste verdriet is alweer gezakt en ik ben gruwelijk ongi. Stolsels en klonten zo groot heb ik ze nog nooit gezien en er is geen tampon maandverband combi tegen opgewassen.
Wat er was, is niet meer.
Morgen de kliniek bellen en de volgende stap bespreken. Ook de acupuncturist ga ik weer inschakelen. De volgende ronde....wie weet brengt die eindelijk de droom.
Moet wel eerlijk bekennen dat de angst dat het nooit meer zal lukken wel steeds groter wordt..
de eindstreep komt steeds dichterbij....
de vraag is alleen of de droom of het afscheid daarvan de race gaat winnen.
reacties (0)