Nichtje uit pleegzorg halen?

Wij willen graag dat ons nichtje 'Emmy' van net vier vanuit de pleegzorg, bij ons komt wonen.
Ik ben getrouwd en heb een kind van 1 jaar.
Mijn zus heeft een dochter van vier jaar waar ze helaas niet voor kan zorgen. Van baby af aan al niet. De vader is uit beeld, de laatste keer dat ik er wat van hoorde had hij tbs voor oa mishandeling en drugs gerelateerde zaken. Hij valt mijn zus wanneer hij verlof heeft regelmatig lastig, ze is al meerdere malen verhuisd zodat hij haar adres niet meer kent. Momenteel is het redelijk rustig. Ons valt hij al drie jaar niet meer lastig en hij weet ook niet waar we wonen. De kans is aanwezig dat wanneer Emmy bij ons komt wonen we weer last van hem krijgen. Zijn we dit zitten? Is dit veilig genoeg voor ons en ons kindje?
Mijn zus is alleenstaand en heeft veel trekken van borderline. Vanaf dat Emmy zes weken oud was kwam ze regelmatig bij ons logeren. Ik kreeg een belletje in paniek of ik haar direct op kon halen. En dan bleef ze twee nachten logeren. Ik kreeg het niet met haar georganiseerd om eerder te bellen, voordat het uit de hand liep. Dit wilde ze niet, ze wilde het zelf kunnen.
Het ging mis toen mijn man en ik op huwelijksreis waren en toen heeft mijn zus jeugdzorg om hulp gevraagd, die hebben pleegzorg gebeld voor een 'tijdelijke' plaatsing. Mijn zus heeft haar best gedaan Emmy terug te krijgen maar dit is niet gelukt. Ik wilde haar niet tegenwerken in dit proces dus heb mij er buiten gehouden, helaas. Achteraf gezien had Emmy hier direct moeten komen wonen, al dan niet tijdelijk. Maar dat is achteraf. Toen Emmy drie jaar was, heeft ze het gevecht om het gezag te behouden verloren. Emmy is in een gezinshuis geplaatst waar twee andere kindjes wonen met autisme. Hier zou ze tot haar 18e blijven, maar in de pleegzorg komt het ook vaak voor dat ze van huis naar huis moeten. De kans dat dit bij haar gebeurd is dus reëel. Ze heeft lieve pleegouders die goed hun best doen. Helaas hebben beide kindjes bijna dagelijks een flinke woedeaanval waar agressie bij komt kijken. Emmy heeft geleerd dan uit hun buurt te blijven.
In de periode dat Emmy overgeplaatst werd naar het gezinshuis was ik bezig met zwanger worden en had twee miskramen gekregen. Ik wist niet hoe ik Emmy bij ons kon krijgen en was kapot van verdriet vanwege de miskramen. Ik heb ook toen helaas geen actie ondernomen om haar bij ons thuis te krijgen.
Inmiddels is ze net vier jaar, al maanden wil ik haar bij ons hebben, bij haar familie. De stap zetten is heel groot. En ik heb geen idee hoe. Waar moet ik aankloppen om dit proberen te regelen?
Welke duidelijke afspraken zou ik met mijn zus moeten maken via de officiële weg? Sowieso een bezoekregeling, ze kan niet wanneer het haar uitkomt ineens op de stoep staan. Ze is een nogal heftig persoon namelijk en wij hebben ook gewoon een gezinsleven.
Is het eerlijk voor Emmy om haar uit haar vertrouwde omgeving te halen waar ze nu een ruim jaar woont? Is dat beter voor haar? Nu ziet ze haar moeder 1 keer per maand een uurtje. Oma één keer per twee maanden een uurtje, tegelijk met haar moeder. En mij en mijn zoontje één keer in de drie maanden een uurtje, ook waar haar moeder bij is. De bezoekjes vinden plaats in het gebouw van jeugdzorg. Echt een band heeft ze niet met familie kunnen opbouwen en dat wens ik haar wel toe. Een band met mij heeft ze ook niet echt op kunnen bouwen, dus bij ons wonen zou een grote stap voor haar zijn.
Doe ik hier goed aan om dit te starten? Mijn gevoel zegt van wel, ze hoort bij familie.
Hoe moet ik beginnen? Dit eerst met mijn zus bespreken, maar hoe verder?
Is het überhaupt mogelijk?
Zo veel vragen, geen idee waar ik de antwoorden kan krijgen.
Mijn man staat er overigens helemaal achter, maar vindt wel dat wij onze kinderwens dan op pauze moeten zetten. Ik weet dat hij gelijk heeft maar ik vind dat wel echt moeilijk.

Graag hoor ik tips en ervaringen.

Waar moet ik in vredesnaam beginnen?

2896 x gelezen, 6

reacties (39)

1 2



  • Joeppiej89

    Als jullie er allebei voor de volle 100% achter staan. Zou ik het zeker proberen. Pleeggezinnen, gezinshuizen ben ik niet zo'n voorstander van. Ik als ex pleegkind heb in 7 gezinnen en tehuizen gewoond, in 5 jaar tijd. En altijd werd gezegd, dat ik daar mocht blijven tot m'n 18e. Maar ja of het huis ging failliet, pleegmoeder zwanger, en noem zo maar op. Zal niet gemakkelijk worden, jeugdzorg zal ook van alles aandragen waarom het niet wenselijk is etc. Maar dat is gewoon wie de langste adem heeft. Waar je wel rekening mee moet houden, is dat een geheim adres een fabeltje is, jeugdzorg is een soort van verplicht het door te geven aan de ouders. Maar je kunt een gebiedsverbod aanvragen en met de wijkagent goede afspraken maken, dat mocht hij voor de deur staan, hij meteen wordt meegenomen. Met je zus moet je ook goede afspraken maken, iemand met borderline achtige trekken, is niet ontoerekeningsvatbaar en snapt dat het ook wel.

  • Lama94

    Bedankt voor je reactie!

    Zoveel gezinnen is ook waar ik bang voor ben voor mijn nichtje. In vier jaar tijd heeft ze nu op drie plekken gewoond, inclusief mijn zus. Maar ik vind het ook moeilijk om haar uit haar inmiddels vertrouwde omgeving te halen. We overwegen om haar pas in huis te halen wanneer er een volgende overplaatsing aankomt. Misschien blijft ze wonder boven wonder namelijk wel welkom tot haar 18e in het pleeggezin waar ze nu zit. Al vind ik het wel erg jong om op je 18e al op eigen benen te moeten staan.

    Als we via de officiële weg duidelijke afspraken met mijn zus maken dan heeft het op dat gebied een kans van slagen. Al stampt mijn zus graag over mij heen, ik ben juist heel rustig wanneer zij zich helemaal opfokt. Maar daar heb ik de afgelopen jaren aan gewerkt.

    Het is lastig om hierin de juiste keuze te maken voor mijn nichtje. Allebei de keuzes hebben nadelen.

    Wat heb je in veel huizen gewoond in zo'n korte periode, dat lijkt me echt heftig.

    Nogmaals bedankt voor je reactie, ervaringsverhalen helpen bij de overweging.

  • Lova

    Pb gestuurd!!

  • Lama94

    Dankje!

  • Lentespring

    Hier een ex pleegkind. Als je hiet aan begint moet je er honderd procent voor gaan. Ook bij tegenslagen. Weer overgeplaats worden is traumatisch Kind gaat jou nooit als haar moeder zien en verwacht geen dankbaarheid van je nichtje. Heel lief dat je hierover nadenkt. Je zus zocht hulp en nu is ze haar kind kwijt.. Ik verdiep mij al een tijdje in zaken betreft jeugdzorg en zie helaas dat jeugdzorg wel heel snel kindjes uithuis halen. Ouders zoeken hulp en tekenen een contract voor een tijdelijke uithuisplaatsing ( vrijwillige basis ) en als het weer goed gaat proberen ze kind weer terug te krijgen maar dan schijnt kind gehevht te zijn aan pleeggezin.. en kan kind niet terug naar zijn eigen moeder. Grootste complete onzin ever! ( sorry mijn eigen emotie vanuit kind zijnde ) Moeder schijnt borderline trekjes te hebben? Heeft het kind daar zo enorm last van? Trekjes is geen persoonlijkheidsstoornis. Vader is gevaarlijk en zoekt moeder regelmatig op. Dan kan ik begrijpen dat ze ingrijpen maar dan moeten ze moeder beschermen en vader bv een gebiedsverbod geven en niet kind afpakken.. Pleeggezinnen en tehuizen zijn niet altijd beter. Misbruik en pesterijen komen ook veel voor.. succes met je keuze.

  • Lama94

    Zo ging het hier ook, zogenaamd te gehecht aan het pleeggezin. Een paar maanden later toch overgeplaatst naar een gezinshuis en geen stappen ondernomen om weer bij mijn zus te gaan wonen maar toch bij een ander gezin geplaatst worden, onbegrijpelijk. Mijn zus heeft nooit een kans gehad om te bewijzen dat ze voor haar dochter kan zorgen, alle inmenging en vele ideeën van haar werden afgeketst met 'te verwarrend'. Net of bezoek bij de moeder thuis zo veel verwarrender is dan bij een jeugdzorg instelling. Of samen naar een kinderboerderij in de buurt gaan zo verkeerd is.

    Ze onderbouwen hun keuzes niet en leggen niks uit. Dit vinden we erg lastig, want als we zouden weten dat het echt beter is voor 'Emmy', dat de keuzes echt gemaakt zijn in het belang van Emmy, dan zouden we er vrede mee hebben. We hebben eerder het gevoel dat er protecollen worden nageleefd zonder naar het kind te kijken. Aan ons als familie is nooit gevraagd of we wat voor haar konden betekenen.

    Frustrerend geheel.

    De pleegouders waar ze nu woont, komen over als lieve mensen. Maar ik heb nooit echt een gesprek met ze kunnen voeren, ik heb ze een aantal keer een paar minuutjes gezien.

    Als ze hier komt wonen, zouden wij er volledig voor gaan. We begrijpen dat het niet allemaal één groot feest is, dat ik haar moeder niet zal zijn. Het zal moeilijk zijn, zwaar. Voor mijn nichtje en voor ons gezin. Ze is hier welkom, we zouden er voor haar zijn, ook wanneer het minder goed met haar gaat.

    Maar ja, wat is het beste voor Emmy? Zou ik dat maar weten.

    Bedankt voor je reactie!

  • Shrimp

    Je haalt je wel wat op de hals maar er is ook begeleiding beschikbaar . Het idee dat je haar redt zal ze niet hebben en je zult nooit haar moeder zijn. Onze buren hebben een gezinshuis en het meisje van 3 heeft al aardig wat schade opgelopen. Vooral bedtijd is een probleem. Ben wel erg blij met onze buren... wij hebben 2 ass kindjes en die... schreeuwen nog weleens. Dat gezegd hebbende . Het is voor de brusjes van ass kindjes best heftig soms. Mijn andere kinderen zijn niet anders gewend, het is ook niet anders . Bij de jongste weten ze ; aankondigen wat je gaat doen scheelt bijna elke melt down. Bij de oudste weten ze ; soms maken dat je wegkomt . Ik denk dat je er goed aan doet dit op te starten

  • MNAZ

    Wat zielig dit....ik zou zeker alles voor doen om haar bij jullie te krijgen.Ze hoort bij haar familie te zijn en hopelijk kan ze als ze bij jullie is meer een band krijgen met haar moeder en oma.

    Ik kan uit jouw tekst lezen dat jij goed voor haar gaat zorgen en ze zal jou later echt dankbaar zijn.

  • Caroline27

    Ach wat zielig voor kindje zeg als nu naar mij eigen dochter kijk ze is net 4 lijk zo vreselijk dat ze niet kan opgroeien bij haar eigen ouders dat zou denk niet goed zijn als zo lees.

    Ik zou proberen dat jullie in haar huis kan nemen vind echt super van jullie dat jullie dat willen doen zal vast niet makkelijk zijn ik hoop dat ook lukt vaak houden voogd mij tegen om kind over plaatsen hoop zo dat jullie lukt.

    Ben echt heel benieuwd of jullie gaat lukken dat ze bij jullie kan opgroeien 🙂

  • Nog-even!

    Zou jij je 4-jarige op dit moment -in theorie- bij een ander willen laten wonen? Een tante is ook geen moeder, dus zal nooit hetzelfde zijn voor een kind. Ik vind de vraag: doen we er goed aan om haar te willen verplaatsen echt vele malen belangrijker op dit moment dan de aannames dat ze nooit gelukkig zou kunnen zijn in een gezinshuis.... Een gezinshuis heeft altijd dezelfde pleegouders. De band die ze met hen ontwikkelt is zeker niet minder waard dan wat ze evt met familie zou kunnen krijgen.... Wat je verstoort kan echter enorme gevolgen voor haar ontwikkeling hebben: een kind is geen pionnetje dat verplaatst moet worden...en je kunt de tijd nooit terugdraaien. Een relatie krijgen met het meisje, lijkt me heel goed. Maar of verplaatsen wijs is, daar zal jeugdzorg zich over moeten buigen... Ik hoop met veel wijsheid, want dit kind is zeer kwetsbaar....

  • Lynn-

    Hoi, ik zie hieronder al hele goede tips staan. Wat ik in mijn omgeving heb gezien is dat het in de praktijk heel lastig kan gaan doordat het kind al hechtingsproblemen heeft en helaas vaak al beschadigd is. Het is dan lastig in te schatten waar je goed aan doet, want je denkt (ik ook) dat je nichtje beter af is bij jullie dan bij iemand buiten de familie om. Denk er wel over na dat het je eigen gezin ook kan ontwrichten omdat er (ook als ze gaat puberen) heel lastig kan zijn. Dit hoeft uiteraard niet zo te zijn. Ik zou, als jouw zus en de voogd akkoord gaan, proberen om eerst een soort van logeren/weekend opvang te zijn. Dan kan je de pleegouders ontlasten, want die hebben hun handen ook vol, en tegelijk proberen om een band met haar op te bouwen. Vanuit daar kan je verder kijken en weet je nichtje dat jullie deur openstaat voor haar, nu en in de toekomst. Ik hoop voor haar dat ze uiteindelijk een fijne jeugd heeft en vind het super dat je dit voor haar wil doen!

  • Lynn-

    Hoi, ik zie hieronder al hele goede tips staan. Wat ik in mijn omgeving heb gezien is dat het in de praktijk heel lastig kan gaan doordat het kind al hechtingsproblemen heeft en helaas vaak al beschadigd is. Het is dan lastig in te schatten waar je goed aan doet, want je denkt (ik ook) dat je nichtje beter af is bij jullie dan bij iemand buiten de familie om. Denk er wel over na dat het je eigen gezin ook kan ontwrichten omdat er (ook als ze gaat puberen) heel lastig kan zijn. Dit hoeft uiteraard niet zo te zijn. Ik zou, als jouw zus en de voogd akkoord gaan, proberen om eerst een soort van logeren/weekend opvang te zijn. Dan kan je de pleegouders ontlasten, want die hebben hun handen ook vol, en tegelijk proberen om een band met haar op te bouwen. Vanuit daar kan je verder kijken en weet je nichtje dat jullie deur openstaat voor haar, nu en in de toekomst. Ik hoop voor haar dat ze uiteindelijk een fijne jeugd heeft en vind het super dat je dit voor haar wil doen!

  • Mommyx3

    Ach arm kind heeft al zoveel meegemaakt. Ik zou het als jou alles op alles zetten om dat meisje in huis te halen. Het is toch het beste als ze binnen de familie blijft. Ik zou contact met jeugdzorg opnemen en van daar hoor je wel bij wie je moet zijn

    Succes !! Ik hoop dat ze bij jullie op kan groeien met veel warmte en liefde ❤️

  • Mommyx3

    Ach arm kind heeft al zoveel meegemaakt. Ik zou het als jou alles op alles zetten om dat meisje in huis te halen. Het is toch het beste als ze binnen de familie blijft. Ik zou contact met jeugdzorg opnemen en van daar hoor je wel bij wie je moet zijn

    Succes !! Ik hoop dat ze bij jullie op kan groeien met veel warmte en liefde ❤️

  • Mamavandriedametjes

    Ik zou in afstemming met de voogd de pleegzorginstantie vragen om onderzoek te doen of een netwerkplaatsing voor je nichtje een oplossing kan zijn. Dan wordt objectief bekeken of het voor je nichtjes welzijn helpend is om haar bij haar familie onder te brengen. Werkt de voogd daar niet aan mee, kun je de vraag bij de rechter voorleggen. Als hierin geen problemen worden gezien, kan ze in het gezinshuis gaan afbouwen en bij jullie opbouwen. De pleegzorginstantie zal hierin met jullie mee kunnen kijken en haar en jullie daarin begeleiden.

    Ze zal onder voogdij blijven tot jullie besluiten pleegoudervoogdij te vragen.

  • Dolleboel

    Precies dit, je zou ook kunnen onderzoeken of weekend opvang bijvoorbeeld een eerste opties is zodat jullie en zij kunnen zien hoe het gaat als ze bij jullie thuis is.. stel dat je haar in huis neemt en het loopt niet soepel of naar wens dan kan ze ook niet zomaar weer naar een pleeggezin. In een weekend kunnen jullie ook al veel voor haar betekenen denk ik!

    Moeilijke situatie voor iedereen, succes!

  • Chudo

    Och wat triest, zo klein meisje pff. Voor het ongeluk geboren.

    Ik zou alles op alles zetten🙏 zou vast niet makkelijk worden voor beide partijen maar zo klein meisje verdiend het bij jullie te zijn en dat er echt van haar gehouden word. Ik zou ervoor gaan meis

  • Momoftwokids

    Prachtig dat jullie dit willen doen maar de kans dat het nu nog lukt is klein. Ze is als het goed is gehecht aan haar huidige pleegouders en kent jullie nauwelijks. Die hechting is heel belangrijk en daarom zal jeugdzorg haar niet weer overplaatsen tenzij het niet goed gaat in het huidige gezin.

    Het lijkt me wel goed vast bij de voogd aan te geven dat jullie deze wens hebben (en uiteraard eerst bij je zus). Stel dat het ooit mis gaat in het huidige pleeggezin, is het misschien een optie dat ze nog bij jullie komt.

  • Nog-even!

    O, wat ontzettend lastig... Mijn nichtje is met 2 jaar uit haar pleeggezin gehaald om bij mijn oom en tante te gaan wonen... Of dit het beste was, weten we echt niet. Ze heeft een flinke hechtingsstoornis opgelopen en we weten niet of dat ook zo zou zijn geweest wanneer ze bij het pleeggezin was gebleven... Maar ja, je weet natuurlijk nooit of ze daar echt had kunnen blijven tot haar 18e.... Ik zou serieus met de pleegouders praten om te horen of zij daar een inschatten van durven te maken... En sowieso zou ik haar geregeld te logeren vragen. Dan kun je rustig de band opbouwen... Het kan zijn dat het verstandig is om daarmee te wachten tot ze iets oudee is...

    Misschien interessant om te weten- voor het complete plaatje- dat mijn nichtje met 16 jaar opnieuw uit huis geplaatst moest worden omdat ze onhandelbaar werd en met loverboys op stap ging... Het blijft een hele zorg, een beschadigd kind. Juist zo'n kind verdient een veilig thuis...maar wees je bewust van welke impact dat op jullie zal kunnen hebben.... Het is niet niks.... En je zult er ondersteuning bij nodig hebben.

  • Lama94

    Zeker heel lastig! We willen doen wat voor haar op lange termijn het beste is en dat is lastig te schatten.

    De voogd doet heel lastig qua bezoekjes aan familie, tot nu toe mogen we haar alleen in het gebouw van jeugdzorg zien. En waarom wordt niet uitgelegd.

    Ik wil haar ook niet uit haar vertrouwde omgeving rukken. Maar toch lijkt zo'n gezinshuis met meerdere pleegkinderen met probleemgedrag ook niet een ideale plek om op te groeien.

  • Nog-even!

    Nee, dat kan ik begrijpen. Ik zou als eerste proberen met jeugdzorg in contact te komen en jullie verhaal doen... En dan vooral vragen of jullie een band met haar op mogen gaan bouwen.... Pas als je haar én de situatie goed kunt inschatten, kun je beslissen of je jezelf als pleeggezin kunt aanbieden. Daar heb je echt meer info voor nodig dan wat je nu kunt zien bij die sporadische bezoekjes...

  • Lentespring

    Die voogd blijft ook lastig doen. Dit wilde ik mog in mijn tekst schrijven. Het begint bij ouders weghouden en daarna de overige familieleden. Helaas denk ik niet dat het je gaat lukken..

  • Mama2prinsesjes

    Zeker doen! Hou haar in de familie!! Heel goed van jou echt super! Heb helaas geen tips of iets voor je.. hou je ons op de hoogte?!

    Liefs

  • Lama94

    Dankje!

    Is goed!

  • Florien84

    Ik vind het idee heel mooi en liefdevol, maar het is ook heftig. Hoe je het ook draait, het is een kindje met een rugzakje, met een verleden. Er komt heel wat begeleiding bij kijken als ze bij jullie komt wonen. En dan is het de vraag of dit überhaupt gebeurd. Ze zit al een aantal jaren in de pleegzorg en verblijft ook al een tijdje in haar huidige pleeggezin. Hoe jonger het kind is hoe korter de termijn is waarop een kindje nog terug kan of in dit geval naar jullie. En dan heb je nog te maken met de ouders, jeugdzorg en pleegzorg. Je wordt gescreend, krijgt begeleiding en ook je eigen gezin wordt onder de loep genomen. En zie je het zitten dat je ex-zwager weer in beeld komt of breng je daarmee je eigen gezin in gevaar, met het ergste risico dat je eigen kindje niet meer veilig is. Ik zou er echt heel goed over nadenken.

  • Lama94

    Zeker heel heftig. Ook om haar uit haar ondertussen vertrouwde omgeving te halen.

    Het is lastig in te schatten waar we op lange termijn goed aan doen. Voor haar maar ook voor ons gezin.

    Als het goed is houden ze de locatie van Emmy geheim. Maar jeugdzorg is hierin al vaker onzorgvuldig geweest.

    Een lastige keuze. En een hoop gedoe wat we dan op onze hals halen.

  • Twinboysmom

    Het zal dan adoptie worden? Of wil je pleegmoeder worden?

    In ieder geval denk ik dat je een stabiele basis hebt dus voor het kindje is het een mooie stap om op te groeien met familie. Ik zou beginnen met je zus en daarna jeugdzorg bellen en je verhaal uitleggen. Succes en je hebt een mooi hart💋

  • Lama94

    Dankje!

    We zaten te denken aan pleegouders, adoptie nog niet eens bedacht dat dat misschien kan. Ook iets om uit te zoeken.

  • MamaItalia

    Geen idee maar wil alleen maar zeggen dat ik dit ontzettend lief vind

  • Lama94

    Dankje!

    Het vreet zo ontzettend aan me, mijn nichtje in de pleegzorg terwijl ik er misschien iets tegen kan doen.

    Ik zou haar zo graag een thuis en goed contact met haar familie bieden.

    Al weet ik ook wel dat de overgang heel pittig gaat worden en het niet allemaal leuk gaat worden. Maar ik denk dat het op lange termijn beter voor haar zal zijn. En het zou mij ook rust geven dat ze weer bij familie is.

  • boterbloemen

    Ik zou zeggen: begin bij je zus. Die moet er ook oke mee zijn. En dan heeft zij vast een contactpersoon bij jeugdzorg met wie je kan praten. Die zal je kunnen uitleggen of het kan, wat er mogelijk is en waar je dan allemaal mee aan de slag moet.

  • Lama94

    Mijn zus moet er inderdaad achter staan, anders beginnen we er niet aan. Ook al heeft ze geen gezag meer, het blijft de moeder.

    Bedankt voor de tip, we zouden inderdaad bij haar contact persoon kunnen beginnen, die kan ons weer doorverwijzen naar de juiste persoon.

    Wordt vast een ingewikkeld geheel.

  • boterbloemen

    Ja, ik heb er geen verstand van, maar ik denk ook dat het niet heel makkelijk gaat. Maar beginnen bij iemand die het kind en de moeder/familie/situatie kent, lijkt me het handigst

  • Lama94

    Mijn zus moet er inderdaad achter staan, anders beginnen we er niet aan. Ook al heeft ze geen gezag meer, het blijft de moeder.

    Bedankt voor de tip, we zouden inderdaad bij haar contact persoon kunnen beginnen, die kan ons weer doorverwijzen naar de juiste persoon.

    Wordt vast een ingewikkeld geheel.

  • Pindakaasappel

    Ik zou jeugdzorg en of de pleegouders gewoon bellen en vragen naar de mogelijkheden. Een kind word zeker niet zomaar uit huis geplaatst en dit had je ook niet kunnen tegenhouden denk ik dan altijd... Zij zullen vast gaan kijken wat het beste is voor je nichtje.

  • Lama94

    Nee tegenhouden had niet gekund, meteen een warm thuis bieden wel.

    Maar ik wist natuurlijk niet hoe het ging lopen en mijn zus was die periode erg heftig. Ik weet niet of dat goed was gegaan wanneer Emmy bij een bekende zat.

  • Mammievan2meiden

    Als jij haar, totdat ze zelf uit huis gaat, een liefdevol en stabiel thuis kan bieden zal ik er zeker alles aan doen om haar bij jou te krijgen!

  • Lama94

    Dat zou zeker onze intentie zijn, niet alleen tot haar 18e zoals in de pleegzorg gebruikelijk is, maar een liefdevol, warm en stabiel thuis tot ze er klaar voor is om uit huis te gaan.

    Het is lastig, ze is nu al bij twee pleegzorg plekken geweest maar het idee is dat ze hier tot haar 18e blijft. Weer verhuizen lijkt me zwaar voor haar.


1 2