Oei ik groei: zijn de sprongetjes waarheid of flauwekul?

Oei ik groei: zijn de sprongetjes waarheid of flauwekul?

Baby’s huilen. Soms met een duidelijk aanwijsbare oorzaak (honger, vieze luier, moe), soms heb je geen idee waarom. “Ik denk dat ‘ie tandjes krijgt!” zeggen de mensen in je omgeving dan. Maar ook: “Hij zit vast in een sprongetje!”

Bij mijn eerste kindje had ik geen idee waar ze het over hadden. Een sprongetje? Het kind ligt alleen maar! Een ronde googelen, leerde me dat mijn baby en ik te maken hadden met de ‘Oei, ik groei!’-sprongetjes: volgens auteurs en onderzoekers Frans Plooij en zijn vrouw Hetty van de Rijt maken baby’s in de eerste twee jaar van hun leven op gezette tijden mentale groeisprongetjes door. Periodes waarin ze wat huileriger en hangeriger zijn dan normaal, omdat hun mentale ontwikkeling een spurt neemt. Ook beschrijft het boek wélke nieuwe vaardigheden je kindje leert.

Lees ook:
Mijlpalen tijdens het eerste jaar met je kind

Plooij en van de Rijt hebben, zo zeggen ze zelf, ruim twintig jaar lang onderzoek gedaan om tot deze sprongetjes-conclusie te komen. In 1992 verscheen de eerste druk van hun boek en het werd al snel een bestseller. Nog steeds houden jonge ouders zich vast aan deze theorie: huilt je baby opeens veel en kun je het gehuil niet thuisbrengen? Dan is het vast een sprongetje! Een geruststellende gedachte.

Andere conclusie

Toch blijkt de theorie niet helemaal waterdicht. Dat bleek toen hoogleraar Plooij een promovenda onder zijn hoede nam, die de sprongetjes-theorie met meer wetenschappelijk onderzoek zou moeten ondersteunen. Promovenda Carolina de Weerth kwam, met haar veel intensievere onderzoek, tot een heel andere conclusie: zij ontdekte juist dat kinderen inderdaad wél mentale groeispurtjes doormaken, maar dat dit níet volgens gezette tijden gebeurt. Eigenlijk zoals we al wisten: élk kind is anders en elk kind ontwikkelt zich op z’n eigen niveau, op z’n eigen moment. Naar aanleiding van het onderzoek van Weerth, ontstond er een ruzie met Plooij.

Klopt het?

Toen ik van de ‘Oei, ik groei!’-sprongetjes hoorde, heb ik de bijbehorende app gedownload. Deze gaf precies aan wanneer ik weer een donderwolkje (= sprongetje) kon verwachten. Soms klopte de sprongetjes-periode met wat extra gehuil van mijn kleintje. Soms kwam er niets over een. De vaardigheden die het boek beschreef, kwamen vrijwel nooit overeen met de fase waarin mijn kinderen zich bevonden. Soms konden ze een bepaald puntje al maanden, soms duurde het nog maanden voordat ze een bepaalde vaardigheid onder de knie hadden.

Een waardeloze app en een waardeloos boek, dus? Die conclusie durf ik niet te trekken. Ik zie in mijn omgeving hetzelfde wat ik zelf heb meegemaakt: het is leuk om te zien wat kinderen ONGEVEER leren op een bepaalde leeftijd en het is leuk om soms een (hetzij dus niet geheel wetenschappelijk bewezen) verklaring te hebben voor het wangedrag van je uk. Zolang je het boek en de app op die manier bekijkt, is het best fijn om een ontwikkelingslijn te kunnen volgen. Als je er je klok maar niet op gelijk wil zetten...

Kwamen de groeisprongetjes bij jouw kindje wel overeen met de sprongetjes uit het boek?

Reageer op dit artikel

reacties (1) Stuur een bedankje


  • MamaJL

    Hier kloppen de sprongetjes bij alle drie de kinderen totaal niet. Wat wel klopt: net voordat kinderen een nieuwe vaardigheid aanleren zijn ze ontzettend gefrustreerd omdat ze iets willen wat nog niet lukt. Ik denk dat het voor ouders ontzettend zinnig is om je daar bewust van te zijn. Soms kun je inschatten wat het is wat ze willen leren, bijvoorbeeld als ze willen leren kruipen, maar meestal niet. Vooral de mentale sprongen die ze maken verrassen me vaak naderhand.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50