Odile: 'Ik werd ingeknipt, met alle gevolgen van dien'

Odile:

Ben jij in de afgelopen jaren bevallen? Dan is de kans groot dat je bent ingeknipt. Dit gebeurt namelijk in Nederland bij 19,2 procent van de vrouwen die thuis of niet medisch in het ziekenhuis bevalt. Bij vrouwen die in de tweede lijn bevielen (in het ziekenhuis met een medische indictie), was dit zelfs bij bijna één op de twee vrouwen het geval. En nu blijkt: vaak is dat onnodig, terwijl de klachten van inknippen lang kunnen aanhouden. 

De knipquota

Deze cijfers komen uit het rapport van 2015 van Perined, een organisatie die al tientallen jaren gegevens over geboortezorg registreert. Opvallend is dat in Zweden, waar een vergelijkbare zorg als in Nederland gehanteerd wordt, slechts 6,6 procent van de vrouwen werd ingeknipt. Destijds was dat in Nederland 30,3 procent. Je kunt je dus afvragen waarom dat verschil ze groot is. 

In ons koude kikkerland wordt bijvoorbeeld een knip gezet als bij het persen een uur of langer is verstreken. Bij het ene ziekenhuis wordt er bij 11 procent van de vrouwen ingeknipt, bij het andere ziekenhuis 46. Dat grote verschil is te verklaren omdat er geen algemeen geldende richtlijnen zijn wanneer wel en wanneer niet geknipt moet worden. 

Wat mij betreft mogen ze als de wiederweer wat richtlijnen opstellen over inknippen. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen lang last kunnen blijven houden van zo’n ‘knipje’. Ik ben één van die vrouwen.

Lees ook: 10 dingen die niet iedereen weet over bevallen

Een heftige bevalling

In 2013 beviel ik van een gezonde knul. Daar ging echter wel een super heftige bevalling - met pre-eclampsie, een inleiding en drie dagen bezig zijn - aan vooraf. In de middag van de derde dag bleef ik echter op acht centimeter hangen en kregen zowel ik als mijn zoontje het steeds moeilijker. De gyneacoloog besloot na een uur persen dat de baby direct geboren moest worden. Hoewel een keizersnede ter sprake kwam, besloot de gynaecoloog het toch eerst te gaan proberen met een vacuümverlossing, terwijl een team artsen werd opgetrommeld vanwege de toen slechte gezondheid van mijn zoontje. 

Knip!

Ik was totaal van de wereld en kreeg er dus niets van mee dat deze beslissing werd genomen. Blijkbaar werd er een flinke knip gezet, waarbij de gynaecoloog een bloedvat raakte. Het is maar goed dat ik in mijn eigen wereldje zat, want het bloed spoot alle kanten op!  

Om 4 uur werd mijn zoontje gelukkig gezond, maar met een hersenschudding van de vacuümpomp, geboren. Terwijl mijn ventje een check-up kreeg, werd ik zorgvuldig door de beste gynaecoloog gehecht. Ik kreeg vanwege het bloedverlies twee zakken bloed en omdat ik ernstig verzwakt was en flink ingeknipt, werd ik in bed gewassen en kon ik niet zelf douchen. 

De gevolgen

Normaal gesproken lossen de hechtingen die na het knippen gezet zijn na ongeveer een week op. Na zo’n twee dagen bleek bij een nacontrole van de verloskundige dat de hechtingen bij mij al zo goed als weg waren, terwijl de wond wagenwijd openstond. Wat bleek? Ik kon niet tegen het hechtdraad dat was gebruikt en dus zat ik op de derde dag met een ontsteking van onderen. Er zat voor mij niets anders op dan mijn kont elke dag in een bad met Biotex te laten zakken om de ontsteking te laten verdwijnen en te wachten tot de wond uit zichzelf zou dichten. 

Dat laatste heeft maanden geduurd en helemaal dichtgegaan is het nooit. Je kunt het vergelijken met een vouwtje dat is blijven zitten. Niet fraai, maar het is niet anders. De knip resulteerde erin dat ik pas na twee weken een mini-rondje met mijn kleine kon wandelen en hem soms eventjes in bad kon doen. Ik zat de eerste maanden op een zitkussen tegen aambeien en kon me pas na zes maanden zo voortbewegen dat ik er niet langer uitzag als een waggelende pinguïn. 

Op de lange termijn heeft de knip ook nare gevolgen. Zo kan ik geen strings meer dragen, omdat die op het litteken snijden. In het eerste anderhalf jaar had ik continu een pijnlijke druk van onder als ik liep of stond en hier heb ik, nu drie jaar later af en toe nog last van. Het litteken is vandaag de dag nog steeds gevoelig en pijnlijk als het erg koud is buiten. Ook tijdens de seks kan het nog wel eens pijn doen. Ik zeg het niet snel, maar wat was ik toen blij dat ik geen partner had en dus jaren niet aan seks hoefde te denken, laat staan seks te hebben!! 

Noodzakelijk

Al met al was het pure noodzaak dat ik ingeknipt werd, om de vacuümverlossing mogelijk te maken. Dat is dan ook de reden waarom ik het de artsen nooit heb verweten dat er een knip is gezet. Dat was wel een ander verhaal geweest als ik dezelfde nasleep had gehad, terwijl de knip niet echt nodig was geweest, zoals nu bij veel vrouwen het geval blijkt. Bij een eventuele volgende bevalling ga ik in ieder geval wel aangeven dat het mijn keuze moet zijn of ik wel of niet ingeknipt zal worden als er geen medische noodzaak is. Mocht dat laatste het geval zijn, dan duim ik dat ze mijn vorige litteken gelijk wat kunnen herstellen. 

Bronnen: Gezondheidszorgbalans  en Perined

Odile (26) werd op jonge leeftijd alleenstaande moeder en heeft ervaren hoe meer dan lastig en uitdagend het opvoeden van een kleintje kan zijn. Inmiddels is haar baby een pittige peuter van drie jaar en zit ze in een transitie van alleenstaande moeder naar niet-alleenstaande ouder, nu ze geluk in de liefde heeft gevonden.

Ze is op dit moment werkzoekende en besteedt haar tijd graag aan het schrijven van artikelen voor BabyBytes en op haar blog  'Go Mommy Go'.

Reageer op dit artikel

reacties (7) Stuur een bedankje


  • M.ardjen

    Bij de eerste ben ik uitgescheurd, net in de wee dat ze de knip wilden zetten. Gelukkig net niet te ver.

    Bij de tweede voelde ik de spanning en herinnerde de verloskundige eraan dat ze zou knippen als het nodig was (wat ze natuurlijk nog wel wist maar ik toch nog voor de zekerheid wilde zeggen).

    Ik heb van beide geen blijvende last gehad, maar dat is misschien omdat ik bij de eerste bevalling net niet te ver ben gescheurd.

    Dus ik hoop dat er bij deze bevalling ook weer op tijd wordt geknipt als het nodig is.

  • rlyblue

    Gelukkig gaat het niet altijd verkeerd. Bij de eerste ingeknipt. 5 kwartier persen, ik was doodop maar de baby moest eruit. Tijdens een wee een verdoving gekregen (niets van gemerkt) en tijdens de volgende wee ingeknipt (wederom niets gevoeld). Toen kwam hij toch ter wereld. Het hechten werd door een stagiair gedaan, met mijn toestemming en onder begeleiding van een klinische vk en hoewel dat wat lang duurde complimenteerde de vk haar met haar nette werk. Echt volgens het boekje, dat zag ze niet vaak. De wond heeft nog een tijdje wat getrokken, vooral met seks, maar ik voel het al lang niet meer.

    Bij de tweede bevallen zonder knip. Wat was dat een helse brandende pijn zeg! Dat had ik bij de eerste niet gevoeld dankzij de verdoving...

  • Fijne-mie

    heb ook een knip gehad heb er nog moeite mee om over te praten en het hechten zonder verdoving!dit was in 2010 en heb nu nog last met bepaalde dingen

  • Mamabear2

    Ik ben ook bevallen met een vacuumpomp, maar had toevallig een Scandinavische gynaecoloog, die niet gelooft in knippen, dus ben ik daarbij gescheurd, dus het kan wel schijnbaar

  • Elsievita19

    Ik ook in 2013 bevallen met flinke knip! Hij is 5,5 maar het blijft altijd zichtbaar en altijd gevoelig inderdaad. De twee bevallingen daarna flink ingescheurd (we maken gewoon te grote kindjes - ruim 4 kg - voor mijn lijf). Na mijn tweede bevalling/hechtingronde is het wel echt weer mooier geworden! Maar de linkerkant - waar de knip zat - blijft altijd gevoelig tijdens seks. Het heeft echt best lang geduurd voordat ik daar vrede mee had hoor! Het is nu - 3 bevallingen inmiddels verder - wel weer echt mooi allemaal.

  • Sharon

    3 keer bevallen geen enkele knip....

  • B756

    Hier ook 3x zonder gelukkig!

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50