Nikki: ‘Ik heb een kinderwens maar ben aseksueel’

Nikki: ‘Ik heb een kinderwens maar ben aseksueel’

Net als dat je geboren wordt als heteroseksueel, biseksueel of homoseksueel, kun je ook geboren worden als aseksueel. Dit betekent dat je geen seksuele aantrekking voelt naar wie dan ook en geen interesse hebt in seks. Bij Nikki is dit het geval, maar ze heeft wél een kinderwens. “Seks puur voor het krijgen van een kind, vind ik wel prima.”

Nikki (27) werkt fulltime, heeft een leuk huisje in een rustig dorp waar ze samen met haar vier huisdieren woont, en in haar vrije tijd is ze veel bezig met lezen en creatieve hobby’s. Een prima basis om een leuke relatie op te bouwen. Echter, door haar aseksualiteit is dit voor Nikki heel erg lastig. “Aseksualiteit is iets anders dan celibaat (dat is een keuze) of angst voor seks. Met mijn hormonen is niets mis en mijn lichaam werkt prima, maar ik heb geen behoefte om daar iets met een ander mee te doen. Seks interesseert me gewoon niet. Net als dat sommige mensen geen interesse hebben in voetbal kijken of handtassen. Ik heb totaal geen behoefte om A in B te stoppen of iets dergelijks. Het is maar een gedoe en het is saai.” 

“Seks is overal om ons heen en ook al zie ik de halfnaakte vrouwen op posters en blote mannen in reclames heus wel, het doet me gewoon niks. Ik vind ze soms wel mooi, maar dan op dezelfde manier als dat je een schilderij of een bloem mooi vindt. Ik ben wél dol op knuffelen. Naast aseksueel, ben ik ook a-romantisch. Dit betekent dat ik geen romantische interesse voel naar anderen toe. Dit wil niet zeggen dat ik een ijsklompje ben en niemand me wat interesseert. Ik hou juist heel veel van mijn vrienden en familie en in het algemeen van mensen om me heen. Ik kan een diepe emotionele band met anderen opbouwen, maar daar komt geen verliefdheid of lust bij kijken.” 

Aseksueel?
Hoe Nikki erachter kwam dat ze aseksueel is? “Ik maakte nooit echt verschil tussen jongens en meisjes. In de puberteit hield ik me ook totaal niet bezig met zoenen of vriendjes ofzo. Dat was iets wat anderen heel interessant vonden en ik vond dat maar een beetje oppervlakkig en overdreven. Ik was lekker met school, vriendinnen en hobby’s bezig, veel leuker. In de loop der tijd begon het steeds meer te dagen dat seks me echt totaal niet boeide en dat romantiek mij ook ontging. Lange tijd heb ik allerlei redenen hiervoor verzonnen. Ik was een laatbloeier, de juiste niet tegengekomen, misschien gewoon niet zo warmbloedig… Ik wilde zo graag een maatje en later kinderen; het ideaalbeeld dat zoveel meisjes hebben. Tot ik ‘aseksueel’ eens ging googelen uit nieuwsgierigheid. Dat woord had ik zelf bedacht, maar het bleek te bestaan!” 

Surfen naar het AVEN-forum.

“Ik kwam op het Nederlandse AVEN-forum terecht en daar vielen alle puzzelstukjes op zijn plek. Ik was niet gek of ziek ofzo, het was gewoon mijn geaardheid. Dat was een opluchting! Iedereen ervaart aseksualiteit en a-romantiek op een andere manier, maar het was fijn om gelijkgestemden te vinden. De erkenning was ook moeilijk, omdat het betekende dat ik nooit zou kunnen zijn zoals de meeste mensen, niet gemakkelijk mijn ideaalplaatje van man en baby zou kunnen bemachtigen. Wie wil er nou iemand die geen behoefte heeft aan seks of romantiek? Wie neemt er überhaupt genoegen met vriendschap, en wanneer is de vriendschap diep genoeg om het ‘meer’ te noemen als er geen verliefdheid bij komt kijken? Al die vragen speelden door mijn hoofd en dat doen ze eigenlijk nog steeds. Inmiddels ben ik erachter dat een klassieke vorm van daten en relatie hebben voor mij gewoon niet werkt.”

Ideale relatie
Het maakt Nikki niet uit of haar toekomstige partner seksueel is of niet. “Zolang we maar een compromis kunnen vinden op intiem gebied. Het maakt het leven natuurlijk wel veel gemakkelijker als hij ook aseksueel is. Of je gaat gewoon met iemand samenwonen in plaats van dat je echt een relatie aangaat. Meer vriendschappelijk dus. Ik denk dat dat laatste een stuk beter zou zijn voor mij. Mensen die wel seks en/of romantiek willen hebben toch bepaalde behoeftes en verwachtingen.”

Poging tot seks
“Ik heb weleens een poging tot seks gehad. Dit vond ik maar een erg oncomfortabele bedoening", vertelt Nikki. "Het deed zeer en de fysieke geluiden die erbij vrijkwamen vond ik afstotend. Eigenlijk was het hele gedoe gewoon saai en vroeg ik me af wanneer het klaar was zodat ik wat leuks kon gaan doen. Ik deed het niet tegen mijn wil hoor! Ik wilde het best een keer proberen uit nieuwsgierigheid, maar het deed me helemaal niks. Als aseksueel zeggen we altijd: liever cake eten dan seks hebben. Veel leuker en lekkerder haha!”

De twee ‘relaties’ die Nikki heeft gehad waren dan ook geen groot succes. “De eerste was toen ik nog geen idee had dat ik aseksueel was. Ik vond de jongen erg aardig en best knap. Ik dacht dat dat ‘leuk vinden’ was, dus hij werd mijn vriendje. Al snel begon ik me aan kleine dingen van hem te ergeren en had ik geen zin om regelmatig bij hem te zijn. Achteraf was dat natuurlijk een duidelijk teken dat ik helemaal niet verliefd was, maar ik dacht dat we gewoon meer aan elkaar moesten wennen. Uiteindelijk heeft dat geforceerde vaak samen moeten zijn een grote rol gespeeld in dat het uit ging. Mijn tweede relatie was van korte duur. Ik was er inmiddels uit dat ik aseksueel was, en waarschijnlijk ook a-romantisch. Dit heb ik van het begin af aan heel duidelijk uitgelegd aan mijn vriend. We zaten heel erg op één golflengte qua karakter, interesses en dergelijke, dus we wilden het gewoon proberen. Helaas groeide er ook nu bij mij geen verlangen om vaak bij hem te zijn of om iedere dag elkaar te spreken. Ik voelde gewoon vriendschap, meer niet. Daarom hebben we besloten er een punt achter te zetten.” 

Aseksualiteit is een geaardheid.

Kinderwens
“Ik zou echt heel graag een kindje willen”, geeft Nikki aan. “Vroeger had ik het ideaalbeeld van op mijn 28e mijn eerste kindje krijgen. Dat gaat sowieso niet meer lukken en je kunt het natuurlijk ook niet forceren. Ik ben soms erg bezig met de vraag of en hoe ik kinderen zou moeten krijgen. Ik ben single en het ziet er niet naar uit dat dat (snel) gaat veranderen. Ik wil het liefst dat mijn kind opgroeit met twee ouders en in een stabiele omgeving. Alleenstaande moeder zijn lijkt me heel erg zwaar en ik wil niet dat mijn kind constant in de kinderopvang zit." Ook heeft Nikki gekeken naar de hoe-vraag. "Seks puur voor het kind vind ik wel prima, maar dan niet met een vreemde of donor. Inseminatie vind ik een beetje steriel en eng concept, ik heb me er niet erg in verdiept. Het is wel een optie, maar de officiële procedure lijkt me lang en lastig. Aan de andere kant haalt het wel de seksfactor weg. IVF moet ik niet aan denken. Ik neem aan dat mijn lichaam prima in staat is om zelf een kind te verwekken en te dragen, dan wil ik niet met hormonen, eitjes weghalen en dergelijke aan de slag. Adoptie is zeker wel een mogelijkheid. Maar ook die procedure is lang, moeilijk en kostbaar. Plus, maakt een single vrouw wel een kans daarin? Ik heb dus wel over de opties nagedacht, maar ik wil er eerst uitkomen of het wel verstandig is om (in de komende twee jaar) een kind te krijgen. Ik wil het allerbeste voor mijn kleintje en ga dus geen ondoordachte beslissingen nemen.” 

“Ik geniet van mijn leven en sta niet vaak stil bij de gevolgen van mijn geaardheid. Toch kan ik me soms erg eenzaam en verdrietig voelen. Het vinden van een maatje en/of het krijgen van een kindje is zoveel gecompliceerder dan voor veel andere mensen. Mijn vrienden steunen me, maar zij kunnen ook geen oplossing bieden. Mijn ouders en familie weten niet van mijn geaardheid. Ik vind het een persoonlijk iets en op een of andere manier is het heel moeilijk om erover te beginnen. Mijn familie is ontzettend lief, maar ik weet niet hoe ze zoiets zullen oppakken aangezien we het nooit over zulke dingen hebben. De angst om door hen afgewezen te worden of weggezet te worden als een fase, zielig, ziek of aansteller… Steun van hen, vooral van mijn moeder, zou heel veel helpen, maar ik durf het gewoon niet te vertellen.” 

Toekomst
De toekomst van Nikki? “Ik heb geen idee hoe ik die nu moet zien. Ik heb altijd genoten van mijn leven en de boel niet laten vergallen door grote zorgen over de toekomst, al heb ik natuurlijk soms flink verdriet gehad. Wel blijf ik nadenken over of en hoe ik een maatje en/of een kindje kan krijgen, maar ik ga me er niet wanhopig aan vastklampen. Alle ideaalplaatjes uit mijn jeugd zijn niet toepasbaar gebleken, dus nu neem ik alles zoals het komt. Geluk is er in zoveel vormen, en wie weet wat de toekomst brengt!"

Lees HIER onze vorige real life-verhalen.

Heb jij ook iets heftigs meegemaakt of heb je een niet-gangbare levensstijl? Mail dan naar karin@babybytes.nl en wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site.

Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!

Reageer op dit artikel

reacties (7) Stuur een bedankje


  • O.

    Eigenlijk heeft moeder natuur dus al voor deze vrouw bepaald dat er geen kinderen komen.

  • O.

    Eigenlijk heeft moeder natuur dus al voor deze vrouw bepaald dat er geen kinderen komen.

  • O.

    Eigenlijk heeft moeder natuur dus al voor deze vrouw bepaald dat er geen kinderen komen.

  • Manon3

    Hoezo dat? Er zijn genoeg manieren om een kindje te krijgen. Dat zeg je toch ook niet tegen homoseksuele mannen of vrouwen?

  • Manon3

    Negeer de spelfouten in mijn eerdere bericht, ik typ momenteel op mijn mobieltje en die heeft vaak nogal moeite (bijvoorbeeld met het woord een)

  • Manon3

    Ik zou zelf(inseminatie) heroverwegen. Daar komen in ieder geval geen medische dingen of hormonen bij kijken.

    Mijn seksuele geaardheid valt ook binnen het aseksuele spectrum. Alleen heb ik wel een behoefte aan romantiek en een man (die gelukkig een lage seksuele behoefte heeft).

    Nu wij bezig zijn met onze kinderwens is het dus eigenlijk ook de eerste keer dat ijn a seksualiteit echt directe problemen oplevert. Op een goede dag ervaar ik seks als saai (soms lijk ik het ook enigzins fijn te vinden, maar die situaties zijn zeldzaam en enigszins is dan ook al positief uitgedrukt), op andere dagen heb ik er echt echt geen zin in. Die dagen proberen we het soms toch en resulteren dan vaak in fysieke pijn voor mij. Nu hebben we toch maar besloten om op sommige momenten te kiezen voor zelfinseminatie, omdat het al zo lang duurt voor ik zwanger wordt. In het begin vonden we dat ongemakkelijk of vreemd en onpersoonlijk. Ondertussen is het vrij normaal en ga ik steeds vaker voor de makkelijke optie. Gelukkig heb ik een man die bereid is hieraan mee te werken, maar met een donor zou dit net zo goed kunnen lijkt mij.

    Het is echt even een gevoel waar je overheen moet, maar als de kinderwens er is is het wel de makkelijkste optie.

    Ik hoop dat je op een dag deze droom kan verwezenlijken.

    Als ik je verhaal zo lees vraag ik me trouwens af of je wel echt behoefte hebt aan ene maatje of iemand om mee samen te wonen. Kan het niet zijn dat je dat idee hebt omdat het het normale toekomstbeeld is en je daarom het idee hebt dat dit iets is wat je zou willen? Het klinkt namelijk tussen de regels door alsof je het gewoon echt heel fijn vindt om alleen te zijn. En dat is ook gewoon prima. Met een vriend zoudne veel mensen namelijk ook graag veel tijd door willen brengen of samen af willen spreken. Het klinkt echt alsof jij na ene afspraak gewoon blij bent om weer alleen en thuis te zijn, dus misschien niet gellukig wordt met ene huisgenoot.

  • Daphne92

    De eerste stap is sowieso IUI dan brengen ze hoog in de baarmoeder sperma in en dan gaat het net als op de normale manier.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50