Kinderen krijgen veel meer mee dan je misschien denkt. Niet alleen de dingen die je rechtstreeks tegen ze zegt, maar ook hoe je over jezelf praat, hoe je met anderen omgaat en zelfs welke gezichten je trekt.
Experts vertellen welke kleine dingen kinderen ongemerkt oppikken van hun ouders en andere volwassenen. Geen reden om vanaf nu ieder woord op een weegschaal te leggen, maar wel interessant om eens bij stil te staan.
Hoe je over je partner of andere opvoeders denkt
Even met je ogen rollen als je partner iets zegt of een geïrriteerde blik richting opa of oma: misschien denk je dat je kind daar niets van meekrijgt. Volgens klinisch psycholoog Jazmine McCoy kunnen kinderen dit soort non-verbale signalen juist goed opmerken.
Hetzelfde geldt voor negatieve opmerkingen over de andere ouder of verzorger. Zelfs wanneer je kritiek verpakt als grapje of sarcastische opmerking, kan een kind aanvoelen dat er iets speelt.
Positief over andere belangrijke personen in het leven van je kind praten kan bijdragen aan een gevoel van veiligheid en verbondenheid. Denk bijvoorbeeld aan opmerkingen als: "Wauw, mama heeft een leuk avontuur voor ons bedacht!" of "Dit eten is echt goed gelukt. Papa kan goed koken!"
Hoe je naar je eigen lichaam kijkt
Misschien zeg je nooit rechtstreeks tegen je kind dat je onzeker bent over je lichaam. Toch kan je gedrag al genoeg zeggen. Volgens diëtist Alyssa Miller letten kinderen namelijk goed op hoe volwassenen over hun eigen lichaam en dat van anderen praten.
"Ze kunnen subtiele, en minder subtiele, handelingen oppikken en daar conclusies uit trekken over lichamen," legt ze uit. "Ze leren wat als goed en slecht, gewenst en ongewenst wordt beschouwd."
Je kind kan bijvoorbeeld zien hoe je naar jezelf in de spiegel kijkt. Ook valt het op als je nooit in badkleding wilt lopen, jezelf steeds uit foto's knipt of liever helemaal niet op de foto gaat.
Wat jij écht belangrijk vindt
Je kunt je kind regelmatig vertellen wat volgens jou belangrijk is, maar uiteindelijk zegt je gedrag misschien nog wel veel meer. Volgens klinisch psycholoog Laura Markham merken kinderen het wanneer wat je zegt niet helemaal overeenkomt met wat je doet.
Stel dat je vertelt dat sporten vooral draait om samenwerken, nieuwe dingen leren en plezier hebben. Als je na de wedstrijd vervolgens als eerste vraagt wie er gewonnen heeft, geef je onbewust toch een andere boodschap mee.
"Kinderen merken aan wat je zegt en doet wat je echt belangrijk vindt. Soms is dat iets anders dan wat je zegt dat je belangrijk vindt," vertelt Markham.
Hoe streng je voor jezelf bent
Wanneer je kind een fout maakt, zeg je waarschijnlijk al snel dat het helemaal niet erg is en dat iedereen fouten maakt. Maar zeg je hetzelfde tegen jezelf als jíj iets verkeerd doet? Kinderen zien hoe je reageert wanneer iets mislukt. Ze horen hoe je tegen jezelf praat en merken het wanneer je extreem hoge eisen aan jezelf stelt.
"Kinderen pikken op hoe volwassenen omgaan met fouten, hoe ze tegen zichzelf praten, welke onrealistische verwachtingen ze hebben en hoe perfectionistisch ze zijn," legt Miller uit.
Volgens haar kan een ouder die erg kritisch is op zichzelf die houding onbedoeld doorgeven. "Veel mensen die weinig zelfcompassie hebben of streng zijn voor zichzelf, leren kinderen onbedoeld om ook kritisch en hard voor zichzelf te zijn," vertelt ze.
Hoe jij met eten omgaat
Ook aan tafel kijken kinderen met je mee. Niet alleen naar wat je eet, maar ook naar wat je over eten zegt. Opmerkingen over 'goed', 'slecht' of 'ongezond' eten kunnen meer indruk maken dan je misschien verwacht.
"Onschuldige opmerkingen zoals 'Die zijn gevaarlijk' bij een bord koekjes, eten bestempelen als 'goed' of 'slecht', maaltijden overslaan of schuldgevoel uitspreken over eten: kinderen zien het allemaal en nemen het in zich op," aldus Miller.
Volgens haar kunnen zulke opmerkingen op termijn invloed hebben op hoe een kind zelf naar eten kijkt.
Hoe je over je kind praat als hij erbij is
Je hebt net een gigantische driftbui in de supermarkt achter de rug en eenmaal thuis vertel je aan je partner hoe 'fantastisch' jullie ochtend samen was. Je kind begrijpt het sarcasme misschien nog niet volledig, maar kan wel degelijk merken dat je negatief over de situatie praat.
"Ze begrijpen misschien niet wat het allemaal betekent, maar ze kunnen wel oppikken dat jij negatief denkt over wat er is gebeurd. Dat kan een negatieve invloed hebben op hun zelfbeeld en hun relatie met jou," legt McCoy uit.
Vertel je iemand anders over iets wat er met je kind is gebeurd? Dan kan het helpen om bewust te letten op de manier waarop je het verhaal vertelt. Leg bijvoorbeeld meer nadruk op hoe jullie het probleem hebben opgelost of wat je kind ervan heeft geleerd, in plaats van alleen op wat er misging.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
In 2024 liep ze stage bij BabyBytes. Nu, 21 jaar, schrijft ze met veel plezier artikelen. Ze vindt dit een ontzettend interessant onderwerp om over te schrijven en kan hier haar passie voor taal en creativiteit in kwijt.
Reageer op dit artikel
reacties (0)