Is het waar dat elke vader diep in zijn hart een zoon wil en elke moeder diep in haar hart een dochter? Of juist dat elke moeder/vader de wens heeft om allebei geslachten te krijgen?
Mijn man had een lichte voorkeur voor een dochter, maar uiteraard super trots en blij met 2 gezonde jongens. Een dochter kwam er alsnog achteraan. Hadden we een derde zoon gekregen waren wij hier uiteraard ook super blij en tevreden mee. Je krijgt eenmaal kinderen zoals ze zijn, niet zoals je ze hebben wilt. Wij hebben vrienden met autische kinderen, 1 stel een doodgeboren kindje met 40 weken een ander stel kenissen hebben een zoontje verloren van 10 maanden. Dan maakt het geslacht je echt niet meer uit, een levend en gezond kind in je armen ontvangen is het allerbelangrijkste. Ik begrijp gender disappointment totaal niet. Ondanks dat mijn man een lichte voorkeur had, heeft hij zich nooit teleurgesteld gevoeld met onze oudste 2 zoons en wilde eigenlijk geen derde, totdat mijn eierstokken begonnen te zeuren.
Nee wij hebben 4 dochters en het maakte mij echt niet uit. Te vaak hoor je dat een zwangerschap niet goed afloopt. Dan vind ik het geslacht echt onbelangrijk.
Totaal niet herkenbaar! Ik heb twee zoons en vind dat echt heel erg leuk. Ik wilde graag een kind, geen bepaald geslacht. Als mensen durven te suggereren dat ik graag een dochter had gewild, vind ik dat echt getuigen van een enorm beperkte blik. Daarmee zeg ik niet dat anderen geen wens of voorkeur mogen hebben, maar besef in elk geval dat een dergelijke wens vaak voortkomt uit je eigen projectie.
Wij hebben 2 zonen, waar ik heel trots en dankbaar voor ben. Een dochter zou ook super tof zijn geweest, maar na miskramen en geen zorgeloze zwangerschappen maakte het ons beide niet veel uit. Daarvoor heb ik er niet zoveel over nagedacht.
Nee, dat lijkt me echt onzin. Ik denk dat iedereen daar anders in staat. Ik heb een jongen en een meisje maar toen ik nog niet wist wat het werd ook helemaal tevreden geweest met tweede jongen.
Nee hoor. Het interesseerde me werkelijk waar helemaal niks. Ik dacht wel altijd dat ik jongens zou krijgen en na vele miskramen hebben we nu één zoontje.
Nee.. althans voor mijn man kan ik niet spreken dat weet ik niet. Maar mij maakte het niet uit. Is ook nooit een echt ding geweest wat ik mij heb afgevraagd want ik kreeg jongen-meisje-jongen-meisje- meisje-meisje. Had grappig geweest natuurlijk als het 3 om 3 was maar .. nee echt voorkeur heb ik niet. Nooit echt een soort mini me per se willen hebben. Wel grappig dan weer is dat dit laatste meisje.. de enige mini me is.
Nee. Tenminste ons maakt het geslacht niet uit. Wij zijn vooral dankbaar dat het gelukt is en het ons gegund is kinderen te mogen krijgen. Want dat heeft ook een paar jaar geduurd.
Dat wij nu toevallig 1 meisje en 1 jongen hebben is helemaal prima en leuk! Maar als wij 2 meisjes of 2 jongens zouden hebben gekregen was het net zo goed prima en leuk geweest. Wij zijn dankbaar dat wij 2 kinderen hebben mogen krijgen.
En ik denk eerlijk gezegd ook dat de meeste mensen niet echt een voorkeur hebben, maar tuurlijk zijn er ook mensen die echt een duidelijke voorkeur hebben. Persoonlijk vinden wij gezondheid en geluk veel belangrijker. Het geslacht kan je toch niet kiezen, je hebt er geen invloed op. Puur uit nieuwsgierigheid, maar vanwaar je vraag?
Ik denk dat het voortkomt uit de reacties van anderen op ons gezin. We hebben vier dochters. En als we met z’n allen op stap gaan, wordt daar bijna altijd wel een opmerking over gemaakt.
En dan denk ik soms: waarom dan toch? De opmerkingen maken ze vooral richting mijn man.
Meestal kan ik het wel naast mij neerleggen hoor, maar soms vind ik het wat lastig.
Een vriendin kan ook af en toe de opmerking maken: zo leuk een jongetje, zo anders. Misschien toch dat het ergens dan knaagt dat ik dat niet mee maak. Maar tegelijk maakt het me eigenlijk ook echt niks uit. Maar het feit dat ik er toch wat bij voel, doet me twijfelen of het mij niks uit maak (beetje vaag misschien ;)).
Misschien komt het omdat sommigen zo stellig kunnen beweren dat meisjes het állerleukste zijn om als vrouw te krijgen. Dat ze toch even willen benoemen dat jongetjes ook zó leuk zijn.
Denk niet dat je het zo zwart wit kunt stellen. Ben ervan overtuigd dat er genoeg vaders zijn die het echt niet uitmaakt. Idem voor het zogenaamde koningskoppel. Bij ons ging zwanger worden niet vanzelf. Dan ben je blij met een kind. Geslacht boeit dan echt niet.
Na twee meiden leek het me stiekem echt heel leuk om een jongen te krijgen. Een jongen was altijd al mijn grootste wens. En nu ben ik onverwachts zwanger 4e en is een wens gewoon uitgekomen. Hahaha,
Heeft het niet meer te maken van het idee wat je er als ouders bij hebt? Ik hoor veel zeggen "leuk een meisje om later mee te winkelen of een jongen om mee te voetballen". Niet elk meisje vindt winkelen leuk en niet elke jongen voetbal.
Na twee jongens, leek een meisje me wel heel leuk. Maar daarvoor heb ik nooit een echte wens gehad... Ik was vooral nieuwsgierig naar hoe ons kindje zou zijn... Ik denk dus dat je niet kunt zeggen dat iedereen van een bepaald geslacht, dezelfde wensen heeft: iedereen is anders!
Nee hoor, ik droomde vroeger altijd van drie jongens. Nu een zoon en een dochter rijk en ik zou niets liever willen. Of er ooit een derde bij komt, weet ik niet maar het zou mij qua geslacht ook echt niets uitmaken.
Ik denk niet dat élke man een zoon wil en élke vrouw een dochter. Maar ik denk wel dat het voor een grote meerderheid geldt. In elk geval vooraf. Ik ken 3 mannen met alleen dochters en die komen er allemaal voor uit dat ze er wel heel graag een jongen bij hadden gehad. En twee moeders met alleen zoons, die aangeven dat ze de meisjesdingen wel missen in hun gezin. Ik zelf ben een van de weinige vrouwen die niet perse een dochter wilde. Als ik vrouwen spreek, vinden de meeste dat toch wel heel leuk. Misschien dat je denkt dat je dan toch wat meer van jezelf herkent en kwijt kunt dan ofzo. Ik wilde jongens, omdat ik voor een meisje een grotere verantwoordelijkheid voelde ofzo. Ik als vrouw moest haar dan door de vrouwenkant van het leven loodsen, en ik was nou niet echt een ‘meisjemeisje’ dus ik had het gevoel dat ik dat niet kon. Maar ik heb een dochter en het maakt niks uit, want je groeit er samen wel in. En we hebben twee zoons die als dag en nacht van elkaar verschillen, de een is een kopie van mijn man (qua karakter, interesses) en de ander van mij. Dus dat je meer van jezelf kwijt kan in een kind van je eigen geslacht, gaat echt niet op. Maar of je nou wel of niet de voorkeur hebt, zodra je een kind krijgt, krijg je er zo veel liefde voor dat het niet meer uitmaakt of het een jongen of meisje is. Je zou je kind never nooit meer willen inruilen voor een kind van het andere geslacht.
Ik heb altijd heel graag een meisje gewild en mijn man ook. We kregen als eerst een zoon, is trouwens net zo leuk en hij is zo ontzettend lief! Daarna heb ik twee dochters gekregen en nu zwanger van mijn derde dochter 😍 al had ik het ook heel leuk gevonden als het een jongetje was geweest.
Nee hoor. Maar het heeft er mee te maken dat een vader zich wat meer kan inleven in een jongetje want dat is hij zelf ook geweest en een moeder kijkt misschien uit naar het doen van meiden dingen als ze daar tenminste zelf ook van houdt. Ons maakte het niets uit. En ik ben blij dat we jongens hebben want ik heb helemaal niets met meisjes dingen doen. Maar al had ik wel een dochter gehad dan nog was ik er vast wel in gegroeid en was ik ook net zo blij geweest.
Nee hoor wat een onzin, mijn man wilde alleen maar meiden en we hebben er drie. En ik wilde juist graag een jongen maar na het eerste meisje, idd liever meiden
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (27) Verversen