Ik maak mij de laatste tijd erg zorgen. Mijn zoon heeft op dit moment eigenlijk geen vrienden op school. Hij zegt dat hij niemand leuk vindt en dat hij het niet erg vindt om alleen te zijn. Vorig jaar speelde hij nog regelmatig met een paar jongens, maar dit schooljaar zijn we niet echt goed begonnen en is dat contact eigenlijk weggevallen. Hij is bijna 12 en ik gun hem natuurlijk gewoon een paar leuke vrienden met wie hij kan lachen en spelen. Wat zouden jullie doen in deze situatie? Ik voel mij verdrietig als hij op school is en blijf aan hem denken. Ik ben al blij dat hij niet gepest wordt of iets soortgelijks. Maar steeds alleen zijn zal dat hem veranderen? Hij heeft wel een paar vrienden in de buurt gelukkig.
Moeten het perse vrienden zijn van school? Hier een zoon die op dit moment niet naar school gaat en hij heeft vrienden vanuit sportclubs, de hulpverlening die hij heeft, vakanties en kinderen die hij eerder via school heeft leren kennen. Het grappige is ook dat de leeftijden van zijn vrienden hierdoor enorm uiteen lopen. Hij is zelf 10 en zijn vrienden zijn tussen de 8 en de 15. Hij deelt met alle kinderen andere interesses maar hij schaart ze zelf wel echt onder vrienden. Overigens heeft hij ook een periode weinig contacten gehad met andere kinderen, dit vond hij niet altijd leuk en soms ook wel lastig als zijn broertje dan wel ging spelen. Maar uiteindelijk is hij degene die daar invloed op heeft, ik kan hem alleen begeleiden en faciliteren dat hij kan afspreken met de kinderen die verder weg wonen, de rest is aan hem.
Dus buiten in gesprek blijven met je zoon en hem steunen indien nodig zou ik niet zoveel doen, als hij het erg vind is hij de enige die dit denk ik kan veranderen evt. met tips van jou.
Ik zou het eens aan de leerkracht vragen. Want misschien praat hij wel met veel kinderen, zijn er wel jongens waar hij mee speelt/bij staat in de speeltijd en is hij helemaal niet eenzaam, maar ervaart hij die kinderen niet als vrienden. Misschien geeft hij meer betekenis aan vriendschap dan enkel praten/spelen en noemt hij deze kinderen daarom “geen vrienden”
Mijn zoon had op de basisschool ook niet echt vrienden. Hij praatte wel met wat jongens, maar mijn zoon was heel anders dan hun en op veel vlakken klikte het dan ook niet. Nu doet hij een vervolgopleiding en heeft hij heel wat vrienden. Dus komt echt wel goed
"Dit jaar zijn we niet echt goed begonnen"... Wat bedoel je daarmee? En wat is jouw rol dan in het wel of niet hebben van contact met leeftijdsgenoten?
Je kan er niet zoveel aan doen denk ik. Mijn oudste zit nu in groep8 en waar hij eerdere jaren aansluiting had, is dat nu ook niet echt meer zo. Wordt niet gepest maar heeft ook geen vrienden. Hij heeft nu wel een paar jongens uit groep7 waar hij goed mee kan en bevriend mee is. Zolang hij maar een vriend heeft, ben ik al blij voor hem.
Moet je soms loslaten als hij het echt wilt dan heeft hij er even nood aan. Mijn zoontje is 11 jaar maar heeft wel ass en heeft moeite om vrienden te maken. Op school heeft hij wel 1 beste vriend gaat stillaan naar de 2 maar heeft dan wel zo lang geduurd voor hij echte vrienden heeft en dan nog buiten school als ze op uitstap gaan is hij nog vaak alleen omdat het andere omgeving is of soms op school dat hij aangeeft dat hij alleen wilt zijn dan gaat hij alleen op bankje zitten. Het komt wel goed als hij er nood aan heeft zal je zoon heus wel terug contact leggen met zijn vriendjes.
Als hij niet gepest wordt, en het gewoon weg moet klikt en hij vind het prima zo, staat jouw gevoel er los van toch. Ik begrijp als ouder voel je dit maar hoe jij het wilt betekend niet voor hem ook. Hij is 12 weet inmiddels zelf wat die wil, misschien wil hij liever gewoon goede vrienden ipv kliekjes om er bij te horen. Vind het juist iets goed, als hij Buitenhuis gewoon vriendjes heeft en iedereen op school gewoon normaal doet is er toch niets aan de hand. Ik vind juist goed als kinderen niet spelen met anderen die ze niet leuk vinden, of om er bij te horen. Hij zal zich er niet fijn bij voelen dus prima toch
Tja, je bent er niet heel duidelijk over de vraag die je stelt...
Je bent het schooljaar niet goed begonnen zeg je en daardoor is het contact weggevallen... dan heb je toch antwoord op je vraag? Namelijk oorzaak en gevolg? En wat je er mee doen moet is de oorzaak aanpakken als dat nog lukt. Maw. Wat is er gebeurd, wat kan hij er aan doen en beter nog, wil hij er iets aan doen want zoals ik het lees vindt ie het wel best. Hij heeft gelukkig nog vrienden dus als hij er geen probleem van maakt, waaom jij dan wel?
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (9) Verversen