Hallo allemaal,

Ik merk dat ik me emotioneel niet meer goed voel. Ik slaap makkelijk 10uur achter elkaar en word doodmoe wakker (vitamines zijn in orde), ik ben chagrijnig, ik wil constant in huilen uitbarsten. Ik voel dat ik overspannen raak..

Ik zat te denken aan een opleiding, ik moet iets gaan doen zodat ik niet alleen huisvrouw ben.. Alleen ik doe het niet.. zelfs een wandeling maken, ik weet dat het me supergoed zou doen maar ik doe het niet. Er is altijd wel een smoes die ik verzin waardoor het niet gebeurd. Ik baal van mezelf!

Wat doen jullie om dit te voorkomen en als jullie tips hebben zijn die welkom!

P.S. loop al bij een psycholoog alleen die is er momenteel niet door ziekte en volle agenda..

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (52)    Verversen

1 2 3 4



  • Beukenblaadje

    Een opleiding is misschien wel een mooi doel voor de langetermijn. Maar voor elk wat groter doel geldt: daar kom je niet in een keer.

    Wat mij helpt is bepaalde dingen zoals ze wandelen echt in je dagelijkse routine inbouwen. Zodat je ze automatisch doet en je niet elke keer jezelf moet overtuigen. Kijk hierbij wat voor jou werkt: misschien helpt het door met de app Ommetje er een soort spel van te maken, je kan voor jezelf een beloning bij bepaalde mijlpalen bedenken, of het samen met een vriendin doen. Wandelen is wel echt een heel goede manier om in beweging te komen, letterlijk en figuurlijk: beweging, frisse lucht, de buitenwereld, zonlicht. Was t eerste wat ik moest doen in mijn depressie en dat hielp echt.

    Je kan ook andere "tussenstapjes" en/of kleine projecten bedenken, net past wat bij jou en je even iets voor jezelf hebt om op te richten: een boek lezen, elke dag iig een paar pagina's, een korte (online) cursus doen, fotoboeken maken, het huis kamer voor kamer opruimen. alles is goed, als je er maar je tanden in kan zetten.

    Veel sterkte en succes, het klinkt best wel pittig!

  • Amatullaah

    Er is vandaag zwemmen voor vrouwen hier met aquarobics, normaal ga ik met de kinderen maar vandaag lekker alleen. Alvast 1 dingetje :)

  • Jeppie

    En zo heb je al een succesmoment te pakken! Goed hoor, hopelijk heb je er van genoten.

  • Anna-76

    Wat goed!

  • Mama-R

    Geniet ervan

  • Nog-even!

    Lekker, meid!!

  • momtini

    Herkenbaar , ik voelde mij zo toen ik overspannen raakte . Ik zou zeggen : zoek een andere psycholoog of begin bij een POH ggz . Het is natuurlijk te gek voor woorden dat vanwege mede een volle agenda je geen hulp kan krijgen . Dit heeft mij in elk geval in t begin heel erg geholpen , dat er iemand was die maar MIJ luisterde en was ik even het onderwerp
    Ipv de ander / je gezin / etc . Ik heb veel
    Opdrachten gehad om weer een te worden met mijn emotie en hier aandacht voor te hebben.

    Daarnaast ben ik in t begin wel dagelijks gaan wandelen . En dit was lastig maar door het echt te doen , ga je er echt baat bij hebben. Zoek een manier om dit te gaan doen, wellicht kan je man een motiverende rol in spelen ?

    Het is voor ieder weer Anders wat helpt , dit zou je gaandeweg moeten uitzoeken . Een opleiding op dit moment gaan volgen , lijkt me niet haalbaar . Begin het te zoeken in kleinere dingen …. Misschien kan je iets voor de ander betekenen? Maaltijd koken, boodschap halen, of simpelweg koffie drinken ? Of juist All aandacht op jezelf: opvang / school voor de kids en dat je structureel zelf alleen bent voor een kappers bezoek, winkelen , of gewoon thuis en lekker niks ?

    Ik zou in elk geval beginnen met professionele hulp zodat je je gehoord gaat Voelen en n hulp krijgt bij t ordenen van je gedachten en emoties . Want nu is t zo te lezen aan het stapelen

  • Nog-even!

    @Amatullaa: Sowieso is het beter om een psycholoog te zoeken die niet ook je vriendin is... Een goede psycholoog zou dat ook tegen haar cliënt zeggen😉

  • Amatullaah

    Mijn vriendin is psycholoog maar niet de mijne. Soms wel tips maar idd een goede psycholoog neemt geen vriendinnen als cliënt, dat zei ze ook.

  • Nog-even!

    Ah, dan had ik dat verkeerd begrepen!

  • Jeppie

    Ook hier herkenning. Hoewel ik me afvraag in hoeverre jouw zwangerschap hier qua hormonen nog meespeelt. Daar heb je minder invloed op.

    Ik merk dat ik de afgelopen jaren vooral bezig ben geweest voor anderen. Thuis, op mijn werk, op mijn vrijwilligerswerk. Daardoor ben ik heel langzaam het contact kwijtgeraakt met wie ik ben en mijn eigen gevoelens in het geheel. Ik weet niet of het midlifecrisis is of gewoon een emmertje dat na zoveel jaren vol is. Maakt misschien ook niet uit. Ik doe wel dingen voor mezelf hoor, ik sport, bak graag taarten en drink regelmatig thee met mijn vriendinnen.
    Maar ik mis dus echt de connectie met mijn gevoelens. Bij mij heeft dat helaas geresulteerd in chronische pijn. Ik ben nu bezig met een online pijnprogramma en daar heeft zelfonderzoek naar emoties en gevoelens een belangrijke plaats. Ik voel mezelf nu iedere dag een stukje lichter worden.

    Maar dat dus: kijk eerst eens diep in jezelf. Wat voel je, wat heb jij nodig? Pas dan kun je meer gericht een plan maken. Ik hoop dat je snel terecht kunt bij de psycholoog om dit verder uit te diepen.

    Voor nu: stel jezelf kleine en haalbare doelen. Je hoeft niet gelijk een half uur te wandelen. Begin met een klein stukje, even de straat op en neer. Verder sluit ik me aan bij Moedereend. Zulk soort succeservaring zorgen dat je mindset weer positiever wordt. Sterkte!

  • oemmiee

    Herkenbaar .. wat doe ik voor mezelf? Douchen 😂😂 en schoonmaken

  • M1518

    Heel herkenbaar helaas! Heb de laatste jaren heel veel voor anderen gezorgd, er is veel gebeurd, continue zorgen maken en nu? Nu ben ik mijzelf kwijt, kom zelf niet uit die vicieuze cirkel. Besef is er, maar de energie is op. Volgende week gesprek met praktijkondersteuner. Ik weet dat ik idd dingen voor mijzelf moet plannen en moet doen...het lukt me niet.
    Wie ben ik, wat heb ik nodig, wat wil ik eigenlijk etc? Geen idee. Misschien zit ik wel in een midlifecrisis 🤔

  • Lispeltuut

    - actief inzetten voor school, sportvereniging, geloofsgemeenschap
    - sporten
    - wandelen samen met een vriendin of familielid
    -creatieve dingen oppakken als je dat leuk vindt

    Maar voor alles geldt... je moet het wél gaan DOEN. Van thuis blijven hangen wordt niemand vrolijker. Ook in je rol als moeder: elke dag een andere speeltuin bezoeken zodat je een wandelingetje hebt, of een fietstochtje. Of een bos, strand, meer, boerderij etc. Voor je kind leuk, en voor jou goed.

  • mamavananouk

    Als een wandeling al niet lukt lijkt me opleiding niet erg reeeel.
    Ik loop elke dag rondjes met de app het ommetje. Je moet elke dag gaan want anders begint je reeks weer met nul . Als je al een reeks van 10 hebt ga je toch echt die 11e keer weer . En als je al een reeks van 100 hebt dan blijf je toch gaan. Je moet minimaal 20 minuten lopen . De eerste 14 minuten wil ik altijd dood bij wijze van spreken. Lijf doet pijn , geen zin , wil naar huis etc . Maar na 15 minuten is er een omslag punt . En dan kan het zo zijn dat ik nog een extra rondje loop en toch opeens weer een uurtje heb gelopen

  • Ginette87

    Herkenbaar! Hier doe ik weinig dingen alleen, maar ik zorg er altijd voor dat ik 1x in de week een avond in bad lig. Noise canceling koptelefoon op met een podcast, luisterboek, rustig muziekje of gewoon even helemaal niets.

    Ook probeerde ik minimaal 1x in de week een half uurtje op m'n spijkermat te liggen. Maar nu ik zwanger ben mag dat helaas niet meer 😭

    Oh en ik maak elke avond een ritueel van mn nachtverzorging etc. Dat zijn de dingen die er nu voor zorgen dat ik niet gillend gek wordt.

  • LongDecember

    Spijkermat??? Wat is dat, als ik vragen mag?

  • Ginette87

    Natuurlijk mag je dat vragen! Het is een mat met ongeveer 8000 puntjes.

    Dit heeft een positieve werking op spieren en zenuwen omdat er drukpunten in je lichaam geactiveerd worden. Daarnaast wordt de doorbloeding gestimuleerd en maken je hersenen twee gelukshormonen (endorfine & oxytocine) aan die zorgen voor ontspanning en een relaxed gevoel

  • mamavananouk

    Als een wandeling al niet lukt lijkt me opleiding niet erg reeeel.
    Ik loop elke dag rondjes met de app het ommetje. Je moet elke dag gaan want anders begint je reeks weer met nul . Als je al een reeks van 10 hebt ga je toch echt die 11e keer weer . En als je al een reeks van 100 hebt dan blijf je toch gaan. Je moet minimaal 20 minuten lopen . De eerste 14 minuten wil ik altijd dood bij wijze van spreken. Lijf doet pijn , geen zin , wil naar huis etc . Maar na 15 minuten is er een omslag punt . En dan kan het zo zijn dat ik nog een extra rondje loop en toch opeens weer een uurtje heb gelopen

  • Druif89

    Heel herkenbaar. Ik ben chronisch ziek, twee jonge kinderen en 'n baan in de zorg. Merkte afgelopen zomer dat ik alleen maar voor m'n gezin leef en 's avonds doodmoe en heel vroeg in bed plof. Daar moest verandering in komen. Ik werk goed met planning en organisatie, dus ik heb voor mezelf een "avond schema" gemaakt. Elke avond doe ik iets voor mezelf, al is het maar 15 minuten. Ik ga sporten, wandelen, heb 'n leesavond ingepland en elke zondagavond vertroetel ik mezelf; dan scrub ik m'n gezicht, werk ik m'n wenkbrauwen bij, doe ik 'n maskertje op, verzorg ik m'n nagels 🥰 dan kan ik fris de week weer beginnen.

    P.s. ik zie trouwens dat je zwanger bent, dan kan die vermoeidheid en emoties ook heel passend zijn. Wees lief voor jezelf 😘

  • Bosco

    Ik doe een opleiding, maar ik kan je vertellen, dan heb je geen tijd meer om 10 uur te slapen! Als je al kunt slapen! Ik zou eerst eens kijken hoeveel tijd er is en hoe je dat anders kunt indelen. Als je het huis uit wil is het misschien handig om eerst te starten met een paar uur per week werken, of een hobby zoeken. Een opleiding gaat al gauw tussen de 20 en 40 uur per week in zitten.

  • Lindaaaaaaaa

    Vrijwilligers werk ?

  • Mamavan2_juli2023

    Je bent je zelf kwijt wat er bij hoort, en de een is er sneller uit dan de ander. Ik heb ruim 2 jaar mezelf verloren gevoelt, ik ben toen de boeg om gaan gooien. Door weer ritme te krijgen of ik wilde niet, dus plannen, sporten, gezond eten en nu na 4 maanden vanaf moment dat ik begonnen ben kan ik zeggen dat ik, lichamelijk en mentaal weer beetje bij beetje mezelf terug vind.

    Voor mij als huisvrouw hoeft het niet zo drastisch als een opleiding je vult zelf in hoe zinvol voelen wat je daar voor nodig hebt. Ik dus in zelf controle hebben over fit zijn, mentaal weer lekker voelen, sociaal weer wat onder nemen, lekker wandelen.

  • Vlindermoeder

    Ik zou in deze situatie niet starten met een opleiding, maar met kleine haalbare doelen. Ik ben net gestopt met naailes en ben in plaats daarvan begonnen met sporten. We hebben 2 honden, dus komen sowieso dagelijks buiten

  • Dromer87

    Ook je hormonen kunnen je dit gevoel geven!

    Verder herken ik het wel. Wel iets willen, maar niks daadwerkelijk doen. Ik heb iemand nodig als stok achter de deur. Dus een vriendin of m'n moeder.
    Het geeft wel energie om iets te doen.

    Vergeet niet dat deze zwangerschap wellicht emotioneler is omdat het begin zo raar verliep/spannend was en je eigen niet op de planning had om zwanger te worden. Ik vind het op zich wel vreemd dat een psycholoog geen tijd heeft. Ziek, dan heb je vervanging lijkt me en een vol agenda🤔

    Denk goed om jezelf!!

  • Lady-Whistledown

    Ik wandel ook regelmatig, heerlijk. En veel minder stressvol dan een opleiding volgen. Al eens gedacht aan vrijwilligerswerk?


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50