bij mijn eerste (zoontje) geen last gehad van kort lontje. Nu bij mijn tweede (meisje) kan ik echt heel weinig hebben. Ik ben veel strenger en waarschuw mijn zoontje direct en kort. ik probeer wat vriendelijker te corrigeren maar ik ga meerdere malen de fout in. ook mijn man word wat vaker aangesproken op in mijn ogen verkeerd gedrag haha. ik kan er niks aan doen.. ik ben zoooo anders. Gaat dat direct over na de bevalling? ik hoop het maar! zo wil ik niet altijd zijn!! haha
maar aan de andere kant net zo emotioneel als bij de eerste. vooral de laatste tijd. Ging vrijdag bloedprikken en toen hoorde ik een jongetje heel hard huilen en hij protesteerde heel erg. ik kon zo met het kind mee huilen. toen het jongetje uit het prik kamertje kwam zag ik dat hij een jaar of 9 was en helemaal alleen was wezen bloedprikken. Zijn vader zat in de wachtkamer te wachten met een stoicijns gezicht. Toen kreeg ik het bloedheet van kwaadheid. Ik kon mij nog net inhouden om iets lelijks tegen die man te zeggen. Wat een....
Met me dochter had ik nergens last van eigenlijk. Nu weer ruim 7 weken onderweg en me borsten zijn al 2 cupmaten gegroeid, moet snel kokhalzen, nie misselijk en voel me wel raar. Oo ben echt enorm snel emotioneel!
Nee hoor, onzin als je het mij vraagt. Bij de zwangerschap van mijn oudste dochter was ik de goedheid zelve, was amper boos te krijgen. Best wel bijzonder aangezien ik best wel een haaibaai kan zijn. Mijn man vond het wel prettig, (bijna) alles kon. Bij mijn jongste dochter (*) was ik wel wat kortaf, snel geirriteerd. Dus ondanks hetzelfde geslacht 2 totaal verschillende moods zegmaar!
Jup, hier nog een! Haha. IJburg nog 2 meiden en hier bij hun nooit last van gehad. Normaal filter ik alles wel of laat het langs mij heen gaan. Maar bij deze zwangerschap laat ik duidelijk weten wat ik ervan vind en het maakt me noet uit wie je bent. Opzich wel goed, want normaal gesproken zeggen mensen juist tegen mij dat ik wat vaker voor mezelf moet opkomen. Hoop alleen voor manlief dat ik straks weer wat meer langs mij heen kan laten gaan, hehe.
Ik weet nog niet of ik een meisje of jongen krijg( wel heeft de vk een gokje gedaan op een meid) maar ik ben behoorlijk chagerijnig vooral mijn vriend heeft het nu best zwaar haha. En inderdaad ik hoop dat dit na de zwangerschap over zal zijn want ik ben nu echt een bitch :(
Ik geloof zelf dat het meer te maken heeft met het feit dat je het drukker hebt bij een tweede op komst, dan dat het aan het geslacht ligt. Hoewel je natuurlijk wel wat extra vrouwelijke hormonen bij je draagt
Jep hahaha hier ook veranderd in een monster sinds ik zwanger ben. Vooral m'n partner merkt een duidelijk verschil met de eerste (een jongen) en moet t dus ook vaak ontgelden. En zegt regelmatig dat ie niet kan wachten tot ie z'n vriendin weer terug heeft. Bij m'n zoon was ik een stralend zonnetje van begin tot eind. Nu een chagrijnig emotioneel wrak hahaha
Ooooh zoo herkenbaar 🙈 Met als enige verschil dat ik mijn zoontje als enige heel goed kan hebben! De rest van de wereld minder haha 🙈! Ik ben normaal lekker stabiel en nu een labiel emotioneel wrak, al vanaf het begin.. Heb er zelf heel veel last van, gelukkig nog maar 7 weken te gaan 💪🏻
Tijdens de zwangerschap van mijn zoon was ik juist heel relaxed! Bizar dat het verschil zo groot is..
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (15) Verversen