Heehee meiden..
Ik zit met een Dillema!
Ik geef borstvoeding nog steeds aan mijn dochter van bijna 11 maanden en heb toen van de dokter de minipil gekregen en laatst dus een iets zwaardere omdat ze ookal veel gewoon eet!
Maar dus toch daar door heen zwanger geworden.
En ik ben er dus eigenlijk (ECHT SORRY VOOR DE MENSEN DIE HET AL HEELLANG PROBEREN!!) niet blij mee! Ik zit momenteel niet in een stabile relatie we wankelen super veel en weten niet of we nog samen willen blijven.. ben opzoek naar een huisje voor mezelf om toch even wat afstand te doen.. en nu toch dit (Jaaaa ondanks het wankelen hebben we nog wel seks maar wel “veilig” dachten we) omdat mijn dochters (1 1 maand en de laatste 2maanden) te vroeg geboren zijn en ik bij alle 3 weeën kreeg rond de 30 weken maar het dus niet echt goed meer te remmen is is mij ook afgeraden zwanger te worden..maar goed het is niet onmogelijk met bedrust enzo de baby toch te voldragen... nu weet ik dat jullie mijn vraag niet kunnen beantwoorden! Maar heeft iemand ervaring heeft iemand tips ik zit echt met mijn handen in het haar ( ik teste trouwens omdat ik misselijk werd me borstvoeding wat minder word en dacht het zal toch niet!)

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (44)    Verversen

1 2 3 4



  • Mommyx3

    Ik ken wel mensen die spijt hebben van Hun keuze om abortus te plegen, maar ik ken niemand die spijt hebben dat ze toch voor hun kindje kozen dus ik zou er voor gaan hoe moeilijk ook en nooit meer alleen de pil gebruiken maar altijd met condoom en anders zwaardere pil zodat je nooit meer in deze situatie komt.

  • JustAMom

    Ik ben ook ongepland zwanger geweest. Slechte relatie, slechte gezondheid, te klein appartement, te weinig geld ... en toen zwanger. Heb echt heel hard gehuild toen de test positief werd. En oh man, wat hou ik nu veel van mijn kleine mannetje. Ons cadeau. Papa en ik werken nu hard aan onze relatie.

  • Ronni

    Hi, ikzelf zat 6j geleden ook in een moeilijke situatie. Net uit mekaar met m’n vriend, waar ik heel veel van hield, terug thuis gaan wonen. En bleek na 3 maanden zwanger te zijn en was dus al 14-15 weken ver. Ik had echt niets door. Ik heb dan enkele dagen heel veel forums gelezen, medische artikels gelezen etc.. Wat me bij bleef was het volgende: “Als je de beste mama voor je kind wilt zijn is abortus soms de juiste keuze.” Ik heb toen ook beslist om het weg te halen, dat was toen de beste keuze voor mijn kind, mijn ex partner en mezelf. Tot op vandaag heb ik hier geen spijt van gehad, integendeel, ik ben heeeel zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Er hangt nogal wat taboe rond, maar je moet daarom niet denken dat je iets ‘fout’ doet. Echt niet. Ik heb achteraf een kleine tatoeage laten zetten om dat ‘hoofdstuk’ af te sluiten. Een dagelijkse reminder die me herinnert om zo goed mogelijk te doen, lief te hebben en door te bijten als het moeilijk wordt. Het heeft bij mij allemaal z’n plekje gekregen. Ook je verontschuldigingen naar mama’s die moeilijk zwanger worden, dat snap ik volledig. Maar het is niet jouw schuld dat je ‘te makkelijk ‘ zwanger werd, net zoals het niet hun schuld is dat het wat moeilijker gaat. Loopt soms niet zo eerlijk allemaal. Jammergenoeg. Ik wil je heel veel succes wensen en weet zeker dat je de juiste keuze zal maken. Je komt er zeker wel!

  • Nx4

    Hoewel ik eigenlijk nier voor abortus ben, zou ik in jou geval daar wel over ma denken, zeker als je relatie al nier goed zit, dan denk ik nier dat een nieuw kindje het beter gaat maken, en je heb ook al 3 kindjes. Maar denk er wel goed over ma en praat er samen over. Wat wil je vriend? Hoe staat hij erin, wat als je her houd en julloe besluiten toxh uot elkaar te gaan, kam jij het wel aan dan als je volledig bedrust moet en je heb nog 3 kindjes. Lastig hoor, volg je gevoel em verstand vooral.

  • SSNN

    Hi! Ik ken je twijfel, en eerlijk weet ik ook niet of hier de perfecte plek is om deze vraag te stellen omdat er denk ik weinig mensen, eerlijk hierover zullen zijn gezien t feit dat er toch een flinke taboe op ligt.
    Mijn ex en gingen uit elkaar, ik sliep al enkele maanden bij me oudste dochter in bed en ik was aan t wachten tot me woning die ik toegewezen kreeg klaar was voor oplevering. We hebben ooit nog een feestje gehad en hadden beide iets teveel gedronken en zijn toen, in bed beland samen. Maar die ene nacht heeft niks veranderd aan hoe we erin stonden.. ik bleek zwanger, 2 weken voor ik de sleutel kreeg. En ik heb besloten om het wel af te breken. Twee kinderen in een gescheiden gezin laten opgroeien vond ik al erg genoeg, om daar met opzet een derde kindje aan toe te voegen, vond ik niet eerlijk tegenover dat kindje en tegenover me andere kinderen. Ik wist dat we hoe dan ook nooit meer bij elkaar zouden komen, en een kindje is geen pritt-stift. Als jij zeker weet, dat je echt opzoek wilt gaan naar een ander huisje en gescheiden van hem wilt leven. Denk ik dat je niet alleen naar je eigen gevoel moet kijken maar ook naar die van je andere kinderen en naar die van je ongeboren kindje. Denk dat geen enkele ouder trots is als ze kind opgroeit in een gebroken gezin en ondanks dat t bij de meeste nooit voorzien had kunnen worden, heb jij nog wel een keus.
    Ik heb inmiddels al een tijdje een nieuwe relatie en helaas vorige maand een miskraam gehad, maar ik zeg je wel. Als ik die derde had laten komen, had ik er niet zo goed bijgezeten zoals ik nu zit. Me kinderen zijn gelukkig, me ex is gelukkig en ik ben opnieuw gelukkig. Misschien ben ik nu wel degene die iets heel slechts heeft gedaan maar ik heb niet alleen aan mezelf gedacht maar ook aan de kinderen die ik al had en wat voor hun het beste zou zijn.

    Succes met de keuze die je maakt!

  • Wandaapje

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb ook eens voor deze keuze gestaan... iets andere situatie. Maar teveel werkte tegen mij en zou ook tegen het ongeboren kindje werken. Ik heb er destijds ook voor gekozen de zwangerschap af te breken (8wk)
    Dit was echt geen makkelijke keuze. En er hebben echt veel tranen gevloeid. Als je ooit zo een keuze hebt gemaakt kunnen mensen zo bot tegen je doen. Alsof je fluitend naar de kliniek bent gegaan. Dat kwetst me enorm.
    Ik heb er geen spijt van. Heb mijn keuze toen de tijd weloverwogen genomen.
    Maar ik denk er wel regelmatig aan. Ik tel dat kindje ook mee als mijn kindje. En ik heb de echo staan. En met de dag dat ik uit was gerekend en de dag dat ik het heb laten afbreken steek ik een kaarsje aan. Het doet me pijn, maar ik weet dat het goed is zo.
    Ik snap dat dit vrouwen en mannen die al heel lang proberen kan raken. Dat snap ik heel goed. Maar dit is het leven. En je kan niet van iemand in een compleet andere situatie verwachten dat ze dezelfde keuzes maken. Ik vind het fijn dat de optie bestaat. Maar! Wat ik wel vind is dat er te vaak te makkelijk gebruik van word gemaakt. Dat geloof ik ook wel. En ik denk dat daardoor dat taboe ook een beetje is ontstaan. Door de tieners bijv die dan voor de 4de keer een zwangerschap komen beeindigen...

    In ieder geval lieverd..niemand kan je vraag beantwoorden. Je moet echt goed nadenken alle voor en tegens. En schrijf het desnoods op. Neem je beste vriendin in vertrouwen.

    Heel heel veel succes met je keuze. Wat dan ook.. het komt uit eindelijk goed.

  • Wandaapje

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb ook eens voor deze keuze gestaan... iets andere situatie. Maar teveel werkte tegen mij en zou ook tegen het ongeboren kindje werken. Ik heb er destijds ook voor gekozen de zwangerschap af te breken (8wk)
    Dit was echt geen makkelijke keuze. En er hebben echt veel tranen gevloeid. Als je ooit zo een keuze hebt gemaakt kunnen mensen zo bot tegen je doen. Alsof je fluitend naar de kliniek bent gegaan. Dat kwetst me enorm.
    Ik heb er geen spijt van. Heb mijn keuze toen de tijd weloverwogen genomen.
    Maar ik denk er wel regelmatig aan. Ik tel dat kindje ook mee als mijn kindje. En ik heb de echo staan. En met de dag dat ik uit was gerekend en de dag dat ik het heb laten afbreken steek ik een kaarsje aan. Het doet me pijn, maar ik weet dat het goed is zo.
    Ik snap dat dit vrouwen en mannen die al heel lang proberen kan raken. Dat snap ik heel goed. Maar dit is het leven. En je kan niet van iemand in een compleet andere situatie verwachten dat ze dezelfde keuzes maken. Ik vind het fijn dat de optie bestaat. Maar! Wat ik wel vind is dat er te vaak te makkelijk gebruik van word gemaakt. Dat geloof ik ook wel. En ik denk dat daardoor dat taboe ook een beetje is ontstaan. Door de tieners bijv die dan voor de 4de keer een zwangerschap komen beeindigen...

    In ieder geval lieverd..niemand kan je vraag beantwoorden. Je moet echt goed nadenken alle voor en tegens. En schrijf het desnoods op. Neem je beste vriendin in vertrouwen.

    Heel heel veel succes met je keuze. Wat dan ook.. het komt uit eindelijk goed.

  • Wandaapje

    Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb ook eens voor deze keuze gestaan... iets andere situatie. Maar teveel werkte tegen mij en zou ook tegen het ongeboren kindje werken. Ik heb er destijds ook voor gekozen de zwangerschap af te breken (8wk)
    Dit was echt geen makkelijke keuze. En er hebben echt veel tranen gevloeid. Als je ooit zo een keuze hebt gemaakt kunnen mensen zo bot tegen je doen. Alsof je fluitend naar de kliniek bent gegaan. Dat kwetst me enorm.
    Ik heb er geen spijt van. Heb mijn keuze toen de tijd weloverwogen genomen.
    Maar ik denk er wel regelmatig aan. Ik tel dat kindje ook mee als mijn kindje. En ik heb de echo staan. En met de dag dat ik uit was gerekend en de dag dat ik het heb laten afbreken steek ik een kaarsje aan. Het doet me pijn, maar ik weet dat het goed is zo.
    Ik snap dat dit vrouwen en mannen die al heel lang proberen kan raken. Dat snap ik heel goed. Maar dit is het leven. En je kan niet van iemand in een compleet andere situatie verwachten dat ze dezelfde keuzes maken. Ik vind het fijn dat de optie bestaat. Maar! Wat ik wel vind is dat er te vaak te makkelijk gebruik van word gemaakt. Dat geloof ik ook wel. En ik denk dat daardoor dat taboe ook een beetje is ontstaan. Door de tieners bijv die dan voor de 4de keer een zwangerschap komen beeindigen...

    In ieder geval lieverd..niemand kan je vraag beantwoorden. Je moet echt goed nadenken alle voor en tegens. En schrijf het desnoods op. Neem je beste vriendin in vertrouwen.

    Heel heel veel succes met je keuze. Wat dan ook.. het komt uit eindelijk goed.

  • NewBaby2018

    Wat een eerlijke reactie, wat je zegt, er heerst een taboe op en nergens kan je eigenlijk met dit soort vragen en problemen terecht.
    Ik verbaas me ook altijd om het gemak dat mensen zeggen dat het wel goed komt..

  • Caroline27

    Het gaat er om wat jij wilt, maar ik denk dat alles ook wel weer goed komt stel jullie gaan uit menkaar hoe mooi is om weer kindje krijgen zal niet makkelijk zijn ook dat ga je lukken. Je moet gewoon alles voor je zelf op rijtje zetten ik zou zelf zo iets niet kunnen omdat je al kindje heb dan is zo leuk om broertje of zusje hebben.
    Maar jullie voelen niet veel voor menkaar nog wel sex? Volgens mij zit gevoel dan nog wel? Maar volg je gevoel dat is vaak juiste laat je niet ompraten door anderen mensen.

  • KS.14.

    Hier een iets ander verhaal.
    Mijn 1e kind was echt net 7 maanden oud toen ik ontdekte dat ik weer zwanger was (hier echt wel een gevalletje eigenschuld dikke buik).
    Ik heb overigens nooit getwijfeld om het weg te halen omdat wij het verdriet van vroege miskraam hebben mee gemaakt. Ik heb me tijdens de zwangerschap heel veel zorgen gemaakt en bang geweest. We moesten voor baby 2 verhuizen en een nieuwe auto kopen. Dus er moest in die 9 maanden veel gebeuren.

    En eerlijk! Ze. Schelen nu net geen 1.5 jaar en het is allemaal goed gekomen. Soms was het druk. Maar man wat ben ik blij dat hij er nu is.

    Ik heb nu 2 zonen.
    1 van 3 jaar en 10 maanden
    1 van 2 jaar en 7 maanden.

    Succes met alles ik realiseer me dat het geen makkelijke keus zal zijn.

  • trotstemam89

    Hoi Ik was ook onverwachts zwanger van mijn 4e kindje. Ik ben me ook rot geschokken. Het eerst wat mijn man vroeg was laat je het weghalen? Dat was ik inderdaad van plan wand zag door de bomen het bos niet meer. Niet genoeg ruimte, auto, financieel moesten we het dan ook maar redden. Een dag voor mijn afspraak bij de abortus kliniek heeft mijn man me letterlijk gesmeekt om dit kindje te houden. Hij haalde alles uit de kast om mij te overtuigen dat we dit wel konden. Nu ondertussen is mijn mannetje 10 weekjes oud. De eerste week van de kraamtijd heb ik alleen maar kunnen huilen dat ik dit mannetje bijna niet meer gehad had. Ik voelde me kut en zo ontzettend schuldig tegenover hem. Ik wil en kan niet meer zonder hem. En ik heb ook eerlijk gezegd mocht er ooit weer eens een "ongelukje" ontstaan ik twijfel niet meer aan de situatie alles komt wel op zijn pootjes terecht zolang je het maar echt wil en er voor vecht. En onze kleine wonder is daar het bewijs van.

  • MMM.*)

    Hier dezelfde situatie..

    Ongepland zwanger, jongste net 3 maand oud toen. Relatie slecht.

    Afspraak gemaakt bij een abortus kliniek. Intussen was het hier enorm uit de hand gelopen.
    Bang gemaakt voor de afspraak bij de kliniek, ik durfde niet meer. En dus de zwangerschap doorgezet.
    Afspraken gehad bij de huisarts, psycholoog etc. Op zoek naar een huisje, waar we normaal snel een huis kregen heb ik nu tot nu nog steeds geen huis, en dus besloten het eerst zo te laten. Momenteel gaat het redelijk goed tussen mij en de vader vd kids.

    Misschien nog te vertellen waarom ik het zo laat, is omdat ik momenteel 38 weken zwanger ben en veel lichamelijke klachten heb. Geen zin om nu nog te gaan verhuizen, mijn lijf trekt het niet om alleen voor 4 kinderen te zorgen die ik rond lopen/kruipen heb en nog te gaan verhuizen.

    Wel heeft het echt heel erg lang geduurd voor ik echt kon genieten van de zwangerschap en kon wennen aan het feit dat er nog een kindje bij zou komen. En dan ook echt heel lang aan mezelf getwijfeld of ik wel net zo veel van dit kindje zou kunnen gaan houden als van mijn andere kinderen. Inmiddels ben ik hier gelukkig overheen en kijk ik erg uit naar zijn komst. Maar het had natuurlijk ook anders kunnen zijn.

    Mocht je nog vragen hebben, tips of adviezen willen mag je me altijd een prive bericht sturen!

  • Linaa

    Mijn vierde kindje was ook een verassing. Ik moest ook echt huilen van de schrik toen ik er achter kwam dat ik zwanger was. Ik had echt tijd nodig ofzo. Maar steeds beetje bij beetje kreeg ik er een band mee en kon ik niet wachten tot dat hij geboren werd. Nu is hij twee maanden, ja het is zwaar maar zijn glimlach maakt alles weer goed. Zijn lieve kleine lichaam ligt nu dicht tegen mij aan. Ik voelde mij zelfs schuldig dat ik niet blij was eerst. Het is meer van wat gaat er nu op mij af komen? Kan ik het wel aan? Die onzekerheid Etc. Maar je rolt er daarna zelf weer in. Aan abortus denk ik niet, en zal ik persoonlijk niet doen zelfs als ik weer als verassing een vijfde kind krijg ondanks voorbehoedmiddelen. Ik denk altijd er is een reden waarom ik weer zwanger ben geworden. De toekomst zal het zeggen. Succes met je besluit

  • Kez

    Mijn belangrijkste advies: ongeacht je keuze wat betreft deze zwangerschap, werk aan je relatie! Het zou toch hartverscheurend zijn voor je kinderen om eerst een vader te verliezen aan de dood en daarna een scheiding moeten doormaken waardoor ze de man die ze nu als vader zien minder zullen zien. Blijkbaar vinden jullie elkaar nog leuk genoeg voor sex, dus lijkt me zeker de moeite waard. Zet je kinderen voorop. Succes met je keuze, het lijkt mij een moeilijke.

  • mammavaneenmeisje

    Dit!

  • Peepah

    Wij kunnen je enorm veel adviezen geven, maar misschien kan een professionele je beter helpen. Bel een verloskundige of huisarts hier zijn ze ook voor. Die kunnen er voor zorgen dat jij een weloverwogen keuze kunt maken. Mocht geld een probleem zijn weten veel verloskundigen wel waar je opstart spullen kan krijgen.


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

4 leden zijn nu online
Aanmelden