heyy, ik ben 18 jaar oud en wil zo graag een kindje. en ja ik weet hoe moeilijk zoiets is en dat je veel verantwoordelijkheid hebt. maar ik heb het idee dat ik er klaar voor ben. ik heb een vaste goede baan en mijn vriend heeft een eigen huis. Hij is bijna 22 en wil ook graag een kind. veel mensen hebben tegen me gezegd dat ik het niet moet doen maar het voelt goed... we zitten ook in een stabiele relatie. al 3 jaar samen. ik zou graag willen weten wat jullie hierover denken. :))

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen


reacties (56)    Verversen

1 2 3



  • SunandOcean

    Ik wou ook heel vroeg een kindje. Toch heb ik uiteindelijk besloten te wachten tot ik meer werkervaring had, een mooie spaarboek en een tijdje samen te wonen met mijn partner. We hebben reisjes gemaakt en enorm genoten van onze tijd samen zonder verplichtingen thuis. Achteraf gezien is dit mijn beste keuze ooit geweest omdat ik nu met een gerust hart en stabiele omgeving binnen enkele weken mama wordt. Ik ben 27 jaar dus heb nog eventjes gewacht.

  • Mamabear3

    Ik heb geen ervaring met jong kinderen krijgen, wel met van de verkeerde man. Mijn advies aan iedereen is dan ook, ga eerst tenminste een jaar samenwonen, voordat je begint aan kinderen. Pas dan ken je iemand echt, weet je hoe die in alle situaties ongeveer reageert. Als dat jaar op wat meningsverschillen na goed verloopt; jullie kunnen meningsverschillen op een respectvolle manier uitpraten, beide water bij de wijn doen, beide oprecht sorry zeggen of juist oprecht dank je wel aan elkaar, dan zou ik pas adviseren aan kinderen te beginnen. Als de basis stabiel is, is de kans groter dat jullie samen hormonale buien, extreme vermoeidheid en het allesomvattende verantwoordelijkheidsgevoel 24/7 kunnen overleven.

    Mocht er in dat hele jaar geen enkel meningsverschil geweest zijn, dan betekent dat voor mij dat slechts 1 van 2 water bij de wijn doet, voor de lieve vrede, en zou ik nog niet beginnen.

    En natuurlijk bestaan er altijd uitzonderingen, maar net als in de film 'Love Actualy', ga er niet zomaar klakkeloos van uit dat jij de uitzondering bent. Het kan hoor, maar uitzonderingen zijn zeldzaam

  • Hopefull2020

    Ik was 19 toen we ons eerste kindje kregen, nog geen jaar samen, en woonden nog maar enkele maanden samen op een klein appartementje. Ik had een voorlopig contract, deeltijds, niet verlengbaar. Mijn man mocht nog niet werken omdat hij nog geen oranje kaart had. En het is ons ook gelukt! We zijn ondertussen 10j samen en hebben 4 kindjes mogen krijgen

  • seonsyain

    Het meeste zal wel gezegd zijn. Dus ik ga niet ook een heel verhaal hier neerschrijven, maar in het kort mijn persoonlijke mening:
    Ik geloof vast dat jullie het kunnen en als het ongepland gebeurd dan komt het zo te horen wel goed, maar wacht toch nog eventjes. Ga eerst maar minimaal 1 jaar samenwonen.

  • Eline579

    Ik beviel van mijn oudste op mijn 26e en ik was echt laat voor mijn omgeving. Mijn zusje beviel met 19 en die vindt het nog steeds de beste keuze ooit.

  • mamaDDD

    Ik ben bevallen op mijn 21 van mijn eerste.
    Achteraf gezien heb ik zoveel moeten afgeven van mijn eigen leven.
    oké je kan wel zeggen, maar ik wil echt een kind en ik doe dit niet graag en dat niet.. maar het komt nooit meer terug e.. die jonge leeftijd. Ik zou nog even genieten :)

    Ps: Ik heb nu nog steeds geen enkele vriendin met een kind.. (ik ben 31j)

  • DebsterRoos

    Wat een mooie vraag! Geeft me de indruk dat je verantwoordelijk bent en goed nadenkt over je keuzes ipv impulsief ergens in te vliegen.
    Uiteindelijk weet jij alleen t antwoord op je vraag. Elke leeftijd heeft zijn voor- en nadelen om een kindje te krijgen. Jij weet wat je wensen, krachten en behoeftes zijn en of die passen binnen de aanpassingen die je moet doen als er een kindje komt. Aan de hand daarvan kun je beslissen of je nog even moet wachten of dat jullie leven (en het leven dat komen gaat) klaar is voor deze stap/fase.
    Succes

  • Lynn.x3

    Ik was ook 18.
    Was al toen wel 5 jaar samen
    Toen ik 18 werd zijn we getrouwd en samen gaan wonen ook gelijk besloten om een kindje te nemen.
    Toen ik 18 was ook bevallen van onze mooie meisje. Al hadden we door de komst van een kindje wel wat ups en downs gekregen. Uiteindelijk 3 gezonde kindjes verder en een nog steeds liefdevolle en goede relatie.
    Doe wat voor jou/jullie goed voelt!

  • Mamavandriedametjes

    Kijk… ieder moet het voor zich weten, maar ik zou zeggen: je bent wel érg jong, woont nog niet eens samen.. ga dat eerst eens doen. Natuurlijk zijn er (ook hier) dames genoeg die jong moeder zijn geworden en bij wie het prima is gegaan. Maar een kind krijgen, grootbrengen en opvoeden is een keuze die je voor je leven maakt, met z’n tweeën. Een kind krijgen samen is een groter commitment dan trouwen. Om te weten of je dat wilt en kunt samen moet je eerst weten of je het met z’n tweeën nog wel zo gezellig vindt als je elkaar dag en nacht ziet. Of je er echt vertrouwen in hebt dat deze man de vader zou moeten zijn van je kinderen. Laat alle seizoenen er nog eens twee keer overheen gaan zodra je gaat samenwonen en als het dan nog steeds leuk is, als jullie het dan nog voor je zien, jullie de financiële middelen hebben en de basis goed stevig is, is het vroeg genoeg om dit soort ingrijpende keuzes te maken.
    Je voelt je er nu klaar voor, maar de kans is écht aanwezig dat je je over 20 jaar afvraagt hoe je op je 18e toch kon denken dat je er klaar voor was. (Aldus iemand die nu 20 jaar ouder is dan jij en ondanks dat ik dezelfde gevoelens had als jij nu hebt, ben ik toch blij dat ik nog 10 jaar gewacht heb. Zoveel meer volwassen, financieel stabieler, etc 😊)
    Wat vinden jullie ouders van het idee?

  • Xpantoffeldiertje

  • mijn~meisje

    Mijn eerste kwam toen ik 22 was (ongepland, we hadden ook bijna 3 jaar een relatie). toen ik 27 was kreeg ik mijn tweede en toen wist ik zeker dat ik bij mijn eerste echt te jong was geweest. Ik zelf raad het daarom altijd af zo vroeg.
    Ik snap voor je dat een relatie van drie jaar al heel lang lijkt. Maar is een relatie met 15 echt hetzelfde als die met 25?
    Mijn advies ga eerst minimaal 1 jaar samen woon. Dan pas leer je elkaar echt kennen. Altijd op elkaars lip zitten ipv maar af en toe.
    Je zal vast wel kunnen doen, of eigenlijk jullie. Maar mijn ervaring is echt later is beter. En die verschillen zitten in de details maar zijn toch extreem bepalend.

  • amy36

    Nog lekker wachten en genieten heel je leven veranderd met een kind je kan niet zomaar weg je hebt oppas nodig etc ga lekker de wereld ontdekken meid en wacht nog lekker zou ik doen

  • Charhm

    Ik zou er niet voor kiezen. Ik dacht ook te weten wie ik was, wat er allemaal te koop is in de wereld .. dat ik alles wel wist en gezien had en wat belangrijk is. Tot dat ik nu als dertiger terug kijk … je veranderd enorm!

  • Youck

    Ik vind 18 jaar wel erg jong maar als jij en je vriend een groot verantwoordelijkheidsgevoel hebben is het prima. Ken ook 30 plussers die ook nog eens aan kinderen zijn begonnen en die er een puinhoop van maken . Als jullie het financieel aankunnen en geen stel zijn die wekelijks naar feestjes gaan is het toch prima ?

  • Yune

    Tja, wat is te jong. Je bent 18, dus voor de wet volwassen, dus je kan daarin je eigen keuze maken. Heb je een stabiele relatie? Ja? mooi, huisje? Ja, mooi! - zit je met de wens samen op 1 lijn? Ja? Mooi.. dan zou ik zeggen, ga ervoor.

  • 3Blessings

    Ik wilde ook al jong kinderen, maar ik kreeg mijn eerste toen ik 27 was. Achteraf ben ik blij dat ik ouder was toen ik mijn eerste kreeg, omdat ik meer levenservaring had. Het is heel persoonlijk, want leeftijd bepaalt niet per se of je een goede moeder bent. De keuze ligt bij jou en het is belangrijk om eerst te bepalen of je dingen (studie, reizen etc) wilt bereiken voordat je aan kinderen begint.

  • Rosiemom3

    Ik was 17 toen mijn eerste kindje geboren is.
    Een heel makkelijk meisje 22 bij de tweede een huilbaby dat is echt wel andere koek. 26 bij de derde en nu zwanger van de 4e en 28 jaar. Zolang je een stabiele basis hebt dan zegt leeftijd helemaal niks. 🍀

  • .Familyfirst

    Ik was 19 toen ik ongepland zwanger raakte van mijn 1ste, ben er toen vol voor gegaan en inmiddels word ze bijna 18, ik wist ook al dat ik graag kinderen etc wou.. maar als ik eerlijk ben , had ik nog wel even gewacht met kinderen krijgen als ik het over kon doen, was echt meer dingen voor mezelf eerst gaan doen, zoals studie afmaken, en ja dat kan ook met een kind maar ik vond dat best zwaar.. lekker op reis gaan etc allemaal dingen die opzich ook met een kind kunnen, maar zonder kinderen toch een stuk makkelijker maken.
    Maar goed die keuze kan niemand voor jou/jullie maken. Bedenk alleen goed dat een kind krijgen niet altijd even makkelijk of leuk is. Het kan soms ook echt zwaar zijn. Maar als jij denkt dst je er klaar voor bent dan maakt de leeftijd toch niet uit, ken genoeg jonge meiden met een kind die het beter voor elkaar hebben dan een wat oudere vrouw. Dus de leeftijd moet geen rol spelen,

  • Paperdoll

    Toen ik 18 was, was ik ook 3 jaar samen met mijn man. Ik had toen nog niet de behoefte voor een kindje. Ik wist toen wel al dat ik zeker kindjes wou. Ik zou je aanraden om nog wat te sparen en eerst te gaan samen wonen. Heb je niet de behoefte om te gaan studeren? Ik heb hier zelf altijd spijt van gehad dat ik dat niet gedaan heb. Zodat we meer geld hadden gehad en het mss makkelijker was geweest. Dit is maar 3-4 jaar van je leven, maar wel bepalend voor de rest van je loopbaan/leven.

    Toen ik 20 jaar was, was ik klaar met school en begon ik te werken. Toen ik 22 jaar was zijn wij getrouwd en kochten en we ons eerste huis. Op mijn 24ste kregen we ons eerste kindje en op mijn 27ste ons tweede. Ondertussen ben ik 32 jaar en mijn man 34, onze kindjes zijn 5 en 8 jaar en we zijn dit jaar 10 jaar getrouwd en 17 jaar samen.


1 2 3

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50