Kleredag

Sinds 7 februari heeft onze meid geen infuus meer, ik weet het echt ongelovelijk. Ik verwachte met de 28,4 waarop ze geboren werd echt hele grote gezondheids problemen. En wat ik zo om mij heen hoor en zie op de NICU en lees op internet is dat niet raar. Uiteindelijk komt het met veel kleintjes heel goed, maar een infectie hebben ze zo te pakken. Maar mevrouw heeft blijkbaar besloten dat ze niet aan een infectie gaat doen, en alle voeding krijgt ze inmiddels via de zonde. dus het infuus kon eruit. Heel fijn want dat verkleind de kans op infecties alleen maar. 

Maar geen infuus meer brengt wel andere problemen met zich mee, echt meiden problemen. Want ja nu mag ze kleren aan, en dan krijg je het: Help wat moet ik aaaaaaaaan. De eerste twee dagen heeft ze nog even ziekenhuiskleding aan gehad, maar vanaf morgen krijgt ze haar eerste door mama uit gezochte pakje aan. Bij mijn foto's staat al wel een foto van onze dame in haar eerste truitje. Ik vind haar er super wijs in.

Ik ben zo blij dat ze het zo goed doet, en ik realiser mij dat we ongelovelijk getroffen hebben. We wisten dat ze doordat ik longrijping en magnesium heb gekregen al wel een beter start aangeboden kreeg, maar zo goed als dat ze het nu doet had ik echt niet durven dromen. Het maakt het allemaal wel een stuk makkelijk voor haar vader en mij. We hopen dat ze spoedig 2 kilo is en naar huis kan. Maar eerst vanuit Leiden naar Het Julianna kinderziekenhuis, ook al een hele stap in de goede richting.