R.n.n 12 maanden = 1 jaar

Liefste snoezigewoezel van me,

In de vorige blog heb ik terug geblikt op de bevalling en het voorgaande jaar. Nu ben je bijna al weer een week 1. En hoewel het lijkt dat je opeens wat meer van je laat horen, is er eigenlijk niks veranderd met vorige week vrijdag, toen je nog net een babytje was. Naast het terugblikken naar een jaar geleden, is de maandviering voor mij ook altijd een moment om weer even stil te staan en terug te blikken op de afgelopen maand. En dat had je nog van mij tegoed. Dus bij deze:

Het lopen is je niet meer gelukt voor je eerste verjaardag. Maar je zou het snel moeten kunnen. Je staat stevig, bent erg lening en staat gewoon los. Of 'gewoon' los.. Je staat te swingen en te klappen terwijl je los staat. Ook ga je uit jezelf staan, tot je bijna helemaal rechtop staat. Je stapt keurig langs de meubels en gaat met losse handen langzaam zitten. Je weet zelf niet dat je het kan volgens mij! Maar je weet de balans hartstikke goed te vinden en de spiertjes heb je prima onder controle en zijn sterk genoeg. Vannacht droomde ik dat je zo ineens weg liep. En toevallig zei de gastouder dat vanmorgen ook zo uit het niets. 'Jij gaat ons verbazen door ineens weg te lopen'. Ik ben benieuwd! Tot nu toe gaat het kruipen gewoon nog sneller. Je zoeft echt overal heen en voor we hebben kunnen knipperen, ben jij al weg. Je kan echt de kuierlatten nemen en als je hoort dat ik achter je aan kom, zet je nog een tandje bij en ga je al gierend, vaak schuin, de bocht door. Soms wel gevaarlijk want jij kan al meer dan je zou verwachten. We moeten bij jou echt drie stappen vooruit denken. Daarom ben ik erg blij dat we de box nog hebben staan, jij wat minder, maar soms moet ik echt even mijn handen vrij hebben. Als ik naar buiten loop om iets uit de auto te halen, komt Kyran achter me aangerend, trekt de voordeur open. Hij blijft wel keurig op de stoep, maar jij crosst overal door heen. Dat zijn scenario's waar ik niet aan moet denken. Dan maar even in de box. Of Kyran die een beker drinken om stoot.. Zodra ik een doekje ga pakken om de bende op te ruimen zit jij al in de plas met drinken te spatten. Als ik dan kom aangesneld trek jij een sprintje naar de andere kant van de kamer en kan ik niet alleen die plas drinken opruimen, maar ook jou droge kleren aan doen en de hele kamer dweilen. De box biedt soms voor mij echt even uitkomst.

Je broer heeft er soms nog wel wat moeite mee dat je zo bewegelijk bent en overal bij kan. Vooral op momenten dat hij moe is, kan hij weinig van je hebben. Als je dan in zijn buurt komt, of met 'zijn' speelgoed gaat zitten spelen, kan het huis te klein zijn. Hij kan dan slaan of trappen. Of je speelgoed afpakken. Zat je eerst nog beduust te kijken. Nu begin je echt boos te huilen. Je kijkt hem woedend aan. Niet dat hij daar van onder de indruk is, maar je bijt in ieder geval lekker van je af. Aan de andere kant kan je ook zijn speen uit zijn mond trekken of zijn koekje jatten als hij dromerig op de bank zit te zitten en ben jij er ook niet vreemd van om eens aan zijn haren te trekken. En dat is nu echt niet meer per ongeluk hoor. Haha! Zo heb ik toch af en toe nog een stelletje meiden in huis met jullie gegil!

Het eten gaat nog steeds erg goed, over het algemeen. Je bent een heerlijke eter. Je houdt van brood. Je geniet nog lekker van je melk flessen (2-3 per dag). En ook het warme eten vindt je lekker. Je eet graag soep, tomatensoep. Maar ook vlees en vis vindt je heerlijk. Er is niet veel wat je niet lekker vindt. Eerlijk gezegd kan ik het niet zo bedenken. Je hebt ook zo heerlijk zitten smikkelen van de taart op je verjaardag. Je zat er helemaal onder. Je ging echt helemaal los. Wat een genot was dat om te zien.

Je bent erg verwend op je verjaardag. Volgens mij boeide het je weinig. Je broer hielp mee de cadeaus uit te pakken. Of nee, je broer pakte de cadeaus uit en jij hield je bezig met de kaartjes. Je vindt het geweldig om kaarten open te maken en alle kanten te bekijken. Boekjes lezen vindt je op dit moment ook heerlijk. Bladzijdes omslaan. Je geniet daar echt van. Op je verjaardag heb je het grote ziekenhuis van duplo gekregen, een duplo sleepauto, creatieve autootjes, een veiliniswagen, een circustrein en een trein met cijfers. Van vtecht nieuwe auto's voor je toet toet garage, een brandweerkazerne, wegdelen en racebaan. Nog een houten trekfiguur. Van 123 playmobil een bus en een soort botsautotreintje. Een Gouden Boekje over de Brandweermannetjes. Nijntje verstoppertje. Van je oom een ballenbad met tig ballen. En van Kyran een zelf uitgezochte brandweerauto van Chuck. Tjonge man wat ben jij verwend. Echt niet normaal. Zo klein als je bent. Iedereen die om je geeft heeft echt voor je uitgepakt. We hebben maar een selectie gemaakt waar je nu mee kan spelen, dan halen we zo af en toe maar eens wat anders te voorschijn. En dan ook nog van papa en mama een hele gave loopauto en een speelgoedkist met je eigen naam. Op de auto kan je al perfect zitten en je komt ook langzaam vooruit. Dat levert soms wel wat strijd op, want je broer vindt hem ook wel erg mooi.

Wat ook wel leuk is om te vertellen is over het ziekenhuis van Duplo. We hebben hem in elkaar gezet en staat nu op je speelgoedkist, op je kamertje. 's Avonds ga je naar bed rond een uurtje of 19/19:15. Maar slapen doe je niet gelijk. We horen al vrij snel een hoop protest uit je kamertje komen. Als ik ga kijken heb je het licht op je kamer aan gedaan en sta je te stuiteren in je bed. Wat wil jij? Jij wil nog even met de Duplo spelen! En terwijl Kyran door papa wordt klaar gemaakt voor zijn bed speel jij nog even heerlijk (alleen in alle rust) met je duplo. De poppetjes haal je uit de ambulance en prop je er weer in. Je rijdt al echt met de auto rond en haalt poppetjes en dekentjes uit de bedjes. Sowieso ben je erg van alles overal in en uit halen. De ambulance had je van de week al als een armband om je arm heen hangen. Je had hem door de klep heen naar voren gestoken en door de voorruit weer naar buiten. Haha. En na een tien minuten gespeeld te hebben, leg ik je weer in bed en ga je heerlijk slapen.

Langzaam begin je ook wat woordjes te zeggen. Papa en mama laat je vaker vallen en als je iets mooi vindt zeg je met een heel lief piepstemmetje: 'Oh, wauw!'. Als je iets laat vallen is het 'oh, oh!'. Bij honger zeg je 'koekiekoekiekoekie'. Als ik klap eens in de handjes voor je moet zingen zeg je iets als 'kapkap'. Dan ga je klappen, doe je de handjes voor je ogen en daarna de lucht in. Je praat onze woorden steeds meer na door gelijke klanken te maken. En als je een kusje wil of een kusje wil geven zeg je 'mwaaaah!'. Je bent sowieso een knuffelkont, je kunt echt knuffels komen halen en lekker tegen me aan kruipen. Als je 's ochtends wakker wordt (5:30) kom je bij ons liggen en gaat papa een fles maken, met je draakie en je speen kroel je tegen me aan.

Kortom, je bent een heerlijke dreumes, babyaf, maar toch ben je soms nog heerlijk mijn kleine baby. Als je bij me ligt je flesje ligt te drinken, of als je in je ontdekkingstocht van de wereld je bolletje hebt gestoten en je een knuffel komt halen, als ik je 5 tandjes zie prijken in je mondje, als ik je gebrabbel hoor. Heerlijk! Je blijft altijd mijn liefste kleinste zoon!

Dikke kus van mama