28 maanden en bijna grote broer.

Lieve Vince,

Je bent alweer een tijdje 28 maanden en wat ga je snel met alles. Ongelooflijk, ik dacht het eerste half jaar van 2 zijn zit er bijna op en die peuterpuberteit valt me best mee...maar niks is minder waar. Jij krijgt nu ook wel echt last van die o zo bekende dwarse 'ik ben een plank' peuterbuien....pfoe, dit is wel ff andere koek. Momenteel helpt het heel goed om je rustig toe te spreken en een time out te geven maar dit lukt niet altijd. Mijn lontje is natuurlijk ook wat korter dan normaal, zo op het laatst met dikke buik. Verder kun je heel dramatisch overal problemen van maken, heel vermoeiend maar stiekem ook wel heel grappig. Je bent echt zo bijdehand en laat je niks wijsmaken dus ik moet af en toe echt de trucendoos open gooien. Gelukkig na een boze bui maken we het altijd weer goed en krijg ik een dikke kus en knuffel, daar ben je dan nog niet te groot voor...je bent een heerlijke knuffelkont en wilt heel graag bij mij in de buurt zijn. Maar met papa ben je ook veel aan het knoeien momenteel, stoere dingen doen en veel stoeien, dat doe je graag. je weet ook dat dat alleen maar mag met papa, opa en pake..maar dit vergeet je natuurlijk geregeld. En dan is mama het haasje...heel af en toe probeer ik even met je te stoeien maar ik vrees dat dat voorlopig toch echt even niet meer kan, je arme zusje wordt dan wel eens geplet en dat kan de bedoeling ook niet zijn. Ze laat wel weten dat ze het er niet mee eens is en geeft mama dan een flinke schop..zo van, hallo ik ben er ook nog. Je zusje is volgens mij een pittige dame, ze is erg druk en laat zich goed voelen. Mijn buik gaat alle kanten op en ik zie geregeld een arm of been voorbij komen. Ze reageert ook heel erg op jou stem maar vooral 's avonds tijdens het voorlezen is ze heel actief, dan zitten we lekker knus op de bank en dan voel ik haar heel goed. Alsof ze ook mee geniet van het verhaal. Ook merk ik dat ze veel beweegt als we samen zingen, ik denk dat ze dat erg leuk vindt. Het komt nu allemaal wel heel dichtbij, lieverd. Nog een paar dagen en dan ben je grote broer. je bent er stiekem toch wel mee bezig. Vanochtend toen ik je naar het kdv bracht, vroeg je of mama nu naar het ziekenhuis ging...en gisteren bij opa en oma was het heel gezellig maar je wilt graag mee naar huis...je hebt het echt in de gaten. Je kijkt ook geregeld even in de babykamer of ze er al is of gluurt even in de kinderwagen. Je vraagt dan, is de baby er al..nee die zit nog in mama haar buik. Ok, zeg je dan. Maar komt ze straks dan? Ja, lieverd nog even wachten. Maandag had je op het kdv voor het eerst heel bewust aan tafel vertelt over je zusje. Je vertelde dat ze nog in mama haar buik was en dat het daar wel donker was, dat er geen lampje in mama haar buik zat maar dat was niet erg. Zo grappig...Hoe kom je er bij? Als er een baby huilt dan ga je er ook vaak even heen om te troosten. Laatst moest Tim huilen en toen zei je, niet huilen Tim, niet verdrietig zijn..dan smelt ik wel hoor, als ik dat hoor van je juf. Natuurlijk heb je echt nog wel je gekke buien en ben je wat wild maar je hebt ook een hele lieve en zachte kant. En stiekem ben je helemaal niet zo n held. Toen Sinterklaas bij jullie op de groep kwam, was je helemaal in tranen. Je vond het vreselijk, die enge man met zijn grote baard en ook nog een bril...je moest er niks van hebben. Pas toen hij weer weg ging, durfde je te zwaaien maar verder vond je het helemaal niks. We merkten thuis ook wel dat je het heel spannend vond dus we hebben het niet spannender gemaakt. Geen gekke streken met kloppen op de deur of raam, want alleen het kijken in de gang of er al cadeautjes waren, was voor jou spannend genoeg. Toch heb je wel echt genoten van alle cadeautjes en ging je oma goed helpen met cadeautjes uitdelen. Delen vind je geen probleem, zolang je zelf ook maar cadeautjes krijgt hihi.

Verder heb je een loopfiets gekregen van de Sint en dat vond je eerst een beetje eng. Maar na een paar keer oefenen heb je het in de gaten en zoef je door de steeg. Alleen de bochten durf je nog niet...maar ik ben al heel trots op je dat je zo goed je evenwicht kunt houden. Je voelt je ook al echt een hele vent en dat ben je ook.
De sneeuw vond je prachtig, lekker met je snowboots aan en sneeuwballen naar Vito gooien. Super om te zien hoe je genoot van die mooie witte wereld. Met Vito gaat het ook steeds beter, jij bent wat voorzichtiger en Vito wil steeds vaker met je spelen. Jullie hebben dan de grootste lol en je rent achter hem aan of gooit zijn bal. Zo leuk om te zien! Ik denk dat jullie vrienden voor het leven zijn.

Het duurt nu nog maar een paar dagen en dan zijn we niet langer met zijn drieen. Ik ben echt benieuwd hoe het zal gaan en vindt het ook wel heel spannend. We gaan het afwachten en ik hoop dat we snel allemaal ons plekje weer gaan vinden. Natuurlijk verwacht ik wel dat het zwaar zal zijn om de aandacht tussen jullie te verdelen maar ik ga mijn uiterste best doen. Mama voelt zich gelukkig weer veel beter, de donkere wolkjes zijn weg uit mama haar hoofd...

Mijn allerliefste vent, ik hou heel veel van jou, met al je streken en al je buien. Ik hoop dat je altijd voelt hoe blij we met jou zijn!