De keizersnede stond gepland voor 20-12-2012, maar jij besloot anders. Vrijdagnacht 14 dec werd ik wakker rond 2.30, ik voelde wat lopen dus dacht aan vruchtwater. Op de gang deed ik het licht aan en zag een hele plas bloed liggen en dat stroomde uit mij. Dat was schrikken maar wonder boven wonder bleef ik rustig en riep Arjen. Die schrok zich rot, hij trok echt wit weg. Toen moest hij een handdoek voor mij pakken en zei tegen hem rustig te blijven want hij was wat in paniek. Schoon ondergoed gepakt, naar beneden en ziekenhuis gebeld. We moesten meteen komen dus ook oma gebeld om bij Vince te blijven, gelukkig werd hij niet wakker. Toen snel kleren aan, tas pakken en op weg naar ziekenhuis. In de auto was ik wel in paniek. Ik voelde haar niet meer en was bang dat ze geen zuurstof meer kreeg. Plankgas dus en bij spoed naar binnen. Daar zou iemand staan om ons op te vangen maar die stond er niet dus wij snel naar de verloskamers. Ze hadden ons zo snel niet verwacht, we waren er echt binnen een half uur. Toen ging het vlot, meteen Ctg en echo en toen ik haar hartje hoorde viel er een lasstaven mijn schouders en werd ik weer rustig. Onderzoek inwendig maar geen ontsluiting of weeën. Infuus gekregen, AUW, dat was het ergste van alles, bloed prikkenen daarna afwachten maar. Gelukkig vertelden ze wel dat ze me nu de volgende dag wel gingen opereren maar nog even afwachten wanneer. Toen hebben Arjen en ik nog geslapen en werden we rond 8.00 wakker. De gynaecoloog kwam en vertelde dat ze haar gingen halen om half 10 al! Supernieuws, hoefden we niet langer te wachten hihi. Toen mocht ik lekker douchen en kreeg Arjen ontbijt. Daarna kwam de gynaecoloog om zich voor te stellen, wat een leuke man! Heel vrolijk en gezellig, hij had er zij in, nou wij ook. Toen om half 10 de katheter, ook niet fijn en op naar de ok. Daar stond iedereen klaar en ook hier hing een fijne sfeer, heel gezellig. Ik was ook super relaxed, dat viel iedereen op. De ruggeprik was wel ff vervelend en toen gaven ze me iets om even te ontspannen en toen lukte het wel. Arjen was er ondertussen ook bij en zat naast mij. Toen begonnen ze rond 10.00 en om 10.15 hoorde ik het mooiste geluid van de hele wereld, daar was ze! Een goede schreeuw en ik zag haar meteen boven het blauwe doek. Wauw, wat bijzonder. Toen gingen ze haar onderzoeken en ook dit kon ik mooi zien. Daarna kreeg ik haar meteen bij mij en ze keek me aan met haar felle oogjes en ik was op slag verliefd. Wat ben je mooi. Ook zo fijn om dit moment met Arjen te kunnen delen. Hij was ook helemaal van slag. Toen ging zij mee met Arjen en gingen ze verder met mij. Dit ging ook heel vlot en zonder veel bloedverlies. Ik voelde me wel even naar vanwege die extra verdoving die ze me hadden gegeven maar dat verhielpen ze vrij vlot. Dat rotgevoel was vrij snel weer weg. Ze hadden me heel snel dicht en op de verkoeverkamer kwam Arjen meteen weer met Amye en kreeg ik haar weer bij me. Het verliep precies zoals ik wilde en iedereen was super lief voor me. Daar konden we de verbaasde opa's en oma's bellen, wat een mooie verrassing hihi. Ik ging al snel naar mijn kamer en daar werd ik heel fijn opgevangen. Mijn verdere ziekenhuis verliep ook prima, ik mocht haar lekker bloot op mijn borst en heb me vooral heerlijk laten verwennen. En dat doe ik nu nog. Ik neem het er echt van. Alleen maar genieten van mijn gezin, verder niks! Ik voel me goed, wel veel last van mijn buik maar dat is niet anders. Een dag tegelijk maar!
reacties (0)