Voor onze frummel

Lieve frummel,

Zo noem ik je nog maar even want we weten nog niks van jou. Je zit nog veilig in mijn buik en ik voel je af en toe flink bewegen. Ik voelde je al heel snel bewegen en vanaf dat moment begon het ook wat echter te worden. We kwamen er pas laat achter dat jij er was, na 6 weken zagen we de test! We waren zo verbaasd, we hadden het echt niet verwacht maar toch gelukt. In het begin heeft mama het niet gemakkelijk gehad, ik voelde me zo moe en rot. Natuurlijk kun jij daar niks aan doen. Nu met 20 weken lijkt het beter te gaan. Mama begint ook steeds meer te wennen aan het feit dat er straks twee kindjes zijn..wauw wat een geluk! Je grote broer lijkt er ook zin in te hebben. Hij geeft je vaak kusjes en knuffels, hoor je hem ook? Hij praat ook vaak even tegen je...zo lief.

We zijn zo nieuwsgierig naar wie jij bent. Hoe zal je er uit zien? Ben je helemaal gezond? Nog 1 weekje wachten en dan mogen we je weer bewonderen...ik kan niet wachten, zwaai je dan ook even naar ons?

Dag lieve frummel, ik hou nu al van je xxx