It`s a GIRL!

Vanochtend was het eerste wat ik dacht toen ik mijn dikke buik zag..ik krijg een dochter! Wij zijn/worden ouders van een zoon en een dochter...niet in woorden uit te drukken hoe blij we zijn. Gisterochtend op 17 augustus om 9.00 mochten we ons melden in het ziekenhuis voor de echo. Ik was zo zenuwachtig dat zelfs de echoscopiste vroeg of het wel met me ging..euh nou nee, ik ben mega zenuwachtig, mogen we beginnen aub! Gelukkig zag ze dat wel en mocht ik meteen gaan liggen. Ze was trouwens heel aardig en stelde ons erg op ons gemak. Zo maf, twee jaar geleden lagen we hier ook en toen waren we er heilig van overtuigd dat er een zoontje zou komen en dat was ook zo. Maar nu wist ik het niet zo zeker. Arjen aan de andere kant wel, die zegt al vanaf het begin dat jij een kleine meid bent. Nu gingen we er dan eindelijk achter komen. De eerste aanblik was meteen prachtig, je lag heerlijk te dobberen en te duikelen in mijn buik, zei de mevrouw. We zagen twee mooie lange benen en twee armpjes. Met je handje ging je even naar je mondje en daarna leek het alsof je even zwaaide. Van boven begon ze te kijken en ook je gezichtje werd uitgebreid bekeken. Alles zager normaal uit! En toen naar beneden, je hartje, je buikje, alles er op en er aan. Tussendoor sprak ze steeds over hij/zij maar ze had al een idee! Nadat ze alle belangrijke punten uitvoerig had bekeken was het dan toch echt tijd om even te gluren tussen je beentjes...nu maar hopen dat je dat goed vond. Je was nl. erg druk en flink aan het bewegen. Maar al heel snel was het duidelijk. Wij zagen het niet en even dacht ik een piemeltje te zien maar nee hoor, duidelijk een meid! Nou, toen kwamen toch even de tranen. Niet van verdriet maar van pure opluchting en blijdschap. Alles er op en er aan en een meisje...mijn wereld stond even stil. Ik zag je vader ook even slikken dus pakte ik snel zijn hand. De blik in zijn ogen was zo mooi, zo trots. Hij zei meteen, ik zei het toch...wauw ja. Je zei het toch en nu weten we het dan zeker.

Daarna was ze toch even bezorgt vanwege de placenta. Die lag niet goed duas als die niet meer verschuift moeten we het deurtje in mama haar buik weer gebruiken maar dan zijn we er in ieder geval op voorbereidt! Laten we hopen dat dit niet nodig is en dat het allemaal nog goed komt maar dat is nu eerst even bijzaak. Nadat we de echo foto's hebben bekeken zijn we klaar. We besluiten maar even koffie te gaan drinken met een lekker taartje om te vieren. Volgens mij loop ik met een mega smile door het ziekenhuis...en die smile heb ik de hele dag nog gehad. Thuisgekomen bellen we de opa's en oma's die ook allemaal erg blij zijn. Voor allebei de families zal dit de tweede kleindochter worden. Na allemaal kleine jongens komt er weer een meisje bij!

Dan is het tijd om Vince op te halen van het kdv en kan ik hem vertellen dat hij een zusje krijgt. Maar hij kijkt me echt aan, zo van, dat wisten we toch al...tja, hij heeft het de hele tijd ook al over zijn zusje...

Lief klein meisje, wat zijn we blij dat jij bij ons gaat komen...je maakt ons gezin compleet!