Alweer 32 weken!!

Zo, het is wel weer eens tijd voor een kleine update. Heb alweer een tijdje geen blog geschreven, maar er is dan ook niet veel boeiends te melden.

Hier gaat eigenlijk heel erg goed. Ik ben inmiddels 32 weken zwanger van onze jongens en oh, wat word ik nieuwsgierig naar die kleintjes in mijn buik! Samen lopen ze regelmatig de polonaise (dat lukt ze niet als ze maar alleen zijn hoor..!!!) en ik geniet van ieder moment! De afgelopen weken merk ik wel dat het lichamelijk wat zwaarder begint te worden, maar wat wil je ook als je langzaam het formaat van een walrus krijgt... Overdag gaat het allemaal heel erg goed. Ik hou me rustig en doe niet te veel lichamelijke inspanning, en dan is de dag goed door te komen. Tegen het einde van de middag is mijn energie langzaam aan het opraken en begint de pijn in mijn rug erger te worden. Maar dat is zo logisch!! Het hoort er gewoon allemaal bij en een warme douche doet tot nu toe nog wonderen!!

Verder wil ik hier ook niet teveel over zeuren, ik ben nog steeds zo blij en gelukkig dat ik dit mee mag maken!! En met mijn lichamelijke conditie (bindweefselaandoening) had niemand verwacht dat ik nog rond zou lopen met 32 weken!! Ik knijp in mijn handen, echt waar!

De jongens groeiden tot nu toe prima. Vanmorgen bij de controle kon de gyn het niet meer zo exact opmeten, maar het leek wat minder snel te zijn gegaan. Maar niets om ons zorgen om te maken! Na de 30 weken groeien ze niet meer zo hard, waren zijn woorden! We mogen zelfs 2 weken weg blijven, terwijl we eigenlijk op wekelijkse controle zaten!! Als het rustig blijft, hoeven we pas over twee weken terug voor controle. Mochten er andere dingen tussen komen, vliezen die breken of weeën die beginnen, dan bellen we het ziekenhuis en kunnen we er altijd terecht. Ik vind het een super bericht dat we zo lang weg mogen blijven! Mijn bloeddruk is nog nooit zo goed geweest (120/70), lang leve de pillen!!! hahahahha!

Kortom, mij hoor je niet klagen en laat ze nog maar lekker even een tijdje in mijn buik zitten! Morgen ben ik jarig, zaterdag is mijn man jarig. Eerst waren we nog bang dat ze tussen onze verjaardagen in zouden komen, maar nu lijkt alles nog rustig!! We wachten het af!! Van mij mogen het 'maart-kindjes' worden!!

Ik hou jullie op de hoogte! Als er iets te melden is, dan lezen jullie het vanzelf!

Veel liefs, Irene