28 weken

Hoi allemaal!

Vorige week tot twee keer toe een uitgebreide blog geschreven en toen werd ik eruit gegooid. Toen heb ik het maar opgegeven. Nu doe ik een nieuwe poging...

Ik ben inmiddels ruim 28 weken zwanger van onze jongetjes en dat hebben we maar mooi weer voor elkaar gekregen! Vorige week zijn er wel verschijnselen geconstateerd van zwangershapsvergifitiging. Die symptomen waren een hoge bloeddruk en eiwitten in mijn urine. Ik kreeg de opdracht om het rustig aan te doen en het een weekje te bekijken.
Gisteren moesten we alweer terug komen en ik was erg benieuwd of het nu beter was. Of misschien wel slechter. In het ergste geval moet je voor bedrust opgenomen worden in het ziekenhuis en daar zitten we natuurlijk niet op te wachten. Gelukkig was mijn bloeddruk iets gedaald, maar nog steeds te hoog. Ook zaten er nog steeds eiwitten en witte bloedlichaampjes in mijn urine. Maar, niet meer dan vorige week. Ik heb medicijnen gekregen tegen die hoge bloeddruk en hopelijk gaan die helpen. Ik vroeg de gyn of ik nog iets kon doen of laten om het beter te laten zijn. En toen zei hij: 'je moet vooral zoveel mogelijk laten'. Met andere woorden, doe het gewoon rustig aan en niet meer teveel inspanning.

Hij liet doorschemeren dat hij het een mijlpaal vindt dat we de 28 weken hebben gehaald. Het blijkt dat hij dat van tevoren niet had durven voorspellen. Ik heb Ehlers-Danlos, een bindweefselziekte, en dan ook nog een tweelingzwangerschap. Dit blijkt niet de perfecte combi... hahahhaha!! Gelukkig hebben we hier niets over voor het zeggen gehad en ik vind het een heerlijke combi!! hahhahaha!! Hij zei ook dat hij zich kon voorstellen dat dit een zware periode is en dat we nu gewoon maar gingen kijken van week tot week. Iedere week is er weer eentje meegenomen. Nou, ik ben nog niet van plan om die jongens nu al los te laten hoor. Laat ze maar lekker in mijn buik zitten. Lekker bewegen en groei nog maar een paar weken! Ik zal me zo rustig mogelijk houden!

En of het zwaar is? Ik vind het nog steeds wel meevallen. Oke, de energie is er niet echt meer en vooral in de avonden is het wel zwaar ja. Dan weet ik niet meer hoe ik moet zitten, dan doet mijn hele rug zeer en ook liggen is dan vervelend. Maar ja, het hoort erbij. En weet je? Ik ben gewoon zo gelukkig en blij en dan kun je volgens mij de hele wereld aan!!! Althans, op dit moment! De gyn zag het dus allemaal iets zwaarder in dan ikzelf, en ik hoop dat maar vol te houden!

We moeten nu wel iedere week terugkomen voor controle en natuurlijk hoop ik dat die zw.vergiftiging niet doorzet. Want dan zal het allemaal wel anders lopen. We kregen gistern al wel alle noodzakelijke telefoontjes van het ziekenhuis mee voor als er iets mocht gebeuren.... Spannende tijden volgen!!

Allereerst is het natuurlijk voor de kids veel beter om nog een paar weken te blijven, ze kunnen dan nog lekker groeien. Daarbij zouden we het toch ook wel heel fijn vinden als we over twee weken, dinsdag 26 januari, nog even 'ja' tegen elkaar kunnen zeggen!! hahahhah! Wij gaan in de ochtend trouwen in eind van de middag hebben we een klein feestje bedacht. Maar goed, wat niet kan, kan niet. We wachten het af. Trouwen zal nog wel gaan lukken, maar of ik energie heb voor ons feestje?? We zullen zien! Daar kan ik nu toch nog niets aan doen, dus tegen die tijd zien we wel weer verder!

Maar goed, met de kleintjes dus alles goed en met mij eigenlijk ook wel. Ik hou me zo rustig mogelijk, mijn vriend doet ontzettend veel en dat vind ik geweldig om te zien!! de kinderkamer is zo goed als af en ook andere dingen die geregeld moeten worden, lijken allemaal gedaan te worden! Kortom, prima!!!

Zo, dit was weer een heel verhaal. Hoop niet dat ik jullie te lang lastig heb gevallen, maar dan is alles maar weer eens opgeschreven!

Veel liefs, Irene