Lieve dochter,

Lieve Milou,

Wat is het alweer lang geleden dat mama over jou een stukje schreef. Niet dat er niks te vertellen was, maar mama had er steeds de fut niet voor. Nu voelt mama zich weer aardig de oude, dus daar gaan we dan.... Mama kan het nog maar moeilijk geloven, maar het is echt al bijna twee jaar geleden dat jij ineens op mama's buik lag. Daar was je dan, een prachtig meisje, die wie toen al niks wijs konden maken en een sterk eigen willetje had. Maar wat was je toch super tevreden en makkelijk. Een meisje om verliefd op te worden en de hele dag te knuffelen. Dit ben je nog steeds, een heerlijk, eigenwijs, tevreden en gezellig grietje. We genieten enorm van jouw gekkigheid en de spelletjes die je zelf verzint. Je vermaakt je de hele dag prima en vindt het super gezellig als er iemand met je mee speelt. Je bent een echte meid, en houdt van glamour. Hoedjes, zonnebrillen, diadeempjes, kettingen, armbanden en natuurlijk nieuwe schoenen!! Je kreeg laatst nieuwe schoenen van je tante Wendy, echte puma's, je was er gelijk weg van. Je was er zelfs zo trots op dat twee dagen later de mensen in de supermarkt, aan de manier waarop je liep en je trotse blik, konden zien dat je nieuwe schoenen had. En de zonnebrillen zijn bij opa en oma het favouriete speelgoed, geen idee hoeveel je er daar inmiddels bij elkaar gesprokkelt hebt, want mama is de tel kwijt geraakt. Geweldig vind je het, opa één en omi één en dan zelf twee brillen op je hoofd. Meestal wel op z'n kop op je hoofd, maar zo hoort dat volgens jou en we mogen ons er niet mee bemoeien. Want ook dat eigenwijze zit er natuurlijk nog steeds in!!!

Dat hebben ze van de week bij de supermarkt ook allemaal weer even kunnen bewonderen. We zouden net weggaan, dus mama haar armen helemaal vol boodschappen en jij lopend naast mama. En mama zag het al, je had ineens de speelhoek gezien en wilde daar heen. Dus mama zei "nee milou, we gaan naar de fiets", daar was jij het niet mee eens en stond gelijk stil. Kijken wat je met onderhandelen voor elkaar zou krijgen. Je luisterde dus wel netjes door hier te blijven, maar liet duidelijk merken dat dit niet was wat jij in gedachte had. Nog eens vragen, "milou we gaan naar de fiets". Mooi niet dacht jij, dus ging je op je rug midden in de ingang bij de supermarkt op de grond liggen. Kijken wat mama nu weer ging doen. Iedereen liep inmiddels om je heen. Daar stond mama dus met haar armen vol en jij wilde echt niet komen. Nog eens roepen en toen weggelopen terwijl mama zei "dag milou". Oei wat werd je toen boos, je ging heel hard schreeuwen. Dus gauw de boodschappen in de fietstas gedaan en weer terug. Zag de caissières inmiddels al kijken, waar is die moeder nou gebleven. Jij vrolijk doorgaan met schreeuwen. Dus mama riep "moest even de boodschappen kwijt zien te raken", jou een hand gegeven en overeind geholpen. Toen was de storm weer net zo gauw over dan dat ie gekomen was. En ze zeiden laatst achter de kassa tegen papa nog wel dat jij altijd zo'n vrolijk meisje was, nou ze hebben het geweten "niet altijd".

Dat drammen en kijken hoe ver je kan gaan is weer iets van de laatste tijd, maar het aller grootste gedeelte van de dag ben je het liefste meisje. En ook het slapen gaat super goed. Van 8/9 uur 's avonds tot 8 uur 's ochtends. En tussen de middag 1,5/2 uur, meestal ga je naar bed ergens tussen 13:00 en 15:00. Ligt heel erg aan de dag. Inmiddels zelfs in je nieuwe kamer.
En wat ben je daar wijs mee, prachtig vind je het. Je ging met een grote smile naar de trap als we vroegen "gaan we naar je nieuwe kamer kijken", "ja" was dan steeds jouw antwoord. Je wilde alleen de eerste middag even niet gaan slapen, maar het is er ook iets lichter dan op je oude kamer, dus dat begrepen we wel. En ook mama is blij dat hij zo goed als af is, hopen dat de andere kant van de zolder ook gauw af is, dan kunnen die bouwspullen na een jaar eindelijk het huis uit. Heerlijk!!!

Ook voor het kleuren heb je nu ineens geduld en doe je met veel plezier. Het liefst ook je vingers, maar het gaat al best goed. Dan zeg je oortjes en oogjes, terwijl je die dan ook aan het kleuren gaat. Verder gaan we bijna nog iedere week naar het zwembad voor het peuterzwemmen. Er is een tijd geweest waarin mama zich vaak afvroeg "voor wie doe ik dit". Want jij zat vaak te krijzen, omdat we iets anders moesten doen dan jij in je hoofd had. Je wilde zelf bepalen wat we deden en zag in de verte al allerlei leuke speeltjes liggen. En drijven echt niet, veel te veel paniek. Je zag dan echt de angst in je ogen en verstijfde helemaal. Je hing vaak de hele les om mama's nek, terwijl er kindjes waren die jonger waren dan jij, die met gemak al zelf rond dobberde. Jij durfde gewoon niet. Maar sinds vorige maand is dit ineens weer omgeslagen. Je kreeg het eerste lol in het springen van de kant. We zingen dan altijd "papagaaitje leef je nog" en bij poef springen jullie erin. Je vindt dit geweldig en staat helemaal te swingen tijdens het liedje. En dan veer je door je knietjes en hoepa, koppie onder. Mama geniet dan zo van jou. Jij bent dan zo trots op jezelf, dat geeft je veel zelfvertrouwen. En ook de rest van de les gaat alweer een stuk beter. Ook zien we je nu ineens soms zelf drijven, mama kijkt daar dan nog een beetje verbaasd van op. Maar jij doet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En vandaag waren opa en oma mee, dus dubbele pret!! Opa op de kant met de camera en oma mee het water in. Ze hadden de dunnen mat over het water uitgerold liggen, nou en dat is geweldig!!! Je hebt denk ik in totaal (want na de les was je er ook niet vanaf te krijgen) wel een half uur over dat ding heen en weer lopen rennen. En dat ging je goed af, zelfs zig/zaggend tussen de andere kindjes door. Opa zei dat je zeebenen hebt.

Nu zijn opa en oma weer naar huis, want oma moest werken. Jij hebt ze uitgezwaaid zonder morren, dus dat gaat ook heel goed. En donderdag is het alweer zover, dan mag je weer twee dagen genieten van al die verwennerij!!! Je hebt het geweldig bij opa en oma, en de dagen vliegen dan ook voorbij. Zowel voor mama die moet werken als voor jullie. En het mooie weer komt er weer aan, heerlijk die grote speeltuin daar voor de deur!!! Mama kan niet wachten lekker weer naar buiten samen met jou, dan verveel je je helemaal geen moment. Lekker keuvelen, straks heerlijk het badje buiten, mama kijkt er nu al naar uit. Maar eerst gaan we nog je verjaardag vieren en een weekje weg samen met opa en oma. Mama mag zich dan weer uitleven op je taart en dit jaar wordt het een "finding nemo" taart, want jij bent gek op visjes. Niet zo gek met zo'n papa en mama, want ook de vijver buiten gaat jouw aandacht van de zomer vast weer trekken. Nu moet je het voorlopig nog even doen met de DVD van "finding nemo", en je vraagt dan ook geregeld of mama die aan wil zetten. Je komt dan al aangelopen met de DVD en de afstandbediening. En mama kreeg van de week zelfs een dikke kus vanuit jezelf, toen mama hem had aangezet voor jou. En ja dan smelt mama voor jou. Dus ja praten doe je nog niet zoveel, of eigenlijk wel veel maar op jouw manier. En toch weet je je heel erg goed verstaanbaar te maken. Je bent volgens oma in het verkeerde land geboren, maar welke taal het is zijn we nog aan het uitvissen. Toch worden er steeds meer woorden aan je vocabulaire toegevoegd. We horen veel "alsjeblieft", "kom", "mama" (ja nu ook als je wakker wordt en dat vindt mama toch leuker dan huilen) en "welterusten" is een van de nieuwste. En dat klinkt zo schattig!!

Nou lieverd, hopen dat we gauw richting de warmere dagen gaan. Nu aftellen tot aan je verjaardag, alweer twee!!!

Liefs mama