Vanmiddag was het zover, we mochten jou voor het eerst bekijken. En eigenlijk wist mama zeker dat het wel goed zat, want je begint mama al aardig te plagen. Jij hebt volledig de regie, op comando eten en ook op de wc zit ik vaker dan ik zou willen. Maar ach, ik doe het tot nu toe met een grote glimlach op mijn gezicht. Ik word al vaak wakker 's ochtend vanwege de honger en het dromen is ook weer sterk aanwezig. Maar vanochtend werden we toch echt om 8:15 gewekt door de deurbel. Huh, wie kan dat nou zijn?? Ik mijn man uit bed geport, ga is kijken. Was het de chauffeur van MvM, waar de kratten waren. Oh ja dat begint ook weer, "uh meneer dit is de eerste keer". Oh sorry, belde ik u wakker. Nou dat was knap geraden, normaal doet mijn man z'n haar namelijk wel, hihi. Dus ja, we mogen ook weer plassen voor het goeie doel!!! Wat een feest, ach over 10 weken hebben we het weer gehad en de dankbaarheid is zo groot. En toen om twee uur zaten we weer in de wachtkamer van het ziekenhuis, en eigenlijk heel relaxet. Waren vrijwel gelijk aan de beurt en de gynaceoloog was zo'n lieverd. Ze had even de voorgeschiedenis gelezen en was zo menselijk. En daar ging die dan, en ja hoor!!! Daar was onze spikkel, in een mooie zwarte bel. En zelfs het lichtje deed het prima, verder was er natuurlijk niks te zien. Maar dat spikkeltje van maar liefst 0,4 cm maakte ons zo gelukkig!! En als klap op de vuurpijl zei ze dat we over twee weken nogmaals langs mogen komen om te kijken. Want vanaf nu 4 weken wachten vond ze wel een heel erg lange periode. Nou die slaan we niet af natuurlijk, dat is dan ook echt het enige voordeel van onze voorgeschiedenis. Dus kleine spikkel, ga maar goed groeien en het je mama lastig maken. Tot over twee weken...
reacties (0)