Eindelijk zwanger!!!!

maandagavond 08-01-2013

Lieve kleine….( Ja wat eigenlijk) mooi en dierbaar  wondertje,                

Wat is er al een lange tijd voorbij gegaan. Waar bleef nou toch dat brusje voor Milou. Telkens dachten we zover te zijn, en viel de grote droom weer in duigen.  Vele testen bleven spierwit, hoe goed we ook keken en hoe graag we het ook wilden. En toen ik zondag weer bloed ging verliezen, een dag voordat ik ongesteld zou moeten worden (nou ja liever niet) . Was de teleurstelling dan ook groot en zijn er wel wat traantjes gevloeid. Waarom nou weer niet??? Maar het bleef bij een beetje en toen ook de dag erna het feest niet los barste, groeide de twijfel. Wat was dit nou weer?? Zou het dan toch??? En toen ’s middags je vader thuis kwam, het er toch maar op gewaagd. Dus plassen, dippen en hoeveel minuten wachten ook alweer? Dus terwijl hij begint te verkleuren, spiek ik op de gebruiksaanwijzing, 5-10 minuten. Ik kijk weer eens naar de test waar al onze hoop op ligt gevestigd, en huh is dat nu gelijk al een tweede streep?? Ja hoor, hij staat er, nog niet zo duidelijk, maar deze gaat niet meer weg. En als de minuten weg tikken, laat de test steeds duidelijker zien, waar ik al die tijd zo van gedroomd heb. Dit was gistermiddag en ik kan het nog steeds niet geloven. Gaat het dan nu toch echt gebeuren? En natuurlijk ben ik vreselijk blij, maar het voelt als “eerst zien, dan geloven”. En natuurlijk is dat niet gek, na wat er afgelopen jaar allemaal is gebeurt, maar hoop dat ik gauw wat meer vertrouwen in ”jou” krijg. Want ik zou het zonde vinden om deze zeer bijzondere tijd, alleen maar in onzekerheid te zitten. En ik weet zeker dat genieten vanaf nu steeds meer de boventoon zal gaan voeren, maar het zal moeten gaan groeien. Langzaam, maar we komen er wel. Je hebt er in ieder geval al voor gezorgd dat ik de eerste slapeloze nacht door jou heb gehad. Ik heb alleen maar liggen draaien toen ik in bed ging liggen (wat echt niks voor mij is, want slapen is een hobby van mama en van je zus trouwens ook. Hopen dat je die eigenschap van mama hebt), en toen je zus om half 7 van zich liet horen (lammetje was naast bed gevallen) en ik even eruit moest. Kon ik de slaap niet meer vatten. Vandaag kon ik het niet laten, want zit al maanden te wachten tot ik deze telefoontjes mag plegen, en heb gelijk MvM en de verloskundige gebeld. Dus blijf zitten waar je zit en veroer je niet….