Wat kunnen mensen je toch raken...

Lieve BB-dinnetjes,

Ik moet even mijn hart luchten. Het is alweer bijna zo'n drie weken geleden dat wij onze ogen niet konden geloven. En inmiddels is in onze omgeving bijna iedereen op de hoogte van deze veranderde en heugdelijke situatie. Althans dat zou je denken, maar sommige mensen blijken daar toch enigzins anders over te denken. Echt de meeste mensen zijn heel blij voor ons, beginnen gelijk te stralen en zorgen ervoor dat ik een beetje verlegen moet glimlachen. Maar nou net die paar mensen die anders reageren raken me het meest en kan ik maar niet los laten. Zo was mijn oma's eerste en enige reactie, "doe je voorzichtig?". Huh, wat moet ik daar nou weer mee. Dus ik met een bek vol tanden, na een tijdje mijn dochter opgepakt en gezegt "kom we moeten gaan". Ze heeft me daarmee zo uit mijn element geslagen en diep gekwetst. En zo waren er meerdere "doe je rustig aan", "dat je het alweer zo vroeg vertelt", "Vroeger vertelde we het pas met drie maanden". Alsof ze nou net mij zouden moeten waarschuwen voor het feit dat het voorlopig nog spannend is en alsnog mis kan gaan. Nou mensen dan heb ik nieuws voor jullie, ik weet helaas uit eigen ervaring maar al te goed dat het niet allemaal zo rooskleurig is. En dat het een wonder is als alles goed mag gaan. Het is namelijk al suf genoeg om voor de derde keer te moeten melden dat Milou grote zus zal gaan worden. Maar ik heb in de afgelopen half jaar genoeg donkere dagen gekent, en kies ervoor om er daar geen een aan toe te willen voegen. Zeker nu er nog geen reden is tot paniek en er ook geen reden is dat die er zal komen. Ik kies ervoor om met goede moed en positieve gedachten deze zwangerschap te beginnen. Ik zou willen dat het me niet zo zou raken, maar ach ik geef de hormomen wel de schuld. Toch maakt het me vast beradener dan ooit, om te bewijzen dat het deze keer WEL goed zal gaan!! Want drie keer is scheepsrecht, toch..

Liefs Sylvana