Hoe het nu met ons gaat

Jullie lieve woorden doen me goed en het schrijven van mijn blog heeft me erg geholpen, met het beseffen wat ons allemaal is overkomen. Voor nu gaat het best wel goed met ons, kunnen er goed over praten met elkaar.  Natuurlijk heb ik momenten waarop mijn wereld even compleet instort en de tranen over mijn wangen lopen. Maar het grootste gedeelte van de tijd, lijkt ik in een film te zitten die over een ander gaat, alleen heb ik er zelf ongevraagd de hoofdrol in gekregen. Het is gewoon nog niet te bevatten en de grote klap zal ongetwijfelt nog komen. Ga er alleen niet op zitten wachten, ik heb een leuk leven, ontzettend lieve man en een dochtertje om op te vreten (en ook nog eens mijn handen vol aan heb). Maar als de tijd daar is en de klap komt is deze ook welkom. Ik heb inmiddels wel geleerd dat dat nou eenmaal de enige manier is om ook echt door te kunnen en het achter je te kunnen laten.

Mijn huis lijkt wel een bloemenstal, heb inmiddels geen vaas meer over. En er zijn al veel mensen even bij ons kindje komen kijken. Allemaal even verwonderd over hoe mooi en groot ons zoontje al was. Want met het goed leggen van zijn gebroken beentje (zat me toch niet lekker) heb ik toch nog even goed gekeken (nu kan het nog).  Maar er is geen twijfel over mogelijk, je was een heel mooi en stoer jongetje. Hebt lang je best gedaan om het toch te redden, maar hier kon je niet tegenop. Aan jou heeft het niet gelegen daar zijn we van overtuigd, maar er was toch een ernstige oorzaak voor de bloedingen, waardoor je niet langer kon blijven zitten en groeien. We zijn nog erg verdrietig over jouw verlies, maar accepteren dat het zo is gelopen. We zullen jouw altijd zien als het kleine broertje van Milou en je nooit vergeten. Toch zien we de toekomst zonnig in en weten we dat er zeker een brusje voor milou zou komen in de toekomst. Hopelijk laat die niet te lang op zich wachten, maar voor nu hebben we even genoeg aan het afscheid nemen van onze kleine knul.

Liefs Sylvana