Nieuwe start

Hallo allemaal,

Ik dacht ik zou jullie weer eens op de hoogte stellen hoe het hier met mij staat. Sinds een paar dagen merk ik dat het een stuk beter met mij gaat. Het is nu 4 maanden na m'n curretage en heb me al die tijd zo verschrikkelijk moe gevoeld. Nu begin ik me langzamerhand weer wat fitter te voelen.

Maar zoals zo vaak wordt het ene gevoel ingeruild voor het andere, want nu ben ik voornamelijk teleurgesteld en boos op een aantal mensen in mijn omgeving. Op mijn werk is er namelijk niet veel begrip geweest voor het feit dat je na zoiets even de tijd moet krijgen om te herstellen. En dan heb ik het nog niet eens over geestelijk, maar het lichamelijke gedeelte. Mijn curretage was op een vrijdag en ik had dit op dinsdag aan mijn baas gemeld, met de mededeling dat hij er niet op hoefde te rekenen dat ik er zaterdag alweer zou zijn. Dan kon hij (ja mannen snappen er echt geen bal van) namelijk vervanging regelen. Toen ik de volgende week weer gewoon aan het werk ging (acheraf veel te vroeg, had even aan mezelf moeten denken) stond er op de kalender dat ik zaterdags een vrije dag had opgenomen. Kwaad was ik, zo kwaad heeft niemand me ooit nog gemaakt. Dus ik naar me baas toe om uitleg te vragen. Dus ik leg uit dat ik het raar vind dat dit op de kalender staat, terwijl hij zelf ook wel kon bedenken dat ik zaterdag nog niet in staat was om te werken. Hij zei : "Oh, dus je kon zaterdag nog echt niet werken?". Ik wordt er nog boos om als ik het opschrijf. Nou dan zou die het wel veranderen, want hij dacht dat ik vrij gevraagd had. Komt hij nou van een andere planeet of zo?????????? Dit doet me veel verdriet omdat dit sinds mijn zwangerschap de enige 2 dagen zijn geweest dat ik me ziek heb gemeld. Ook de dag na die vreselijke echo was ik gewoon aanwezig. Dit moet ik nu een plekje gaan geven, heb hiervoor nog niet de tijd genomen. .Ga ik nu maar proberen

Verder heb ik wel het gevoel dat ik nu pas de miskraam echt heb verwerkt. Eerst stak ik meer mijn hoofd in het zand. Want als die curretage nou maar snel achter de rug is, dan ben ik de 1e of 2e maand wel weer zwanger toch? (eigenlijk 2e en 3e maand, moesten eerste maand even afwachten van de vk) Helaas bleek dit niet zo. Sta er nu een stuk realistischer in. Lijk geaccepteerd te hebben dat ik gewoon moet afwachten, hoe ongeduldig ik ook ben. Mijn tijd komt nog wel, maar ben zo vreselijk nieuwsgierig wanneer.............

Alle maal veel sterkte met wachten, wachten en nog eens wachten...................

(niet mijn hobby en van jullie ook niet, dat weet ik zeker)