Windei

Hallo Allemaal,

Ik schrijf dit blog voor iedereen die hetzelfde heeft meegemaakt of ineens te horen krijgt dit te hebben. Om je wat minder alleen te voelen.

Wij kwamen er 25 februarie 2010 achter dat ik zwanger was. Totaal niet verwacht en zo verwarrend allemaal. we wilden wel graag kinderen, maar zouden eerst nog gaan trouwen in oktober. En alles was al geregeld en nu bleek ik 2 weken na de bruiloft uitgerekend te zijn, namelijk op 29 oktober 2010. De volgende dag meteen de bruiloft verplaatst naar 22 juni. Wat een geregel, maar kwam allemaal goed. Ik had niet heel veel kwaatjes, alleen meer honger, rommelende darmen, stemmingswisselingen en gespannen borsten. Maar ondanks de veranderingen die de zwangerschap met zich meebracht, geloofde ik er nog niet veel van. Ik zei tegen mijn partner, inmiddels man, eerst maar eens die echo zien, dan pas geloof ik het.

Op 31 maart (10 weken zwanger) hadden we de echo in het ziekenhuis. En eigenlijk gelijk toen ze het aparaat op mijn buik zette wisten we dat het niet goed was. Wat we op het beeldscherm zagen was een zwart gat. De echoscopiste zei dat ze niks kon vinden zo en dat ze het nog inwendig ging proberen. Ook toen kwam mijn baarmoeder goed in beeld, maar nog steeds alleen maar een zwart gat op de plek waar normaal een kindje zichtbaar hoort te zijn. Ze vertelde ons dat er wel degelijk een zwangerschap zichtbaar was, maar dat ik zwanger was van een "windei". Ze vertelde ons dat we eerst 's middags de verloskundige moesten bellen voor uitleg. En dat er over het algemeen eerst een week afgewacht wordt of er misschien een spontane miskraam komt.

Uitleg "windei"

(dit stukje vond ik op internet en legt het duidelijk uit)

Bij een windei is het vruchtje al vroeg in de zwangerschap gestopt met ontwikkelen. Er is wel een placenta en vruchtzak, maar dus geen baby. Heel vroeg in de zwangerschap is er iets misgegaan bij de celdeling van het vruchtje. Direct na de bevruchting gaat de bevruchte eicel zich delen in twee cellen, die twee delen zich in vier en ga zo maar door. Op een gegeven moment ontstaat er een klompje identieke cellen. Deze identieke cellen gaan zich specialiseren. De ene groep groeit uit tot de placenta en de vliezen, een andere groep gaan het vruchtje vormen. Vlak na de specialisatie stoppen de cellen die het vruchtje moeten gaan vormen met delen en sterven af. Het is een echte zwangerschap met alle verschijnselen vandien en dus niet hetzelfde als een schijnzwangerschap.

Omdat de klachten gelijk zijn met die van een normale zwangerschap, wordt een windei meestal pas met de echo ontdekt of ontstaat er een miskraam waarbij er geen vruchtje verloren wordt. De oorzaak is meestal een chromosoomafwijking die bij de bevruchting is ontstaan. het is geen erfelijke afwijking. Een windei kan pas met zekerheid vastgesteld worden na de miskraam of curretage. Een windei komt 1 op de 1500 zwangerschappen voor in Nederland. Een windei eindigt vaak in een spontane miskraam. Als er met de echo na de 10e week van de zwangerschap een lege vruchtzak wordt gevonden, vindt er vaak een verwijzing naar de gynaecoloog plaats. in veel ziekenhuizen is het beleid om dan tot curretage over te gaan. Dit omdat bekend is dat het risico op fors bloedverlies bij een windei waarbij de zwangerschap verder is gevorderd dan 10 weken, vergroot is. Bij een volgende zwangerschap is er geen verhoogd risico op herhaling. De kans dat een volgende zwangerschap goed verloopt, is vele malen groter dan de kans op nog een miskraam. Na een windei hoef je niet te wachten met opnieuw zwanger worden.

De verloskundige legde ons uit dat we eerst een week gingen afwachten en als ik een miskraam zou krijgen, dat ik dit zoveel mogelijk moest opvangen. Dit om te kijken of je echt alles wel zou zijn verloren. Dit was voor mij een hele rare periode, want de hormonen gieren nog door je lijf en de kwaatjes die ik had bleven. Je bent zwanger alleen weet je dat er geen kindje is. Ik werd gek van het wachten. En vond het moeilijk om ver weg te gaan, want kon ieder moment een miskraam verwachten.

Op maandag 5 April heb ik mijn verloskundige gebeld en gezegd dat ik wilde dat er wat moest gebeuren. Het feit dat we geen kindje verwachten hadden we nu geaccepteerd, alleen konden we dit nog niet afsluiten omdat ik nog steeds zwanger was. ik wilden dit boek sluiten en met een andere kunnen beginnen. Want hoe langer dit duurde, hoe langer het duurde voor ik weer opnieuw zwanger kon zijn. Ik kreeg op dinsdag 6 april nogmaals een echo bij de gynaecoloog om te kijken of de rest in orde was. Er werd naar mijn eierstokken gekeken en me bevestigd dat ik gewoon weer zwanger kon worden als dit achter de rug was. Verder kreeg ik te horen dat mijn baarmoeder nu de groote had van bijna 7 weken zwangerschap, terwijl ik nu bijna 11 weken zwaner was.

Op vrijdag 9 april werd ik in het ziekenhuis verwacht voor de curretage. Dit is confronterend, maar voor mij ook fijn omdat het nu afgesloten kon worden. De ingreep viel me mee, bijna geen pijn gehad. Wel moegeweest van de narcose. Het bloedverlies was in het begin heel weinig, na een paar dagen hetzelfde als bij mijn gewone menstruatie. Wel hield dit twee keer zo lang aan, namelijk 2 weken.

Moest na 4-6 weken weer ongesteld worden en werd dit na 5 en een halve week weer. Nu mochten we het weer gaan proberen. We hoopten dat het de eerste maand gelijk weer zou lukken, want dan wisten we het een paar dagen voor de bruiloft en konden we het op een bijzonder moment in ons leven aan de familie vertellen. En zouden we met z'n drieen trouwen, dit leek me erg bijzonder. Helaas werd ik de dag na mijn bruiloft ongesteld en is het afwachten weer begonnen. Maar we houden goede moed en gaat zeker lukken. De vraag is alleen wanneer? Ik zal jullie op de hoogte houden over de verdere verloop van onze kinderwens. Mochten er nog mensen zijn die vragen hebben, stel ze gerust en ik zal kijken of ik ze kan beantwoorden.

Veel geluk en sterkte allemaal.