Ik voel zo rot

Ik ben gisteren echt enorm geschrokken… mijn dochter moest een prik en was zó bang. Uiteindelijk is het wel gelukt en was ze zelfs trots, maar daarna viel ze ineens flauw en was even niet aanspreekbaar. Ze heeft nu een lichte hersenschudding en weet er zelf niks meer van. Ik voel me daar zo rot en schuldig over 😔
En het is niet alleen dat… er speelt op dit moment zoveel. Mijn man moet zondag een scan en het gaat niet goed met hem, daar maak ik me heel veel zorgen om. En daarnaast is er ook nog gedoe binnen de familie met mijn moeder en broer en de zorginstelling, waar we dinsdag een gesprek over hebben. Hij wil haar mobiel afnemen dat niet meer naar haar kinderen familie mag bellen voor haar is dat zo belangerijk ik heb gezegd kan dat ook beperken hoor.dat wil broertje niet hij heeft haar internet afgesloten ze kan alleen via whatsapp bellen hij heeft ook keer haar whatsapp zo maar verwijderd en ging uittesten hoe ze er op reageerd.
Het voelt gewoon alsof alles tegelijk komt en ik het soms even niet meer trek. Ik probeer sterk te blijven, maar het is echt zwaar op dit moment.

1164 x gelezen, 4

In Overig

reacties (10)


  • mamavananouk

    Hopelijk vandaag een constructief gesprek gehad over je moeder

  • hjdv

    Meisje, wat heb je het ontzettend zwaar. Dit is niet alleen te dragen. Geen idee of je gelovig bent, maar je kan en mag altijd al je zorgen bij God neerleggen. Hij kan je krachten geven. Zoek indien mogelijk een goede hulpverlener die naast je kan staan en je een luisterend oor bieden kan.

  • Florien84

    Als ik je een tip mag geven. Regen een professionele mentor. Dan wordt het weer gelijkwaardig en heeft je broer minder te zeggen.

  • Caroline27

    Ja hij heeft op dokter advies laten ondertekenen haar mobiel afnemen geen dagjes weg. Maar dokter gezegd hij wou dit onder wet en dwang daar doet ik niet aan mee.

    Ik ben bang dat ze dokter advies gaan opvolgen

  • Croissant

    Maar wat ik uit eerdere berichten begreep: je broer is toch niet officieel haar mentor, jullie beslissen officieel samen voor jullie moeder? Dan kan je broer zeggen wat hij wil, maar moet de uiteindelijke beslissing een gezamenlijke zijn. Waarom is zijn wil nu dan toch wet? Ik vind het een goede tip om dan een professionele mentor voor te stellen omdat jullie er samen niet uitkomen. Laat het bij de zorginstelling ook heel duidelijk zijn dat hij die volmacht niet heeft.

  • LiefsTess

    Meis, je gaat hier echt aan onderdoor straks.

    Kan je soms even een moment voor jezelf nemen al is het maar om even een stevige wandeling te maken.

    Wil je heel veel sterkte wensen en probeer echt op jezelf te letten

  • Caroline27

    “Vandaag ben ik een dagje met mijn moeder naar haar zus geweest. Ze vond dat heel fijn, al is ze soms wel vergeetachtig. Op momenten dat ze geniet gaat het juist goed. Mijn broertje wil liever niet dat ik haar nog meeneem naar haar zus, omdat haar zus steeds over Vliedberg begint. Mijn moeder heeft juist zelf over de Vliedberg ze wilt er zo graag heen broertje wil dat niet . Mijn broertje komt amper bij haar.

  • Croissant

    Alleen maar sterk zijn, hoeft echt niet. Je bent een mens, geen machine. Het is gewoon heel veel dat je op je bord hebt liggen. Heb je iemand die jou steunt? Bij wie jij je hart kan luchten, die een beetje op jou let?

  • Caroline27

    De afgelopen 2 jaar zijn er veel dingen gebeurd zonder dat er echt overleg is geweest. Ik heb dat toen maar zo gelaten omdat ik geen ruzie wilde.

    Wat ik vooral belangrijk vind, is hoe zij zich voelt. Je ziet bijvoorbeeld dat als ze dingen n van tevoren weet, ze veel spanning krijgt. Gisteren hebben we het anders gedaan en dat ging juist heel goed — ze heeft echt genoten. Niks vantevoren zeggen waar we naar toe gaan.

    Ze geeft ook al de hele tijd aan dat ze graag naar Vliedberg wil. Dat komt steeds terug, en voor mij betekent dat dat we dat serieus moeten nemen. Ik begrijp dat er zorgen zijn door , maar haar gevoel en wat haar gelukkig maakt vind ik heel belangrijk.

    Broertje zeg dit ziekte althzeimer naar vliedberg wil ze begint er steeds over.

    Wat betreft de telefoon: ik vind dat ze die gewoon moet kunnen houden, zeker als ze die gebruikt om via WhatsApp contact te hebben. Mijn broertje achter mijn rug dokter advies gevraagd gezegd geen uitjes telefoon innemen. Als ik met haar weg gaat maakt ik fotos zeg ik kijk hier zijn we geweest via whatsapp zeg ze ja is waar en was zo gezellig.

    Ik wil graag dat we vanaf nu samen beslissingen nemen en goede afspraken maken met de zorginstelling waar we allebei achter staan. Niet meer dat dingen eenzijdig gebeuren. En directeur dach 2 jaar lang broertje volmacht had nu bewijs gestuurd van het testament.

    Als we er samen niet uitkomen, kunnen we altijd nog kijken naar een onafhankelijke oplossing, zoals een mentor of curator.

    Maar kan ook nog verkeerd uitpakken voor mij?

    Voor mij staat haar welzijn en rust voorop.

  • Croissant

    Het kan denk ik nooit vervelender worden dan het nu is. Zo’n professionele mentor bekijkt de situatie onafhankelijk, echt naar wat het beste is voor jullie moeder. Dat zal misschien niet altijd zijn wat ze zelf graag wil, maar het wordt dan in elk geval zorgvuldig overwogen en met jullie besproken.