Uitslag van scan was niet goed van man

Het gaat hier echt niet goed. Mijn man heeft deze week de uitslag van de CT-scan gehad en die was helaas slecht. Op meerdere plekken is het gegroeid en de arts heeft gezegd dat hij nog maar 3 à 4 maanden heeft… Ik kan het nog steeds bijna niet bevatten. Het voelt alsof we in een rollercoaster zitten.

Misschien gaan ze nog bestraling doen op zijn hals, daar krijgen we nog een gesprek over, maar het blijft allemaal heel onzeker.

Wat me zo raakt is dat hij zelf zo positief blijft. Hij doet nog kleine dingen in huis, stofzuigt, laat de hond uit… en wil alles zo goed mogelijk voor ons achterlaten. We zijn nog bezig met het huis, de keuken en straks dakkapellen zodat de meiden hun eigen kamer hebben… dat was altijd onze droom. Het is zo mooi, maar tegelijk ook zo ontzettend pijnlijk.

Ik merk dat ik het mentaal heel zwaar heb. Het idee dat ik hem straks moet missen, waar ik zo veel van hou, en alles alleen moet doen… ik kan me daar gewoon geen voorstelling van maken. Ook voor de kinderen breekt mijn hart, dat zij straks hun vader moeten missen.

Ik zit nu in de ziektewet al halfjaar en krijg 85% na jaar 75% en werk nog een paar dagen, maar mijn hoofd staat er eigenlijk helemaal niet naar. Straks met 75% man is niet meer zal snel aan 100% moeten komen rondkomen Soms kost het me al moeite om de dag door te komen en positief te blijven.

We zijn ook bezig met herinneringen maken, ik heb koffertjes gekocht waar hij brieven in kan doen voor later… maar zelfs dat doet zoveel pijn.

En ook jongste dochter heeft het meeste moeite mee ze zij vnavond
Wij gaan nooit BBQ we doen steeds minder leuke dingen op dit moment staat hoofd niet naar.
Wel ga elke week naar karate naar scouting binnenkort kamp.
Mijn dochter zeg soms hele gemene dingen ik zeg ook tegen haar is iets wat je pijn doet waarom je zo doet
Zit je iets dwars dan zeg ze vooral mijn stomme broertje.
Dus niks over papa is ontzettend moeilijk ik probeer echt best doen.
Op dit moment laat man niet te lang alleen.

1815 x gelezen, 7

In Overig

reacties (22)


  • Pinkl@dy

    Lieve mama, wat blijft dit allemaal heftig voor jullie 💔 wat een nieuwe klap dat de scans weer slecht waren!

    M.b.t. je financiën nadat je man is overleden even het volgende:

    Je hebt (als je getrouwd bent of geregistreerd partner bent) recht op de ANW uitkering, omdat je kinderen onder de 18 hebt. Dit is 70% van minimum loon. Hier mag je €1147,- bruto bij verdienen zonder dat dit van je uitkering afgaat.

    Als je man overlijdt zullen jij en je kinderen echt een moeilijke tijd tegemoet gaan, ik zou me dan vooral niet richten op het 100% werken. Maar ook de tijd nemen om te rouwen. Je zit niet voor niets in de ziektewet, dus als het financieel mogelijk is, zorg dan dat je even niet hoeft te werken of minimaal werken met aanvulling van de anw uitkering.

    Geef jezelf hierin als het mogelijk is wat tijd.

    Echt heel veel sterkte. Wat een rot dingen om over na te moeten denken 😢

    https://www.svb.nl/nl/anw/inkomsten-en-uw-nabestaandenuitkering#:~:text=Inkomsten%20die%20voor%20een%20deel%20worden%20afgetrokken%20van%20de%20nabestaandenuitkering&text=Deze%20inkomsten%20worden%20voor%20een,krijgt%20u%20geen%20nabestaandenuitkering%20meer

  • Caroline27

    Ik zit momenteel al een half jaar in de ziektewet en krijg nu 90% van mijn inkomen, straks wordt dat 85%. Ik werk af en toe nog, soms één dag, soms een paar ochtenden, maar het valt me zwaar.

    Vandaag voel ik me extra verdrietig en onzeker. Ik merk dat ik veel nadenk over de toekomst, vooral over hoe het zal zijn als hij er straks niet meer is. Dat maakt me bang en machteloos.

    Ik heb ook geprobeerd uit te zoeken waar ik financieel recht op heb. Er zou een nabestaandenpensioen zijn en de kinderen krijgen ook wezenpensioen. Maar omdat alles bij elkaar wordt opgeteld, kom ik uit op een inkomen van ongeveer €47.000 bruto per jaar, waardoor ik helaas geen recht heb op een ANW-uitkering. Dat voelt echt heel zuur en oneerlijk.

    Maar hoe snel krijg je toeslagen ik moet ook niet 3 maanden op wachten zeg maar.

    Ik voel mij heel rot dat ik mij steeds moet ziekmelden pfff

    Het is gewoon veel tegelijk, en ik vind het moeilijk om hier mee om te gaan.

  • Pinkl@dy

    Ah meis, het is ook heel zwaar. En ronduit k*t! Het is logisch dat je zo over je toekomst na denkt, ook al wil je dit soort dingen helemaal niet hoeven uit te zoeken en te regelen 😢

    Ik geloof dat je kinderen pas een wezenuitkering krijgen als de laatste ouder is overleden, dat is in jou geval gelukkig niet van toepassing. De weduwenuitkering krijg je meteen in de maand dat je weduwe wordt, de betaling is rond de 8ste van de maand. Dus stel je man overlijdt op de 9de, dan krijg je de maand daarop voor 2 maanden uitkering (tenminste, zo lees ik de informatie op de website).

    Enne, over dat ziekmelden, daar zou ik me al helemaal geen zorgen om maken. Iedereen die enig gevoel in zijn / haar lijf heeft, begrijpt dat als je een ernstig zieke man hebt, je niet altijd in staat bent om te werken. Probeer je daar maar niet schuldig om te voelen. Je man, gezin, zorgen rondom je moeder en eigen gezondheid staan nu even voorop. Heel cru gezegd, werken kan als het goed is je hele leven nog en alle momenten die je nu nog hebt met je gezin is veel belangrijker en waardevoller. En je loopt jezelf al zo voorbij nu, juist nu je zo sterk moet zijn...

    Hou vol lieve vrouw! Ik weet niet of je gelovig bent, maar ik bid voor jullie!

  • Vlindermoeder

    Is er iemand in je nabije omgeving die dit soort zaken van je over kan nemen, zodat jij je kunt focussen op de tijd met je man? Tip: kijk of je zorgverlof op kunt nemen. Dan heb je de ziekmelding niet. Is de lopende ziekmelding vanwege de ziekte van je man? Zo niet, dan wordt de ziekmelding die je gaat doen volgens mij gezien als nieuwe ziekmelding.

  • Caroline27

    Het is drie jaar geleden dat mijn man kanker had. Destijds konden we geen levensverzekering afsluiten, en dat voelt nog steeds heel oneerlijk en frustrerend. Ook heb ik geen recht op ANW, wat het financieel extra lastig maakt. Soms lijkt het alsof stoppen met werken financieel gunstiger zou zijn, maar ik werk juist graag en haal daar ook voldoening uit.

    Tegelijkertijd wil ik er nu vooral zijn voor mijn man en onze kinderen. Hij doet nog zoveel voor ons en is zelfs bezig het huis op te knappen, zodat ik straks goed achterblijf. Dat vind ik ontzettend lief en waardevol.

    Onze vaste lasten zijn met €3300 per maand erg hoog, en doordat nabestaandenpensioen en wezenpensioen meetellen voor toeslagen, krijgen we daar helaas geen ondersteuning in.

    Ik werk hier al zeven jaar en ben nog nooit ziek geweest. Mijn werkgever is gelukkig meegaand, al moet ik nog wel langs de arboarts. Voor zover ik weet, kan ontslag pas na twee jaar ziekte.

    In deze periode wil ik er vooral zijn voor mijn gezin en mijn kinderen, want dat is nu het allerbelangrijkste.

  • Pinkl@dy

    Dikke knuffel voor jou

  • My-two-Pride-and-Joys

    Ik kan niet op je andere antwoord reageren, maar van dat wezenpensioen klopt niet. Ik heb bij een meisje in de klas gezeten en haar vader was ook overleden. Zij ontving wel degelijk wezenpensioen. Dat krijg je dan tot je 21e. Ik weet natuurlijk niet of dat met de tijd veranderd is, het is ook al ruim 15 jaar geleden. Maar dat is wat ik er van weet.

  • Lindaaaaaaaa

    Klopt, ik heb tot mn 18de half wezengeld gekregen

    Is nu 20 jaar geleden en kreeg 55 euro volgens mij

  • Caroline27

    Vlindermoeder

    “Zorgverlof is maar twee weken en dan krijg je 70%, dus ik meld me nu ziek zodat ik voor mijn man kan zorgen. Gelukkig hebben ze daar begrip voor.

  • Croissant

    Je hebt verschillende vormen.

    Wezenpensioen verloopt via een pensioenfonds. Dat krijgt een kind dan als de pensioenopbouwer overlijdt, ongeacht of de andere ouder nog leeft. De anw-wezen uitkering verloopt via de overheid en die geldt als beide ouders overleden zijn.

    Voor partner van overledene is er nabestaandenpensioen via pensioenfonds en anw-nabestaanden uitkering via overheid.

    Aan alle mogelijke uitkering zijn voorwaarden verbonden en soms ook afhankelijk van wat je zelf nog geregeld hebt.

  • Anna-76

    Heftig, wat een zorg en verdriet. Ook al is het niet te bevatten voor jullie, ik dacht wel direct aan stichtingen, als "stichting komma" of "stichting droomdag" voor de rest geen woorden....heel veel sterkte voor jullie allen💖

  • Caroline27

    "Ik heb mij eerder aangemeld bij Stichting Koma. Zij gaven eerlijk aan dat, gezien de huidige toestand van mijn man — waarbij hij moeite heeft met spreken, regelmatig speeksel moet uitspugen en nog een gezwollen gezicht heeft — het mogelijk niet wenselijk is om hem op deze manier vast te leggen voor herinneringsdoeleinden. Over enkele weken hebben wij wel een fotoshoot gepland als gezin. 3 koffertjes besteld hij brieven kan schrijven tastbare dingen in kan doen .Desondanks ervaar ik deze situatie momenteel als erg zwaar en voel ik mij emotioneel overbelast. Ik moet alle kracht bij elkaar rapen en heb daarom besloten mij morgen ziek te melden, aangezien het mij op dit moment te veel is.

  • Anna-76

    Och ja, dat is natuurlijk ook zo.... wat een ellende en zo verdrietig allemaal. 😘

  • Vlindermoeder

    Je zou Stichting Still nog eens kunnen benaderen. Zij maken kosteloos reportages.

  • Caroline27

    Ik heb toch stichting komma, nog benaderd ze hebben het overlegd ze komen toch langs volgende week dankjewel.

  • Caroline27

    Mye-two-pride-and-joys,

    Mijn hypotheek heeft alles uitgezocht ik zelf ook ik krijg voor 3 kinderen aan Wezenpensioen 300 per maand. En nu krijg je ook nog steeds tot je 21e. Maar door alle toeslagen probeer ik straks dan rondkomen.

  • Croissant

    Zo heftig voor jullie… probeer alleen te regelen wat nu echt moet, en bewaar andere dingen voor later. Voor nu is het belangrijkste om samen te zijn. Volg je man in wat hij nog wil, zorg dat jij ook steun hebt als dat nodig is. Leun op de mensen om je heen, dat mag echt. En laat je kinderen ook hun eigen weg nemen. Rouw, angst, verdriet, het is voor iedereen anders en soms zul je elkaar niet helemaal begrijpen of kunnen bereiken, maar dat is oké. Krijgen jullie iets van begeleiding, bijvoorbeeld bij hoe je hier met je kinderen over praat?

    Gewone dagelijkse dingen lijken nu totaal onbelangrijk, en dat zijn ze in principe ook, maar het geeft ook houvast, zeker voor kinderen maar ook voor jullie zelf. Plan zo’n barbecue, je kunt het altijd afzeggen als het op de dag zelf toch niet goed voelt. Begrijpt iedereen. Lachen kan ook raar aanvoelen, maar ook dat kan er naast dat loodzware verdriet zijn.

    Er is denk ik geen juiste manier om dit te doorstaan, doe wat goed voelt. Het zal je de hele dag door naar de keel vliegen, maar probeer ook de lichtpuntjes te zien. De liefde in en rond jullie gezin, de jaren aan herinneringen die jullie opgebouwd hebben, die trekjes in je kinderen waar je je man in herkent en waarin hij doorleeft. De pijn die je voelt geeft aan hoeveel liefde er is, dat is hartverscheurend en mooi tegelijk. Heel veel sterkte voor jullie

  • Caroline27

    Mijn hypotheekadviseur heeft uitgezocht dat ik recht heb op wezenpensioen en nabestaandenpensioen. Ik heb echter geen recht op ANW, omdat het nabestaandenpensioen en wezenpensioen bij mijn inkomen worden opgeteld, waardoor de ANW wordt verrekend. Hoe moeilijk en confronterend het ook is, ik zal pas echt zeker weten hoe het zit wanneer hij er niet meer is

  • Thetruthwillsetyoufree

    Wat heftig zeg... Echt heel erg verdrietig. Is er wellicht een mogelijkheid om een crowdfunding op te laten zetten? Zodat jullie de laatste maanden met elkaar als gezin kunnen doorbrengen. Geen zorgen om werk of om geld. Alleen maar herinneringen en waar mogelijk is comfort. Dat is in elk geval wat ik jullie gun. En ik weet niet of je gelovig bent maar je zou God om hulp kunnen vragen. Hij zou nooit willen dat je deze last alleen draagt. Vraag of je het bij Hem neer mag leggen. Ik wil je nergens van overtuigen maar baat het niet dan schaadt het niet toch? Ik ben nog maar net in God gaan geloven maar ik beloof je dat Hij verlichting zal brengen.

    "Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven." -Mattheüs 11:28 🤍🌸

  • Vlindermoeder

    Heel veel sterkte!

  • mamavananouk

    Wat vreselijk dat de behandelingen niet aanslaan . Hopelijk krijgt hij goede pijnstilling. Hij kan gelukkig nu nog wel wat , dus misschien met het mooie weer aankomende week toch een simpel worstje op de bbq. Maar begrijp ook wel dat jullie daar geen puf voor hebben. Hopelijk laat hij toch de dokters versteld staan en plakt hij er nog meer tijd met jullie aanvast. Hij , jij en de kinderen zijn nog zo jong. Het is erg oneerlijk allemaal .

  • Yune

    Het is ook niet niks lieve vrouw

    Hopelijk kan de bestraling hem nog een beetje verlichting geven.

    Heel veel sterkte in de komende periode, voor jullie allemaal