Noa 31 maanden

Wederom te laat maar bij deze jouw blog over 31 maanden. 

Om te beginnen zijn op 22 januari jouw keel en neusamandelen geknipt. S'morgens om half 8 moesten we ons melden in het JKZ en als eerste werd jij geholpen die ochtend. Helaas zou de narcose via het infuss worden toegediend en de anestesist die het infuus zou prikken, prikte regelrecht door je vat heen. Gelukkig lukte de 2e keer wel en voor mama er erg in had was je al onder narcose. Binnen 20 minuten was alles achter de rug, maar wat werd je verdrietig wakker. Je mocht mee naar huis wanneer je een bepaalde hoeveelheid vocht tot je genomen had, dit  minimum haalde je niet waardoor er even sprake was om je op te nemen op de afdeling, gelukkig mocht je uiteindelijk toch mee naar huis en moesten we het goed in de gaten houden. Lieve meid wat heb jij een aantal dagen vreselijke pijn gehad en wilde je niets eten of drinken ook ijsjes konden we niet aan jou kwijt. Daarna wilde je eten en drinken maar was het te pijnlijk en pas na een week ging het weer als van ouds met jou. In de tussenliggende dagen hebben we wel een aantal extra diclofenac zetpillen gekregen om de pijn enigzins te onderdrukken. 

Verder ben je op controle geweest bij de dietiste en voor het eerst gaf de weegschaal 12 kg aan, wat was mama trots op jou. We gaan wat voeding betreft door op deze manier en eventueel de flesjes bijvoeding. De bijvoeding wil je echter niet elke dag meer en dat vind mama prima aangezien je daarnaast goed drinkt. 

Brood vind je heerlijk en dan vooral een boterham pindakaas of chocoladepasta, het warme eten is niet aan jou besteed. Wat we ook aanbieden, na 3 happen vind jij het weer genoeg geweest, maar een strijd maken we er niet meer van. dan maar een extra boterham. 

sinds januari slaap je weer in je peuterbedje. was mama eerst huiverig dat jij s'nachts weer aan de wandel ging, niets was minder waar. Jouw nieuwe bed vind je geweldig en met veel plezier ga je er in liggen en voor we het weten slaap je als een roosje. De weken na de ziekenhuis opname had je erg veel moeite met slapen, maar sinds het peuterbed is dit gelijk weer opgelost. Een enkele keer kruip je s'nachts stilletjes tussen papa en mama in en slaap je direct weer verder en sóchtends ben je wel eerder wakker maar ook dit is geen probleem, 6,30 uur is een mooie tijd om op te staan. je speentje hebben we weer opnieuw af moeten bouwen na alle drama's en de eerste dagen heb je flink geprotesteerd maar inmiddels heb je je tut en knuffel alleen tijdens het slapen. Je bent actiever en minder in de droomstand. Het is natuurlijk ook veel beter voor je gebid. Wat betreft je gebid, je laatste kies is op dit moment door aan het komen en je hebt er wel wat last van, maar wat ben je super trots op je nieuwe en laatste kies. Tandenpoetsen is dan ook weer plezierig, wekenlang mochten papa en mama jouw tanden niet poetsen, dat deden we natuurlijk wel maar man o man wat een strijd iedere avond, nu zijn we binnen de kortste keren klaar. mama zegt TOPPIE!!

Op schooltje heb je het geweldig naar je zin en wanneer deze dicht is vanwege de vakantie , mis je het echt. 

Papa en mama hebben dan ook besloten dat je per 5 maart een extra ochtend gaat. Vanaf 5 maart ga je op dinsdag, woensdag en vrijdagochtend. Sinds je op schooltje zit ga je met sprongen vooruit wat betreft je ontwikkeling, je verteld hele verhalen, kan jezelf vermaken, en leert beter tellen, vormen, liedjes enz. 

Telefoneren is je favoriet op dit moment en dikwijls bel je oma op en houd hele verhalen. Ook mama staat dagelijks versteld van al jouw kennis. 

Je bent een pittig en bijdehand meisje die alles onthoud. 

Van de week ging jij met oma en ome jeroen naar de intratuin en aangekomen bij de konijntjes vroeg oma "noa wat moet je met het konijntje doen"? Alle andere kindjes die er stonden antwoorden AAIEN en jij antwoorden OPETEN. Geen idee hoe je daar bij kwam maar oma kwam niet meer bij van het lachen. 

Verder heb je samen met Dex een nachtje bij opa en oma uit Wassenaar gelogeerd en je hebt genoten al had je wel moeite met je middagslaapje. Ook hebben ze jou een dagje meegenomen in de trein en dat was natuurlijk helemaal super. Je bent verwend met allemaal nieuwe kleding, die jij zelf hebt uitgekozen. 

Helaas liet het weer het niet altijd toe om naar buiten te gaan en dat is voor jou als buitenkind erg vervelend. Genieten zodra we wel gingen maar verveling als we een dag binnen zaten. Verveling in combinatie met peuterpubertijd zorgde dan ook regelmatig voor conflicten. Je keerde bijvoorbeeld bekers drinken moedwillig om, gooit al je speelgoed over de grond en liet het vervolgens liggen, trok alle kasten leeg en ga zo nog maar even door. Een time-out op de gang had niet echt effect dus jou negeren was de volgende stap, dat vond je heel vervelend en had dus het gewenste effect. Het is duidelijk dat jij weet waarvoor je bij papa of mama moet zijn. Overdag ben je met mama en weet je de regels, zodra papa thuis komt uit werk ga je uit testen, natuurlijk krijg je niet veel meer voor elkaar omdat wij op 1 lijn zitten. 

2 weken terug kwam de thuiskapster en binnen notime waren we allemaal weer netjes geknipt en gekapt, inclusief Dex. 2 dagen later, mama was zich s 'morgens aan het aankleden en had Dex in zijn bedje laten liggen, tot mama ineens jou hoorde "knip,knip" bij aankomst in Dex zijn kamer was jij bezig om zijn haren te knippen. resultaat flinke happen haar die miste. direct vroeg mama of je ook jouw eigen haren had geknipt waarop jij zei "nee joh mama, dat heeft de kapster al gedaan", haha. Natuurlijk was dit niet de bedoeling en was mama best boos, maar was wel blij dat je Dex had geknipt en niet jezelf, bij Dex is het over een maand niet meer te zien terwijl jij maanden voor emmer had gelopen door je lange haar. 

Mama en papa hebben de laatste weken ook een flinke spiegel voor gehad. Jij hebt onze uitspraken overgenomen en die krijgen we regelmatig terug gekaatst. Als mama bepaald gedrag zat is zeg ik weleens tegen jou "ik ben er echt klaar mee of nu ben ik het echt zat", dit zeg jij nu ook. vanaf nu letten we dus extra op met uitspraken die minder onschuldig waren. 

Voor Dex ben jij nog steeds een wereld zus, een betere had hij niet kunnen wensen. Je bent nog steeds even trots, zorgzaam en lief voor hem. Jullie kunnen dan ook niet zonder elkaar, is Dex een dagje weg dan ben jij uit je doen en andersom ook. Samen knuffelen jullie heel wat af, samen spingen op het bed van papa en mama, samen in bad, jij geeft Dex speeltjes en leert hem van alles. 

De interactie tussen jullie word steeds leuker, zeker nu Dex zich als een speer verplaatst in zijn loopwagen. 

Mama en papa zijn zo trots op jou en hoe jij met Dex omgaat, jij bent een kanjer. 

Lieve Noa mama zal weer het een en ander vergeten zijn maar zoals je ziet hebben we weer genoeg meegemaakt afgelopen maand. Voor komende maand hopen we op beter weer waardoor wel wel vaker naar buiten kunnen. Vanaf April zal de camping weer open gaan en zullen we regelmatig ook weer een dagje bij opa en oma gaan buurten, iets waar jij al maanden naar uitkijkt. en in Mei gaan we met zijn 4tjes een weekje weg. 

volgende maand weer een nieuwe blog met vast en zeker nieuwe gebeurtenissen. 

Voor nu een hele dikke knuffel en kus van papa, mama en Dex

en zoals we altijd zeggen "we love you voor altijd".