Dex 7 en 8 maanden

Lieve kanjer, 

In deze blog zal mama schrijven over alle gebeurtenissen van de afgelopen 2 maanden, ja,ja ook deze keer loopt mama weer achter maar dat gaan we nu goed maken. 

Tijdens de vorige blog had jij het RS virus en reden we van dokterspost naar JKZ en weer naar huis. hadden we allemaal de hoop dat het na 1e kerstdag over zou zijn met ziek zijn, gekwakkel, en ziekenhuis/dokterspostbezoeken, niets bleek minder waar. Naast dat zus Noa ziek werd en op 31 december 2012 opgenomen werd in het ziekenhuis, werd ook jij op 1 januari weer opgenomen ivm. benauwdheid, flink hoesten en beginnende uitdroging door diarree en niet genoeg drinken. gelukkig bleek dat jij na 2 dagen alweer opknapte en met ventolin kon jij gelukkig weer mee naar huis. Het was een rare gewaarwording om beide kinderen op dezelfde kamer te zien liggen in het ziekenhuis. Maar na thuiskomst ging jij met sprongen vooruit en sinds lange tijd zagen we ons vrolijke mannetje weer. Al snel pakte jij het ritme van eten, slapen en spelen weer op. 
Tot op heden ben je met tussenposes wel verkouden maar dat is prima te behandelen met neusspray. 

Eten doe je fantastisch. in januari kreeg je 4 flessen van 200cc, s'morgens een fruithap en sávonds een groentehap. Bij controle op het consultatiebureau bleek je perfect de groielijn te volgen en dat ondanks het ziek zijn. Helaas troffen we die keer wel een vervangende arts en mama had met haar al geen echte klik. Verteld mama vol trots hoe goed jij het deed ondanks alle ellende, hoe goed je eet, hoe jij je ontwikkeld, voor de arts was niets goed genoeg. Tranen branden in mama's ogen en het scheelde niet veel of een ontploffing was nabij. Jij moest meer rijst gaan eten ipv aardappelen, minder flesvoeding, meer brood gaan eten, ander broodbeleg, meer oefenen met kruipen, grotere hoeveelheden groente en ga zo nog mar even door. 
Normaal gesproken zou mama alles beantwoorden met ja en er het zijne van denken  maar deze keer zorgde alle vermoeidheid en stress tot een heftig bezoekje aan de arts. Mama heeft vervolgens contact opgenomen met Coby de wijkverpleegkundige om dit te melden en zij was zo lief om even thuis langs te komen en stelde mama gerust dat ons schema prima was, dus we gaan gewoon op deze manier verder. 
inmiddels zijn we de flessen wel iets aan het afbouwen, om 8 uur krijg je 200cc fles, 13 uur 150cc met een boterham, 16 uur 100a 120 cc en deze zal wel binnenkort helemaal gaan verdwijnen, en 20 uur krijg je nog een 200cc fles om vervolgens de hele nacht heerlijk door te slapen. Brood eten vond je in het begin erg lastig en er moesten dan ook heel wat trucen uit de kast gehaald worden om jou aandacht te houden, inmiddels eet je met veel plezier en smaak 1 boterham en al vele broodbeleg heb jij goedgekeurd. Groentehap gaat ook met veel gemak naar binnen net als een schaaltje vla. tussendoor stoei je graag met een broodkorst, soepstengel of alles wat je maar voor handen kan krijgen. Jij bent dus echt het tegenover gestelde van Noa. Olvarit vind je echter niet te pruimen dus mama kookt lekker vers. je gewicht lag half januari op 8,3 kilo en je kledingmaat is op dit moment 68/74

op dit moment ben je zeer druk in de weer met rollen van rug naar buik en weer terug. je probeerd uit alle macht te kruipen maar dit wil nog niet echt lukken, frustraties zijn het gevolg. Verder cross je de hele woonkamer en gang door in je loopwagen en wat een plezier  heb je dan, je kan nu immer achter Noa aan. Mama moet soms nog even aan het idee wennen dat jij nu tot op zekere hoogte overal bij kunt en al menig keer heb jij vakkundig vanuit de loopwagen de salontafel leeg geveegd. 
sinds 25 februari kan je korte tijd loszitten als mama jou op je billen zet, dit vind jij natuurlijk ook helemaal geweldig. van de week bleef je korte tijd los aan de box staan, krampachtig hield jij 2 spijlen vast gevolgd door een trotse en mega grote lach. Wat zijn wij ontzettend trots op al jouw ontwikkelingen en jeetje wat ga je ineens snel. je bent gek op speelgoed met lampjes erin en de pop met geluiden.

helaas hebben we ook nog het stuk tandjes. Al maanden rommelde het in jouw mond maar geen tand te bekennen tot vorige week. 20 februari,Mama gaf jou een fruithapje en voelde steeds weerstand bij de lepel en al snel was daar jouw eerste ondertand te voelen. 1 dag was je dan ook minder hangerig, minder poepbroeken, minder gejengel en een nog vrolijker mannetje maar inmiddels is de volgende tand alweer zijn best aan het doen door te komen, rust word je niet gegund maar je slaat je er kranig doorheen. 

de hele dag brabbel je heel wat af en immiteer je er lustig op los. Toch kan je nu al duidelijk aangeven wanneer je trek hebt dan horen we continue "mmmmmmm". gillen vind je ook prachtig, hoe harder en hoger, hoe beter. wanneer Noa huilt begin jij ook deze geluiden te immiteren, haha. 
al veel geluiden herken jij, hoor jij de douche word je helemaal hyper,hoor jij het deurtje en daarna de piepjes van de magnetron dan kom jij al aangescheurd in je loopwagen om vervolgens onder de magnetron te wachten op je fles. 
Enkele weken ben je wel erg eenkennig geweest alles was mama en noa. fles drinken bij mama, troosten bij mama, lachen bij mama enz. zelfs bij papa, opa en oma keek je enkele minuten de kat uit de boom, vervolgens is mama er nog, check mama is er nog nou dan ga ik vrolijk zijn. Gelukkig is deze fase weer een beetje voorbij aan het gaan want soms werd mama er een beetje moedeloos van. 
Verder ben je wel heel erg zoet en makkelijk, we kunnen je inprincipe overal mee naar toe nemen en je geeft geen kick. contact met andere kindjes vind je ook heel spannend al kan niemand Noa evenaren. 

Noa zorgt nog steeds fantastisch voor jou en dagelijks knuffelen jullie heel wat af. jullie kunnen niet zonder elkaar, is noa een dagje weg dan ben jij helemaal van slag en visa versa. Jullie hoogtepunt van de dag is samen dansen, samen in bad en springen op het grote bed van papa en mama. ook jij zoekt vaak contact met Noa, als zij bijvoorbeeld op de bank ligt pak jij altijd haar handje en kijkt haar vervolgens met een big smile aan, een prachtig plaatje. 
Je hebt ongeveer 2 weken geleden een knipbeurt van Noa gehad, jij lag heerlijk in bed terwijl noa met veel plezier je haren aan het knippen was, waren er flinke happen te zien nu is het het gelukkig niet meer zo opvallend. Verder kleed Noa jou graag uit zodat jij al enkele keren compleet naakt in je bedje lag terwijl mama aan het aankleden was, jij vond het allemaal prima. 
Samen met Noa heb je 3 weken terug een nachtje bij opa en oma in wassenaar gelogeerd en dat heeft veel indruk gemaakt.

helaas zijn we nog niet heel veel buiten geweest maar hopelijk zal het weer verbeteren en dan gaan we natuurlijk veel er op uit, buiten zijn vind je heerlijk. het feit dat je nu ook in het zitje van de kinderwagen kan ipv de kinderwagenbak maakt dat jij het nog fijner vind, je kan tenslotte de hele wereld zien. 

Lieve Dex het is weer een heel verhaal geworden en natuurlijk zal mama het een en ander vergeten zijn op te schrijven, maar het belangrijkste is natuurlijk dat het goed met jou gaat en dat gaat het. Papa, mama en Noa zijn ongeloofelijk trots op jou en kunnen zich geen liever, vrolijker, mooiere zoon en broertje wensen. 
Dank voor al jouw liefde en vrolijkheid die jij ons dagelijks geeft. 

volgende maand volgt weer een verhaal met de nieuwste ontwikkelingen over jou. 
voor nu een hele dikke knuffel en een hele dikke kus 

Papa, Mama en Noa





411 x gelezen, 0

reacties (0)