Gezinnetje weer compleet

Sinds gisteren is het gezinnetje weer compleet.

Dex was de dagen na zijn ontslag bij mijn ouders, en hij knapte zienderogen op. Hij eet en drinkt goed en de ventolin doet ook zijn werk. De eerste dagen zorgde de ventolin voor vreselijke hoestbuien, bijna tot braken aan toe, maar nu rocheld en piept kleine man een stuk minder. Hij heeft weer kleur op zijn gezichtje en is de vrolijkheid zelve. Brabbelen en weer volop aan het ontdekken, dat is de oude Dex. S'nachts word hij wel een aantal keren wakker door het hoesten en soms voor een voeding, niet verwonderlijk want een ritmte was ver te zoeken door de afgelopen tijd. In het ziekenhuis was constant geluid en beweging, thuis is het toch een stuk stiller maar dat ritme zal snel weer terug zijn.

Noa heeft een aantal dagen niet zelfstandig willen/ kunnen eten en drinken toch werd ze vanaf 3 januari niet meer aangevuld met ORS via de sonde in de hoop dat ze uiteindelijk toch zelf zou gaan drinken, die avond bleek dat ze maar 150cc vocht binnen had gekregen in 24 uur tijd en de verpleegkundige besloot tegen alle regels in wat limonade via de sonde te geven hier waren wij als ouders toch wel blij mee want je wil niet graag toekijken hoe je kind weer op het punt van uitdrogen staat.

De volgende ochtend, 4 januari, begon Noa met een vliegende start en de arts, die om 11uur kwam, vertelde dat Noa naar huis kon aangezien ze van mening was dat Noa thuis beter zou gaan eten en drinken. Direct kaatste ik het idee af aangezien Noa een minimale intake van 700cc had en hiervan niet eens de helft haalde, ze door het braken en de diarree al meer dan 1 1/2 kilo was afgevallen en omdat in het ziekenhuis ORS via de sonde gegeven kon worden, iets wat je thuis niet tot je beschikking hebt. Ik stemde er mee in om s'middags verder te kijken, als ze dan ineens redelijk gedronken zou hebben zou ik eventueel einde van de middag mijn meisje mee naar huis nemen. De arts was het hier wel mee eens en zoals afgesproken kwam zij rond 15.00 uur terug en vond het zelf ook niet verantwoord om Noa te ontslaan, na de ochtend had Noa niets meer gegeten of gedronken. De ORS aanvulling bleef nog steeds gestopt en de volgende dag weer aankijken. die middag kwam ook de dieetiste langs om samen te kijken hoe we komende week verder moeten en besloot bijvoeding te bestellen, nutridrink in vele smaken en soorten. Die avond ook nog een kleine hoeveelheid vocht gedronken dus er zat een stijgende lijn in.

5 januari begon redelijk om tegen het middaguur weer terug te vallen, ik zou na een nacht slapen in het ziekenhuis even naar huis gaan en papa zou bij Noa zijn. De arts liep op de afdeling en zou nog bij Noa langskomen, de reden dat ik besloot om nog even te blijven maar na uren wachten en informeren nog steeds geen arts. Uiteindelijk de arts, die op de gang liep, aangesproken en die vertelde dat ze niet van plan was om langs te komen. Toch nam ze de tijd en werd besloten om nog een avond en nacht te observeren. Eenmaal thuis werd ik gebeld met het goede nieuws dat Noa om 17uur 15 hapjes spaghetti op had en 200 cc appelsap en daarna zat er geen rem meer op, de ene na de andere beker dronk Noa leeg en chips, een boterham jam alles ging erin. Om 20 uur is dan ook de sonde verwijderd aangezien deze voor irritatie in de keel kon zorgen. de voorgaande dagen was het een dillema, zou Noa slecht drinken en eten aangezien de sonde irriteerd, maar als ze hem zouden verwijderen en er moest toch weer ORS toegediend worden, dan zou de sonde weer opnieuw ingebracht moeten worden en dat wil je haar ook niet aandoen. Die nacht wel met een opgelucht gevoel in slaap gevallen.

Zondagochtend om 8 uur al in het JKZ, Noa werd ontslagen en rond 10.30 uur reden we met zijn 3tjes naar huis. Wat was ze blij toen ze buiten liep, na een week in een en dezelfde kamer te hebben doorgebracht was ze helemaal in haar nopjes. De 200 meter tot de auto waren wel erg vermoeiend en ook thuis was ze snel moe. Die middag moeite met slapen aangezien ze nu gewend was aan papa of mama naast haar en andere tijden. Maar o wat was ze gelukkig toen Dex ook thuis kwam en andersom, ze hebben samen geknuffeld, handje in handje op de bank gelegen en steeds naar elkaar lachen. S ávonds liep alles gesmeerd, Noa heeft genoten van een aantal hapjes hutspot en op oude tijd lagen beide kindjes in bed. Dex kwam rond 21uur voor een voeding en heeft tot de volgende ochtend doorgeslapen.

Komende weken zullen beide kindjes nog wel flink moeten opknappen voor ze helemaal weer de oude zijn, maar we gaan het gewoon lekker rustig aandoen. Hopelijk geen bezoekjes meer aan doktersposten, EHBO's en opnameafdelingen. Komende donderdag wel een afspraak met Noa bij de dieetite en de KNOarts.