Te hoge bloeddruk..

Vrijdag, 18 maart 2011 (39 weken zwanger) ben ik naar de huisarts geweest om mijn papieren voor de mutualiteit in orde te brengen naargelang mijn zwangerschapsrust/bevallingsverlof. De huisarts profiteerde van de gelegenheid om toch nog maar eens een check up te doen van mijn urine, harttoontjes baby en bloeddruk..

Normaal heb ik steeds een bloeddruk van 9/6, 10/7 of 11/7 maar nu was mijn bloeddruk gestegen naar 14/9. Ze had dan nog wat telefoontjes tussendoor dus liet ze mij toch maar eventjes 10 minuten liggen om na te gaan of dit invloed had op mijn bloeddruk. Na 10 minuten was het 13/9. De onderdruk blijkt dus te hoog te zijn en daardoor heeft ze toch een beetje bang dat ik nu op het einde nog zwangerschapsvergiftiging zou krijgen. Ze heeft dan ook besloten om contact op te nemen met mijn gynaecoloog in het ziekenhuis. Deze heeft haar dan ook gemeld dat ik best de dag nadien nog eens mijn bloeddruk laat controleren. Ik had de keuze om dit te laten doen bij mijn huisarts ofwel bij mijn gynaecoloog in het ziekenhuis aangezien ze daar op zaterdag in de voormiddag aanwezig zou zijn. Wanneer mijn bloeddruk gestegen zou zijn moest ik meteen binnenkomen en anders wanneer het hetzelfde zou blijven is toch het beste dat ik ingeleid zou worden op de dag van de lente, namelijk op maandag 21 maart 2011.

De volgende dag, zaterdag 19 maart 2011 ben ik om 10u naar mijn huisarts geweest. Nu bleek mijn bloeddruk 13/8.5 te zijn. Dus het is ongeveer hetzelfde maar zeker niet verslechterd. Mijn huisarts heeft dan nogmaals contact opgenomen met mijn gynaecoloog en hebben ze samen beslist om het nog eventjes af te wachten. Ik heb wel mijn gynaecoloog haar telefoonnummer gekregen indien het slechter zou worden in het weekend en ik meer ongemakjes begin op te merken. Nu is het afwachten tot dinsdag 22 maart 2011 om na te gaan wat ze gaan doen.. Laten ze het toch nog spontaan komen of beslissen ze dan toch om het in te leiden??..

De kans bestaat dat mijn bloeddruk veel hoger wordt doordat de druk naar de bevalling toe groter wordt. Mijn angsten stijgen. Ik ben zo bang dat er toch iets mis blijkt te zijn! De huisarts heeft hier dan nog eens over gesproken met mij op vrijdag maar ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. Ik zit vol met emoties en ik weet de laatste tijd echt geen blijf meer met me. Het leek allemaal zo ver weg en nu het dichterbij komt..

Hopelijk mag je gezond en wel op de wereld komen kleine meid! Ik zie je nu al graag en ik heb je in het echte leven nog niet ontmoet..